Alle inzendingen over liefde

Heb je zelf wel eens een vrouw in je armen gehad zo aantrekkelijk waar je zo gek op was gek op alles van haar haar kont, haar borsten, haar buik, haar haar haar gezicht, haar lippen, haar lach, haar geur haar stem, haar schouders, haar armen, en weer haar stem alles wat ze zei en niet te vergeten haar ogen, altijd weer haar ogen…

...Bij iets in je ogen…, liet je afstandelijk begeren Zag ik blijde angst tegelijk bewogen in gevecht,niet te acteren Een zon in de schaduw, die niemand misschien zag Woorden vertelden me ruw, een gesloten mond in ooglijke aanslag Het verlangen in charme, de pauper in charisma Dringt als verloren warme, kijkende schisma En het stil…

zij wenken mij de oppers op het land getooid met gelig hooi en vertellen van voorbij nog kleurt een late zomerzon de vruchten van het land heb de eersteling al in de hand er is niets voorbij want lente zomert op de grote herfstschaal een rijke oogst voor allemaal…

Als we ruzie hebben en ik wil opstaan Laat jouw liefde mij weer zitten, De deur blijft veilig op slot Jouw tranen zorgen voor een glimlach bij mij Je houd echt van mij, Je wilt geen woorden hebben Je wilt laten zien hoeveel je om mij geeft Zelfs als we woorden hebben.…

de zolder ademt al reeds lang verbruikte lucht kraakt en kreunt in iedere zucht door verstoring van zijn rust en evenwicht schrikt hij op uit lethargie en jarenlang gepeins veinst gewetensvol zijn schatten te bewaken onder stof en afgedekt met smoezelige lakens toen later het kale peertje knapte en licht slechts door het luikje kierde…

Hoe zie ik er uit ? Buitengewoon beroerd. Oh god, ik ben dodelijk ziek Nee, valt wel mee, je bent moe. Ik stort in van vermoeidheid. Je hebt wat vermoeidheid onder je ogen. Daarom haal ik het eind van de maand niet. Je wordt nog 85 als je het mij vraagt. Maar nu ben ik lelijk en moe. Lelijk ben je niet en moe ook maar een beetje.…

Niet blond kastanje nota bene merk dat wel een mix van kruiden haar twee oogjes lijken vuur twee vonkjes die fel dansen…

Duizend duiven, voor jou, alleen, omdat jij me sterkte en kracht gaf... dat, terwijl ik allang leven in me opgaf. Voor jou, van mij altijd aanwezig liefde en vrede... jij die bestond voor mij... plotseling, na lange tijd, zonder enig reden! Duizend maal duizend, grote sterke duiven: jij mag ook vliegen! Dank je, voor wat je mij toezond…

ik voel je warmte hoor de melodie van je aanwezigheid jouw ogen geven mij de hand die op mijn schouder rust je lach verstaat in stilte mijn verhalen van de dag jij maakt alles mee ook waar je vroeger niet kon komen zijn wij voortaan met z’n twee…

liefde is groei en samen rijpen vanaf het eerste vleugje tot woordeloos begrijpen liefde is seizoenen samen reizen door lentegroen en zomers goud door herfstig storm en winters koud is samen stilletjes vergrijzen liefde is het gevoel dat altijd was en is ergens diep van binnen zonder einde of beginnen zonder eis of norm en in…

Als je onrustig ligt te slapen Gevangen in een nare droom Machteloosheid zonder wapen Angst je overheerst in bed Lig ik naast je Houd je duisternis in toom Dan ben ik daar Het is goed schatje Ik ben bij je Het komt heus goed Ik ben er voor je En hou je vast Als je geen uitkomst ziet Hoe je nu verder moet Laat mij degene zijn Die op…

het regent ik luister het is donker het regent weer ik hoor regen op het ijzer van mijn balkon ik denk en ik denk aan regen en hoe de regen kan vallen denk ik aan jou maar weet niet waarom…

Je hebt me op mijn ziel getrapt. De bloemen zijn geplet. Uit wat voor vaatje je ook tapt, de bakens zijn verzet. Ik heb je te hoog ingeschat als zelfbewuste vrouw. Nadat je me had liefgehad verdween de passie gauw. De zelfkant van jouw eigen ziel zat meestal goed verstopt, tenzij er wat te zwijgen viel als jij iets had verkropt.…

heb de stenen gesorteerd die mijn leven gestalte hebben gegeven basalt en graniet de stukken rots met als basis eruptief halfedelstenen waarin meerdere emoties op het breukvlak kleur bekennen en zij die op mijn hand het loepzuivere leven stralen dat door de zon is ingebrand schitteren hun schepping in verleden verhalen over reizen…

zij had losgelaten keek vertederd hoe de jonge loot in nieuwe grond ontsproot boog haar takken in verwachten tot zijn kroon het licht bereikte om samen te gaan kijken hij groeide haar voorbij in zijn ontdekken van de hemel ontplooide frank en vrij zij ziet hem gaan ondanks samen wortelen voelt zij zich verlaten in bestaan…

