35387 resultaten.
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken af te breken
tot elementen voor nieuw leven…
Zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Een dwangmiddel tot een
dienstbaar nuttig leven,
en dat er na de dood
geen tweede kansen zijn?
Dat wanneer je dat witte licht ziet,
of een tunnel, er ook
geen stilte rest, maar niets,
zelfs geen zwart.
Hoe is niets te bevatten
in termen van eindigheid?
Dat je jaren slechts stof
zijn op een tijdlijn.…
Dromen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
481 In een ogenblik
droom ik
vlucht ik
steeds verder weg
tot er niets meer over is
Ineens gaat de tijd verder
terwijl het stil ligt
Op dat moment
doe ik expres
mijn ogen dicht
En dans ik mijn dans
in het verblindende licht…
Levenslessen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
667 In zoet kun je stikken,
het zure
maakt wrang,
maar het leven
is behapbaar
en met appelmoes
te verduren.…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Tot in lengte van dagen
klinkt een lied zonder woorden
als tongen versmelten
beweging gehinderd
denken bemoeilijkt
het onnavolgbare komt
zoeken naar ruimte
vragen die blijven
sprakeloos omzien
roepstem die wenkt
uit glazenhuizen.
Loze blikken gewisseld
de stille wensen
het blind verlangen
naar wat was verloren
geen zekerheid gekregen…
Tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Er is geen tijd, of juist,
om waarheid echt te leven.
Langzaam keer ik af,
mijn raam verliest de gloed die het eerst had.
Het glas vertoont de eerste barstjes,
uren drijven als fragmenten in mijn zee.
De aarde draait,
en wij,
wij draaien zelf,
met hem mee..
-…
Echte schoonheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
512 het lijkt een gave
om strijdbijlen
niet te begraven
maar ze als eerste steen
te werpen zodat jij je gelijk
als waarheid kunt erven
juist in schikken wordt
een compromis naar eenheid
geleid en is consensus bereikt
ik lach als de cd voor
de duizendste keer wordt gespeeld
met het refrein dat overleven heet…
Vallend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 merkwaardig toch
hoe mensen zich gedragen
als zij zomaar stenen rapen
vergelijken vormen
grote en structuren in een
bijzonder diepgaand turen
verbazen zich om lijnen
die een onnavolgbaar
patroon laten verschijnen
zij zijn vergeten
dat de steen hen wenkte om
aandacht aan hem te schenken
hij focust al van verre
met kleur en vallend…
Streven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 Wie altijd vóórop wil gaan in 't leven,
bemerkt dat achter hem zovelen...
naar hetzelfde streven.
Sta even stil, en laat hen gaan.
Dan ziet U op Uw weg,
dat de meesten buiten adem,
langs de kant zijn blijven staan.
En U kalm en rustig,
uw eigen weg kunt blijven gaan.…
Je bladerde bleek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
476 dat jij groeide
zag hoe je steel
zich kromde in een
voortdurend verwonden
je bladerde bleek
op een plaats uit de zon
zonder koesterend licht
bijna niemand wist
hoe eenzaam je oogde
in het mat witte gezicht
toch knopte je
na doorgestane ellende
bloeide plotseling voluit
met warme kleuren die
vol tederheid spraken over
je leven…
Domweg tevree
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
492 We zijn verleerd hoe
tevreden te zijn,
denken te weten
wat we willen,
maar klagen wat af.
Eigenlijk is niks goed
genoeg.
Dat klinkt best verwend.
Hoe moet dat nou,
te vreden, vrede hebbend,
lievend, waarderen
wat is?
Hou wat te wensen
en vaker je mond,
wees dom- en
simpelweg content.…
Synchroon gelegd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 ik dacht in geven
voor haar een
schitterend mozaïek te weven
het felgekleurde glas
in speelse lijnen waardoor
een vrolijke zon kon schijnen
verschillend in formaat
maar toch synchroon gelegd
als onze liefde die alles zegt
heb me gesneden aan tal
van scherpe kantjes en de
moeilijkste passages vermeden
schoonheid is allengs
in…
Laat je niet tegenhouden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Soms is het leven keihard, maar je moet vooruit blijven bewegen.
Laat niets je tegenhouden van wat je wilt bereiken in je leven.
Al zit het leven heel vaak tegen en verloopt het niet altijd zoals je zal wensen.
Soms moeten we keihard vechten om ons doel te bereiken.
Niets in het leven gaat vanzelf, als je iets wilt moet je er aan werken.…
Echte vrienden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
958 Echte vrienden in het leven zijn zeldzaam
Die zullen we niet snel maken in het leven
Maar die zullen we ook nooit kwijt raken of vergeten
Echte vrienden kan je alles vertellen
Zonder dat ze ooit iets door zullen vertellen
Al zie je elkaar soms een lange tijd niet
Als je samen bent merk je dat niet
Dan is het als of je elkaar elke dag ziet…
Als we het oude een plaats hebben gegeven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
734 Het leven is een training voor het mooiste deel dat we kunnen beleven, maar het nieuwe leven kan pas beginnen als we het oude een plaats hebben gegeven.…
Stille weemoed
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
483 ik wist
dat de kou
weer zou komen
zag de ganzen
op hun vlucht
in je ogen dromen
met stille weemoed
vlogen wij mee naar
het zuiden langs de zee
je was iets kwijt
lachte in berusting
ik voelde vage spijt
de wereld was
intens verlokkelijk
met opgefokte haast
wij werden opgeslokt
alleen in de vakanties
was rust altijd de baas…
Nog is het ijs te dun
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 gedachten op de vlucht
nog is het ijs te dun
om jouw bestaan te dragen
ik ken je angsten die om
hulp en bescherming vragen
jij danst door de dagen
met de constante pijn
van er plotseling niet meer
kunnen of te mogen zijn
maar licht van zon en sneeuw
zijn de schaduwen te veel
laten jou voor even weer
intens genieten van het leven…
Straattoneel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 De mensen lopen door hun leven,
hun voeten sleets, hun rug gerecht.
