46637 resultaten.
Vandáág.....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 De toekomst,
is verleden tijd geworden.
Het verleden,
is in het heden opgegaan.
Vandaag,
wordt de oogst van gisteren.
Vandaag al,
kiemen de zaden voor morgen.
Wanneer we van ganser harte,
onze fouten kunnen áchterlaten.
Wanneer we, vooral vandaag,
het goede hebben vóórgedaan.…
niets staat vast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 in de woelingen
van een tijd waarin
nog niets vastligt
rijgen we momenten
aaneen tot een bestaan
op zachtmoedige dagen
zoeken we woorden
om te zeggen wat we
misschien bedoelen
niets nog staat vast
de dingen lopen zo
schitterend uit onze handen
zachte briesjes verstoren
de schijnbaar strakke oppervlakte
alles nog doorstaan we met glans…
Het Nu
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
563 Gisteren hadden we het over in-het-Nu-zijn...
Vandaag ben ik er weer
en zie gisteren en
alle voorgaande gebeurtenissen
met wie ik was op de dijk,
meeglinsteren
alsof een garde de herinneringen
mixt met heden
één brij details
aanvankelijk de kleurtjes zichtbaar
maar dan als massa
luchtig in een bakvorm gegoten
in de oven,
en terwijl ik…
Vervlogen Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Ik mis de tijd
De tijd zonder zorgen
Een tijd van vreugde
Op een zondagmorgen
Een tijd van mooie momenten
Met broer en zus
Een tijd van jonge liefde
En de eerste kus
Die tijd komt nooit meer terug
Ook al zou ik dat soms wensen
Maar helaas gaat dat niet
Alles heeft zijn grenzen…
wat houd je over
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 als ogen niet
langer dwalen
gedachten het
nomade bestaan
de rug toekeren
de razernij uit
het hart sijpelt
het vuur niet
ontregelen kan
als woningloze
woorden aan
het licht komen
de hand in
huid gewikkeld
de pen traag
meevoert naar
het binnenste
van de ziel…
blauwste blauw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
427 er zijn
ontelbaar
oude bergpaden
waar ik niet
komen zal
loodrechte kliffen
die mij
de adem
zouden benemen
zilte luchten
zijn er vol
van vogels die ik
niet zal horen
wolken van het
blauwste blauw
waarin ik zacht
verdrinken kon
er is
de oude tijd
die vleugellam
ter aarde valt…
vasthaken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 we kijken elkaar
in de ogen
als ik in de
spiegel kijk
we houden
elkaar zonder
vragen vast tot
het donker wordt
we zien wat
verloren ging in de
kakafonie het lawaai
van het leven
de stilte haakt
ons vast aan
de angst voor
het einde…
Morgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 Alles beklijft
En het lijkt
Alsof de tekst
Niets opheft
Regen voor de droogte
In je mond
Stil verstomd
Klaar voor de storm
Mischien een worm
Door materie heen
Uniek als geen één
Mens de tijd is allles wat ge hebt
Niet alles is nep
Morgen weer vooruit
En fluit…
tot de wereld ophoudt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 zijn er lichte dagen van
heldere geurende honing
vogels die de hemel in trage
vleugelslag beschrijven
optilbare woorden in stille
uren van onbetreden sneeuw
trillende crescendo's van
diep verborgen nachtegalen
roffelende hagelstenen op het dak
vuurwerken voor leven en dood
in tijden van blijven en weggaan
de oogwenken van zijn en niet…
de kunst van het vallen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 de liefde
rite de passage gemaakt
voor de valkunstenaar
van de bovenste plank
getooid met
vleugels van glas
zweeft ze in
breekbare smeltende tijd om
hemel en aarde te bewegen
geluidloos wekt ze transparante
zielen voor de overtocht
een trage reis die
hen dalend vanaf Eros
naar het eiland van
het broze einde brengt…
Tik tak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 hij tikt nog wel
maar lopen
doet ‘ie niet meer
sinds vanmorgen
blijft ’t steevast
kwart voor acht
hij krijgt ‘m
niet meer omhoog
de secondewijzer
al tikt hij nog wel
loopt hij niet meer…
klein schilderstuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 krakend kuieren ze
langs oude bomen
daar waar het leven
tot in de wortels raakt
kalm ademen ze beetje
bij beetje vooruit tot
halverwege terug naar
hun houvast-huis
ze reizen terug in een
zacht zoemende tijd
de lichte weemoed vaart
peinzend met hen mee…
van de kaart
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
512 in nauwe stegen
staan nog oude
huizen van hout en
witgekalkt leem
het stinkt daar
nog naar kip
dronken kip in
lokaal bier gekookt
de ranke boot
vaart nog naar
de nabijgelegen
brede rivier
op de heuvel schittert
nog de zon op
de gouden koepel
van de pagode
de mensen branden
er nog wierook
vrouwen bidden om
een kind…
krassen (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
395 zonder armen:
de oude tijd…
fast forward
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 we waren gulzig
niet zo lang geleden
we verslonden dagen
slurpten achteloos van de tijd
in versnelde uren namen we
