Alle inzendingen over leven

35387 resultaten.

Sorteren op:

Van dood hout

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
vluchtend voor de wind die ze jaren wiegde in het groen als kind nog weerspanden zij al buitelend zijn kracht caprioolden op de vlagen maar grondden roemloos tussen het gevallen blad waar klein grut zijn onzichtbare bestaan krioelde in het donker van de nacht en volle maan om blad en takken af te breken tot elementen voor nieuw leven…
wil melker26 december 2015Lees meer >

Zijn

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Een dwangmiddel tot een dienstbaar nuttig leven, en dat er na de dood geen tweede kansen zijn? Dat wanneer je dat witte licht ziet, of een tunnel, er ook geen stilte rest, maar niets, zelfs geen zwart. Hoe is niets te bevatten in termen van eindigheid? Dat je jaren slechts stof zijn op een tijdlijn.…
Marije Geerts30 december 2015Lees meer >

Dromen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 481
In een ogenblik droom ik vlucht ik steeds verder weg tot er niets meer over is Ineens gaat de tijd verder terwijl het stil ligt Op dat moment doe ik expres mijn ogen dicht En dans ik mijn dans in het verblindende licht…

Levenslessen

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 667
In zoet kun je stikken, het zure maakt wrang, maar het leven is behapbaar en met appelmoes te verduren.…

Ook dit jaar

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
Tot in lengte van dagen klinkt een lied zonder woorden als tongen versmelten beweging gehinderd denken bemoeilijkt het onnavolgbare komt zoeken naar ruimte vragen die blijven sprakeloos omzien roepstem die wenkt uit glazenhuizen. Loze blikken gewisseld de stille wensen het blind verlangen naar wat was verloren geen zekerheid gekregen…

Tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Er is geen tijd, of juist, om waarheid echt te leven. Langzaam keer ik af, mijn raam verliest de gloed die het eerst had. Het glas vertoont de eerste barstjes, uren drijven als fragmenten in mijn zee. De aarde draait, en wij, wij draaien zelf, met hem mee.. -…
John Kroos3 januari 2016Lees meer >

Echte schoonheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
het lijkt een gave om strijdbijlen niet te begraven maar ze als eerste steen te werpen zodat jij je gelijk als waarheid kunt erven juist in schikken wordt een compromis naar eenheid geleid en is consensus bereikt ik lach als de cd voor de duizendste keer wordt gespeeld met het refrein dat overleven heet…
wil melker4 januari 2016Lees meer >

Vallend licht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
merkwaardig toch hoe mensen zich gedragen als zij zomaar stenen rapen vergelijken vormen grote en structuren in een bijzonder diepgaand turen verbazen zich om lijnen die een onnavolgbaar patroon laten verschijnen zij zijn vergeten dat de steen hen wenkte om aandacht aan hem te schenken hij focust al van verre met kleur en vallend…
wil melker5 januari 2016Lees meer >

Streven

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Wie altijd vóórop wil gaan in 't leven, bemerkt dat achter hem zovelen... naar hetzelfde streven. Sta even stil, en laat hen gaan. Dan ziet U op Uw weg, dat de meesten buiten adem, langs de kant zijn blijven staan. En U kalm en rustig, uw eigen weg kunt blijven gaan.…
Antje5 januari 2016Lees meer >

Je bladerde bleek

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
dat jij groeide zag hoe je steel zich kromde in een voortdurend verwonden je bladerde bleek op een plaats uit de zon zonder koesterend licht bijna niemand wist hoe eenzaam je oogde in het mat witte gezicht toch knopte je na doorgestane ellende bloeide plotseling voluit met warme kleuren die vol tederheid spraken over je leven…
wil melker6 januari 2016Lees meer >

Domweg tevree

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 492
We zijn verleerd hoe tevreden te zijn, denken te weten wat we willen, maar klagen wat af. Eigenlijk is niks goed genoeg. Dat klinkt best verwend. Hoe moet dat nou, te vreden, vrede hebbend, lievend, waarderen wat is? Hou wat te wensen en vaker je mond, wees dom- en simpelweg content.…

