2284 resultaten.
Laat mij nog éénmaal...
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.792 Laat mij nog éénmaal, in gedachten, kussen
Die warme lippen, door mijn kus ontbloeid;
Laat mij nog éénmaal aan die boezem sussen
Mijn arme hoofd, waarin de koorts-pijn gloeit.
Laat mij nog eens, klein kindje, rusten tussen
Die armen, waar mijn hart aan was geboeid,
In die zo lieve tijd, toen, zonder blussen,
’t Vereend gelaat door passie werd…
Gebed
poëzie
4.4 met 11 stemmen
3.986 Genadig God, die in mijn boezem leest!
Ik vliet tot U, en wil, maar kan niet smeken.
Aanschouw mijn nood, mijn neergezonken geest,
En zie mijn oog van stille tranen leken!
Ik smeek om niets, hoe kwijnend, hoe bedroefd.
Gij ziet mij een prooi van bedwelmde zinnen:
Gij weet alleen hetgeen uw kind behoeft,
En mint het meer dan ’t ooit zichzelf…
De krekel
poëzie
2.8 met 9 stemmen
3.583 Voor schatten is uw heil
Niet veil,
Door woorden niet te melden;
o Krekel, die, op d’ eikenbast,
U met een luttel daauw vergast,
En huppelt door de velden!
Waar gij, op akkers, graan
Ziet staan,
In voren, zaadjes schieten;
Voor u is ’t, dat het koren wast;
En wat de boer in schuren tast,
Gij moogt het al genieten.
De noeste boer besteedt…
Ontucht
poëzie
3.4 met 11 stemmen
7.456 Mijn zoon, geef op de Les uws Vaders,
De wijze Les uws Vaders, acht:
Het pad des woeste tuchtversmaders
Loopt uit in ondoorkoombre nacht.
Wie zult gij horen, wie vertrouwen,
Indien gij hem uw hart ontzegt:
Ach, prooi van schaamteloze vrouwen !
Verhangen in een hoerevlecht!
Terug! schuw de ontucht, schuw de lippen
Wier boord van enkle…
Televisie
gedicht
2.4 met 338 stemmen
66.804 men was allang vergeten dat het kon
maar het gebeurde: met een zacht gereutel
stierf de tv. het sprekend paard verbleekte
het licht werd opgestoken en de vader
aanzag zijn zoon die bij een storing werd verwekt
en zei: wat ben je oud geworden, jongen.
---------------------------------------------------
uit: 'Verzamelde liedjes en gedichten…
kleine vent
hartenkreet
2.0 met 14 stemmen
2.426 Kleine vent ik denk aan jou,
Wat voor kanjer nu al bent.
Weet je hoeveel ik van je hou,
Mijn eigen eigen kleine vent.
Nu al veel mee gemaakt,
Papa heeft respect voor jou.
Hoe jij er je doorheen slaat,
Heittie kan niet zonder jou.
Je hebt een eigen wil,
En altijd ondernemend.
Verguld met een gulle lach,
Je bent, en blijft mijn kleine…
DE BLÂREN VALLEN ZACHT
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.991 De blâren vallen zacht...
Ik kan alleen betreuren,
Dat ik niet eens verwacht,
Wat eens nog kan gebeuren...
De blâren vallen zacht...…
Draait zijn rug zeewaarts
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.066 toen zij nog bij hem was
kon hij iedereen vertellen
van de zee
al die druppels samen
schelpen in scherven
eenzame kreten van
zeevogels in de wind
een laatste zinkende zonnestraal
het leven in al zijn poriën
al zijn voetstappen
aan de vloedlijn
hij draait zijn rug zeewaarts
nagestaard door
cirkelende meeuwen
in het achterland…
Hereniging
gedicht
3.0 met 61 stemmen
16.438 In een stad ons beiden vreemd
kwam ik na jaren niet gezien
mijn ex weer tegen.
Het ging onverwacht goed,
ze lachte veel, een hand kroop
langzaam door het gras,
het mes leek vergeten -
Ik begroef mijn gezicht
in haar helblonde haar,
dat geurde naar warme tarwe.
Transparant als een ader lag ze in mijn armen.
