Hartenkreten over liefde

Wervelwind in mijn hoofd Echo van het verleden Van zoveel moois beroofd Terug in de tijd gegleden Donkere wolken vullen mijn ziel Regenbuien veranderen in stromen Langs mijn kin zout als de zee Verdronken in vervlogen dromen…

Ik droom jouw naam in gouden letters netjes in krullen geschreven met randjes van puur zilver en laat het komen tot leven. De letters dansen in mijn hart totdat het vorm heeft aangenomen dan heeft het jouw naam gespeld en bezit van van mijn wezen genomen. Jouw naam verbindt zich met de mijne en samen worden ze oud, maar als jouw naam weggevallen…

Een regenachtige middag jouw glimlach raakt mijn ogen als ik had gezegd dat het niks was dan had ik met mijn hart gelogen De wereld draaide door maar de tijd bleef stilstaan wat jij deed met mij heeft nog nooit iemand gedaan Jouw naam in letters van goud geschreven in mijn hoofd het weer was koud en nat maar het vuur is niet gedoofd…

Ik zie je lopen, Zo dichtbij En denk dan honderd dingen Ik zie je lachen Soms om mij Wil stil verwonderd zingen Maar wat ik denk en wat ik zing een hard onhoorbaar lied Dat merk je niet en weet je niet Zo onverstoorbaar stil Steeds stiller dan ik wil... ...toch zing ik ooit Had ik bedacht Als alles beter is Als jij bij mij…

je lichaam is de zee van mijn verlangen onzeker volgen mijn vingers de sporen van je leven terwijl je adem mijn diepste gedachten beroert ik wil zonder woorden zoveel nog zeggen je ogen lezen me en met je armen om me heen weet ik dat jij mijn leven bent…

waar ik die lach in jouw ogen niet langer ontwaar het speelse verdween in gelaten tranen verkrampen woorden gebroken door pijn worden onhoorbaar in de vraag waarom zoek ik het antwoord in betraande ogen aanzie het smeken dwars door mij heen schenk jouw de troost die woorden vermogen geef ons de lach die even verdween…

fluister maar je verlangen de tijd van missen zie je lach tussen tranen door…

Kan iemand je zoveel doen dat je niet meer functioneert Die je gedachten totaal beheerst en je hele leven controleert Kan iemand dat met je doen zomaar zonder enig verweer Blijkbaar kan dat echt wel ik ervaar het iedere keer Nog nooit zo'n heftig gevoel voor iemand, als ik nu ervaar Maar zonder genoeg respons helaas, helaas, maar waar…

waar striemende woorden de stilte raken echo’s weergalmen in nachten gehuild ontwaakt dit verlangen nog één enkele keer aanhoort zij de spijt zijn zacht gefluister maar alles huilt in die toon der woorden de stilte breekt oorverdovend…

M’n ogen, Dwalen over het oneindig Verre landschap, Naar de horizon, Van over de zee naar de bergen, Door valleien naar een huis, En in dat huis, .... Zit jij!…

Flarden van geluk waren slechts mijn deel Ben ik ontevreden, vroeg ik soms teveel? Ik was toch overduidelijk in wat ik van je wilde Of ik het nou fluisterde of van de daken gilde Het werd niet goed gehoord tenminste niet door jou Waar MIJN hart overkookte, reageerde jij slechts lauw Waar ben ik toch mee bezig was ik dan echt…

Je doet het telkens weer mijn schat en leert er maar niet van Ik vind dat wat jij steeds weer doet eigenlijk gewoon niet kan Je schuldgevoel breekt je steeds op en verlicht dat op jouw manier Maar geeft hem daarmee mogelijk hoop en ontneemt mij mijn plezier Alsof je alleen maar winnen wilt en niets ervoor wilt verliezen Maar…

Ik zal je ruimte geven het ging je iets te snel Ik doe het echter uit liefde maar ja dat weet je wel Ik wil je niet teveel pushen maar ik ben erg enthousiast Ik wil je steeds overtuigen en haal alles uit de kast Pas als ik zeker ben van jou zal ik pas wat rustiger zijn Je zegt dat je zeker bent en dat vind ik heel fijn…

straks komt er een dag dat wij hand in hand ons droomeiland kunnen betreden alles achter ons laten zodat wij ons paleisje met verse liefde kunnen bekleden dan kunnen we samen naar de sterren kijken vanaf een romantisch beschenen balkon zodat er intense rust in ons lichaam heerst veroorzaakt door de prachtige horizon twee…

Koester jij ook dat verlangen Van die prins op 't witte paard Die je met liefde zal behangen Je verdedigt met zijn zwaard? Heb je ook wel die gedachten Van zo'n kanjer aan je zij? 'k Zit er al jaren op te wachten Maar hij komt maar niet voorbij 'k Heb nu een heel normale Hij houdt van me, is trouw Dat is met geen geld te betalen…

