38847 resultaten.
De Haan
poëzie
3.9 met 18 stemmen
3.463 Wij zijn het eens met Linnaeus, dat er geen beesten bestaan,
Die meer van kippen houden dan een haan,
En het blijkt uit de Natuurlijke Geschiedenis,
Dat dit eigenlijk de oorsprong van onze hoendereieren is.
Een haan is vervolgens één van die dieren,
Die de natuur met hun vederen versieren,
En hij draagt zijn staart
Net als een geängliseerd paard…
Uitboezeming
poëzie
3.6 met 17 stemmen
3.941 - O kinderkens, wier lieve tred
Het hart ons in verukking zet,
Wanneer gij huppelt langs de vloer
En dwaalt als scheepjes zonder roer,
En, dartelend, zonder dat gij 't weet
Of wilt, op 't ouderlijk kleed
In onschuld treedt,
Wie weet,
Of ge eenmaal al te met,
O smart !
Uw voet niet zet
Op 't ouderhart!
-------------------------------…
Het ijs
poëzie
4.4 met 9 stemmen
4.520 Het maagdlijk ijs is minder glad,
O jeugdlief, dan uw levenspad.…
Huygens' uurwerk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
821 Waar je de tijd bent kwijtgeraakt
Vind je hem weer:
in de berm van de weg waar
je langstrekt, alleen,
met zijn tweeën
in groepen, waar je
je uitstrekt en uitrust…
Hé kijk nou, dat was ik kwijt,
weet je nog wel en nou hier
in deze oude tuin, bij
dit oude huis, waar
de uitvinder van die zus-en-zoklok
werd geboren, uitgerekend hier
vind…
Repetitie (een variant)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2.918 Zij blikt naar buiten en
een lok zwaar water valt haar
voor de ogen.
Dan zet zij zuchten op papier
omdat zij niet mag spreken.
Dan wordt de kalme
golfslag rond haar hoofd
onderbroken door haar hand,
die kleine, slanke breker,
en blikt zij óp tenslotte,
de kleine zeemeermin,
en legt haar pen treurend
terzijde.…
Repetitie
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
3.526 Soms kijkt de meermin op
vanonder vallend waterhaar,
schrijvend aan haar tafel,
het eiland in de archipel
Ze slaat haar ogen op naar mij
en kijkt mij af omdat
ik antwoord weet maar
ik heb geen stem.
En toch word ik voor haar
een sterfelijk woord.
Tenslotte zie ik dat zij is:
een vrouw die terugvalt
in haar eigen element
zee, zilt…
Laat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
811 ik heb gedag gezegd nog god
god ik wist niet eens tegen
wie of wat ik dat zei en zei gedag
ik zei gedag en er was stilte
niemand antwoordde, zei hoi
prima zo joh ga zo door
en er was een heel verlegen
wereld.
Daarna werd er niets meer.
Ik was geworden tot
een meisje eenzaamheid.
Daar is de trein,
mijn hoofd loopt om.…
Onbegrepen
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
1.013 Sergei Kallinikov hield van
divergerende chromatiek.
Maar u begrijpt mij niet.
En toch onzegbaar mooi
is die muziek.
Je snapt me wel.
Sergei Kallinikov
hield ervan.
Begrepen?…
Wakker worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
925 er was vanmorgen
een onthaspelen van
het naspel van de nacht
en de geliefde
er was een nieuwe morgen
die zich opwond rond
mijn vingers en mij
bond, een hoop
op mooi
Maar bleef:
de dag een kerker,
de avond rusteloos
Maar bleef:
een perron
een wachten…
wat ben ik waard?
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.456 Is er iemand die mij vast houdt
Wanneer het leven me benauwd?
Hoeveel mensen hier op aard
Vinden mij nog iets waard?
Ik ben van alles, behalve goed
Na 14 jaar....verlies ik de moed
Om te geloven in mezelf
Alleen mijn dochter van elf
Zij vindt mij wel aardig
Voor één mens ben ik waardig
Is dat genoeg, om te willen leven...
en te moe ben…
Als, bij moe-tanend avond-lichten
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.043 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten, en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gij hebt zachte woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.
