35387 resultaten.
De echte zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 als ik
naar onze wereld kijk
lijkt alles wel gelijk
zoals het groen
van bomen en het huis
wij voelen ons er thuis
toch droom ik
in jouw ogen
meer kleuren dan er zijn
streel je haren
op het randje van
gevoeligheid en pijn
kus je lippen
die naar zoete
warme liefde smaken
jij bent de echte zon
in mijn heelal die andere
beschijnt…
Leeg..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Leeg..
Of is het gewoon vol
Volheid die leegheid met zich mee brengt
Leeg..
Of zou ik willen dat het leeg was
Die leegheid die vernieling met zich brengt
Leeg..
Of maakt het ruimte
Je sleept het mee naar waar jij het brengt
Of is het alleen maar een vertedering
Voor dat
wat de tijd brengt
Waarom lijkt het altijd dan zo verdomd…
Als het stiller wordt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 soms lijk je
even vergeten
in de ruis van het leven
maar als het
stiller wordt
laat jij je weer weten
in de hoge lach van
een onzichtbaar kind
spelend met de wind
op zonverlichte stukjes bos
waar stof in schaduw danst
boven het warme mos
in rust kom jij nader
vult aan wat haast gestolen heeft
en zorgt dat ik weer voluit leef…
Het laatste luiden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 ik heb torens altijd gemeden
maar tonen van de klokken
kwamen in iedere uithoek
met alle vroomheid naar beneden
zij raakten bleven haken
in een oud religieus gevoel
dat opriep om samen te komen
leven te schonen voor het goede doel
zij horen bij een tijd
die ik heb overleefd
de huidige goede herder weidt
zijn schapen in een andere geest…
Blowtjes en wat pep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 ik ben door
wolken wiet gelopen
onzichtbaar voor de jongelui
een roze zon
spon met liefde en een bui
talloze regenbogen
maar hun ogen waren
van het feest verdwenen
doelloos zwervend zonder benen
ik las de trips
van hun gezicht
toen de angsten kwamen
onbegrepen in bestaan
niet wetend hoe nu verder
met de toekomst om te gaan…
Recht door zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 jij kwam binnen
ik zag je ogen
en toen dat gebaar
jij was daar
mijn leven kon
opnieuw beginnen
heb nooit gezocht
omdat ik dacht dat jij
onbereikbaar voor mij was
jouw lach
en open hand
bleken mijn entree
ging met je mee
liet alles achter voor
een leven recht door zee…
Een blanco papiertje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 weer hoor ik
de klokken slaan
zie lege uren passeren
het a viertje blijft onaangedaan
heb koppen gesneld
in luttele seconden
leeuwen geveld als held
uit de romeinse catacomben
heilige oorlogen gevoerd
op kruistocht geweest
ridders en graal laten verdwijnen
in schisma’s de zon weer doen schijnen
ik was cerberus die aan
de styx de…
DRACHTENS FLUISTERING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Een hechte rij beuken blaast luchtig en zacht
reine adem over vredige graven,
wil de Burgemeester Wuiteweg laven,
geeft gemoedelijk vloeiende levenskracht.
De luchtstroom uit dicht lover houdt steeds wacht
bij huiskamers en werkgrage zalen
vol mengeling van allerlei talen,
die geheime spraak of openheid betracht.
Bedaagde huizen van rijk…
Liedje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.335 Neem gij het leven
Zoals het is
Een beetje onrechtvaardig,
Een beetje boosaardig,
Maar ook wel eens aardig
En soms lang niet mis!
Leef gij het leven
Zoals het gaat —
Niet al te opzichtig,
Niet al te gewichtig,
Een beetje voorzichtig
Dan is 't niet zo kwaad!
