35387 resultaten.
Paar punten waar je aan moet denken
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.392 Er zijn kansen in het het leven die we krijgen; de kans op liefde, de kans om aan je toekomst te werken, de kans om te kiezen voor goed of slecht, en nog veel meer, er zijn oneindig veel kansen in het leven, het leven bestaat uit keuzes die we maken.…
Mat gepolijst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 het steen lijkt
de beitel te ontwijken
als ik een stukje dwars
voorzichtig wil splijten
meegaand heb ik
zijn structuren gepolst
aders en lijnen gevolgd
in subtiele verfijning
mat gepolijst
met de glans van
bloed zweet en tranen
ademt schoonheid je schaduw
vol karakter sta je daar
bevallig en profiel
maar met je stukje dwars
ben…
Als de rups een vlinder wordt...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.609 Maar in het leven zijn we net als de rups, zolang we maar leren van het leven, zullen we ontpoppen tot een vlinder, met de vleugels die we krijgen zullen we vliegen door het leven…
Schaduw rondde al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 nooit wilde ik buigen
maar schaduw rondde al
onder de last mijn schouders
ik die altijd
hoog op tornde
tegen de strakste wind
elementen trotseerde
met fier geheven hoofd
in de trots van mijn jaren
ben verstrikt geraakt
op stikken na sterft de tijd die
mijn bestaan nog mogelijk maakt…
Een ronde dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
429 ik heb de cirkel
duizend maal gerond
nooit vond ik begin en eind
speelde strelend
met het oppervlak
op zoek naar de hoek
keek er langs
maar begreep niet
dat rond eindeloos was
tot ik de lijnen van
de weidse polder zag
rechte sloten en het gras
maar aan de horizon
die nauw de aard omsloot
kromde recht een ronde dood…
Schitterend vlamt het hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
437 ik heb de jaarringen bekeken
feilloos zijn de dunne lijnen
van zware stormen opgetekend
de bijna breuk
van ander dan natuurgeweld
heeft mij beschadigd maar niet geveld
in opgeschotenheid raakte ik
vanzelf mijn wilde takken kwijt
profileerde tot volwassen zijn
schitterend vlamt het hout
waar lange zomers bloeiden en
helaas mijn omvang…
We vechten om vast te houden, we vechten om los te laten
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
1.630 Het leven is nou eenmaal niet altijd makkelijk, het zal ook nooit echt makkelijk zijn.
Voor sommige mensen en gevoelens moeten we vechten en andere zijn het vechten niet waard.
Een moeilijke keuze in het leven maar soms is het beter dat je loslaat.…
Kinderen naast god
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
517 wij delen het geheim
de juiste afstemming
van golflengte om
even bij elkaar te zijn
een lach ontdekt
de dubbele bodem
van woorden die
wij argeloos horen
bouwen zo een eigen
wereld op van dromen
sprookjes en legenden die
wij nog van vroeger kennen
wij zijn kinderen naast god
spelen met de schepping
in eindeloze fantasieën
onze…
Geheime franjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 ik spin garen
met mijn tijd
weef patronen
in seizoenen
keurig naar
de werkelijkheid
bekleed de
maatschappij in
standaard kleuren
extra modisch
geeft meer
kans op averij
toch heb ik thuis
geheime franjes
spat ik uit
in liefhebberij
helaas niet in oranje
die tijden zijn voorbij…
Schuil maar in mijn grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
506 kom en schuil maar
in mijn grijs
als zwart en wit
elkaar bestrijden
ver van huis
waar van alle kleuren
alleen het levend rood nog
als herinnering is gebleven
warm je in ontvangst
koester veiligheid
waarin angst niet
meer zal overheersen
op deze kleine plek
is rust een thuis
waaruit het nieuwe
leven kan beginnen…
Een ongelezen boek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
510 omslag
van een ongelezen boek
beweeg in jacht
bejaag met souplesse
ga op pad als
stemmen mij bevelen
dwingend zonder vraag
denken kan ik niet
in het geroezemoes
van twisten die in
spanningen gaan gisten
dan barst ik hysterisch uit
zie mezelf vliegen
met een wanhoopslach
heb de touwtjes
eindelijk teruggegeven
zonder ik is er geen leven…
Een ramkoers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 ik tik de
seconden weg
verbijt minuten in
het wachten op jou
mijn ademloze vrouw
om je weer te zien
maar ik reef de zeilen
om een ramkoers te mijden
ongrijpbaar
ga je voorop
met mij in het zog
en nog geef ik niet op
kom heel even langszij
kan je blik niet vangen
weet dat jij niet blijft hangen
op een ligplaats met mij
jij…
Hand in hand, kameraden: dochter en vader!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 Haar lieve handje
met die mooi geknipte nageltjes
in mijn grote grove hand
die met afgekloven, gebeten nagels
van de aanslagen van mijn levens
Handen die echter elkaar niet loslaten
van wat ons verbindt en zal verbinden
tussen (on)beperkte vader en dochter:
de liefde voor het leven
de lusten van het leven
de lasten van het leven
en…
Niemand zijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik deel warmte
aandacht en attenties
maar krijg geen
bevestigende blik
wel ogen die
niets anders zien
dan lege vertes slechts
gefocust op het eigen ik
hun lente is geweest
het grote feest van zomer
heeft de geest gegeven in
de herfst van het virtuele leven
nog maar 50 tinten grijs
voordat wit zal overheersen
in gelijk zijn aan elkaar…
En je vloog......
