Alle inzendingen over liefde

Zo betrappen wij hen De zwaan met Leda tegen een muur Zijn vleugels bestoft komt hij te voorschijn In zijn lange hals stokt haar ademgefluit Zij kunnen het daglicht niet verdragen Aan onze blikken blootgesteld Verschieten zij van kleur Veer na veer vervaagt Nooit levert hij de beslissende streek…

vanuit het donker in het licht, jij bracht mij weer in evenwicht. mijn hart, mijn ziel, dat ben jij, je bind mij vast én maakt mij vrij. naast jou wil ik oneindig leven mijn liefde voor altijd aan jou geven In jouw armen wil ik gaan slapen, in jouw armen weer ontwaken. mijn liefste, mijn liefde van mijn dromen, in jouw armen ben ik thuisgekomen…

je draalde draaide op één voet en klopte op de deur die als in uitnodiging half open stond verwondering in je ogen een bijna niet geloven de bravoure van een impuls die drempels overschreed toen je naar me keek weg waren gedachten over grendels en sloten in een ongewenst entree ik nam je uitgestoken hand jij ging stralend mee…

Toch had hij enigszins opgekeken Al gaf de navigatie aan “keer om” ’t Bleek wel de kortste route van Tom Tom Om de Noordzee dwars over te steken Logisch dat hij de verkeerde afslag nam Op weg naar Mini-stad Madurodam …Op het strand van Zandvoort is een Mini Cooper aangespoeld met Engelse kentekenplaten. Tevens bestaat Madurodam binnenkort…

met kaarsen verloor de schemering zijn licht vlammen dansten warmte en intimiteit rond fraai gedekte tafels maar de muren kenden schaduwen van mensen die worden gemist waar vroeger het café nog vol liep bij de reünie speelt nu het gebeuren in zaal twee het afscheid is weer zwaar maar altijd zegeviert de hoop op een weerzien…

woorden na woorden niet gezegd geschreven om te vergeten klinken door straten van onwaarheid alsof tijd niet is en wij verdwijnen in het niets omdat antwoord uit blijft in het donker klinkt jouw stem die me achtervolgt tot waar ik ben als ik liefde ontvang kus op mijn wang op mijn dij van opzij kijk jij naar mij als ik…….…

Geef me meer dan een momentje, een momentje van je tijd laat me delen in je leven raak me asjeblieft niet kwijt Geef me meer dan jouw gedachten jouw gedachten ,maak ze mijn laat mij elke dag verlangen tot onze gedachten één zullen zijn Geef me meer dan jouw emoties jouw emoties, deel ze Lief laten wij ze samen voelen en ervaren asjeblieft…

ik weet de polder in je blik kaarsrechte sloten samenvloeiend aan een verre horizon zie wolkenluchten vluchten in een oneindig blauw je trouw aan mens en beest op het ouderlijk land geboren en getogen op de boerderij wie heeft er tegenwoordig nog zo’n blik als jij…

Laat mij, laat mij even op je grijze slapen glijden naar het bronstig bonken van ons hart, toen de trein aan ons voorbij trok en twee lijven in een weide zonder einde, schaamteloos elkaar verkozen boven plicht en vaderschap. Nooit meer zou een man, een man, een vrouw, een vrouw, tot zeven maal bevrucht, beklad, veroordeeld tot een krijsend…

Na de beslissing van de Hoge Raad ID kaarten gratis te verstrekken Besloot Donner dit weer in te trekken Daar het ten koste van miljoenen gaat Schijnheilig deelde Minister Donner mee Tsja…wie dit bedacht heeft? “Ik heb geen idee” … Uiteindelijk besloot Minister Donner dat men toch maar weer moet betalen voor de ID-kaart……

Zachtjes dein ik op de golven van geluk sluit de deur van slechte zorgen teveel bedrog heeft mijn hart gebrandmerkt maar nu laat ik mijn hart spreken zinderend stroomt het bloed jij bent als een ster uit het firmament en vlei mij voorzichtig naast jou neder voel geborgenheid genegenheid en gedeelde smart ik ben een grens gepasseerd…

de woorden kwamen zacht uit je mond maar de echo’s vlogen messcherp in het rond zinnen nog vatbaar voor rede en gevoel weerkaatsten als dolken troffen dodelijk doel het was geen stortvloed waarin ik verdronk maar iedere druppel brandde als gif in mijn wond in jouw ijskoude stilte ben ik weggegaan in liefdeloosheid kan geen warme…

Mijn vader wist veel, moeder, kinderen, werkers, zij wisten ook veel. Allen tesamen wisten we alles wat we samen gebruikten. Ook van de goden en visies wisten we veel, zelfs van de hemel. Wij maakten studie van het kosmisch gebeuren, de hemel en zo. Het eeuwig leven was iedereen gegeven en dagelijks brood.…

Eens in de stilte van de nacht zal ik jouw naam zacht fluisteren terwijl ik rusteloos naast je wacht en jij zal ademloos luisteren. Mijn gedachten zullen niet dwalen en slechts enkel bij jou zijn die liefde spreekt in honderden talen zacht en zoet als ambrozijn. Mijn lichaam zal jou toebehoren buigzaam als een zachte veer en teder, zacht…

de lijnen zijn helder jij hebt ze getekend met scherpe punt soms rond het rechte van afkomst wordt niet verhuld een blauwdruk voor leven zo leek het heel even wij zijn de vlakken gaan kleuren met alle gebeuren al snel vervagen de lijnen in het grijs van de dagen jij tekent niet meer maar neemt het levenspalet kleurt…

een mooi boeket alleen de bloemen spraken niet gekregen maar zonder liefde in een vaas gezet zag je ogen emotieloos langs vorm en kleuren gaan jij nam ze aan een routineus gebaar het kaartje was je totaal ontgaan heb het teruggenomen deze bloemen zullen zonder warmte nooit tot bloeien komen…

