38710 resultaten.
bekentenis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
829 wat betekende volop genieten voor mij?
wat maakte me bijna elke zaterdag blij?
er was niets beter om het weekend te beginnen
dan haar hartstochtelijk en innig te beminnen
zo startte bijna elk weekend extatisch
maar tegenwoordig nogal problematisch
geen passie is er die nog ontwaakt in mij
wild verlangen breekt zich niet meer vrij…
prelude
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
723 met bakken al dagenlang regen –
dat het dak het niet zal begeven
is nu de voornaamste wens
van dit welopgevoed weldenkend mens
en dat men z’n voeten maar mag vegen -
met bakken dagenlang regen
en het weer zit ook al tegen ..…
klare wijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
865 nu de dagen onmiskenbaar zijn gaan lengen
in wat mag heten de ellendigste tijd van het jaar
is er bijna geen ontkomen .. word je soms zo raar
zou eigenlijk het beste zijn niet aan haar te denken
die resoluut en rigoureus klare wijn kon schenken -
ze raakte evident een gevoelige snaar
toen ze zei: “natuurlijk is het waar
dat ik niet…
Nacht. - Aan het open raam
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.803 Nacht. - Aan het open raam waar mijn begeerte huivert
van pijnigende weelde en blij-doorpriemend wee,
hoor 'k, in het wind-gewuif, van dag-gebroei gezuiverd,
gescheurd en moe de kreet der ongeziene zee.
Ik luister. En 't geschuif der zuiverende vegen
van flodder-wind, die hijgend-blij 't geluchte wast,
voelt zeulen in zijn joel en door…
engelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 vanavond hoorde ik op de tv
mensen die een engel hebben gezien
dat waren idioten zegt U misschien
maar onder hen dus een dominee –
“engelen hebben geen vleugels nee”
sprak hij olijk onvervaard en clean
“maar warmte stralen ze uit voor tien
en ze geven je hun zegen mee” –
“de mooiste ervaring” uit zijn leven
klonk welgemeend integer en…
'k Heb mijne nachten meer doorbeden dan doorweend
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.049 'k Heb mijne nachten meer doorbeden dan doorweend
al wemelt twijfel in de opalen van mijne ogen;
'k heb in mijn leven meer geloochend dan gelogen,
en zie: de bitterheid ligt om mijn mond versteend.
o Gij, die morgen om mijn laatste bed gebogen,
u voor het raadsel van dees ziele hebt vereênd:
uw zucht trilt door een ijlt die gij vol wisheid…
't Leed van de winter
poëzie
4.5 met 2 stemmen
926 't Leed van de winter
Maakt ons de lente
Lieflijk en zoet.
't Leed van het strijden
Maakt de overwinning
Heerlijk en groot.
Dor was het aardrijk;
God is gekomen:
Alles herleeft.
't Graf is Gods akker:
Jesus zal komen;
Alles herleeft.…
De nacht, de zwoele nacht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.271 De nacht, de zwoele nacht heeft me als een wijn bevangen.
Terwijl een schijnen-rijke wâ mijn brein omwindt,
komt uit de diept geen dageraad mij tegen-langen,
omvangt me een woel'ge duisternisse die mij bindt.
Ik ben geen bake; geen verwijlen, geen verbeiden;
geen duizeling van hoop, geen duizeling van dood.
Ik ben alleen, bij holle ontstentenis…
zeker weten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.007 je had geen vrouw geen kind bijna geen cent
maar gelukkig bleek één duurzame relatie genoeg:
de kastelein die jou herhaaldelijk naar buiten sloeg
wie je kende vond jou een vervelende vent
en naamloos begraven in een simpel stukje grond
heeft men helemaal niks meer aan een grote mond
raas .. tier .. vloek jij .. ontvang nu ieders zegen
geen…
treffen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
646 de regen valt met mokerslagen
de regen valt en doet dat nu al dagen
en treft een boom naakt een bank een straat
en een jongen zijn begrip van goed en kwaad
en treft een meisje radeloos en snipverkouden
van wie geen wezen ooit echt heeft gehouden ..
de regen valt met mokerslagen
de regen valt en doet dat nu al dagen –…
In Memoriam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 nog onlangs heb ik je in een droom gezien
je was weer alleen liep wat onzeker door West
je glimlachte en was op zoek naar mij misschien ..