hier en nu alles wat we wilden
de ontastbare tijd in
jonge onwetende handen…
gekortwiekte tijd (tussen Kairos en Chronos)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 in gekortwiekte tijd
waar steeds meer
punten de vloer
aanvegen met komma's
de punten van rust
creëren we tussen
puin en pijn een
sprong in het duister
steentjes ketsen over het
water om de grote
afstand te overbruggen
komma's kleuren op de
verdwenen vernislagen
in gekortwiekte tijd ademen
we het broze leven
in en uit…
slapeloos in Cosenza (3)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 een winterslaap wil hij
zoals de New Horizons
die langs Pluto scheert
om energie te sparen
een lange diepe slaap
die hem een winter lang
bevrijden zal van
de slapeloze versteende
nachten zonder kletterende
regen op nat plaveisel
zonder zijn wankele
moeder op de keien die
vergeefs houvast zoekt
zonder het kind dat
naar bed…
De tijd vliegt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
616 En dan kun je terecht beweren dat de tijd vliegt.…
baarmoeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 ik kus je
met woorden
die het kind
in ons doen
ontwaken
sterrenstof uit
de hemel ligt
onder vier
saamhorige voeten
in het eerste
onderkomen
weefden we prille
dromen uit het
vroege licht
we wisten
alles toen alles
wat we later
zouden vergeten…
uren van gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 ik herinner me
de kersenbomen
in bloei
langs de weg
de zon die
al het groen van
het korenveld
verzamelde
het schaduwspel van
licht en donker
in het weidse
ademende landschap
in deze uren van
gras herinner ik
hoe helder
sprekend alles was…
tafel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 kleine tekeningen
gekerfde tekens
in het oude hout
als het schrift van
woorden van goden
in het eiken
een zwarte kring
verborgen onder
de sleutelbos
mijn gesloten
hart onhoorbaar
ernaast…
van huis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
419 de wind wierp
alle glazen omver
het water huiverde
een vogel landde
op de bronzen kop
van een held te paard
dichtbij het
heimwee hield
beklemming de wacht
hoe lang moet je
weg zijn van thuis
voordat het te laat is
om terug te keren…
vanzelf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 in stroperig
verglijdende
dagen kruipt
het licht van
muur naar vloer
zand vlieg en
vlinder zoeken
geen bodem het
gaat vanzelf alles
kent zijn eigen weg…
vastlopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 we lopen vast
aan de rand
van de stad
ongekende
wegen liggen
open
wijzers snijden
de uren in
stukken
de wervelwind
strooit zand in
iemands ogen
onze tijd gaat
in rook op
bij iedere hartenklop…
nomaden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 achter maskers van
dierenhuiden stromen
hun herinneringen
de onmetelijke vlakten
de bevroren steppen
de doden in de bomen
het knagen van de gieren
het wachten op de dooi
het begraven van de skeletten
de kale essentie van een
ondoorgrondelijk bestaan
in bemoste steppengronden…
Acceptatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Eindelijk is er een accepteren
dat ik alleen
maar toch ook saam
in gedachten,
door het raam
ben bij elkaar,
met iedereen
hoewel niet echt,
maar wat is echt
fysiek contact,
of in het zaad,
nog ongezien en ongelaten
veel méér contact daar,
alles is ineen daar
uiterst fijn
structuur aanwezig,
is er bezig, op te bouwen
te ontvouwen…
De Tijd Vliegt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Het voelde als een rivier die zich splitste,
waarin de tijd voorbij was gegleden.
De beelden van vroeger worden steeds sterker,
naarmate de jaren gaan tellen.
Het verleden is voller dan de toekomst.
De tijd gaat nu steeds sneller.…
schijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 Dood, met mantel
en hoed getooid
je zit ons te dicht
op de huid
je snijdt recht door zee
in harten en illusies
je zet ons met twee
voeten op de grond
Dood, dagelijks marcheer
je in maskerades voorbij
in doorwaakte nachten
fileer je onze zielen
tot op het bot
als een speelbal
kantelen we in
de tollende wind
Dood!
raak uitgeblust…
september
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
530 druppel voor druppel
verjaart regen in de oceaan
atomen van haperend vlees
verwarren zon met maan
o, hemel nergens zichtbaar
in wolkenloos rookgordijn
onbeschreven blad, leeg
door verregaande letterpijn
kantlijn klinkt als evenaar
lachen als een hard gelag
alle huid, mergel, aarde
sterft op deze laatste dag…
Inzicht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
574 Pas, als je iets hebt
pijn ofzo
merk je hoe heerlijk,
het een voorrecht is om
maar in die dagelijkse mallemolen
mee te kunnen draaien,
rond op het hobbelpaard
elke keer je broer, je vader of iemand
te zien die naar je kijkt.
Als je ouder wordt,
wil je soms doen
wat je toen je jong was deed
reizen, dansen, spelen nog
met leuke partners…