Hartenkreten over liefde

Zo dichtbij, maar toch ver weg Slechts door een muur gescheiden Hij hield van haar en zij van hem Tot in de verste einden Zij zochten de liefde bij elkaar Door een spleet in de muur Zij hield van hem en hij van haar Tot in hun laatste uur Ontroerd door slechts een stem Deed hun verlangen branden Hij hield van haar en zij van hem Nooit…

Diep verborgen in de warmte van mijn hart Spin jij draden van liefde mijn lieve schat Omgeven door rozengeur doordrenkt met hoop Besef ik dat ik nooit eerder zo heb lief gehad Jouw komst is als een warme omhelzing Je aanraking en tederheid laten mij zweven Ik straal van geluk als jij even naar mij lacht Jij laat het vuur in mij keer op keer…

Jij mij ziel, fluisterend zacht Zonder woorden, versterkende kracht Ongekende gevoelens, gedachtes verward Jij mijn liefde, in mijn hart Jij mijn dromen, stil verlangen Grote angsten, door jou gevangen Gebogen vingers, verkennend verweven Jij mijn gedachte, woorden verzwegen Jij mijn ogen, ziel betoverd Bedrukte emoties, tranen veroverd…

In gedachten ben ik bij je Dus kom in bed en vlij je Tegen mijn warme, zachte lichaam Dat zich naar je vormt Het is hier heerlijk knus Ik voel je adem en je keiharde Buikspieren Wat een weelde Om zo te liggen genieten Alleen en toch samen.…

ik vlinderde om mijn dans heen, met een vluchtigheid een vlugheid die hoort bij de snelheid van 't licht terwijl een wachtende af- en aanwezigheid werd gelijk aan waar 't licht mij bracht en terwijl de afwezigheid zich inlijfde met verlangen zo wortelde de aanwezigheid zich in dromen en het licht wentelde zich in lange slierten lange, zwierende…

ik draag je in mijn hart in mijn hoofd in mijn zijn in mijn leven in onze kinderen ik draag je hoe zwaar het ook wordt hoe lang het ook duurt ik draag je hoe zwart de nacht de ochtend gloort samen urenlang praten over hoe mooi het geweest is lief te hebben geliefde te zijn geleefd te hebben samen te zijn nu het nog kan verstrengeld…

Vanuit de eenzaamheid veroorzaakt door gemis en pech ontspringen tranen reeds onderweg in verschillende banen naar die grauwe plas Ragfijne gedachten krachtig maar onzichtbaar rijgen onze zielen teder aan elkaar Vier weken wachten op je onmisbare gezicht slapeloze nachten hunkeren naar dat rustgevende licht nu ik plots in het donker…

Je slaapt niet en je eet niet Schrikt van elk sentiment Vreemde kronkels in je darmen Als je in nabijheid bent Van de vrouw die is verworden Tot datgeen dat niet bestaat Strak gevangen in gedachten Die je niet ontsnappen laat Je weigert elk compromietje Met de harde werkelijkheid Dus je leeft je lange dagen In volmaakt verleden tijd…

wat zou het prettig zijn geweest als ik vanmorgen wakker was geworden in het bezit van slechts één zekerheid: dat ik nog maar de helft van liefde over had dan had ik kunnen gaan ik had de deur van onze toekomst zacht achter me dichtgedaan met deze zin: 'de groeten schat' En ik was lekker solitair gaan leven Maar 'k hou nog evenveel, misschien…

Je wist dat zij dood zou gaan; Het was een kwestie van wachten; Eens zou die dag komen; Jullie hebben genoten van de laatste dagen; Veel gelachen, meer dan voorheen; Zelfs dingen gedaan uit je stoutste dromen; Maar de energie was op; Een dag van wegkwijnen; Wachtend op de dood; De dood had haar genomen; Levenloos lag zij op het bed;…

ik schrijf je een brief en nog één en nog één ik schrijf je hoeveel ik van je houd en hoe ik je mis ik schrijf je over de vogels die zo mooi zingen nu over de bloemen die nog nooit zulk een prachtige kleuren hadden over de muziek in mijn hoofd ik schrijf je over het licht in jouw ogen de glans van jouw haar over mijn dromen van…

ze wenste een blijk van absolute liefde - níet zijn glazen oog…

Met open armen ontsluiten de geliefden hun geborgenheid achter gesloten deuren en een bloempje voor het raam. Gordijnen zijn niet nodig een boek is overbodig nu zijn ze eindelijk saam.…

wie ik was wat jij bent in een droom was jij de vrouw ben ik jouw man zo intens zachter dan zacht waren wij elkander droomden wij hard…

Een blik in jouw ogen Mijn hart gaat tekeer Even verlegen en onzeker Als die allereerste keer Trillend en stotterend Bij die ene lieve lach Die mij intens gelukkig maakt Gelukkig voor die dag En dan dat fijn gevoel Waar ik niet aan wen Dat gevoel diep van binnen Als ik heel dicht bij je ben Van die lach op mijn gezicht Valt alles af te…

