Hartenkreten over liefde

Met hoeveel gemak je keer op keer vastberaden op de verkeerde plek staat te wachten aangeslagen de weg niet meer weet te laat op komt dagen alweer je sleutels vergeet hoe door de was op 60 graden oen ik te strak ondergoed moet dragen hoe je op je allerbest de helft vergeet bij boodschappen doen verzonken in gedachten het eten verpest…

bloei ik in rijzende halmen als niets ontbreekt waar zon en water mij overgieten met stralen bloei ik bij jou als mens als jij mij roept en ik in jou mag verdwalen…

Een blad valt niet het dwarrelt zoals ook jij het is, volstrekt niet logisch omlaag te vallen zo vond je mij…

In jouw ogen staan regenbogen die regen doen verdwijnen. De zon gaat schijnen in mijn hart.…

Licht toegeknepen ogen volle zon op kalme zee wil vechtlust vol vermogen Kom maar op en ga maar mee Ik zie dat je weet waar we heengaan Ik weet dat je ziet waarvandaan…

Ongrijpbare woorden hangen in de lucht, Zoals luchtbellen, vol van liefde.. Nieuwe gevoelens overspoelen mijn hart, Zoals jouw aanwezigheid, onmisbaar.. Jouw ogen kijkend in de mijne, Gevuld met zekerheid.. En mijn hand gevouwen in de jouwe, Waar ze haar plaats gevonden heeft..…

helaas het lukt me niet altijd te zeggen wat ik voor je voel ofschoon ik graag een pittig eitje bij een fiks ontbijtje met je pel maar kijk zoals de zon klimt uit de zee sta op mijn fee was je ogen met mijn dauw eet je eitje gauw ik vind je zo krokant kom zet je aan mijn kant er beeft ontroering in mijn keel.…

Vanaf zijn vorstelijk plompenblad plompte hij plomp in-plomp uit realiseerde zich dat hij veel bezat maar helaas had hij nog geen bruid. prinsheerlijk met gekruiste benen zongenietend de handjes onder het hoofd lag hij te mijmeren waar moet het henen zonder prinses die in mijn kus gelooft daarom kwaakte hij een kikkerlied zijn wangen met…

Geboeid kijk jij hoe ik een kasteel om jou bouw daar hebben wij geen last van buren met slotgracht zonder ophaalbrug niemand zal ooit naar binnen gluren de ramen zijn van ontsnapvrij glas vanaf de toren tot aan de kelder de wanden worden driedubbeldik behang en schilderwerk blijft helder jij houdt van licht maar ik van jou daarom…

Steeds als zij lacht lacht mijn zijn Steeds als zij spreekt hoor ik liefde Steeds als zij kijkt zie ik het groen van mijn ziel in haar ogen weerspiegelen Steeds als zij kust proef ik hemelvruchten Steeds als ik haar lichaam zie huil ik groen onervaren Steeds als ik bij haar ben haar in mijn armen sluit haar bemin tart ik het groene kind…

comme d'habitude capuccino deux vraag ik de ober een dubbele klik de percolator bromt een tikje tegenzinnig de chocolade smelt het snelst met hete melk je roert ietwat ontroerd in donkere ogen je nipt heel even aan de room verzonken in een droom je kijkt me aan van uit het diepste van je blik alleen al om die bodem…

Een engel, stil, haar hoofd gebogen Puur en zuiver in haar zijn Zwarte doeken, rode tranen Ze voelt een diep intense pijn Huilen is haar stille antwoord Op haar lijden en verdriet Ze wil graag dansen, zingen, leven Ze wil wel maar ze kan het niet De Duivel uit haar diepste wezen Troost haar in haar diepste pijn Daar waar God haar heeft…

Door de glazen van een lege fles drank is de wereld wazig en vervormd De regen die gisteren werd verwacht wordt vandaag veel te snel naar beneden gebracht Als in de ochtend de zon opkomt en het gras de wind naar zich toe lacht Als in de ochtend de zon opkomt en het gras de wind naar zich toe lacht Zie ik jou nog in mijn droom en prompt weet…

Zomaar ergens in het gras lagen zij omstrengeld of er nooit liefdeloosheid was hemelsblauwe akkoorden speelden een minnedicht twee mensen die het hoorden fluweelzacht kussende zinnen streelden hun gezicht rozig door beminnen zomaar ergens in het gras omarmden zij de liefde omdat het er zómaar was..…

hoe die zon langs me heen gaat nu jij op dit pad bent gaan lopen en jouw schaduw mij door dag één ook in het avondlicht doet fascineren hoe wolken troostend voortbewegen voor mij wanneer ik al je vingers bescheiden heb aangeraakt en niet alleen dat dat een kaars zo kan branden terwijl de wind vaak heeft tegengewerkt zelfs achter mijn…

