4113 resultaten.
Vliegende Hollander (over een dope-gebruiker)
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
3.190 Zijn ogen in dode kassen
zijn handen star en doof
zijn benen stram, knikkend
doolt hij verdoofd door lege straten.
Tijdmachine, wekamine,
wachter over deze lege stad
in regionen van gestolde tijd:
nergens meer komt zijn blik tot rust
in deze onbegonnen werkelijkheid.
't Liefst wil hij vergeten:
de hunkering van zijn handen
de koorts…
Aanwezigheid
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.696 Soms beweegt er iets in huis
wapperen de gordijnen
een ring van licht om een portret
in de kast kabonkt geluid
Er wordt iemand gemist
met al zijn minnen en plus
rustig maar wordt er gedacht
ik ben er nog, evenals jij…
21 gram
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.462 Hoe mooi is het moment,
wanneer nieuw leven onstaat?
Nog mooier lijkt het moment,
dat de ziel het lichaam verlaat.
De rust overstemt ieder geluid,
zelfs de regelmatige pieptoon lijkt verdwenen.
Haar gezicht ziet er ontspannen uit,
alsof ze slaapt, dekens bedekken haar romp en benen.
Geen slangen meer die haar schoonheid verhullen,
alleen…
Liefdevolle deken
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.223 om in te schuilen
zei je zacht
als vertrekkende zomers
zich niets aantrekken
van naderende depressies
als ze je in de kou laten staan
en nachten niet meer hoopvol
gluren naar de dageraad
voor al die kille uren
dat je de seconden telt
zonder dat de slaap je raakt
jij raakte me
met dekens
vol liefde
maar waar schuil ik
nu het…
Gegist bestek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.431 Haar zee en rivier
heeft ze bevaren
onbekend met
aankomst en vertrek
Zoveel meer
stond ze
aan ´t roer
dan vader
Ze wist van
eb en vloed
en kerend tij
en richtingen van winden
Zeldzaam
opgelopen averij
zelden
aan lager wal
of lek
Het laveren
kwam pas na verloop
van rijpe jaren
Ze koerste op
gegist bestek.…
Voor altijd
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.399 Probeer niet,
om haar te vergeten.
Verdriet dat mag je houden,
hoelang mag je zelf weten...
Denk aan haar,
het hoeft niet te vervagen.
Herinneringen heb je nodig,
om het verlies te kunnen dragen.
Probeer haar,
een speciaal plekje te geven.
Dan zal ze in je hart,
voor altijd blijven leven...…
Ze droeg wit
netgedicht
3.8 met 39 stemmen
1.874 Aan de dood ben ik
langzamerhand gewend
zolang het niet
te onverwacht
en te onbegrepen
zoals een mooie jonge vrouw
die behangen met springstof
een heiligdom binnengaat
zeven tellen aarzelt
knopje indrukt en afgaat…
Zonder jou
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.891 Ze zeggen dat ik verder moet,
maar ik weet alleen niet hoe.
Ze zeggen dat het slijt,
maar ben ik daar aan toe?
Ik wil nog steeds,
nog elke dag,
een traantje laten gaan.
Want leven zonder jou,
kan ik nog lang niet aan.
Ik twijfel en ik vraag me af,
of dit gevoel ooit went.
Of lachen ooit nog kan,
nu jij er niet meer bent...…
Zoals het zal gaan!
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.456 Doof nu het licht en sluit je ogen
en vergeet de strijd.
Jouw leven hier is omgevlogen,
maar je liefde ja die blijft.
En waar jij gaat
zijn ze allemaal gelijk.
De kleinste bloem
is daar als de hoogste eik.
Laat nu die laatste droom maar komen
en wees voor het licht maar niet zo bang.
