1747 resultaten.
Oefening voor de avond
gedicht
2.5 met 145 stemmen
28.604 Deze oefening is niet de eerste de beste
Deze oefening liegt er niet om
Je moet ervoor in snelle auto's springen
En uren en uren drinken
En uren en uren zeuren
En uren en uren drinken en drinken en zeuren
Met het zweet in je handen
De opgezwollen krampen
In je linkerbeen voor verdragen
Met het zweet in je nek
Met het zweet op je voorhoofd…
lieve opa
hartenkreet
4.6 met 34 stemmen
3.709 Ik heb vannacht een ster uitgezocht
voor mijn opa die moest gaan
Een ster voor iemand zó bijzonder
dat hij eigenlijk alleen moest staan
Nu kijk ik naar de sterren
en huil ik naar de maan
Dan straalt daar weer die éne ster
dus is mijn opa eigenlijk nooit weggegaan
Hoog in de hemel straalt die éne ster
het lijkt dichtbij maar toch te ver…
Vincent van Gogh
poëzie
4.5 met 15 stemmen
5.565 I.
Profeet van Pâturages en zuiderzonminnaar,
maar meer dan dit: diepbewogen dichter
die de zware dingen van buiten licht schiep,
herschiep als de kompleet blauwe lucht, -
herder die het onvruchtbare gebeuren
van buiten, naar het grote centrum dreef, de oasis, de keure
van frisheid... In ons zelve hebben wij de Jordaan;
allen die nog Godsvreemd…
Brekend licht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
784 En daarom wil ik een waterdruppel bewonen
in de schoot van een trage rivier
even ongeboren blijven.
Eenmaal in zee, me zorgeloos wentelen
in zilveren dagen van rust - wachten
op de dingen die komen gaan.
Is er een kans dat het zonlicht
in mijn waterdruppel breekt
en ik weer terug ben, onbevreesd
weer al mijn kleuren ken?…
Gulden Sporen Negentienhonderd Zestien
poëzie
4.0 met 9 stemmen
4.517 In dertienhonderd en twee
beken naar de stroom, stromen naar de zee,
zó de verdedigers van het vlaamse-gemeente-sisteem, sterk in de strijd,
wal, tegen de aanval van de franse leenroerigheid;
zee-wal, pal, als de Rode Zee ten tijde van de Eksode
was, tocht van godsvolk naar Kanaäan, tocht der Joden.
Maar negentienhonderd zestien
zal, zij aan…
KOFFIEHUIS
poëzie
4.5 met 13 stemmen
5.603 Razend. Gedwarrel van stemmen, tot éen geraas vergroeid.
Hoge klarinetklanken. Saxofoon-geluiden en wat rest
daar tussen: geweldig koperen orkest.
De buffetjuffrouw dromend. Heimwee of verlangen?
Alles is hier een open raadsel. De oplossing echter vindt geen.
Zacht autoritair de waard. Symbool van toekomst en verleen.
En…
FEBRUARIE
poëzie
4.1 met 11 stemmen
6.690 Dat is het eerste van de lente in de havenstad: een volle bries van de stroom,
zo vol als het gelaat van een boerejongen die in een mondharmonika blaast,
een bries die over de stad vaart en even onvermoeid is als die dorpsmuziekant.
De wind die de eerste maal dit jaar een zelfstandige vreugde heeft gevonden.
Enkel wind te zijn, tomeloos, mateloos…
VERS
poëzie
3.5 met 17 stemmen
5.379 Ik heb in m'n hart 'n zonderlinge wezen
Dat een bizarre tango danst; herrezen,-
Ik weet niet hoe, zo vaag
is alles, - uit 'n aloude sarkofaag.
