Alle inzendingen over liefde

de tijd is in ontstaan heel diep gegaan van golfje naar deeltje molecuul tot cel en winnaar in de eindigheid van het menselijk spel zij geeft de wereldwonderen van ouders als nalatenschap presenteert de schat van heden wij hebben die tijden stil gezet hun erfenis gered uit het verleden opdat zij zullen stralen en leidraad mogen…

Je weet wie ik ben Wat ik aan kan Mijn sterktes En mijn zwaktes Die ik bij mij draag als man Ik maak je blij En soms gelukkig Nooit boos of vol verdriet Al met al Stem ik tevreden Redenen tot klagen Geef ik je niet Ik ben graag bij je Heb je graag bij me Het voelt goed Op elk moment Na jaren vol Emotionele schraalte Is dit voor…

Het verdriet dat nog ergens was is nu oud en is alleen nog maar een fractie van iets dat ooit verdriet genoemd mocht worden Ik leef nu verder en laat los Ik ga op in de dingen die zich voor doen en probeer iets te schrijven dat het voorlezen waard is Ik wacht nu elke dag op jou en schenk je een lach als je er weer bent Blijf mij vervullen…

Tussen de kerkmuren met glas in lood scheen de zon over ons achter de kerkdeur bevonden zich de beelden en de wierookgeur en dat alles heelde voor mij door jouw aanwezigheid, werd ik ingeleid in een nieuwe tijd tussen de kerkmuren zag ik jouw blik naar mij en laaide in mij het vuur op.…

veel te veel aan je gedacht en dat kan ik niet uitstaan het geruis van vleugels een diepe nacht met een volle maan en ik onrustig in het lege park denk aan jou in mijn armen zo lang al niet mijn liefste denk aan mij…

Als je van jouw gebrek jouw talent maakt ben jij het die de harten van anderen raakt.…

de wilde struik is weer gesnoeid en staat nu braaf te zijn tussen de andere borderplanten van dertien per dozijn hij groeit snel de kleine bloempjes zijn intens en fel laat zich gaan door overwoekering van alles in zijn strijd om het bestaan hij heeft nog één kans gekregen om naast saai weer extravagant te leven…

je vingers dansen op de toetsen tonen volgen razendsnel in akkoorden maken zij de echo dieper geven breedte aan je spel ingehouden zijn de loopjes die jij met een glimlach neemt ondeugend klinken de frivooltjes die ik in je ogen lees zacht stroomt de muziek naar buiten als jij de piano sluit mag ik deze dans van je klopt…

ik kijk naar je je kijkt afwezig je denkt vast weer aan hem een steek flitst door mijn hart je praat niet meer met me zegt niet meer wat je dwars zit “ik wil er niet over praten” of “laat maar” dat is alles wat ik hoor ik zie het verdriet in je ogen je denkt dat hij je zal helpen maar ik weet het zeker hij breekt je weer toekijken…

ik zie je staan jouw silhouet tegen de hemel rakend aan een halve maan met een handvol wensen kijk je naar de sterren tot ze vallend gaan en jij de boodschap fluistert uit het diepst van je hart een vraag om sterkte en veel kracht want hoger aan het firmament ver boven het plejadengruis twinkelt een nieuw sterretje haar eerste leefmoment…

meestal is er geen begin aan een zin wat zeg je nou zeg nog een keer wat je heb gezegd zeg het weer (dat je van me houdt) dan zeg ik dat van jou en als ik het weer vraag zeg je ja zeker en dat hoor ik misschien niet maar wel jouw stem en dit is de mijne…

Liefde is mooi Maak het niet kapot Net als een vogel in een kooi Ook hij heeft een ander lot Vertrouw elkaar Geef elkaar aandacht Maak het niet te zwaar Kijk naar wat de ander en jij zelf verwacht Geef niet op Blijf sterk Rijk samen de top Zo blijf je aan het werk…

had de paden geschoond stenen weggedragen ballonnen opgelaten voor het grote feest deuren stonden open tafels gedekt van heinde en verre zouden zij komen voor de bundel van mijn dromen maar in de ijzige wereld van toen sneeuwde het uren geen snelweg of trein bleef gespaard een kleine groep had de heenreis geklaard wij hebben samen…

het ene na het andere woord misschien zeg ik liever niks zeker als het regent ben ik zwijgzaam denk ik aan jou wanneer je terugkomt alsjeblieft…

Het heeft zich door de krachten van tedere gedachten en zoete fantasieën genesteld in mijn hoofd. Vannacht werd het geboren: een "iets" om te bekoren aan u die ik mijn liefde, mijn leven heb beloofd. Ik heb het vorm gegeven, een "bijna" eigen leven. Het zal voor u vertellen wat ik vertellen wou en vele mooie dagen vanbinnen…

