1969 resultaten.
Niemandsland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Ik bevind me
tussen
leven en dood
tussen
waken en
sterven
het is waar
ik
heers
waar ik mijn gemoed,
mijn stemming en
de woorden beheers.…
Een vloeiend gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 in de zachte vlammen
van het vuur licht plotseling
een andere wereld op
het rustieke knetteren
heeft plaats gemaakt voor
een vreemd kwetteren
kleuren spelen landschap
van een onbekende signatuur
vormen beelden uit de oer natuur
er danst beweging
in het vloeiend gaan
een verplaatsen zonder staan
massa lijkt van geen belang
de wereld…
Gesluierd met geheimen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 jij bent
voor mij altijd
een sprookje geweest
met vingers
lenig als een geest
onzichtbaar in hun feest
gesluierd met geheimen
die wolken in een warme mist
waarvan alleen de hemel helder is
als wij het aardse
gaan verlaten om
leven eeuwig te gaan maken
wij keren altijd terug uit
hogere sferen om in een nieuw
begin het nogmaals…
gele wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 het meisje, ze woont aan de rivier
gebruikt nauwelijks woorden
ze maakt vanavond haar jurk af
hij is smaragdgroen en past bij
haar ogen
ze droomt van gele wolken en een
man die altijd onderweg is
zij blijft alleen in de eenzame ruimte
ze zal neuriën en uiteindelijk
haar jurk aantrekken
zich daarna naakt bewonderen…
Die ene man...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Die ene man in mijn leven
deed en doet zoveel veranderen.
Die eenvoudige priester sprak
met simpel handgebaar, maar voor mij
in mijn geloof in en bij hem
was en is er veel meer te leren.
Die strenge, doch uiterst goede man
met zijn stijl en integere sfeer,
kon en kan mij leren dichten en meer:
geloven in mijn wensen en dromen!
Zijn voortdurende…
déjà vu
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
583 onder moeders paraplu
beleeft
het kind een déjà vu
alleen de regen valt
nog in het nu…
nooit meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 drentelen in huis
onmogelijke uren
pratend, pratend
een lach, schel
wegstervend.
vermoeiend….
stommelen in de nacht
ogen,
verscholen achter glas
vage verhalen
waarheid?
we hebben ze gewoon
nooit gekend
de tijd duurde (te) lang
opluchting als de vloer
weer toebehoorde
aan jezelf
eindelijk verlossing
het leek op
wakker worden…
Intuïtus naar Bergson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Ik luister het gefluister
van ranke kastanjelaren
hun zomervruchten veilig
in bolsters opgeborgen
papavergeuren strelen
broze klaprozen langs
banen van zomers
met late vlinders
ik zie het lommerhuis
in rood verdagen
met een sneller dalen
van het grote licht
schemeravonden waarboven
de uil van wijsheid wiekt
onhoorbaar maar wetend…
zittend in je stoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 door het raam
zittend in zijn stoel
ziet ze hem komen
niet huilen nu
het heeft geen zin
je bent onbereikbaar
iemand die ze niet meer
kan aanraken
gelijk een vergezicht
je woont ergens in de
schuilplaats van haar
geest
ze dacht alleen maar
je te zien
zittend op je stoel
wacht ze.
maar jij bent
hier nooit meer
geweest
het speelt…
vastgeroest in denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 in haar oude huid
ligt ze
vastgeroest
in denken
aan vroeger
toen jonge huid
werd begeerd
ze kon niet
vergeten
noch vergeven
ze maakt
van iedere
eenzame nacht
vroeger
haar huid nu
rimpelig
oud
ergens klopte
dat niet
vond zij…
Het Vaderhuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Kan ik de wenk weerstaan,
alsmaar vroeger sluiten deuren
het huis tegen nachtelijk treuren
over verloren licht, afgebroken bestaan
mens gevangen in ongekende deining
engelenzang troost zijn verschijning…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
759 Het is bijna nacht als
zij ontdaan van zwaartekracht
gaat zweven
Beneden weet ze alle mensen
en ze kent ze
de druktemakers
de jaloersen
de betweterigen die ze niet
zo goed verdroeg
De tegels van hun wijsheid
liggen in scherven
aan hun voeten
Balancerend op het vinkentouw
loopt ze - zichzelf trouw -
een stukje met de maan
en laat…
er is geen verschil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Ik ben de berg
ik schilder en vertel
probeer het wonder
vast te leggen
de geheime kracht
die alles verbindt
als ik de berg schilder
ben ik het bos
de levensadem
ik ben de rots
de levenskracht
ik ben de sneeuw
volkomen rein
Ik ben de berg
het leven zelf
ik voel de verbinding
tussen alles wat is
en ooit zal zijn
er is geen…
lotus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 uit de modder
groeit de
lotus
naar het
licht
als het gelaat
van een
beminde
die opziet
naar de maan…
nog niet geboren -slot
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.316 ik kreeg de gelegenheid
om nog eens in de
toekomst te gluren
Moeder was een teleurstelling
gebleken
hoe zou mijn Vader zijn?
weer stond ik verborgen
in het gele licht van een
lantaarn
daar zag ik mijn toekomstige
ouders samen
naar Moeders harde gezicht
keek ik liever niet
Vader zou mijn redding kunnen
zijn…dus richtte ik me op…
spiegeling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 de spiegeling van haar
ziel reflecteert
niet in haar ogen
een waas van
ontoegankelijkheid
verhindert een klare kijk
op wie ze is
ze ziet het niet
totdat ze plotseling
ontwaakt
en weet dat het de ander
is die zichzelf
spiegelt in haar…
wonderlijk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
568 de bomen fluisterden die avond
in het maanlicht stonden zij
statig en zongen zacht
een lied van liefde en verdriet
en geheimen
doodstil stond hij daar, zijn
hoofd schuin, hoorde hen
verbaasd dat de bomen wisten
alles wisten…
was dat niet wonderlijk ?…
bidden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
563 als ik bid
dan zwijg ik vaak
adem buitenaards
een soort hunkering naar een bedding
met het uitzicht naar binnen.