Houd gij het leven
Bedaard in het oog.…
Weidt schaduw uit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 onder donker loof
weidt schaduw uit
over rust en stilte
woorden lossen op
in verwaaid geluid
van een verre kerkklok
over het trillend land
komen de boerinnen
manden aan de hand
kleden zijn gelegd
het maal bereid na
danken voor de spijs
zo biedt de boer
de lange zomerdag het hoofd
eten en siësta onder donker loof…
Rechtop in het gras
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 ik wilde springen
maar jij hield me tegen
om alles nog een keer te overwegen
jij spiegelde ons leven
terwijl ik stil bleef staan
liet jij de caleidoscoop van jaren gaan
de affiniteit was weg
ieder detail was al eerder gezegd
in perspectiefloos constateren
in confronteren konden wij
elkaar niets meer leren
jij bleef de tunnel waar ik…
Speelde blond door je haar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 wij keken uit over zee
wat verder op het strand
gleed de zon over zand
wind speelde blond door je haar
ogen wolkten nog donker
langzaam werd de bui geklaard
snel als de golven
kwamen je woorden
in oneindige stromen
ik liet ze komen
als een tsunami
van ijskoude dromen
het luchtte op
samen te praten en niet
op de vlucht voor jouw…
Erg gesloten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 mag ik in jouw kringetje
ja we raken omdat
de kinderen contactjes maken
heb jij
mijn cirkel al gezien
huisje en wat extra’s misschien
wij zijn erg gesloten
er is geen tijd voor open
alles kost nu eenmaal een vermogen
jaja de buren ronden
niet meer met elkaar
zij en de kinderen wonen daar
fijn dat we samen praten
onze cirkels even…
AZIJNZEIKERS
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
556 Altijd weer zijn er die zeurders
Het is nooit genoeg
Er is altijd wat
Hebben ze een heel goed leven
Moet het weer anders
Zijn ze het zat
Ze kijken nooit naar wat ze hebben
Alleen maar naar wat er niet is
Schijnt de zon is het te warm
Een nieuwe auto bij de buurman
Dan breekt de hel los
Is het goed mis
Een half glas vol
Is niet genoeg
Een…
Een stralend verschijnen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 ik zag je glad
maar voelde
hoe het leven zijn
lijnen geëtst had
in jouw oppervlak
geen levensloop
in krullenletters
gegraveerd
maar dieper en
door pijn bezeerd
transparantie
miste daar het
fonkelend licht
door tijd en zorgen
voor altijd gewist
toch glans jij
weer in een
stralend verschijnen
niets heeft jouw
optimisme doen…
het kluwen van de tijd...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Een lied en de liefde
de liefde en het leven
het leven en de dood,
overlopers als spionnen
in zandlopers,
in de klauwen
en het kluwen
van de tijd !…
Een verdwaalde zucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 ver weg
blaatte een kudde
tegen de lage avondzon
zij grensde
aan de stilteoase
waarin ik mij bevond
weldadig streelde
het ontbreken van geluid
mijn niet verwende huid
intensiveerde
zicht en reuk met
een alert anticiperen
een paradijs vol rust
de wind droeg een verdwaalde
zucht en de geur van schapen…
Verpakt in klatergoud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 de lach
is weer verpakt
in klatergoud
spiegels kaatsen vol
de schijn van het
uitbundig samenzijn
staan bol
van holle frasen
en platvloerse gein
maar het is voorgekookt
de bordjes smile weten van
geen wijken als wij kijken
waar is de lach
die prikt achter de ogen
voelt als een brok in mijn keel
die mijn hart
nog diep kan raken…
In het zonnetje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
429 ik heb de tegel opgelicht
die zicht geeft
op een wereld zonder zon
het krioelde van leven
dat in allerlei vormen zo
snel als mogelijk de benen nam
vol ontzag heb ik de steen
weer terug gelegd
zij hebben hun eigen plek
die door onwetendheid
van mensen vrijwel nooit
in het zonnetje wordt gezet…
Alleen in 7 miljard
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 lachend, mopperend, in gedachten verzonken
allemaal een reden om daar te zijn
een doel om naartoe te gaan
