22314 resultaten.
Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten
poëzie
4.2 met 16 stemmen
5.380 Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten,
met, aan mijn tafel, de twee-broederlijke gasten:
Liefde die glimme-lacht en Troost die woordloos treurt,
- zij zien mij beiden aan bij lange wissel-beurt
aan 't laatste levens-maal dat wij gezaêm genieten
en laten, uit de kelk van hunne handen, vlieten
het welkom-water, dat het stof der reize…
De grootmoeder (variant)
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
3.573 Haar hoofd, van ouderdom te vol
om er weer kind te kunnen zijn,
verviel tot labyrint.
Alle dimensies werden in haar wit,
getallen cijferden zich weg uit reeksen
en elke volzin weigerde te zijn.
Haar ogen, eindelijk in staar gebleven,
zochten nog lang naar een gestorven vader
achter een ontbrekend raam.
Toen werd zij interlinie
tussen…
God alleen
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.804 Of God bestaat en of Hij hoort
Het smeken van mijn machtloos woord,
Of Hij siddert bij mijn geween,
Weet God alleen.…
Soldaat
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.493 Een zerk is een lief
mensenschrijn.
De tijd graveert daarin
soldaten, bot voor bot,
alsof ze er nog zijn.
Men pleistert in het steen
verleden plat:
gewit gemis,
known unto God.…
Digitaal protest
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
1.843 W8ff: euh veel dus
W817 en leuk
whahaha hahahah
wij liggen in een deuk
een scheur misschien.
Herken waar het tekort
aan taal geworden is
en wij aanvaren op
een in- en outbox,
scheep en schipbreuk
van de woorden.
Laten wij weigeren
onwelsprekend te willen zijn,
en onwelschreven.
Laten we taal opeisen.…
Terwijl
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.789 Terwijl het levenswerk in een ijl
tempo voortjaagt langs gesprekken van de dag
spelen op straat de kinderen een glimlach
elkaar toe tot later en nog later heel erg
moe de moeder binnenwijst.
Met de verdieping onder zich vandaan
geruimd spelen zij binnen verder uur
hun schaduw is een vogel op de muur
hun leven wordt een langzaam stil gaan staan…
haiku
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
840 avondval wimpert.
oogharen sluiten het licht.
ook ‘s nachts groeit de boom.…
Onverschillige Jochem
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.071 Hier ligt Jochem de Edammer in het graf,
Die, toen hij leefde, niets om de dood gaf;
En hij is zijn eigen gelijk gebleven
want nou geeft hij niets om het leven.…
Blokkendoos
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.589 Taal is de blokkendoos
waar ik mijn huis van bouw.
Ik richt het in met mijn muziek.
Als je een keertje
wilt komen logeren,
luister dan naar dit lied.
Wees voorzichtig als je binnenkomt,
gooi niet met de deuren,
pak een stoel en sluit aan in de kring.
’t Is hier knus en gezellig
dus laat je verwarmen
door de zon door het raam dat ik zing…
Blijdschap
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.755 Als een deur
die opent
naar een nieuwe morgen
Als een ochtendzon
die geel
de dag beschijnt
Als een hond
die kwispelstaartend
toeloopt zonder zorgen
zijn lip optrekt
en glimlacht
ja, het is net of hij grijnst
Als een luide lach
die beide longen ledigt
en ruimte geeft
en vrijheid…
op weg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.107 Haiku I
De spiegel lijkt kalm
ik vertrouw op het water
daar moet ik varen
Haiku II
Het water rimpelt
een tsunami gaat dreigen
maar ik roei mijn boot…
Gelijk een arme, blinde hond
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.672 Geljk een arme, blinde hond
van alle troost verstoken,
dwaal 'k door de zoele avond rond
en ruik de lente-roken.
Er waart - lijk om een vrouwe-kleed
waar oude driften in hangen -
er waart een geur van schamper leed
en van huilend-moe verlangen.
En 'k dwaal, een blinde hond gelijk,
door dralige lente-roken,
mijn hart van alle liefden…
Speelgronden Zuiderpark
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
813 Waar het baksteen hoekt
en de kabouterstraatjes
zich splitsen met bankjes,
poortjes, doorsluipgaatjes,
daar speelden wij:
bliezen een riddertijd
door de buis:19 mm
¾ creme wavin pvc
bestemd voor stroomdraden
en goedkope hoela-hoep,
Alles was goed want
El Cid en zijn makker beheersten
de steden van Spanje
en speelden eventueel bij regen…
Utrecht & het leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
921 Terug langs rivieren
onvermoed en nooit bevaren
zien we de oude stad
De Dom verwijst naar vroeger
vogels zijn op weg
omdat het winter wordt
Een bus bereikt
het oude centrum
de reiziger stapt uit
We gaan.
We gaan.…
Zegen deze avond, God...
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.553 Zegen deze' avond, God: ons handen rusten;
en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten
en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan:
tháns zijn onze ogen moede als van wie sterven gaan...
- Stil-wegend staat Uw leve' op de onbewogen blaên;
om iedre boom-gaard gaat de vrede van Uwe ogen;
en wij, die elke vrucht in onze…
Gelijk het gonzend bliksemen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.569 Gelijk het gonzend bliksemen van motoren,
waaraan een mensen-wil zich-zelve riemt,
het ondoorgrondlijk- ijle wil doorboren
tot waar de blik van Gods oog doorpriemt;
neen, gelijk licht in licht : gelijk een kaarse
zo karig, dat de zonne haar doorvreet
van 't vroege groenen tot het late paarsen
maar die haar kleinheid onverdoofbaar weet;…
heb ik je ooit teleurgesteld...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
833 Heb ik je ooit teleurgesteld,
het moet geweest zijn
als een bosrand grenzend
aan weiden, een versomberen
van licht en geurend gras.
