1988 resultaten.
Een klein houten paneel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 heb mezelf gezocht
in rijke kleuren op palet
maar vorm en harmonie
gingen in samenkomst teniet
met een speciale streek
van mes en penseel
kon het nooit treffend raken
altijd bleek er een te veel
heb mezelf gevonden
op een klein houten paneel
wat eenvoudige basiskleuren
een paar streken maakten het geheel…
Aan de dood
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.234 Slechts een slaaf der lusten schildert
U zo vreselijk en wreed!
Hij die gans verlaagd, verwilderd,
Van geen angst of tranen weet.
Mild en vriendlijk komt gij tegen
’t Bloedend hart – o dood! hoe streelt
Arme strijdren, op hun wegen,
Menigmaal, uw vreselijk beeld!
Gij voert hen, in stiller streken.
Hier gaan ze onder ’t kruis gebukt,
Hier…
Dat nog geen vleugels had
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 als kleuren vervelen
vormen niet meer spelen
ligt chaos op de loer
dan volgen lijnen niet
hun natuurlijke baan
schieten uit in grillig gaan
vlakken contrasteren
gaan vloeken in het
samen uitproberen
een vonk ontbreekt
de magie is zoek
inspiratieloos het doek
en toch beweegt
er iets in het klad dat
nog geen vleugels had
in…
Betaalde liefde
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
2.197 flamencojurk
wat een gevaarlijk overspel
speel ik besef ik maar al te goed
als ik bij de Torenwacht aanbel
haar "moeder" me verwachtend open doet
ik haar al lonkend klaar zie staan
even wordt het moeilijk
zoals dat gaat bij betaalde liefde
maar dan is het pleit beslecht
vlijt ze zich een half uur later
gewillig op de achterbank
de schildering…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 ik heb nog potten verf staan
maar de penselen zijn bejaard
stoffig kaal en afgesleten
kunnen zij geen vorm meer geven
aan mijn voorgenomen ideaal
waar vroeger met joyeuze zwier
en snelle streken op het linnen
creaties kwamen en weer gingen
uit een licht en speels palet
schuif ik nu met mes wat dikke lijnen
mijn kleuren donkeren
bewegen…
Lacht ultramarijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 jij speelt
kleurt tonen
tot eigen muziek
zoals mijn mes
het linnen besnijdt
in dwarse creativiteit
jouw lenteprelude
lacht ultramarijn op het
schilderij van mijn dromen
het fluwelige licht
beschijnt je gezicht
in warme akkoorden
nog daalt de zon
zonder woorden
als wij gaan voor de finale
ik signeer met
jouw laatste noten…
Zag je ogen gloeien
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
550 mijn woorden
hadden deze keer
precies dat pigmentje meer
ik zag je ogen gloeien
wist dat de aparte kleur
jou mateloos zou boeien
voelde je aandacht komen
uit lethargie en lome dromen
in het schilderen van ons verhaal
je neuriede de melodie
terwijl ik bezig was met
componeren van het lied
over de kunst van samenzijn
door het penselen…
Levend op het linnen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
546 het orkest speelt
wat de schilder
levend op het linnen zet
violen huilen
hete tranen als een kind
zijn straf wordt aangezegd
eerder soleerde de trompet
een warme ontvangst
in het knus geboortebed
riedelen saxofoons
de discussies die voor
escalatie al zijn bijgelegd
in de ritmesectie
klopt het hart en slaan
pauken hun volwassen…
Nog heb jij het mes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 penselen zijn geknakt
de verf is verhard
in het linnen zit de rot
maar je geeft niet op
nog heb jij het mes
waarmee je ongerechtigheden
weg gaat schuiven
lijnen naar jouw zin kan buigen
met een licht palet
heb je het donkeren stilgezet
om de werkelijkheid
weer leefbaar te maken
de strop is van je nek
je kunt nu ademhalen
geld en…
Als er geen licht meer door linnen dringt
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.610 ‘Weet je hoe je kunt zien wanneer iets goed geschilderd is?’
vroeg mijn oom in zijn hobbykamer, waar hij zijn Meer bij
zonsondergang met de voorkant tegen de middagzon hield.
