inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 2060):

(In de hal)

Ik ben op handen en voeten vergaderd,
volwassen als een baby, volwassen als een aap.
In deze houding wordt alles onwezenlijk.
Onwezenlijk snel, in onwezenlijke haast:
andermans armen en andermans romp
schieten daarboven jagend voorbij.
Als kogels. Als wolken. Als lijkenlucht.
Zo vliegt de dag de tijd vooruit
en is de slang het meest volwassen dier:
rollend, kruipend, de huid verruilend.
Dit denk ik, liggend op de deurmat.
De tijd is één vogel. Voor ons geroofd.
Eén man is het centrum van de vlucht.

-----------------------------------
uit: 'Laatste metamorfose', 2004.

Schrijver: Paul van Capelleveen
Inzender: gp, 13 okt. 2006


Geplaatst in de categorie: filosofie

1,4 met 18 stemmen 7.873



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Anton
Datum:13 okt. 2006
Bericht:En zo kwam jaren geleden -voor mijn wederopstanding - ook ik op de deurmat op het idee dat de mensheid ook ooit zo op het idee was gekomen dat er slechts 1 God was en de aarde plat. Geweldig gedicht.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)