in een taxi kwam ik heel snel dichterbij
(de chauffeur had het over “druk druk druk”)
toen werd ineens alles door die vent verpest
plankgas gaf hij en reed je rakelings voorbij ..
jou mijn metgezel op…
ode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 meestal is het makkelijk.
maar soms ook niet.
de tijd hapert.
men lijdt.
soms
helpt
het
te
huilen
wanneer
men
eet.
tranen
op
het
brood.
een
film
met
slechte
special
effects
waarnaar
men
toch
geboeid
blijft
kijken.…
mijn vader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
847 vertrouwend geborgen op zijn schoot
bleek niets te machtig of te groot -
het Kwaad was in de verhalen die hij las
steeds veraf en zowat verdwenen
verstilde het ook verder in alle talen
- tot het momentum van zijn dood ..…
voor mijn vriend R.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 een godgans en lamlendig leven
niets voor de mensheid verricht
en net in die blik op je gezicht
school ook geen ambitieus streven :
liever lui dan moe
allebei de ogen toe -
wellicht hoor je ze nu praten :
ze denken dat het nooit meer iets wordt
als men straks wat aarde op je heeft gestort
- alleen ik nog hou je in de gaten ..…
gelofte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 in vreugde heb ik dit leven doorgebracht
in vreugde omdat ik voor jou bestond :
er ging geen dag voorbij geen nacht
dat ik je blik vergeefs zocht of je mond ..
eens
breekt een tijd aan als niet tevoor :
wat een vreugde die ons dan wacht
nadat je me hebt herkend en lacht
en zal gebaren dat ik bij je hoor ..…
De voortreffelijkheid der mensheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.325 De Vleizucht moog een lofzang zingen,
Als Heerszucht mensenbloed vergiet,
Om volken door haar wenk te dwingen;
Zij schat, onsterfelijk mens! zij kent uw grootheid niet.
Geen troon verheft, geen stulp vernedert;
Het goud versmelt, en de eer is schijn;
Maar 't hart, door eedler smaak vertederd,
Zingt vrolijk; ‘'t Is voor mij genoeg…
LIEFDE-ZANG
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.223 Zo gij - de luie laan der zomeren verlaten,
de kudden van uw lust naar laatre stal gemend,
en toé de vrede-deure' en stil het gierend blaten,
en 't zorgen voor het voer der morgenden geláten,
de diepre vreugde van de winter-landen kent;
zo gij geen liefde zoekt in strakke dag-gelaten,
en zelfs geen luistrend oor naar duistre nachten wendt…
Was ik maar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
823 Was ik maar de dochter die ik nooit was
De liefde die ik nooit gaf
Was ik maar de moeder die kon geven
Dat wat zij zelf nooit had gekregen
En stel als, ik vraag me af
Stel je voor, dat ik zo was
Zouden dingen anders zijn?
Zou duidelijk worden, ja, alles kwam door mij?
De mij, de ik, de ik die ik nooit was
Je hebt me rondgeslingerd, diep…
dat ..
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 wie weet komt het er nog eens van misschien :
wij die zo gelukkig samen ons verleden overzien –
dat
mogelijk
eens
te zullen ervaren
maakt
dit leven
de moeite waard ..
volgende gedachte :
dat
jij
mogelijk
inderdaad
ergens
bestaat
dat
jij
net
als
ik
jezelf
nu
in
de
spiegel
ziet
dat
ook
jij
het
antwoord
op
de…
Gitaarheld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 Hendriks was een naam uit de polder