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 zoek de beweging
die vleugels zijn er
om te zweven
zoek de ruimte
en ga leven
en je vloog.....…
Een innige mortale kus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
476 ik ben je niet vergeten
al sinds mijn geboorte
heb ik jou op mijn geweten
jaren ben je weggebleven
af en toe wat schaduw of
het grauw en wit van een gezicht
maar de laatste tijd
maak jij toch min of meer een
ongepaste inbreuk op mijn leven
waar cultuur haar mooiste
kanten toont zie ik jouw hand
die vergankelijkheid beloont
jij…
Hemels dilemma
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Wie mag er dood,
Er is ruimte tekort,
En wie blijft leven,
Veroordeelt u zelf.…
Naar mijn model
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
775 verknipt geraakt
steeds als ik dat
probeer te lijmen zie ik
de schaar verschijnen
had toen al
geen schone lei
het tabula rasa
was niet helemaal
van toepassing op mij
vreemde genen
hoorde ik mompelen
als de ouderen
samen konkelden over
kerk en maatschappij
dat ging dan over mij
dan knipte ik die info
weer aan stukken
wilde leven…
Braamtakken
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
683 maar blijf haken aan de doorns van mijn verdriet
zodat ze me verscheuren
en ik ineenkrimp van pijn
Ik kijk niet naar binnen
want daar wil ik niet zijn
Ik probeer niets te ontwarren
Wil niks tegenkomen of vinden
En langzaam maar zeker
ebt mijn verdriet weg
Wat overblijft, is een doffe pijn
van verlies en leegte
En daarmee kan ik leven…
Pluk de dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 Ik koester ze, ook die met verdriet,
nee, 't leven is zo simpel niet.…
Denkbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 In het voorjaar begint alles opnieuw
ook de vragen, naar de zin van het leven.
Zal een ander tijd, de antwoorden geven
en weten, het leven doorgeven had diepere zin?
Vragen die blijven, de vierde dimensie
het is nog verscholen.
Hoe ver zijn wij, van het vijfde seizoen?…
Vertel eens wat je ziet?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
787 Ik zie iemand met een zwaar verleden, iemand die door het leven is gehard.
Ik zie iemand die veel heeft meegemaakt, maar nog steeds op twee benen staat.
Ik zie een sterk persoon, een vechter, iemand met een zware rugzak uit het leven op zijn rug
Ik zie een strijder en vertel eens, heb ik gelijk? En wat zie jij als je in de spiegel kijkt?…
Elkaar lichtjes raken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 het stoeien
schateren en ravotten
is al lang voorbij
wat rest is
netjes handen thuis
blijf af dat is van mij
elkaar lichtjes raken
drie kussen in de lucht
gaat in een zucht
wij zoeken geen
contact meer in
woord en oogopslag
dat is te dichtbij
die ervaring hebben
wij zelfs nooit geleerd
ook in eigen kring
is privacy een bastion…
Liefde duur het langst
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
600 De emotie
die de oorzaak is geweest
van je gebroken hart
is dezelfde emotie
die je hart ook weer geneest
het is de liefde
die ons hart breekt
en weer opbouwt
heb geen angst
om te leven
pijn gaat voorbij
liefde duurt het langst…
Een weldadige verte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 ik liep van
lichtje naar licht
met open blik
zag stilte
mij volgen
in sereniteit
schaduw
wierp een
weldadige verte
die een andere kijk
op leven gaf dat
al beëindigd was
zonder woorden
spraken we
in samen voelen
weet nu hun gelukkig zijn
in een bestaan van
elkaar altijd verstaan…
Dood hout
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 het lijkt
alsof ik te veel
levens leid
bomen splijt
die eigenlijk
moeten groeien
voor meer ruimte
heb ik het zand
laten verstuiven
maar de vennetjes
zijn opgedroogd
de fauna is gestroopt
mijn bos
is chaos in de greep
der elementen
mij rest
dood hout
in wanbeheer
het loof dat ik
lang koesterde
is er helaas niet meer…
Zij brak schoonheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ik vond haar op strand
ontgroeid aan het zand
en zout van de zee
rankte in onstuimig
vallende golven
met wit bloeiend schuim
ik nam haar mee
maar zij brak schoonheid
in vertakte broosheid
stalde haar uit
op de scheidingsmuur
tussen duin en tuin
maar zij verdween
slechts een spoortje zand
dwarrelde nog op de rand…
Eerlijkheid en vertrouwen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.215 Als iemand je betrapt op een leugen dan is het vertrouwen beschadigd voor het leven.
Eerlijkheid is de sleutel van vertrouwen, dus je kan beter gewoon eerlijk wezen.
Want wat heb je nou voor leven als jouw leven een leugen moet zijn?
De waarheid is soms misschien moeilijk, maar het zal altijd de waarheid zijn.…
Afscheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
825 Afscheid
doet altijd pijn
maar zonder afscheid
zal het nooit over zijn
afscheid nemen
is een ritueel
heel essentieel
want afscheid nemen
is ook afscheid geven
het is een einde
maar ook een begin
van een nieuw leven
voor allebei…
De cirkel is rond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.165 Ga je een paar pasjes vooruit
dan kom je weer op het punt
dat je in het levensspel
niet meer verder kunt
en keihard wordt teruggezet
Mijn eerste reactie
niet weer die pijn
dat verdriet
totdat ik besef
die pijn
dat is een stukje van mezelf
dat er ook mag zijn
Dus omarm ik mijn verdriet
en geef ik mezelf troost
ik koester mijn pijn…