Heb ik je ooit teleurgesteld,
het moet geweest zijn
in de scherpte van een strandwal
of een waterkering,
dorstige vloek van de najaden.
Heb ik je ooit teleurgesteld?
Ik kan mij slechts herinneren
het…
ik weet van jou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.391 Ik weet:
noch van jouw leven
noch ook later van je dood
blijft er een stoffig huis
achter in de herinnering
die dan door de hemel waait.
Nee,
hoe ook de seizoenen over elkaar
uitgebuiteld zullen zijn,
en de jaren voor altijd zwijgen,
alles zal buiten zijn
van zon en liefdestuin
een nooit verdwijnen
van vlinders in struiken.…
Boekarest en de goot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
952 ...Want in Roemenië
goddelijk apathisch
waar al meer dan tien jaar
geleden een god werd
weggezonden omdat de mens
hem niet meer moest
draaien steden langzaam
om de as van de inflatie
draaien de nek om dragen
vrouwen het hoofd in
doekjes voor het bloeden
de jaren vijftig
wederopbouw
veegt men straten
die nog vol bladeren waaien zullen…
van lente en zomer
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.078 Eerst laat zij als kind
de koude moeder achter,
wrijft zich wat eerstelingslicht
uit de ogen: er komen klokjes,
er aarzelt groen.
Dan gaat zij voorzichtig lopen
met het vermoeden
van een feest verderop en
later en bloost het veld,
waar haar voeten gaan.
Maar dan bevangt haar een hals-
over-kop van levensliefde
en buitelt zij over…
van lente en zomer (revisited)
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
823 Zij laat als kind een witte moeder achter,
wrijft zich wat eerstelingslicht uit de ogen:
er komen klokjes, er verzamelt groen
zich in eentonig groene regenbogen.
Zij gaat aarzelend lopen en vermoeden
dat er een feest broedt verderop, of later.
En heel het veld bloost waar haar voeten gaan,
want twee, drie tinten dragen haar op handen.…
1964, een gedurfd jaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
818 Dat jaar, The Beatles bloeiden,
moet er heel veel zonlicht zijn geweest.
Dat jaar, mijn vader sloeg een hoek om,
moeten er onaardse luchten zijn verwaaid.
Dat jaar, in jou wakker geworden,
moet zacht geritsel te horen zijn geweest
in bomen waar al fruit kwam rijpen.
Dat jaar was dus vol onbestendigheid,
en ik die week na week maar sliep…
KEW
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Het meisje opgezweept,
muzikaal paard van een
gedegen stal: ja mijn moeder
en mijn vader ook jazeker als
het raam open stond en
de geuren van de klanken
als grashalmen binnen kwamen
zweven zo einde zomer…
Het meisje moet van alles,
om iedereen om kijkers en vooral
om ouders die zo rusten op haar schouders.
Het meisje moet en weet dat…
Speed tot het einde. (drugs verslaving)
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
3.706 Hij kocht een hele gram, de eerste lijn kwam.
Voor het gevoel van een machtig man.
Nu is het leuk, tot het te hevig word.
Dan laat zijn maag een krijsende knor.
Zijn gezicht vervalt, vermagerde wangen.
Dan komen de bacterieen de porien vangen.
Het maakt hem af zonder slaap.
Langzamerhand word zijn ziel toch gekaapt.
Nu is hij dood, met…
RUST.
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.283 Het ruisen van de regen hoor ik niet
Door het ruisen van de Zee.
Ademloos luistert mijn Lied.
Soms ruist de zeewind mee.…
als jij er niet bent
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.505 Als jij er niet bent valt
alle beweging weg uit de dagen.
Het spoorschrijven in natte autowegen,
waar bomen deinen en het wachten
langs de kant een oversteken weifelt.
Het sukkelen in een fietsdrafje
over zandpaden, die vertraging
waarmaken.
Het voetstoots een boswandeling beginnen,
waar kraaien uit de bladeren opscharrelen
en triest…
stilstand
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
729 Als jij er niet bent valt
alle beweging weg uit de dagen.
Het spoorschrijven in natte autowegen,
waar bomen deinen en het wachten
langs de kant een oversteken weifelt.
Het sukkelen in een fietsdrafje
over zandpaden, die vertraging
waarmaken.
Het voetstoots een boswandeling beginnen,
waar kraaien uit de bladeren opscharrelen
en triest…
Ik-zelf
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.889 Een hevig hater.
Een minnaar mild.
Die nu of later
De Dood toch stilt.…
Vervarelijk festijn
poëzie
3.5 met 21 stemmen
2.977 Vervarelijk festijn voor onverzaadlijk dorsten:
zo hebben ze u gekend, bij smaad- of smeek-gebaar,
die, donker van begeerte of heller liefde klaar,
van u besmaald misschien, misschien u tarten dorsten.
o Bralle broeiïng van het schroeiïg-hete haar
dat ge als de kromme vlam van ene toortse torste…
De waarheid van de liefde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
958 Wanneer de liefde wordt gewild,
zoals het bouwen van een huis,
dan is er wel een mooi gebouw,
maar staat de wereld stil.
Want dit is juist wat liefde wil:
het dak eraf, de brand erin
en hartstocht ongeremd.…