Voor een moment kijk ik naar mezelf
al mijn vrienden verloren in de afgelopen jaren
allemaal gingen ze hun eigen weg, gescheiden van de mijne
ik raap mijn denkbeeldige koffer bij een en ga op reis
op reis naar een nieuw doel om voor te leven…
Zijn stem sprak aan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 het was geen houterig bewegen
zijn stem sprak aan
soms liet hij de lijntjes gaan
jij hebt in je leven
nooit de ruimte gekregen
die jij zo nodig had
touwtjes werden kort gehouden
in het ontbreken van vertrouwen
kon jij de grenzen niet bereiken
om jezelf te verrijken
in ontwikkeling en groei
de snoei voorkwam jouw latere bloei
weer…
Niet te ontlopen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 Het bewierookte zelfbeeldje
vraagt aan de Boeddhaposter
wat hij van het uitzicht vindt
Het loze uitzicht in dit leven
van niet te doorbreken patronen
met alweer een beminde minder
de nacht weer langer dan de slaap
Je wilt rust
maar als je rust vindt
wil je leven
Dat is het lot, niet te ontlopen
meng je tranen maar met water
dan lost…
De sierlijke vormen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 ik schoon woorden
polijst de zinnen
maar poëzie puur
zit van binnen
heb glas geblazen
fonkelend en transparant
de sierlijke vormen
verscherfden in mijn hand
wilde schilderen
als magisch realist
met perspectief en sfeer
sloeg ik de plank helemaal mis
ben het wad ingelopen
dook in het water vol leven
kwam als herboren weer boven
om…
Ook dát nog
snelsonnet
2.0 met 2 stemmen
886 Als kind werd ik met regelmaat geslagen
Als tiener werd ik continu gepest
En positief op HIV getest
Ook moest ik grote armoede verdragen
Het leven wás dus al niet je van hèt
En nu hang ik al uren in dit net…
In een handomdraai
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
482 de wereld
in een handomdraai
een huis wat geld
kunnen kiezen ja dat telt
maar keuzes
maken hebberig
je zoekt de grenzen op
van wat er mogelijk is
soms krijg je een tik
word je op de plaats gezet
beseft met scha en schand dat
niet alles voor jou is weggelegd
leef in zaken
die je waar kunt maken
met plezier en perspectief
heb een…
Dodendans
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.436 "Hoe dun de scheidslijn tussen dood en leven",
denk ik als ik bij zonsopkomst ontwaak,
kortstondig in een hiernamaals verbleven.
En is 't nu dat ik niet meer van streek raak
van 't geen de dageraad weer heeft verdreven,
kies ik - als 't aan mij ligt - toch 't aards vermaak.…
De weg van het leven, is geplaveid met obstakels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
945 De weg van het leven, is geplaveid met obstakels.
Soms kuilen, soms heuvels en bergen wellicht.
Niet er omheen of ontwijken toont je ware gezicht.
Neem soepel die hordes en ga soms op je bek.
Vaak zijn er emoties, dat is ook niet gek.
Zet door tot het einde niet wetend waarheen.
In het bijzijn van anderen ben jij nooit alleen.…
Leerde hem spelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 zij gaf hem vleugels
maar hij wist niet
hoe hij vliegen moest
leerde hem spelen
het winnen zat
te diep in zijn bloed
zij zijn de jaren aangegaan
hebben al die tijd
water bij de wijn gedaan
het smaakt niet meer
er is geen enkele veer
die zij nog kunnen laten
zonder zichzelf kapot te maken
er is geen groei in hun bestaan
hun korte…
Steeds wij de spelers
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
554 Als voetbal niet ons leven domineert
dan is het tennis of de Tour de France.
En ieder jaar dan lijkt het of die dans
van sporten ons geluk steeds produceert.
De oude bard, die duidde het geheel:
Steeds wij de spelers, ’t leven het toneel.…
Hyper door testosteron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 hij patste wat rond
hyper door testosteron
een lijf getekend door
winst en zware verliezen
stoeide met gewichten
die wij nooit konden liften
uitte wat klanken die
dumbells spontaan deden dansen
getergd liep hij langs
op zoek maar een prooi
mij keek hij niet aan
zag ons op zeker niet staan
ik zwaaide bij weggaan
hij lachte en wilde…