En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde…
Brandwonden
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
3.491 Het vuur
Laat zich niet doven
Is verterend
En doet pijn
Een pijn die blijft
Brandwonden
Moeilijk te genezen
Littekens, onzichtbaar
Diep van binnen
De nachten
Gaan voorbij
En ik,.....
Ik ben niet meer
Wie ik eigenlijk had willen zijn
Mag ik opnieuw beginnen?!…
De bruid zegt:
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.738 Hoe wordt mijn lippe week
van honig-smaak?
- 't Is of 'k met tanden-reek
uw tanden raak...
Hoe zijn uw ogen klaar
van vreemde schijn!
'k Zie er me lévens-waar
spieglend in zijn...
'k Hou mijne leden, als
ware ik beschaamd...
- Uw adem, om mijn hals,
die zoelig aêmt...
- Is het een lente-gloed
die dóor me gaat?
Hoe toch uw strak…
ZOU'N WIJ GEEN GLAASKE MOGEN DRINKEN?
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.668 Zou'n wij geen glaaske mogen drinken?
zou'n wij daarom een zat-lap zijn?
- De droesmen van de driften stinken
nog meer dan moer van zieke wijn.
Zou'n wij geen meiske mogen kussen?
Zou'n wij daarom een vuil-baard zijn?
- Maar wèlke boezem wordt het kussen
voor deze lang-verzopen pijn?...
Als koningen kwamen we uit de Oosten
en hadden…
Mahler 10, NY en flarden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
741 New York
Buigend uit ramen
zien wij groeperen een stoet
tot begrafenis
een trom slaat
Het hoge hotel
de beregende straten:
een floers om mijn ziel
een trom slaat
De dood componeert
in volledige stilte
een cynische dans
een trom slaat
Ach, Almschi mijn lief,
de nachtvlinder en de lamp:
versta en begrijp.
een trom slaat…
Lieve Sint,
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
3.119 Onze schoorsteen is verstopt.
‘k Had het eerst niet in de gaten
maar vanmorgen bij ’t ontwaken
was mijn schoen niet volgestopt.
Ik heb overal gezocht,
maar heb nergens wat gevonden,
overal waar schoenen stonden.
’t Leek wel een ontdekkingstocht.
‘k Snap niet wie er lol aan heeft
onze schoorsteen te verbergen.
‘t Zal heel wat van Pietje…
Elckerlijck
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
771 Jij, onverwachte Dood, weet jij het nog,
van Elcerlijck en van zijn pelgrimstocht?
Weer spinnen Nornen winter in de lucht
En duiken eksters steil een curve omlaag
De weg in waar zij vallen uit hun vlucht.
Zeg, ongenode gast, leen mij je oor:
vanuit het water en de woestenij
bereiden vogeltroepen trektocht voor,
vliegen met van dood geladen…
Onvermogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
778 Waarom niet hier een hobo?
Hij wist het niet meer had
de hele score nu voorzien van
golven die wegspoelden,
potloodstrepen die maatstrepen
wegvraten.
Hij wist niet meer dan
dat god hem ongenadig was
Er klonken in Maiernigg
andere vogels er waren andere open
ramen en deuren hij werd zelf
groter dan zijn vest,
zijn pantalon zelfs
rende…
Espinel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
846 Het was niet voldoende:
hij droomde meer
dan dit droge land
meer dan een herberg
van verbijsterende witheid
in Rhonda droomde meer
dan een klank die niet
de vlag uitwaaierde
terwijl de rokken zwaaiden
en de abanico geheimen zei:
me has conquistado,
nos están mirando
et cetera.
Het was niet voldoende:
hij droomde meer dan
deze oude…
Toen en nu James Taylor
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
738 Videoud
Ze zei spontaan verliefd
James Taylor is een stuk,
ik schrijf een brief
Ik zei: ach kom
kijk op zijn klok:
te ver vooruit voor jou,
het is een video
van jaren her
Toen viel er als sneeuw
heel veel stilte
als jaren
voor haar
Ik kon het niet helpen
DVD
Ze zegt het niet,
ze denkt het, ja:
die jeans die heupwieg,…
Zweep
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
894 Het bolle ponypaardje bokt
voordat het schokkend verder sjokt
over het grasomzoomde zand.