Soms denk ik wel eens één dag één nacht en dan een leven lang om jou te dromen geen tijd voor pijn of lauwe sleur geen kans voor barsten je beeld zou zijn als dagend licht zacht verstild in mijn herinnering en toch nu ons vlees de schoot ontvlogen is wij meer dan ooit verleden proeven zie ik plots die glans weer in je ogen…

bezorgd en beschermend als je bent liet je me zien dat ik heel wat meer ben dan een lijdend voorwerp in een land van kraters en vulkanen ben jij het rustgevende meer als levensvoedende bron geef je meer dan alleen wat groen ik drijf nu veilig op de wateren van eindeloos vertrouwen op zoek naar de kracht om alleen voorwaarts te gaan…

Herfst was altijd aan liefde getrouw. Voorbijgangers stromen langs grachten. Ik ben droevig, als een verdachte, Want ik hou niet meer van jou. Al de stad is omhelsd door een rouw. Nachten duren nu langer, dan dagen. Ben gedachten alweer aan het jagen, Want ik hou niet meer van jou. Nu droom ik van de warme landen, Waar ik alles vergeten…

Weet je nog, ons eerste gesprek bij msn? Je zei... dat ik jou wel zag zitten. Ik zei van niet, Maar dat ik wel open stond... voor veranderingen. Wat nou als ik, je nu wel zie zitten... Om wie je bent en hoe je bent, niet meer en niet minder! Ik weet alleen niet, of je daar op zit te wachten. Een meid van 17, die meer van je wil…

Weet je nog van vroeger toen mist de toekomst was je dacht aan hoe 't worden zou en lacht bij die gedachte nou, maakt op de plaats een pas... want wat je dacht en wat je deed wordt nòg verwacht is niet gereed de 'rijkaard' krap bij kas... vandaag is morgen gister een vraag? 't antwoord is er... voor gister, morgen en vandaag…

Zoals ik me de laatste tijd voortbewoog.. Vol met vragen Onuitgesproken klagen.. Zoekend naar het eind van de regenboog.... Een ieder weet wat voor een gevoel dat kan zijn.. Leeg... Rusteloos... Een onbestemde pijn... Anderen zeggen Het wordt me wat teveel.. Ik voel me als een debutant op het toneel.. Door te luisteren en te kijken naar het…

Op een bankje in het woud Staat geschreven in het goud Hoeveel ik van je houd…

tomeloze kracht die mijn stroom van woorden brengt in een vrije val als een sneeuwbal die bergafwaarts voortrolt, ongeremd en groeit zonder oog voor werkelijkheid steeds weer passeren striemende beelden mijn geestesoog verlating, jaloezie vernedering amper overwonnen dient een volgende zich aan een wond die ik open houd bezeten…

Nachten bewegen naar de ochtend in mijn dromen speel jij de hoofdrol zo fijn heerlijk in de zon witte stranden blauwe zee cocktail in ons hand verliefd naar je kijken liggen we samen armen over je heen zwoel kusjes geven…

Het bloed van alle schoonheid vloeit door aderen van jou bedruipt het karakter van licht met een rode warmtegloed... Je vertederende ogen spiegelen de node van begeerte het stille water, dat nauwelijks vloeit zal mijn beker niet beschenken... Navel van het hemelse paradijs verlos uw blindheid en ziet hoe schoon mijn hartsverlangen op…

Vallend in mijn slaap sta ik op en lig ik wakker Het dekbed strak om mij als in een knoop steeds strakker Het donker van mijn kamer sluit mij op in mijn gedachte Ik kan de slaap niet vatten want ik lig op jou te wachten Het ruisen van de wind buiten in de bomen Laat mij hunkeren naar slaap zodat ik weer van jou kan dromen…

Dan droom ik en droom ik weer van een schitterend huis verdiept in vele kamers uitgevend over verre verten en lokkend landschap. Wij zijn er. Jij en ik. Wij samen. Dan rolt er gedonder gruist er geraas scheuren muren stuivend tot puin. Maar Wij blijven samen. Onkwetsbaar. Vallende brokken raken ons niet. We signaleren…

Ik zie je graag. Dat is niets nieuws, ik heb je altijd graag gezien. Maar nu heeft mijn liefde voor jou haar hoogste punt ooit bereikt. Nu kan ik niet meer terug.…

Als wij samen zijn, vliegen de vonken er van af. Zo fel, dat ze prikken in mijn ogen Ik ween.…

Zij haalt haar gedachten door de wringer Hij: wat denk jij? Een lach een kus rode wijn en sigaret Naast vallen woorden op de koude vloer waxinelicht met muziek zijn ogen maken haar naakt Daadwerkelijk.…