-----------------------…
Samen zat ik alléén
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.693 samen zat ik alléén stil te zijn
een hele wereld ging voorbij
bij mijn denken aan jou
je kwam in mijn stilte voorbij en
zoveel te zeggen had
zo zat ik samen alléén stil te zijn
en jij steeds meer te zeggen had
zo dichtbij kwam je mij
en in mijn stil houden van jou
er zoveel stilte sprak…
Rondom mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 alles ademde rust uit rondom mij
op die bewuste dag
de zon die vurig bezig was
in een stille waterpartij
‘k zat onder het dichte groen
met het zonlicht op het bladerdak
alsof mijn schaduw voor mij sprak
het is hier goed van doen
het werd zo stil, zo stil
waar mijn ziel zich roerde
langs een vredig oord mij voerde
alsof het was om hemelswil…
Geweldig gewoon
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.527 zo gewoon mijn buurt,
een radio met een smartlap
een man, een riem, een hond, gesnuffel zag
gewoon een poppenwagen
met een kinderlach
stoelen buiten, gewoon een zitten
barbecue, ruikend aangenaam vuur
een gammele fiets banjert de dag door
gewoon een blij hallo
gewoon….. hoe gaat het buur
krantje , boek, gewoon lezen
gewoon alle daken…
Aan mijne moeder.
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.395 Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht,
zilveren-zacht, de half ontloken maan,
bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht,
wier bleke bladen aan de kim vergaan;
zo zag ik eens, in wonderzoet genucht,
uw half verhulde beeltnis voor mij staan,-
dan, met een zachte glimlach en een zucht,
voor mijn verwonderde oogen ondergaan.
Ik…
Sparagmos
gedicht
2.5 met 150 stemmen
22.896 Sinds vijf dagen werk ik in een slachthuis
tijd speelt hier geen rol.
Omdat ik klein van stuk ben en niet erg
sterk krijg ik de makkelijkste werkjes:
runderkarkassen merken met een stempel en
inkt, bloed en darmen wegvegen, de varkens
wegen (digitaal)...
Vandaag sta ik naast een grote Turkse man,
tatoeages op zijn bovenarm. Hij is zijn mes…
Wijn
poëzie
3.2 met 24 stemmen
8.885 Eerst een luchthart maakt de wijn,
dan een ekster, dan een zwijn;
maar verheert hij eens ’t gemoed,
ieder drup kost mensenbloed.
Weg die beker! Weg van mij!
Liever dood dan razernij.
1827
--------------------------------
luchthart - onverschillig iemand
ekster : dief
zwijn : wellusteling
verheert - overwint…
Buurtgenoten
gedicht
4.2 met 27 stemmen
6.688 Wat is dat voor muziek?
O, dat zijn buitenlanders. Vietnamese bootvluchtelingen.
Vader collaboreerde met de Amerikanen. Nu rookt hij
waterpijp in een rijtjeshuis, begiet plantjes
in de achtertuin, de godganse dag in zijn pyjama.
Wie had kunnen voorzien dat de Amerikanen
uitgerekend déze oorlog zouden verliezen?
De Iraniër op de hoek…
O door het Leven niet, maar uit u-zelve
poëzie
1.9 met 7 stemmen
3.191 O door het Leven niet, maar uit u-zelve
Bedorven volk, want 't Leven-zelf bederft niets,
'k Zeg tot u allen: kinderen, gij derft iets,
Waardoor ge u-zelf kunt de' Eeuwge Afgrond delven.
Gij moet geloven dit, (Want ik verwerf niets
Door mijn woord, niet van Mensen noch God zelve,
Ik doe 't slechts, wijl ik niet wil dat ten Elven-…
Huilen is gezond
gedicht
3.8 met 151 stemmen
87.114 Leg nu die krant maar even neer,
echt lezen doe je toch niet meer,
huil nou maar even.
Ja, tegen iemands lichaam aan
zou dat natuurlijk beter gaan,
maar huil nou even.
Dat jij de enige niet bent,
dat is een troost die je al kent,
dus huil maar even.
Een ander troosten voor verdriet
dat kan ook niet, dat kan ook niet,
maar huil toch even…
O, laat mij tot uw voeten komen,
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.935 O, laat mij tot uw voeten komen,
Omdat gij niet uw boezem biedt,
En, zachtjes lachend, zalig droomen
Van al mijn heen-gegaan verdriet.
O, laat mij tot uw voeten komen,
Omdat gij niet uw boezem biedt,
O laat mij met uw woorden spelen,
Omdat gij mij uw mond ontzegt,
En 't lieve, dat uw mond mij zegt
Als kussen van uw lippen stelen…
Ik lag alleen
poëzie
2.0 met 4 stemmen
4.402 Ik lag en weende om dromen, die vervlogen
Als kussen van een mond, nu koud en bleek,
En dat de godheid mijner ziele bleek
Stof als ik zelf en al mijn liefde logen.
Toen ’s levens zware sluier scheurde en week
En eindloos licht sloeg me in de ontluikende ogen,
Waaruit Hijzelf mij daagde, die gebogen
Voor de aâm der eeuwigheid als riet bezweek…
Tegendraads
gedicht
3.8 met 91 stemmen
15.410 Slapend schik ik mij naar het lichaam van mijn inmiddels geliefde.
Haar kin tussen mijn schouderbladen.