‘Als er geen licht meer door het linnen dringt.’ Ik draaide
de ansicht om die als voorbeeld had gediend: Camping
Seeperle, Bodensee, en wist opeens dat ik liefst elk gedicht…
In mysterieuze ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 heb met penseel
en pigment het
maagdelijk linnen verkend
waar streken zon
de verf langzaam droogden
kuste schaduw contrasten
vingers brachten
weloverwogen het donkere
terug in mysterieuze ogen
plots maakte je gezicht
een sprekend geluid
sprong jij er ineens helemaal uit
in streling heb ik
jouw liefde zacht kunnen smaken
schilderend…
De stilte van het doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
478 ik zag
je voeten in het gras
handen vol met bloemen
je lichaam raakte
aan de wolken
een hemel in je lach
ik wilde snel beginnen
met dit moment op linnen
schetste vage lijnen
maar jouw ziel
leek weg te kwijnen
in de stilte van het doek
jij reikte mij de hand
zette verf en ezel aan de kant
om de echte lente te genieten…
Maar in detail
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 ik heb je geschilderd
maar ben nog niet klaar
je ogen zijn dof
vreemd plukkig je haar
in grote lijnen wil jij
wel herkenbaar verschijnen
maar in detail blijk
je steeds te verdwijnen
het is een en al weerbarst
om jezelf te laten zien
juist in de kleinste dingen
vervaagt steeds je ziel
maar als de zon
jouw ogen beschijnt
leven zij…
Met een streek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 ik ben nooit
het genie geweest
dat met een streek
rembrandt kon laten stralen
het was altijd
ploeteren en foeteren
waarom ik niet de ziel
naar boven kon halen
alleen jij hebt
mijn strijd geweten
met oog en lach de
waardevolle hints gegeven
wees mij op
nutteloze zaken die
niets met de magie van jouw
verschijnen hadden te maken…
Met paarse streken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik heb het bos
achter me gelaten
nog groenen drogende
bomen of ik terug wil komen
leg net de laatste hand
aan de bosrand in zijn
overgang naar hei met
herten spiedend op een rij
oplichtend wit
met paarse streken
geven lucht zijn horizon in
weidsheid en vrij perspectief
ik zoek het zand
de kaalheid van de droogte
waar de scheve…
Heel subtiel
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 ik heb wit gebroken
tal van pigmenten
tot leven gewekt
mijn verf heeft
met linnen gesproken
samen iets nieuws opgezet
door vloeien kunnen
kleuren weer groeien
in een natuurlijk verloop
geen penseel dirigeert
de harmonie van bewegen
het mes is terzijde gelegd
vrijheid in componeren
heeft heel subtiel de toon
voor mijn ziel weer…
Een lief arrangement
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 ik probeerde
stukjes geluid op
het doek te penselen
in het verhaal
van de pigmenten
leefden er velen
heb tonen gemengd
tot een lief arrangement
van meeslepende kleuren
in dansende vormen
kwamen zij langs
wervelend onder mijn hand
een dirigistisch teveel
omdat linnen ging spreken
over diepte en liefdevol leven
op mijn doeken…
Er vlamde schoonheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 ik zag hoe je
silhouet werd opgelicht
uit ingebedde schaduwen
scherpe lijnen contrasteerden
het door mij gelezen profiel
waarvoor ik hartstochtelijk viel
er vlamde schoonheid
door delicate paint brush
zonder de geijkte sjablonen
kleuren vibreerden een
diepe warme sensualiteit
in drempelloze bereikbaarheid
we speelden met zon kusten…
Tussen het witte linnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 ik was in de ban
van vorm en kleur
zij inviteerden mij
als hun penseel
mijn beitel bleek
te scherp en agressief
claimde teveel ruimte
in een brok graniet
bij het sierlijk
transparante van glas
was het de warmte die
ik niet onder controle had
ik wist altijd
al garen te spinnen
tussen het witte linnen
in mijn schildersatelier…
Bevlogen muziek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
433 ik heb stukken
uit de hemel gespeeld
met bevlogen muziek
teksten geschreven
die er in hakten
bij het grote publiek
wereldbekende