Terwijl het danst, hoor ik het zingen
Met bonte blijdschap over weemoedszwangre dingen.…
ONBEWUSTE AVOND
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.980 Van 't lauwe kroes doorgeurd ligt om de vijver loom de lucht
Op de vondel staat een late zwaan
Zo eenzaam is niet één van ons en roerloos
Niet één van ons laait zo hartstochtelik een vlam
zich toewaarts als dees' rode beuk
Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat
- alleen een gipsen garve…
GEOLOGIE
poëzie
4.5 met 8 stemmen
5.174 Diepe zeeën omringen het eiland
diepe blauwe zeeën omringen het eiland
gij weet niet
of het eiland van de sterren is daarboven
gij weet niet
of het eiland aan de aardas is
diepe zeeën
diepe blauwe zeeën
dat het lood zinkt
dat het lood zoekt
dat het zinkend zoekt
en zinkt zoekend
zoekend zijn eigen zoeken
en al maar door
zinkt
en al maar…
Golgotha
poëzie
4.4 met 8 stemmen
4.772 Indien de waarheid daar is,
waar mijn broeder ze mij toonde,
wijlen mijn broeder Pieter-Floris; -
(hij was student in de teologie
aan een rooms-katoliek seminarie) -
indien het Godszoon is die ging ter Golgotha
en zijn goddelike droefenis
was de menselike bevrijdenis,
dan is het Vlaamse volk Gods uitverkoren
volk, omdat het ging als de goddelike…
Inspiratieloos verloren aan de poëzie.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.022 Ik mis de scherpte van mijn woord
de spitsvondigheid in 't schrijven
waar er ooit gevoel lag in poëzie
kan ik nu slechts twijfelen over hoe
ik er nog één draai aan kan geven
-zonder driehonderdzestig graden te draaien-
Trouw blijvend aan mijn gedachten
wil ik mijn gevoel niet dichten
doch openen als een ontluikende vlinder
in een passioneel…
WEDERZIEN
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.995 Nu je, onverwacht, gekomen bent,
Voel ik me weer ’n zwak man,
En hoe ik m’ook overtuigen wil dat je liegt,
Ik kan
Het niet, en weer is het mijn hart dat mij bedriegt.
Je hebt ’n zakdoek, die naar Eau de Cologne ruikt.
Nu ben ik niet meer overtuigd,
Ik wankel weer en kan geen woorden vinden;
Ik ben zo’n arme boeteling
En laat me graag de…
LIED VOOR MEZELF
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.683 Mijn Heer, mijn schip is op de zee.
Ik vraag U niet: laat kalm zijn de baren nu;
wie klaagt, draagt hij niet met zich mee
bestendig een poel die eens zich sluiten zal over zijn hoofd?
Mijn schip zal niet liggen blijven aan de ree,
te luisteren naar het spelemeien van der tijen eb en vloed,
niet onder morose regenzege, noch onder…
Epilepsie
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.255 Je kunt er weinig aan doen
Als je kind epilepsie heeft
Als het daar ligt, ontkom je er niet aan, dat je er van beeft
Je voelt je machteloos
Inwendig ben je boos
En tegelijk kun je huilen
Ik zou haar nooit willen ruilen
Haar leven is al voor een deel bepaald
Hoop toch dat het geluk haar toch achterhaalt
Suf van de medicijnen
Zie ik hoe ze…
Pardon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.284 Het binnenoor doet me stil neigen
Richting de grond onder de voet
Die in m'n mond was blijven steken
Zodat ik eventjes zou zwijgen
Waarna ik weer wat lucht kon krijgen
En fluisteren wat ik nog zeggen moet
Met een lief woordje dat precies voldoet
Aan wat we dagelijks bespreken
In de verhalen die ooit dromen leken
Over bestemming van de vijgen…
Even geduld aub
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
854 Ongeduld slijt van de toekomst
Dagen die weten noch zoeken
Die lang kwamen en kort bleven
Voortdurend tellen latend
Gerust bemeten lijnen tonen
Vergeten gelopen sporen
Leeg in het beeld vanavond…
Nieuwe voordracht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.881 Voorlezend uit eigen werk
Belicht de nieuwe dichter zijn gezicht
Met het vaal ongerijmde licht
Dat schijnt tussen de verwerkte tekst
Die stralend voor hem ligt
zie foto: www.xs4all.nl/~vango/showcase/reciter.html…
ZEER KLEINE SPEELDOOS
poëzie
3.7 met 13 stemmen
6.011 Amarillis
Hier is
In een zeepbel
Iris
Hang de bel
Aan een ring
En de ring
Aan je neus
Amarillis
Schud je ’t hoofd
Speelt het licht
In de bel
Met Iris
Schud je fel
Breekt de bel
Amarillis
Waar is
Iris
Iris is hier geweest
Amarillis
Aan een ring
En de ring
Aan jouw neus
Wijsneus
Amarillis…
ZOMERREGENLIED
poëzie
3.3 met 11 stemmen
4.492 Regen, reiniging buiten mij,
reiniging van de straten, alle dezelfde,
minnaars die lang gewacht hebben naar dit overvloedig zoenen,
maar nu hun lichaam golven, bevrijd van dit zomerzwaar verlangen,
in de lange omhelzing van de knallende zoenen.
Wit gewassen wegen,
straten na de omhelzing, in vreugde en berusting neergelegen,…
Stille harten.