Bidden is voor mij
erkenning van onvermogen,
het rumoer van binnen
is dan oproer in het zand
het bloed wordt getemd
en de leegte is dan plotseling
genade.
Voor mij is bidden
een eindeloos verliezen
in een bodemloos bestand…
Zo hopen zij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 ik zal de zon vangen
zegt de man
mijn voet zal ik zetten
op haar laatste straal
deze nacht zal ik haar
in alle vurigheid
bezitten
en de vrouw
tuurt naar de einder
zij luistert in verwachting
naar schreeuwende meeuwen
zo hopen zij - beiden…
en ik begreep
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 in een stad, nog nooit geweest
een land waar mijn lief is
liggen ook mijn voetstappen
hoor de echo
van onze stemmen
daar waar het altijd oorlog is
lopen wij samen
hand in hand
slapen op het dak
alsof er geen afweergeschut is
kijkend naar de sterren
in het zachte ochtendlicht
net voor ik me bewust ben
van mijn leven
waar mijn onschuld…
vonk tanka
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 de as verschoof
in het verzonken vuur
en zie een vonk
de eenzame monnik gaat
door de deur naar de nacht…
Inzicht.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
530 Toen de zon niet was
kwam ik anders uit de droom
blij door dit nieuw licht.…
Het zand onder onze voeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 Bantry Bay de harp van het wijde water
schuimt in het milde zonlicht.
Ierse renpaarden ontregelen de kust
richting amberkleurige heuvelen.
Fossiele schelpdieren drogen op het strand.
Galop in kalkstenen lasso's.
Ik heb ze eerder gezien. Bij jou, glanzend
in de graal van de filosofen.
Tunnels naar het huis van de verbeelding,
spiegels…
Boek van de waarneming
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
501 Op zomaar een dag
waarop je hart van papier is,
komt de tijd je tegemoet
als een blanco pagina.
Op een verloren dag
delen onze bekende personages
hetzelfde nu, maar voltrekken
onze verhalen zich niet synchroon.
Op een goede dag
onzichtbaar voor de waarnemer
komt onverwacht het ruimtelijke ogenblik
helder als de schreeuw van een meeuw…
Het zwarte jurkje
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
573 ik heb de nachten geel gezien
je angsten schreeuwden rood
je wist niet of het donker was
omdat de kleur je dat verbood
het zwarte jurkje in het
goud dat uit je ogen vloeide
streelde heel uitdagend langs
je huid omdat je lijf mij boeide
de zon weerspiegelde
het blauwe kleuren van de zee
ze brandde huid en haar en
nam in rook je kleding…
KIJKEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Je mag er
kijken
naar het water
wolken die
laag overdrijven
De luchten,
waarin
ik je naam
-met hoofdletters-
wil schrijven
Maar hoog
kan ik niet reiken
hooguit
op m'n tenen
de vingers gestrekt
Hier zijn
de watervogels
....goed gebekt
snoepen uit de stroom
vissen uit het water
Vroeg in de morgen
of later
op de dag
mag…
Bent mijn magistraal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.025 iets magistraals
wil ik je laten zien
nee niet de dubaytoren
die gaat in mist verloren
geen bruggen die
onmetelijk hangen aan
kabels in betonnen torens
het wegdek strakgespannen
treinen die razen
auto's die in de file dwazen
als airoplaines hun
miljoenen dragen in de vlucht
jij spiegelt in mijn ogen
jouw blik gaat elk wereldwonder…
In ronde vegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
537 je danst
op aarde die
speciaal voor jou
vruchtbaar
is gemaakt
je hand in de
losse zwaai
van de zaaier
die dit een leven
lang heeft gedaan
met zwierige streken
werp jij in
ronde vegen
het zaaigoed door
de lentewarme zon
pas als het
laatste strooisel
is geland jij je rust
geniet kiest schepping
weer gods hand…
Rondo-Nocturne
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 Voordat de avond valt
en de nacht genaakt
spreidt zich het hemelsblauwe uur
tot rust en wederkeer.
En wederkeren doet het licht
voorafgaand blauw als morgenlicht
waarin de vogels zingen;
prijst deze nieuwe dag
voor ieder is het licht ontstoken
tot dat de avond valt.…
Kerken in het voorbijgaan...
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
564 Zijn wij
te nuchter
om te kerken?
De godshuizen
van stemmen stil
verstard in het bewegen
Zijn wij
meer 'aan de slag'
'meer van het werken'?
Heeft Hij
ons om die reden
in het Aards Paradijs gezet?
Om ons te stalen
ons te sterken
wat van leven....
overleven maakt?
Dat het mij
met deze vragen
in mijn hart raakt
Als…