Jouw nacht van vrede is gekomen,
na een heel levenlang…
Licht uit licht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.095 Dit omgekeerde schip
dit ruim dit rompgeval
is ruim en licht
Dit omgekeerde schip
dit ruim dit rompgeval
is ruim en licht
en licht uit licht valt hier
door alle glazen heen
Licht uit licht valt hier
door alle glazen heen
over stenen
over namen die gebroken
en vergeten zijn
Over stenen
over namen die gebroken
en vergeten zijn…
Stille herinnering
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
3.406 In rijen zitten wij
voor haar kist.
Zij leefde haar leven
met ons.
Een foto laat zien
wie zij was.
En toch heeft iedereen
zijn eigen herinnering
aan haar.…
Afscheid
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
3.238 Nu heb je nu de rust gevonden,
Laat nu helen al je wonden.
Het leven heeft zijn loop gehad,
Met al zijn toppen en dalen,
Niets valt meer terug te draaien.
Het is over, het is goed, het is voorbij.
Wat voortleeft, is de herinnering in mij.…
Stilzwijgend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.877 Het kan niet anders
je ligt hier stil
te zwijgen
sinds de laatste julidag
De dodenakker
minder doods vandaag
dag van Allerzielen
Een ster
was je in woorden rijgen
aan de rode draad
van je bestaan
Ik deed er vaak
't zwijgen toe
zo boven thee en cake
Wat onlangs bleek
is dat ik je stem
begin te missen.…
Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen...
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
2.580 Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen
die niet het leven hier achter zich liet.
Wij zien dit land nog enkel maar in dromen
en jou te missen is ons groot verdriet.
Mar wij geloven dat het licht zal stralen
en dat de vrede die jij vindt je dekt;
wij willen graag aan iedereen verhalen
hoe liefde steeds opnieuw weer leven wekt.
Jij bent…
De grote oude eik
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.871 op de plek waar wij vroeger samen speelden
staat nog altijd de grote oude eik
in herfstig bladerdek zoek ik naar herinneringen
die jij en ik hier achterlieten
vandaag raap ik gevallen blaren, waarvan kleuren
verbleekt door de zon, waarvan kleuren
verwaterd door de tijd
met beide armen vol loop ik langzaam om de boom
mijn passen worden…
Je naam is
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
3.071 In de overlijdensadvertentie stond
iets van terug naar de moederschoot
het begin van jou uit het grote niets
Herinnering blijft en de risico's
je wist het wel, het ging altijd
over anderen en het raakte jou
Veel veranderd is er niet sindsdien
de duivel schijt nog op de grote hoop
zwakken door de dood het meest omhelsd
Jouw naam op vergelend…
Laatste groet
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
3.810 In de schaduw verdrongen Verlangen.
Naar een antwoord wat niet komen zou.
Diepe gedachtes aan jou.
Gedachte aan herinneringen.
Treurwilgen buigen,
Auto’s die stoppen,
Voetgangers kijken om,
Alles stil en licht.
In een zwarte lange stoet waarvan,
De bestemming bekend is.
Achter een raampje weggezonken,
In een ruimte van emotie
Treurwilgen…
Aan mijn dood geboren kind
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.783 Nu nog steeds na al die jaren
Vraag ik aan god, was dit een straf ?
Dat jij mijn kind, dood werd geboren
En was de strafmaat naar behoren ?
Voor mijn zonden ooit beleden
Ergens in een ver verleden
Heb jij kleintje nu geen graf
Waarbij ik je kan gedenken
Enkel nog in mijn gebeden.