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.814 In de stille harten dreef hij mede
de nacht in, tegemoet de einder
waar hij enkel geniet van de donkerte,
de inspiratie van het genegen woord
- en de stilte alom –
Droef glimlachend schreef hij, over liefde
die hij nog niet gekend had, hunkerend,
verlangend naar die warme hand
en bij het zetten van de laatste punt
krulde het papier, nat…
Aan mijn vriend Réne Victor
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.522 Op ’n plein –
’n Fris wijd-open
Plein, - waar kinders stoeien
En om hun spel verheugd zijn
En waar blije meisjes voorbij komen
Met knappe stap, -
Daar staat een boom die immer bloeien
Zal, door Winter en door wind:
De sterke, hoge boom
Van onze vriendschap,
Groot en vroom.
Door de tijden van onze primula-veris,
Als d’eerste bloesems bloeiden…
(in de hal)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
8.529 Ik ben op handen en voeten vergaderd,
volwassen als een baby, volwassen als een aap.
In deze houding wordt alles onwezenlijk.
Onwezenlijk snel, in onwezenlijke haast:
andermans armen en andermans romp
schieten daarboven jagend voorbij.
Als kogels. Als wolken. Als lijkenlucht.
Zo vliegt de dag de tijd vooruit
en is de slang het meest volwassen…
EEN HERFSTDAG
poëzie
3.7 met 9 stemmen
4.602 Van zon en van een laatst geluk doorweven is de dag.
Zonnedraden, zilver beperled, zijden regenrag.
Gouden zon op de sterrevende blâren speelt;
Goud, veel goud overal, een Sesam-rotsen-weeld.
Dode blâren zijn op de grond gevallen,
Maar zó sterven lijkt me mooi en allen
Die m’n vrienden zijn, wens ik zulke dood;
Dat zij nooit kennen koude winternood…
(In de hal)
gedicht
2.6 met 15 stemmen
9.312 Ik ben op handen en voeten vergaderd,
volwassen als een baby, volwassen als een aap.
In deze houding wordt alles onwezenlijk.
Onwezenlijk snel, in onwezenlijke haast:
andermans armen en andermans romp
schieten daarboven jagend voorbij.
Als kogels. Als wolken. Als lijkenlucht.
Zo vliegt de dag de tijd vooruit
en is de slang het meest volwassen…
Vorst
poëzie
4.6 met 7 stemmen
3.286 Is vorst
Breken scherp en helder de stenen rijen
Wegen scheuren
Schel schelt de schel
Van de trem in de duizelruimte
Hoge hoepel
Staalhemel staalhelm
Naar klare spanbanen strammen stappen
Laarzen slaan de straat tot luide ruimte
Is vorst
Breken stenen scherp
Slaan laarzen klaar
Schellen de schellen schel
helder
helder
helder…
Ik moet nu spoedig naar de Balearen
gedicht
2.6 met 27 stemmen
13.236 Ik moet nu spoedig naar de Balearen
De eilanden doorkruisen op een ezel
De kleine baaien zoeken
En de meisjes paaien
De harde korrels voelen
Aan mijn voeten
Ik moet nu spoedig naar de Balearen
Alles vergeten wat mij heeft verlaten
De warme zon zal mij van al mijn pijn genezen
Nog eenmaal kan ik dan gelukkig wezen
Van mens en dier heb ik…
De onbekende vrouw
poëzie
4.1 met 7 stemmen
4.691 Een mooie vrouw is langs me heen gegaan;
Heel even bleef zij staan
En keek mij aan;
Toen is zij weer haar gang gegaan.
Was zij blond
Of was zij zwart?
Ik weet niet meer.
Alleen heeft zij me 't hart
In de fluwelen avondstond
Oneindiglik gewond;
En 't doet me nu zó zeer,
Dat ik lauwe tranen weende,
Langswaar zij henen ging,…
Gedicht
poëzie
2.7 met 3 stemmen
3.663 Mijn ogen zijn omfloersde tamboerijnen
al roert de hand daarbuiten luide de huid
hun klank in zich gekeerd blijft dof
Mijn ogen zijn omfloersde tamboerijnen
maar heb daarmee geen medelijden…
Belgiese zondag
poëzie
4.3 met 9 stemmen
4.609 Een gramofoon van 's morgens acht
iemand vergeet niet zijn soldatetijd
en speelt clairon
het bier is flauw
limonade
UIT ZUIVERE VRUCHTEN
Na de hoogmis wast bewondering
voor de renners de coureurs
21 7 17 48 83
fraaie hoofdgroep door het dorp
Jonge boeren en arbeiders spreken
sportliterair
citaten uit de Sportwereld
Koorknapen…