Synchroon gelegd

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 490
ik dacht in geven voor haar een schitterend mozaïek te weven het felgekleurde glas in speelse lijnen waardoor een vrolijke zon kon schijnen verschillend in formaat maar toch synchroon gelegd als onze liefde die alles zegt heb me gesneden aan tal van scherpe kantjes en de moeilijkste passages vermeden schoonheid is allengs in…
wil melker7 januari 2016Lees meer >

Laat je niet tegenhouden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 653
Soms is het leven keihard, maar je moet vooruit blijven bewegen. Laat niets je tegenhouden van wat je wilt bereiken in je leven. Al zit het leven heel vaak tegen en verloopt het niet altijd zoals je zal wensen. Soms moeten we keihard vechten om ons doel te bereiken. Niets in het leven gaat vanzelf, als je iets wilt moet je er aan werken.…

Echte vrienden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 958
Echte vrienden in het leven zijn zeldzaam Die zullen we niet snel maken in het leven Maar die zullen we ook nooit kwijt raken of vergeten Echte vrienden kan je alles vertellen Zonder dat ze ooit iets door zullen vertellen Al zie je elkaar soms een lange tijd niet Als je samen bent merk je dat niet Dan is het als of je elkaar elke dag ziet…

Als we het oude een plaats hebben gegeven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 734
Het leven is een training voor het mooiste deel dat we kunnen beleven, maar het nieuwe leven kan pas beginnen als we het oude een plaats hebben gegeven.…

Stille weemoed

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 483
ik wist dat de kou weer zou komen zag de ganzen op hun vlucht in je ogen dromen met stille weemoed vlogen wij mee naar het zuiden langs de zee je was iets kwijt lachte in berusting ik voelde vage spijt de wereld was intens verlokkelijk met opgefokte haast wij werden opgeslokt alleen in de vakanties was rust altijd de baas…
wil melker10 januari 2016Lees meer >

Nog is het ijs te dun

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
gedachten op de vlucht nog is het ijs te dun om jouw bestaan te dragen ik ken je angsten die om hulp en bescherming vragen jij danst door de dagen met de constante pijn van er plotseling niet meer kunnen of te mogen zijn maar licht van zon en sneeuw zijn de schaduwen te veel laten jou voor even weer intens genieten van het leven…
wil melker11 januari 2016Lees meer >

Straattoneel

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
De mensen lopen door hun leven, hun voeten sleets, hun rug gerecht. Het prikkelt licht door alle regen, maar leven wij ook echt.. -…
John Kroos12 januari 2016Lees meer >

Zij schaduwen schoonheid

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
ik ken de pennen die vals schrijven in gif gedrenkt zie je hoe letters en krullen hun kwade genius onthullen zij schaduwen schoonheid breken met lompheid het speelse in zinnen die in hun optie nooit als kunst kunnen beginnen toch zijn zij welkom met hun pennenvruchten die nu nog zuchten onder de winterse kou acceptatie is lente kom…
wil melker15 januari 2016Lees meer >

In verleidelijkheid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
ik stapelde dossiers van alle boeken en papieren die ik in mijn leven gelezen en geschreven heb verbazing en verwondering waren de lijn die het zoeken eerst bepaalde daarna kon ik mijn doelen zelf verhalen door die bezigheden ben ik verdwaald heb ik in het echte leven totaal gefaald tot ik jou begroette in terloops ontmoeten jij bent…
wil melker16 januari 2016Lees meer >

Liefde was de enige prijs

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
ik schreef grijs aan een zwarte hemel die devotie droop langs een kierend firmament waar gebeden tochtten weg was mijn hoop op enig erbarmen het vluchtig bestaan had enkel mijn euforie zonder hart langs zien gaan was alles kwijt in afronden naar boven omdat velen geloven in directe vergeving zonder vergelding van hel mijn grijs…
wil melker18 januari 2016Lees meer >