Hij geeft vaak wrede geschenken
Dus nog steeds kniel ik niet…
Voor jou
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.461 De zon schijnt blij door het raam
En haar straal streelt heel zachtjes de bank
Verwarmen, verlichten van binnen
Gevoel van berusting en dank
Gevoel van intens dat beleven
Waarvan ik ontzettend veel hou:
Eén zonnestraal, toch zo gewoon, maar
Heel eventjes denk ik aan jou
Een vogel vliegt hoog in de lucht
En draait boven het bos even rond…
Alleen
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
3.272 Was je in mijn leven
Voor altijd maar gebleven
Zonder afscheid was je weg
Huilend terwijl ik bloemen neerleg
Denk ik aan de keren dat we dansten
Zwierden
Lachten
Nu moet ik zonder jouw hand in die van mij
Verder gaan met wat ik deed
Tijd gaat voorbij
Ik wil dat je weet:
Jij blijft bij mij.…
Zonlicht
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
2.316 Als ik de zomer niet haal
Begraaf me op een warme winteravond
Proef intens van 't laatste geluid
Seconden doden en doden vergaan
Kus teder mijn tere huid
Liefde leeft en leven moet gaan
Als ik de zomer niet haal
Begraaf me op een warme winteravond
Laat je lach zachtjes met me meegaan
En haal weg m’n verdriet
Fluister stilletjes mee…
Lectori Salutem
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.338 Grafschrift:
Ter columbarium bijgezet, was nochtans beleerd
Arrogant alsóók zéér zwaar en veel te vet
Uiteindelijk gelukkig in humor gecremeerd
Hoop dat de dood hem bevalt ..., dan blijft hij het.…
Nieuwe morgen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
2.711 Zoals ooit gespitste oren
bij je kleine kinderbed
naar adem die nog net te horen was
of niet
zo is ook in deze lange nacht
het luisteren
naar wat men niet meer ziet
En dan
toch nog sneller dan je dacht
het einde van het lied dat leven heet
Hoe lang is deze gang - hoe breed?
dan stap ik in het licht
de ochtendzon schreeuwt in m'n ogen…
De laatste meters
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.783 Ze is nu gebroken
door het leven verslagen
de tijd heeft gewroken
ze wacht op de laatste dagen
wachtend in pijn
heeft zichzelf overgegeven
ze wil niet meer zijn
een gevangene van het leven
haar lichaam en geest zijn op
het licht dooft in haar ogen
haar hart vol liefde en vuur
kloppend zonder mededogen
hopend op haar laatste reis…
Geweest
netgedicht
3.0 met 83 stemmen
18.512 Mijn moeder
is geweest
voltooid verleden tijd
Zij was in haar uurwerk
vrouw van de klok
Zij was in haar breiwerk
van vest tot en met sok
Zij is in m'n hoofd
soms in m'n handen
Voert nog
-onzichtbaar-
met mij 'n strijd
over tijd, over tijd.…
Pijn van de leegte
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
2.912 Ik weet dat je me gaat verlaten
Ik ben jou voor
Vluchtend in een wereld zonder emotie
De kick van het onverwachte
Zolang ik maar niet hoef te voelen
De pijn van de leegte
Misschien, wen ik er zo aan te leven ongebonden
Misschien, wen ik er zo aan te missen wat ik liefheb
Misschien, wen ik er zo aan niet te voelen wat ik voelen moet
Misschien…
een goede vriend
hartenkreet
3.3 met 21 stemmen
3.986 als een goede vriend overlijdt
en tijd even niet meer bestaat
weet dan... - dat tijdloze moment -
is de vriendschap die nimmer overgaat…
Verbloemen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.404 Niet meer wakker
worden
Een zandwinkel
beginnen
Onder de groene zoden
terecht komen
Man met zeis
tegenkomen
De dood
we verbloemen 'm graag
Daarom aan u
de kardinale vraag:
Verwelken bloemen snel
op kerkhof of dodenakker?…
Gevouwen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.439 In vervagend avondlicht
zag ik een bloem de bladeren
vlijen rond het hart voor zij
haar hoofd boog in de nacht
ik zag d’r dromen
drijven op de wind
en huilde toen haar morgen
niet meer kwam
stil heb ik haar naar zee gebracht
en aan de golven toevertrouwd
biddend dat de oneindigheid
haar blaadjes weer ontvouwt…
versteend verdriet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.022 woorden komen moeizaam
verstopt achter verdriet
wat ligt als een steen
op de maag
om de hals
op het gras
met scherpe randen ruw en grof
tijd en tranen
de pijn, geschuurd
is mooi verdriet geworden…