Door zweep en leidsel aangespoord
sjokt het stofopstuivend voort
maar verlangt zo naar de kant
waar dat malse groene gras,
links en rechts op halve pas,
wacht op slaag van kies en tand.…
WOLLEBOLLE NACHT
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.312 Sneeuw die niet wil komen
't is alsof 't geen feest mag zijn
toch zag ik twee witte poezen
in hun wollebolle pracht
't leken echte siamezen
witter kon niet
zachter mocht niet
wie de poezen wil genezen
van hun wollebolle pijn
kan de wolken overlezen
ergens heb ik nog een bezem
ja... misschien valt sneeuw
vannacht...…
de rivier
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
727 Je hebt het leven
Je bent een druppel
een druppel in een grote rivier
je gaat mee in de stroom
soms gaat het leven wat langzamer
dan weer wat sneller
dan gebeurt er iets
wat je leven totaal verandert
zoals een steen in de rivier
die de route van jouw druppel
een onverwachte wending geeft
maar uiteindelijk
komt iedereen terecht op dezelfde…
Prediker
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
797 Een oude wijsheid
van een oude koning
(die alles had gezien, zei hij):
Er is een tijd van
liefhebben, haten
opbouwen & afbreken
enz. (we vatten samen)
Hij zal wel niet bedoeld hebben:
van 3 tot 4 en van 4 tot 5
Een oude wijsheid
van een wijze oude:
Er is een bestemde tijd,
op geen klok te zien
maar aan de eeuwigheid
af te lezen…
De bever
gedicht
3.0 met 65 stemmen
19.890 Waar land
geleidelijk in water overgaat
en je in zompige poelen
het ontstaan van leven waant
waar tussen de groen- en grijstinten
van het wilgenhout
de modder glinstert
als de avond valt
kun je onverwacht
een rimpeling in het water zien en
mits onbeweeglijk,
een dier aanschouwen
die in alles rust uitstraalt.…
Ik zal u niet beminnen
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.579 Ik zal u niet beminnen,
Gij, die in vreê gewaad
Voorbij mijn torve zinnen
Langs-heen mijn leven gaat.
Ik zie uw rústige ogen,
En 'k weet hoe goéd ge zijt:
úw tederheid, gebogen
Over mijn eenzaamheid.
En 'k heb u niets verborgen
Van blijheid, drift en leed,
En hoe uw plegend zorgen
Me in stilte wenen deed.
Maar - 'k zal u niet beminnen…
Zilverreiger.
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
660 Je was toch de Koningin
van mijn veerkracht?
En nu
mijn mooie witte vogel
drijf je
aan de oever van het leven
plat op je rug
waar die verdomde
kankerkraai je pikt
op zoek naar zijn Duivelsei.
Straks zal je
na mijn afscheid
voor altijd blijven
zweven
in deeltjes uitgestrooid
waar alle meeuwen
je naam
nog kennen.
Kippenvel met…
De dameskapper II
gedicht
3.1 met 27 stemmen
23.909 De watergolfslag van ambities
liet hem niet onberoerd
In de weekenden reisde hij
met modellen door het land
Nog geen veertig kilo woog hij,
altijd met vrouwen bezig
Verzilverd, gediplomeerd, gefotografeerd
keerde hij terug en liet dit andere
gewicht inlijsten
Uit al deze lijsten, verkreukeld & vernietigd,
herken ik nog altijd mijn…
Sprong
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
949 Spring bij nacht en ontij
in zee, pleeg zelfmoord.
Koester zout als talkpoeder.
Verzachten kan nooit
pijn zijn ook als de ziel
een huid is ook als de ziel
van huis is en in zee springt
Koester bij nacht en ontij
de zachte sprong.…
Gustav Mahler, symfonie nr.1
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
854 Hij aan zijn schrijftafel dacht:
laat ik nu nog even dan dit
in stilte laat ik dan en dan
laat ik dan glinsterend beginnen:
Ging heut’ morgen übers feld
Ja, zo moet het zijn.
Maar hij moest droevig verdergaan:
het zwakke hart, dat nog niet wist,
wel opmerkte de tuingeluiden in mineur:
Bruder Martin, schläfst du noch?
Hörst du nicht die Glocke…