Ik weet zeker, dat je terugkomt het is geen droom maar werkelijkheid hoe ver je ook weg bent ik voel je heel dichtbij zou het woensdag of zaterdag zijn zal de zon schijnen of de regen plenzen bij jouw terugkeer doet dat er niets toe dan jubelt alles en branden er veel kaarsen het mag dus ook ´s nachts zijn geen enkel probleem, ik zal niet…

Het was een prachtige dag Waarop zij aan kwam waaien Met haar bries die mij zacht streelde Landden vlinders in mijn buik Ze proefde honingzoet de bloem Waardoor ik dan ook totaal ontluik In haar natuur het wonderschone De zuivere geur die zij mij brengt Tilt zij mij op boven het gewone In het zweefmoment dat zij mij schenkt Dagen…

wensen en toekomstmuziek huisje, boompje, beestje of een spannend bestaan jij wilde ervoor gaan als de brandweer met licht en geluid en dan slaat reuma alles aan diggelen suikerziek ben je er van je woont in je bed je komt er niet meer uit dan gaat toch de knop om en zie ik jouw glimlach die deuren opent…

Zo goed ken ik jou De sleutel in voor- of achterdeur en zelfs van het schuurtje. Ik weet jij bent verdrietig, overstuur of gewoon lekker neutraal. Toch komt er altijd een verhaal. Het is warm, de tuin staat open voor vele valse oren. Vertel, laat maar horen wij zullen samen zijn en even delen in kleine ietwat burgerlijke…

ik heb er alles aan gedaan om te blijven staan op het slappe koord dat leven heet geboorte en dood verbindt van baby kind naar de volwassenheid totdat je de grond weer bereikt vaak was ik uit balans maar kon dat met fixeren op het verre doel weer repareren zag de rafels in de lijnen komen wist de realiteit vol met dromen zou er aan…

ik nam een stuk papier en schreef mijn woorden het wit verstond ze niet alsof zij daar niet hoorden zij dansten op een valse lijn hun eigen melodie maar die muziek heb ik nooit zo geschreven zij klinkt uit een ander leven klanken vol herinnering misschien openen zij de deuren waardoor u ooit naar binnen ging…

Wil jij lief voor mij zijn Niet zomaar Maar gewoon lief Wil jij van mij houden Zomaar houden Zonder baan, school en zo... Wil jij het zijn voor mij De echte Werkelijke liefde Wil jij mij begrijpen Door schizofrenie heen kijken Tekortkomingen Wil jij speciaal zijn voor mij Wil jij de ware zijn…

Ze weten van mij van jou De zee, het zand, de warmte zonder vorm, zoals liefde overvloedig en eenvoudig.…

ik reed als ridder te paard het vuur uit zijn hoeven in koninklijk wit zo dat iedereen wist die nachtmerrie is niet te vangen dook van de rotsen naar schatten voor jou tot ver in het donkerste blauw wilde niet keren nog een keer proberen verlamd door de kou werd wakker uit dromen met de dood nog voor ogen in mijn hand een parel…

het is niet warm koel of koud maar verschroeiend heet zoals jij liefde geeft in je ogen smeult het vuur van hartstocht als wij brandend elkaar raken hoger loeien vlammen als wij langzaam zonder te ontspannen komen om te gaan in het uitgeblust en nat zijn lijkt de brand weer meester maar je ogen vragen vochtig om een nieuw refrein…

je hand pakte weer de mijne dat deed je elke keer vast wilde je me houden en toen kon je dat niet meer ineens kwam het besef dat je snel weg zou gaan want altijd, altijd eerder kon ik van je hand op aan dat kostte me veel tranen mijn stoere, lieve man die altijd aan mijn zij stond en dat niet langer kan dus pakte ik jouw hand vast…

vanuit mijn irissen tasten de meest bekende spinnen met lange poten die zich in observatie verschansen, millimeter voor millimeter over jouw gelaat voelsprieten en willen weten wat en hoe jij over mij denkt maar ik begeef mij over de rode planeet mars waar ik nooit zal belanden omdat die afstand te groot is en toch voel ik dat jij van mij…

jij bracht zwart glas in mijn mozaïek aanvankelijk nog lichte kleuren die braken donker af het sprankelend contrast waarmee jij mij verraste veranderde van spiegelend in mat het oppervlak is hard gebleven toch heb ik mij tot bloeden toe aan zwart gesneden…

ik heb heimwee maar ik weet niet waar mijn thuis is kan ik zeggen in woorden dat is echter aanstellerij de woorden bieden evenmin een huis als golven en vogels die weten trouwens wel altijd waar ze uitkomen en arriveren mijn heimwee is nergens hoewel ik niet weet waar dat is…

Je nam mijn ziel mee naar de zee ik voel me zo leeg welke spreuk heb je uitgesproken ken ik jouw geheim waarmee je in mij bent gedoken het is hierop waar ik al lange tijd geen antwoord kreeg daarom voel ik mij zo leeg.…