Te lang heb ik je niet ontmoet. Te lang heb ik je niet begroet. Maar nu, op elke wang een kus en één vluchtig op je mond, die ik altijd al te vluchtig vond. Ben dolblij je te zien. Luister jij, luister ik naar dat wat ons beroert, en wat ons samenbrengt en bindt. Twee wegen door het land dat 'leven' heet en hand in hand waar wegen…

Kom laten we even rusten heerlijk aan de waterkant vlij je hoofd in mijn schoot leg je hand maar in mijn hand kom laten we onze ogen sluiten zodat de stilte van het water geëtst wordt in gedachten als herinnering - voor later kom laten we even genieten van ons rimpelig samenzijn samen oud - samen oud wat moet dat prachtig zijn…

Uitgegleden over je mooie woorden Zo vanzelfsprekend als een tweede natuur Op het moment gemeend die lieve beloftes Maar helaas ze bleken enkel van korte duur Een lange weg gegaan om mezelf aan jou te binden Een nog langere weg van je weer laten gaan Het maakt me ongekend leeg en verdrietig Geeft zoveel onrust in mijn bestaan………… Door…

Liefste lief, droog je tranen. Ik veeg de bladen van ons pad. Laat helen wat bindt, zodat de liefde ons hervindt.…

Als je mij werkelijk wilt kennen, laat ik dan bekennen dat mij dat helemaal niet zint. Bezie maar liever de illusie, die je al te zeer bemint.…

verdoken in haar wereld laat zij amper dromen toe hoor je enkel nog de stilte in het kloppen van haar hart zoekt een traan naar wegen in de weerspiegeling van hoop dat wat haar ooit ontnomen laat verlangen naar de dood waar het leven is doorbroken tijdloos vergaan die nacht haar kind verloren verwoestte haar bestaan…

Een aantal van je laatste foto's heb ik even gescand om te zien of ik de droeve blik kan bewerken zodat de twinkeling waarmee je mij zo graag aankeek weer even terugkeert wat ik ook probeer welk programma ik ook gebruik, het beeld zal nooit meer zijn zoals het ooit is geweest…

Ik mag niets zeggen dus ik fluister woorden In de schittering die kaarslicht heet Alles om ons heen lijkt donker en verlaten slechts een viool speelt een zachte melodie Je hand in de mijne verstrengeld samengebonden, krachtig je lacht van binnen waar vlinders huizen Elke kriebel of iets dat raakt is heftiger dan ooit maar in de kilte…

Evenals een roos had jij je gewapend met doornen ik ben er heel behoedzaam tussendoor gelopen en vond onder het vlijmscherpe pantser een kelk vol honing waar ik me dronken aan drink…

Suikerzoete plannen voor een toekomst met jou Vallen pardoes in duigen Als onvoorspelbare zonnestralen binnen komen schijnen Waarom laten wij deze wind ons wegzuigen? Liefde alleen is niet genoeg Om een relatie te laten slagen: is vertrouwen de basale nodige fundering nu moeten wij het beiden berouwen Waarom kan het ons niet lukken? Waarom…

Slapend in je heerlijk luie stoel Zit ik in gedachten naar jou te kijken Weer overvalt me een warm gevoel 'k Wil door je haren strijken Wat is dat toch na zoveel jaren Dat ik nog steeds van jou geniet Je blik, je stem en je gebaren Gedeelde vreugdes en verdriet De kinderen die we samen kregen vergrootten onze saamhorigheid Soms voel ik…

als het nacht is, zoek ik naar jou In het donker, waar ben je nou..? Langs de sterren kom jij in zicht met mijn ogen dicht.... In gedachten, kom je bij mij Alle nachten, 't is net alsof jij In de kamer hier naast me ligt, Met mijn ogen dicht.... We lopen met z'n tweeen langs het strand, Ik hou de schelpen die jij vond hier in…

Waggelend op rimpelingen Het evenwicht verstoord Zit ik met jou Wind in je haar en verliefdheid aan boord Totale verlatenheid en sereen gekwetter Geen beklemmende ogenblikken Zit ik met jou Pijltjes op je hart te mikken Rietstengels knisperen tegen elkaar Kolken geven vaart Zit ik met jou Als puntje op een blauwe kaart Intens genieten…

Blote voeten op het gras jouw handen in de mijne vanuit het duister naar het licht dansen wij mijn droom uit langs het pad naar samen in het veld van tederheid vinden onze handen de vochtige bodem van verloren eenzaamheid op het pad naar samen lachend wandelt zij mee geplukte bloemen worden door ons gevlochten en als een krans verbonden…

gekoesterde liefde diep in dit hart zalig ontwaakt mijn wereld in dromen waar het beeld van jouw lach zichzelf hernieuwt ik een leven verhoopt zoek in de nacht tot illusie vervaagt in de rust van haar armen mijn ogen tranen in liefde voor jou…