met vette laarzen in de klei
een graanbedrijf, een boerderij,
maar zijn ongebreidelde muziek
klonk nu bij mij op zolder
Hij maakte me zo high
hij raakte me fysiek
en in mijn jeugdig hoofd
ontstond de kick
van een ongrijpbaar bestaan
vanaf dat ogenblik
was het met mij gedaan…
0 VAN ' T ONGEREPT ONTROEREN . .
poëzie
4.0 met 2 stemmen
976 0 van 't ongerept ontroeren,
nauw-geboren, ongezeid,
huivrend reeds de pennen roeren
aan de vlerken van de Tijd;
zien, hoe de eigen adem-halen,
klarend voor 't verbaasd gezicht,
schuiven aan de zonne-stralen
als een waas van schóner licht;
proeven, in de diepe groeven
die de roodste Lippe graaft,
hoe het langst en wrangst bedroeven…
Aan een zeer jong meisje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.069 Ik hadde, o gij die me start, wier ogen zwijgen
als dode vijvers onder loom een lover-dak
dat nooit een blijde pijl van zonne-vreugde brak,
- 'k hadde over uw gestaar mijne ogen willen neigen,
en in de diepte van uw blikken willen zien
het leven dat er leeft, de driften die er dreigen,
en voor wie u bemint wat tederheid misschien
'k…
DE DICHTER
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.050 Geen zomer-schaâuwe is schoon als 't beeld, in volle teilen,
der welv'ge melk die ront, van roerig licht ommaald.
Mijn schamel huis, waar zoel een geur van peren draalt,
weegt teerder in mijn schroom dan 't hele herfst-verwijlen.
En, waar van 't winter-dak een schone mane daalt,
'n weifelt ijl een hele lente in hare wijle,
o mijn…
Wees niet de schroom'ge...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.182 Wees niet de schroom'ge, die, in lomer avond-komen,
herdenken zwijgen doet;
ben ík de pleger niet, die met zijn eigen dromen
zijn eigen treurnis voedt?
- Treed nader, zie mij aan, en hoe mijn oog, gelaten,
géen liefde vraagt, o kind;
- ik heb de zeilen van 't verlangen neer-gelaten
bij liggende' avond-wind...
En weder teder in…
Loslaten.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.666 Ja, er zit een kindje. Maar het hartje klopt niet.
Dat wordt ons even verteld.
Mijn hart wordt verscheurd door grof geweld.
Mijn allergrootste droom vervaagt in een grote stroom van intense pijn.
Pijn, omdat jij niet bij ons mag zijn.
In intens verdriet dat niemand voelt en ziet.
Nu ga je me snel verlaten.
En niemand kan deze pijn wegpraten…
Tuintje
gedicht
3.2 met 5 stemmen
5.594 We tutten ons tuintje op
en kammen het gras,
make-uppen de randjes
langs het terras:
overal plantjes met lippenstiftkleuren,
overal bloemen met bloemetjesgeuren.
Daarna het heggenhaar
weg met de heggenschaar –
zo wordt ons tuintje een prachtig gezicht
dat plat naar de zomer
te glimlachen ligt.
--------------------------
uit: 'Superguppie…
Dag lief Engeltje.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
986 Onverwacht ...
Nooit gedacht.
Dat ik jou mocht dragen.
Maar nu heb ik alleen maar vragen.
Waarom mocht je niet bij ons blijven?
Hoe moet ik dit verdriet omschrijven?
Wat heb ik verkeerd gedaan?
Dat je bent opgehouden te bestaan.
Zo kort maar o zo krachtig.
Voelde ik me heel even machtig.
Nu ben je een engeltje van God.
En moet…
Intense pijn.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.343 Wat de mooiste dag van m'n leven zou kunnen zijn.
Is veranderd in een dag van ongeloof , verdriet, en intense pijn.
Ik had gehoopt om je hartje te mogen zien kloppen.
Maar mijn verdriet is niet meer te stoppen.
Je zit er wel.
Maar het zijn de minuten die ik nu aftel.
Je kan me elk moment gaan verlaten.
Nee, deze pijn valt niet goed te…
Lief is de Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.169 Lief is de Lente,
Vriendlijk haar aanblik,
Schoon haar gelaat.
Zwangere wolken
Voeren haar schatten,
Zweven haar voor.
Gonzende buien,
Trots als herauten,
Melden haar komst.
Hoe zacht,
Zacht en bevallig,
Treedt zij te voorschijn:
Alles ontluikt.
Duizenden bloemen,
Sieren haar gangen,
Vormen haar stoet.
Vrolijke zonnen…
Er is geen tijd
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.387 Er is geen tijd. Wat gistren was
is wat vandaag me een liefde wijst.
Herdenken: ongedronken glas
dat morgen laaft en spijst.
Wat is me droeve scheppings-daad
en baren in 't gelaat der dood?:
een kindje dat aan 't schaatren slaat
daar 't wemelt in mijn schoot.
Welke is de krankheid die me pijnt
bij dreigend komen en vergaan?…