Jij en ik, alleen wij samen tussen velden en nevel. Stilte temidden van velden, over ons heen. Liefde tussen ons in, altijd al aanwezig.…

eindelijk ben jij het donker ingegaan om uit te zoeken wie je bent je trof een hart hoofd en onbekende benen maar keek jezelf in de spiegel aan je schrok had anders verwacht een nieuw mens uit de kast door je ogen ben je al jaren bedrogen het plaatje van vroeger staat vast je hoeft geen evenbeeld te breken om te worden wie…

haar handen hebben bloemen gegeven vaak nog in de knop na het ontluiken kon je de geuren ruiken haar lach bloeide op soms was de hulde een antwoord op morele schulden die wij niet hadden ingelost zij heeft ons grootgebracht met alle liefde en kracht die zij in het kleine lichaam had te snel is zij gegaan maar haar ogen zullen…

open je maar mijn bloem van stilte sprakeloos in kleur bloei je woorden in geluidloos bekoren uit het diepst van je hart heb het fluweel van je bladeren met warmte gestreeld zacht wiegt je schoonheid nog ongerept als een kind op de zoele zomerwind hemels voelt het lied als ik jouw bloeiende stilte in deze aardse solo geniet…

het licht van de maan schittert sterren in haar lach haar hemels lichaam strelend ademt de wind zacht watervallen in de nacht…

Soms lijkt het of ze lachen. Maar eigenlijk, diep vanbinnen, wenen ze. Hun hart is gebroken. Ze weten nu dat hun geliefde niet lang meer op deze wereld zal zijn. Ze doen er alles aan om die geliefde te redden. Ze zouden door het vuur springen voor die geliefde. Maar hoe hard ze hun best ook doen, de korte tijd dat de geliefden gelukkig en verliefd…

hun tijd vroeg grijze kaarten met donkerpaarse strik haar laatste wens was anders zij koos voor licht en wit in samenzijn met wilde bloemen die bloeiden aan hun stam een leven lang met zorg gekoesterd tot het aardse zijn voltooiing nam de bloemen wiegen samen op het laatste zuchtje wind stil verwaait de handkus van haar…

De volle maan verspreidt zacht licht over de weiden met het slapend vee. Achter de wering golft rustig de zee. Het leven draagt vanavond geen gewicht. De rode wijn danst in het hoge glas. Je draait het in je slanke vingers rond, heft het voor een teugje naar je mond oh, als ik dat glas toch even was! Het onweer in de verte deert ons niet…

Een gespannen lach terwijl het voelt als hete zon midden in de nacht als vissen op land of boten vliegen met alcohol in limonade bij een kater die praat zo onwennig als billen dansen in mijn richting zweeft parfum, zelfs lieve ogen op mij af zonder te bedenken hoe het ooit was als twee handen plotseling omarmen of dat shirt…

ik rolde zacht en speels de wereld door groeide en kreeg butsen kleurde langzaam rood opzichtig en uitdagend verlangde ik de trap die mij steeds verder bracht nooit heb ik lang stil gelegen wilde meedoen in het leven maar in het vlakke land bespeelde iemand mij heel teder met de hand ben daar thuisgekomen rolde zomaar in…

zag een zwerm witte vlinders stil fladderen in bestaan alsof zij in al die kleuren niet wisten hoe te gaan een lichte wind in rode avondzon waaide wel geuren aan zij dansten als een witte wolk langs de wassende maan…

Geef het water de kracht die het heeft. Geef de zon de straling die ze heeft. Geef het zand de warmte die het heeft. Geef de muziek het geluid dat ze draagt. Geef de vogels de kwetters die ze hebben.…

Zeg vandaag alsjeblieft iets liefs tegen mij, zeg vandaag iets positiefs Zeg me woorden die ik nog niet ken of woorden waarvan ik vergeten ben dat ik ze ooit hoorde, Wie weet, misschien herken ik nog wél de akkoorden Ik ben er zó aan toe, alsjeblieft?…

Gewoon maar een kleine glimlach een blik uit groene ogen een gedachte zo zachtjes en dan toch een geweldig gevoel. Het was moeilijk te begrijpen dat ik van je hou want daar was nog die andere met die ik al lang gebonden was. Wat moet ik nu verzinnen om jullie beiden te beminnen? Was dit nu nog echte liefde? Wat een vreemd gevoel! Wachten…

ik geef je handenvol zon jij koelt de wind verdroogt vruchten tot de hardheid van steen speel met wolken breng jou verfrissende schaduw jij verzamelt nacht groeit ziekelijk wit tot kracht in ontmoeten schemeren wij onze voortdurende strijd in het apocalyptisch bestaan van zon op en zon ondergaan…