Je ogen spraken

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
je fronste meer rimpels dan voorheen wist dat de dood je onderhuids raakte maar je ging niet met hem mee wij begrepen dat jij het niet lang meer zou maken je bleef praten tot je stem als waterval vertraagde en je ogen spraken later pakte jij de handen in een woordloos samen zijn een bedankje voor het delen van de ergste pijn…
wil melker20 januari 2016Lees meer >

Onbekend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 763
De wind snijdt laagjes warmte uit mijn ziel. Met de adem zichtbaar voor me uit gesneld, maak ik het buiten tot een nieuw decor. Ik heb het aanschijn al zo treffend in mijn loop geteld.. Wit versmelt het grijze straatbeton zich aan de rand van het, met overige sneeuw bedekte, uitgestrekte bos. Zoveel paden, zoveel wegen.. Zoveel stukjes onbekendheid…
John Kroos21 januari 2016Lees meer >

Licht bewolkt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
ik heb alle zonnen aan jouw hemel zien schijnen waar ze ook plotseling verdwijnen in een opkomende bui nog lach je maar de eerste schaduw is verschenen licht bewolkt is je blik in een nog onvoorspelbaar gezicht dat nu langzaam donkert in een stemming van afwezig zijn versluierd voelen wij de levenspijn steeds nader komen…
wil melker23 januari 2016Lees meer >

Het isolement

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
ik zie het laatste ijs van de ruiten glijden een groot stuk wilde nog even betijen de dooi was onherroepelijk waar vorst ons het uitzicht ontnomen had schoonde de zon het geblokkeerde contact met alles van buiten natuurlijk was het binnen warm en knus maar het isolement kwam door de vroeg intredende lente heel snel aan zijn end…
wil melker24 januari 2016Lees meer >

Rakend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Raak me aan. Streel me, slechts voor even. Voel mijn naaktheid, laat het welbehagen trillen door mijn lijf. Blijf.. Sla de dekens van me af. Pel de lagen, één voor één. Kijk wat dieper, langs mijn adem. Tel ons samen in het kaarslicht, laat me nooit, meer hier alleen. Raak me, streel me, voel me.. Tast je vingers, zijdezacht,…
John Kroos24 januari 2016Lees meer >

Camouflage

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Soms zie je van die mensen die zijn van binnen bijna dood, al aan het sterven begonnen en gedeeltelijk verdwenen in het leven om hun heen. Vaak zitten ze in een hoekje moederziel alleen. Ze willen niet meer worden gezien en kleuren haast onzichtbaar als een kameleon.…

Je bent zo stil

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
ik droom je maar je bent zo stil trek aan de draadjes van de werkelijkheid maar die doen niet wat ik graag wil natuurlijk spreken ogen en lacht je mond hoor ik hoe je stem in een warme echo bij mij binnen komt ik reik naar jou maar voel je niet de haartjes op je huid spelen met de wind waar mijn zachte strelen geen enkele reactie…
wil melker25 januari 2016Lees meer >

Mijn schilderij is blond

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
ik heb vanmiddag in streken het voorjaar opgezet nog niet met groot penseel en felle kleuren maar het pril van eerst verschijnen op het lichte wit van sneeuw gelegd zon wist met zijn koesterende warmte al wat diepte in te stralen mijn schilderij is blond van wind en zon in lentes eerste levensverhalen…
wil melker26 januari 2016Lees meer >

Bode van lente

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
Zij is de bode bode van lente de wilg met haar katjes Aan oever en wal beemd en kant waar water gulzig is Zij is nieuw leven leven aan takken als zon scheutig is met schijnsel en sneeuw plots voor zon verdwijnt Liggend groen komt overeind zoekt hoogten toppen van kunnen in stengels en stelen doen ons delen in 'n…