Stil mij - stil de stem in mijn hoofd, ik hoor mezelf niet langer gisteren weerklinkt in elke hartslag vult mijn holle oogkassen met het zout wat mijn tranen toebehoort, ik huil niet En stil me met je handen door mijn haar omvat me met je lichaam, wees de warmte het bloed, ik heb je nodig mijn zwakte erken ik met gebogen hoofd al zwijg ik…

Met een grassprietje in mijn mond droom ik mijn dromen onder de bomen en fantaseer jou mee in het idee dat jij als ridder te paard onvervaard mij in galop achterop hebt genomen jouw bruine vos is pittig maar braaf met teugels los rijden wij door het bos een blokhut wacht het wordt al nacht wij drinken wijn en proeven van liefde nee, nooit…

ik ga naar zee kom je mee vroeg zij langs de schuimkraag op het strand vindt je mij in een glooiing van fijn zand vlakbij veelkleurig streek een vlinder op haar dij ik ben niet kleurenblind lachte zij ik ben als ebbe en vloed zei hij ik ben lenig als de wind zei zij.…

Ogen die elkaar schalks ontmoeten met een onafwendbaar welbehagen dat uitmondt in een vrolijk geflirt waar wij weldra elkanders lippen verkennen in een dans van echte liefde en onbaatzuchtige passie schenken wij elkaar ons gepassioneerde hart door eenvoudig te stellen; ik wil jou. J'entends ton coeur.…

alle prikkelingen die hij ontvangt vormen zijn eigen veilige wereld waar de zon meer kan zijn dan een lichtbol van warmte wonderbaarlijk leeft hij het leven en laat hij levens veranderen als zijn lach ook wordt gevangen en zij is de zee van eb naar vloed die dierbaren laat meedeinen tot aan de avond, door de nacht en soms vallen sterren…

woorden bouw ik zachtzinnig golvend om je heen lettergreep voor lettergreep in deining van liefde loods ik ze binnen in de haven van jouw naam in dronken water dans ik met jou in turbulentie van wind met passende letters in een vasthoudende cadans drijven we verder in schrijven van geluk spartelend verlangend zwemmen woorden in…

Jouw warme glimlach Die ervoor zorgde Dat ik ging stralen Jouw warme glimlach Die mij liet geloven Dat je van me hield Jouw warme glimlach Die uiteindelijk Gelogen bleekt te zijn Jouw warme glimlach Die nooit meer Hetzelfde zal zijn…

Weet je nog hoe we zaten? Voel je de warmte nog? Zij aan zij jij en ik werden wij.…

Je zit te vaak in mijn hoofd En je wil er niet uit Onverwachts duik je op en kleurt mijn gedachten Dan weer ben je weg en laat me verwachten Je zit te vaak in mijn hoofd En je wil er niet uit Je zit te vaak in mijn hoofd En je wil er niet uit Je schuilt onder dromen en vlucht als het klaart Wat blijft is de stilte , de storm die bedaart…

waarom sterft de zon nú wél als de nacht valt nu jij hier niet meer bent je gezicht nog sprekend door mijn herinnering schalt waarom verbleekt de warmte nú wél als de nacht valt nu jij niet meer naast me ligt de dekens nog geurend in mijn vuisten, gebald waarom zoekt de liefde nú wél als de nacht valt naar vertier buiten mijn weten…

Ik schrijf jou brieven honderden brieven elke dag een stroom van woorden op het ritme van de golven witte letters op wit papier lege brieven geschreven met lucht in de wind duizenden gedachten in brieven onzichtbaar onontkoombaar voor jou…

Vanavond stromen zoete gedachten langs mijn oren door mijn hoofd woorden die ik nooit meer zal vergeten worden door geen mens geloofd. Vanavond krijg ik alle signalen waar ik lang op heb gewacht en ik had de hoop al opgegeven zo vaak tevergeefs getracht. Nooit eerder heb ik dit gevoel beleefd van uit het niets verschenen en hoewel ik je…

Je danste, Als nooit tevoren, Door mij hoofd, Jouw ogen, In de mijne, Niets dan jouw ogen, als je danst...…

Ik hoor je denken aan die jongen met het roetzwarte haar zijn praatjes zijn gladder dan de mijne zeker, niets is minder waar. Ik zie je dromen over die kerel met die mooie jas zijn kleren zijn mooier dan de mijne och, ik wou dat ik het was. Ik hoor je praten wat heeft die ander toch een knap gezicht zijn verschijning zegt meer…

Ik weet het niet, ik voel het niet het gevoel wat ik had voor jou ik ben bang dat het echt weg is ik weet niet of ik nog van je hou Zo veel tranen heb jij mij gegeven toch bleef ik, ik wilde je niet kwijt maar langzaam gebeurde het er is iets veranderd met de tijd Wanneer ik naar je kijk, of aan je denk als ik je vast hou, of met je zoen…