meesters ontmoet en samen
geschilderd op open doek
toch is mijn
naam niet gekend
als persoon nooit aanbeden
ik vonk talent
in solo’s en orkesten
beziel letters in zinnen
breek het licht
als magisch…
Op het eerste gezicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 jij bloeide ooit
in woordenschat
de mooiste bloemenpracht
schilderde poëzie
met de fijnste penselen
en kleuren uit je hart
toch ben je terug gegaan
het echte grote werk
trok je artistiek niet aan
jij stileert
eenvoud en precisie
in een stil levende positie
raakt met
een enkel woord
het groot orkest en koor
waarbij zinnen…
Mijn schilderij is blond
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
632 ik heb vanmiddag
in streken
het voorjaar opgezet
nog niet
met groot penseel
en felle kleuren
maar het pril van
eerst verschijnen op het
lichte wit van sneeuw gelegd
zon wist met
zijn koesterende warmte
al wat diepte in te stralen
mijn schilderij is
blond van wind en zon
in lentes eerste levensverhalen…
In licht craquelé
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 ik zie
je portret
in licht craquelé
uit scheurtjes
in tijd lekt de kleur
van pigment
jouw vitaal moment
heeft een waas van
vergeten leven gekregen
zelfs het mystieke
van je lach is in
diepte wat uitgevlakt
ik probeer met
de fijnste penselen
iets van die magie te helen
in retoucheren laat ik
de jaren ontdooien zo dat
je…
Een vals perspectief
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
507 ik heb gestreden
voor perfectie
geleden onder
foute kleuren in
een vals perspectief
heb met mijn
penselen gebeden
ze het fijnste linnen
en de mooiste
pigmenten gegeven
maar het doek
oogt dood en heeft
de stilte van een graf
onder een vale zon
zonder vitale kracht
toch hoop ik
een dezer dagen
de streek te kunnen maken
die…
Kleuren die ik hoorde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik wilde kleur brengen
in mijn pianospel maar de
zwarte toetsen deprimeerden
met de witte ging het wel
schilderde eenvoudige
melodieën uit de losse pols
met hier en daar wat
buitenissige akkoorden
er waren mensen die
daarvan de schaduw hoorden
in de vol tonige muziek
van mijn primaire kleurenlied
zij mengden niet in
een natuurlijk…
Leeg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 zo leeg als je daar nu staat
zo maagd loos wit
puur vol eenvoud
zal je straks transformeren
in dat wat ik voor ogen heb
vol passie
zal ik je raken, strelen
rustig abstraheren
totdat ik je daar heb
waar ik je hebben wil…
De pikantste pigmenten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
534 ik zou zo graag een
echte schilder willen zijn
met een oud en stoffig atelier
hier en daar wat flessen
wijn een paar gebroken glazen
van een bacchanaal in eerdere dagen
een flamboyant figuur met grote
zware laarzen die pillen slikkend
zijn kunstbroeders steeds doet verbazen
de baret en zwarte cape
die ik mij aanmeet suggereren…
Ongeziene talenten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
741 door weinig ervaren
mengden mijn kleuren
vervlakkend naar licht
in het niet
uitgesproken zicht
kregen klanken dezelfde toon
waaide gelijkmatigheid
een doffe berusting
zonder sprankjes hoop
ik ben gaan retoucheren
om de oorspronkelijke
pigmenten te vitaliseren
tot verbazing
helderde juist schaduw
het verflauwde licht
uit donkere…
heimwee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 ik betrap mezelf
op een vleugje
heimwee naar het
oude Frankrijk
Hotel des Alpes
tout le confort
A Die route de Gap
en de Grand Garage
van A.Saviard
Centre Ville
waar je destijds
terecht kon voor
een Peugeot of Simca
de snel vervagende
schildering op de
oude muur in Pontaix
maakt weemoed in mij los
met het glas pastis op het…
Deventer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.580 De schilder heeft zijn huis
om in en uit te gaan.
Zijn wereld is een wandeling, langs IJssel,
marktplein en het oude Bergkwartier,
dagelijks te herhalen.
Een woede ligt erin besloten, monotoon;
de kop van vrijheid, nauwe straten,
steeds dichterbij.…