Het prikkelt licht door alle regen,
maar leven wij ook echt..
-…
Zij schaduwen schoonheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
476 ik ken de pennen
die vals schrijven
in gif gedrenkt zie je
hoe letters en krullen
hun kwade genius onthullen
zij schaduwen schoonheid
breken met lompheid
het speelse in zinnen
die in hun optie nooit
als kunst kunnen beginnen
toch zijn zij welkom
met hun pennenvruchten
die nu nog zuchten
onder de winterse kou
acceptatie is lente kom…
In verleidelijkheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
567 ik stapelde dossiers van
alle boeken en papieren die ik in
mijn leven gelezen en geschreven heb
verbazing en verwondering waren
de lijn die het zoeken eerst bepaalde
daarna kon ik mijn doelen zelf verhalen
door die bezigheden ben ik verdwaald
heb ik in het echte leven totaal gefaald
tot ik jou begroette in terloops ontmoeten
jij bent…
Liefde was de enige prijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 ik schreef grijs
aan een zwarte hemel
die devotie droop langs
een kierend firmament
waar gebeden tochtten
weg was mijn hoop
op enig erbarmen
het vluchtig bestaan
had enkel mijn euforie
zonder hart langs zien gaan
was alles kwijt
in afronden naar boven
omdat velen geloven
in directe vergeving
zonder vergelding van hel
mijn grijs…
Je ogen spraken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 je fronste
meer rimpels
dan voorheen
wist dat de dood
je onderhuids raakte
maar je ging niet
met hem mee
wij begrepen
dat jij het niet lang
meer zou maken
je bleef praten
tot je stem als
waterval vertraagde
en je ogen spraken
later pakte jij
de handen in
een woordloos
samen zijn
een bedankje
voor het delen
van de ergste pijn…
Onbekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
763 De wind snijdt laagjes warmte uit mijn ziel.
Met de adem zichtbaar voor me uit gesneld,
maak ik het buiten tot een nieuw decor.
Ik heb het aanschijn al zo treffend in mijn loop geteld..
Wit versmelt het grijze straatbeton zich aan de rand van het,
met overige sneeuw bedekte, uitgestrekte bos.
Zoveel paden, zoveel wegen..
Zoveel stukjes onbekendheid…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 ik heb alle zonnen
aan jouw hemel
zien schijnen
waar ze ook
plotseling verdwijnen
in een opkomende bui
nog lach je
maar de eerste
schaduw is verschenen
licht bewolkt
is je blik in een nog
onvoorspelbaar gezicht
dat nu langzaam
donkert in een
stemming van afwezig zijn
versluierd voelen wij
de levenspijn
steeds nader komen…
Het isolement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk
waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten
natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende
lente heel snel aan zijn end…
Rakend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 Raak me aan.
Streel me, slechts voor even.
Voel mijn naaktheid,
laat het welbehagen trillen door mijn lijf.
Blijf..
Sla de dekens van me af.
Pel de lagen, één voor één.
Kijk wat dieper, langs mijn adem.
Tel ons samen in het kaarslicht, laat me nooit,
meer hier alleen.
Raak me,
streel me,
voel me..
Tast je vingers, zijdezacht,…
Camouflage
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Soms zie je van die mensen
die zijn van binnen bijna dood,
al aan het sterven begonnen
en gedeeltelijk verdwenen
in het leven om hun heen.
Vaak zitten ze in een hoekje
moederziel alleen.
Ze willen niet meer worden gezien
en kleuren haast onzichtbaar
als een kameleon.…
Je bent zo stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 ik droom je
maar je bent zo stil
trek aan de draadjes
van de werkelijkheid
maar die doen niet
wat ik graag wil
natuurlijk
spreken ogen
en lacht je mond
hoor ik hoe je stem
in een warme echo
bij mij binnen komt
ik reik naar jou
maar voel je niet
de haartjes op je huid
spelen met de wind
waar mijn zachte strelen
geen enkele reactie…
Mijn schilderij is blond
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
632 ik heb vanmiddag
in streken
het voorjaar opgezet
nog niet
met groot penseel
en felle kleuren
maar het pril van
eerst verschijnen op het
lichte wit van sneeuw gelegd
zon wist met
zijn koesterende warmte
al wat diepte in te stralen
mijn schilderij is
blond van wind en zon
in lentes eerste levensverhalen…
Bode van lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 Zij is de bode
bode van lente
de wilg
met haar katjes
Aan oever en wal
beemd en kant
waar water
gulzig is
Zij is nieuw
leven
leven aan takken
als zon scheutig is
met schijnsel
en sneeuw plots
voor zon
verdwijnt
Liggend groen
komt overeind
zoekt hoogten
toppen van kunnen
in stengels en
stelen
doen ons delen
in 'n…