Overdag blijf ik tegendraads.
Kerf ik mijn voorhoofd tot wijdvertakte webben als zij iets vraagt.
Wellen mijn woorden op in haar ooghoeken.
Schuif ik de nacht van mij af als een slecht boek.
Ik scheid wat van de wijn is en wat van mij
schenk…
Al onze goede bedoelingen ten spijt
gedicht
3.9 met 75 stemmen
30.806 het jonge vogeltje dat wij verloren
wanen in het lage dichte struikgewas,
trachten te vinden, in de vaste overtuiging
het te redden van een zekere verstrengelingsdood,
vertrappen wij onder onze lompe laarzen.
de drenkeling te hulp schietend, duwen we kopje-onder.
we knijpen vlinders fijn, verminken het oog
op de vleugel, onderwijl kreetjes…
De overwinning van een kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
750 Er is meer
Ik weet het zeker
Ik spring op
En klim verkalkt
Met handen en voeten
Schurend langs het touw
De knopen zijn mijn roes
De glorie kruist mijn blik
Er is meer
Ik weet het zeker
Onder mij de klas
Ik kijk en hoor de fluit
Maar zwetend klim ik
Euforisch verder
Ik nader het einde
Schat mijn kansen
En ga door
Er is meer
Ik weet…
Homo Sum I
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.935 Ik was de gróte Minnaar zonder ruste,
Die ging hoog-heerlijk in triomf door 't Leven,
Jeugdig omklemmend in een stórm van beven
Al zielen, gróte en kleine, naar het lustte
Dit Hoog Hart, dat toch nóoit zijn droefheid suste,
Droefheid om Liéfde's wil, die géén kon geven:
Nu weêr om Zélf's wil, wijl ik zelf moest sneven,
Dán wijl ik…
Homo Sum II
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.282 Ik ben de Dúivel-god dier grúwbre oorkónde,
't Vervlóekte Boék van laffe deémoed, klein,
Die loert, die loert, koud-donker, donker-rein,
Of Hij die ménsjes niet verdérven kónde.
Ook Hij droeg fier, op 't lijf vol eeuw'ge pijn,
Eén matelóze, toégeschroeide wonde,
Dat alles had zó anders kunnen zijn. -
Zijn Zijn.... Mysterie, maar zijn…
Nieuw geluk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.174 Nieuw geluk,
ik had er niet van kunnen dromen.
Dat er zo iemand als jij
nog in mijn leven zou komen.
Ik zie je nog staan bij de deur,
je vroeg me binnen.
ik voelde me een verliefde tiener
en heb je hart voor me weten te winnen.
Inmiddels getrouwd
met een fijn gezin.
Eén ding kan ik je wel verzekeren,
met jou word ik oud.…
juist las ik in het ochtendblad
gedicht
2.3 met 68 stemmen
13.931 juist las ik in
het ochtendblad
na die van twintig
en dertig
is nu een bom
van vijftig megaton
ontploft bij nova-zembla
verwekkers van chaos
maken ijzige muziek
regenwolken uit
het noorden dragen
de echo met zich mee
tik tik tik
tik tik
tik
de hele weg naar huis
heb ik de morgen niet gezien
het is al negen uur
----------…
6811 BJ Armhem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
740 Op het Johnny Van Doornplein
Stapelen de zuipers hun sculpturen van blik
En lunchen dorstig op betonnen nasischijven
Strikt gescheiden van de patatjepeeërs
De dam van kots, zweet en verschaald bier
Hun openluchtbar is een effectieve barriëre
Tegen het V&D-volk dat jij ooit van alles toedichtte
Totdat je hier bekaf en ademloos nederzeeg
Electric…
De sterfling zoekt
poëzie
3.2 met 9 stemmen
3.368 De sterfling zoekt—in 't eenzaam-zoekend zwerven
Naar 't licht, dat hel uit min'lijke ogen schiet,
De zilv'ren toon, die van twee lippen vliet,—
Een schijn der eeuwige schoonheid te verwerven.
Wee, wie die snel-gewiekte schaduw derven,
Geen menslijk woord, dat troost in 't hart hun giet,
Heil wie haar wint, die wenen langer niet,
Maar…
Holiday Deluxe
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
716 Mijn handen beroeren het ivoor
maar ik tast naar ebbehout
jouw ebbehuid beroert mij
Vlak onder je afro-kapsel
( een zoete bos vioolsleutels )
bij het allerlaatste krulletje
dat nog zacht naar cocos ruikt
daar ontrolt zich mijn toetsenbord
dat
... stippelt langs je lange nek
tussen je als zwanenvleugels
opgevouwen schouderbladen…