Boerderij is weg, maar het model verbreidt zich in de ontmoeting. De ronde tafel, het luisteren naar elkaar, het ieder helpen. De echte liefde voor en van de mensen en hele kosmos. Sneller dan het licht verspreidt zich het model van pure liefde.…

ik zag je lach legde meteen mijn wapens af jij trad mij tegemoet als vriend liet vrede en ontspanning zien niet oog om oog maar in een warm begrijpen werden wij elkaars gelijken je hand bezegelde respect een arm gaf de band van samen naar de toekomst kijken…

Ik ken je al zo lang. We ontmoeten elkaar altijd toevallig. Je zegt niet zoveel. We maken grappen. Je lach is fantastisch. Ik bloos als je me aankijkt. Ik kijk je liever niet aan. Dan voel ik me weer een bakvis. Je bent knap breed en gespierd. We knuffelen bij een ontmoeting. Je houdt me dan stevig vast Alsof het voor altijd mag duren. Ik…

De weg bereidt zich voor waar mooie ogen kruisen waar hemelbogen welven naar zichzelf en naar elkaar We waden stevig door in de spiegel der gedachten de hemel kan wel wachten als menselijk metafoor Jouw handen dansen sierlijk de ruches rond mijn hals en waar wij liefde zingen droomrijk en geriefelijk zal ik jouw adem flanken jouw…

Woorden uitgesproken in mijn hart stil in mijn diepste verhullen roep om betekenis van mijn zijn zoeken naar innerlijk wezen naar houvast en zekerheid zwijgzaam vragen naar liefde naar inzicht gewoon een steun een mens die geen eisen stelt in eenheid samen zwijgt tot begrip uit onze ogen spreekt.…

je hand is muzikaal vingers spelen klarinet met gesloten ogen denk je aan een warm bed speelt passie in vlagen laat tonen de diepste emoties vertragen in terughoudend spel je lacht in een kort intermezzo improviseert wat ontspanning want de lust gaat te snel in ieder voor zich komt het laatste akkoord de ontlading is in wijde…

Ei (voor Eileen) Na onze liefdesnacht bakken we uitgeput een eitje of vier met gele dooiers en al en vreten we de smurrie gulzig op. Je slaat nog twaalf eieren kapot op mijn drilpuddingbillen en met het glibberige vocht steek je een vinger diep in mijn nauwe anusgat. Je wilt me neuken als een man, maar dat mislukt. IJzingwekkend…

Spookzolder met spinrag aan de muren, in haar haren. Krakende planken, een gezamenlijk ademen. Hartslag als drumbeat van een verboden liefdeslied. Het vuur dat kunstig, over trappen door gangen dwalend, uiteindelijk met benen op de tafel met de sokken wordt gestopt. Cappuccino. …

jij liet iedere herfst jouw bladeren vallen schoonde losse gedachten in het nieuwe verwachten maar dit jaar braken de takjes kwam er ruimte in de verfijnde structuur nog toon jij kracht in de stormen van heden maar wij merken al hoe je geest heeft geleden de knoppen zijn weg in het kaal dat nu rest alleen in je herfstige dromen…

De hemel bestaat uit het vervuld verlangen van ieders leven. De openbaring voltrekt zich in de hartjes van alles wat is. God is dus groter dan iedere voorstelling van grenzenloosheid. God is wat het is, zeggen de mystieken en elke verlichte.…

ik ken het spuiten van de etter uit een steenpuist op het spiegelglas ik ken het knarsen van haar tanden en de geur van sperma in het zomergras ik ken het knielen op vermolmde banken en de zinloosheid van mijn bestaan ik ken het schreien van de boreling en de scherpe pijn van ’t nabestaan ik ken de gloed van de verovering en het trillen…

Rozen, fel en dieprood. Hun hoofd gericht naar de ochtendzon. Zal ik ze plukken, mijn vingers prikken? Of laat ik ze staan, op de struik? Zal de zon ze schroeien, tot ze verlamd hun hoofd buigen en verdorren? Het is dan maar zo! Rustig wandel ik verder... In de verte hoor ik een stem, jouw stem, ze zegt fluisterzacht "Ik...Ik hou van…

Jouw borst in mijn hand verbergt niet de hartenklop ’t is een van vol en krachtig pompende liefde als je dichterkruipt tegen mijn lijf, warmtezoekend tegen de herfstwind en regenvlaag aan het slaapkamerraam Knusse knuffelheid zoekt lippen om nog intenser in elkaar te zoeken naar hartstocht… langzaam verwordend in haarwoelend en zwaarademende…

De miljoenennota vond ik vrijdag na even surfen op het internet één item, aangaande dit Kabinet wil ik u graag verklappen als het mag Óók het komende jaar wordt flink gesneden In hersenen van Tweede Kamerleden …naar aanleiding van het weer eens uitlekken van de miljoenennota……