Hartenkreten over maatschappij

De dagen beginnen gelukkig weer te lengen m'n postbode blijft nog trouw post brengen Geen kaartje van vrienden, die heb ik niet niets van familie, alleen.. tot m'n verdriet Met fermheid doorgeduwd gaat 't ploffend vallen alweer zo'n aanmaning, beland op hoop van allen In 't begin zo af en toe, nog welkomend gerinkel of 'n bezorger voor…

Waarom zeggen mensen niets als ze in een lift staan Waarom kijken ze omhoog of naar omlaag... waarom kijken ze je niet aan? Doodse stilte, amper een zucht Je zou het er benauwd van krijgen Zeker als een flat 14 verdiepingen telt En de lift heel traag omhoog gaat stijgen Soms dan tref je't en zegt iemand mompelend "Goedemorgen" Maar…

Ach de jaren `50 Thuis bij pa en moe Op het meeste van het leven rustte nog een taboe De meisjes waren Klokzeepzacht de jongens hadden pit De teevee had maar twee kleuren enkel zwart en wit Dit bracht het voordeel met zich mee dat kinderen al snel wisten wie Sinterklaas was en wie Piet omdat niemand dat nog betwistte Vaak bleef men…

Ik ben een klant In het warenhuis Rotterdam Marlboro reklame Mijn ontbijt `s ochtends Bij mijn bushalte Mijn hemel Gigantische prijsborden Vrolijk ontluiken de muren van mijn warenhuis Wanneer de zon straalt op de aanbiedingen Die voor mij bedoeld zijn Gratis glimlachen de verkoopsters Mijn warenhuis is in cijferstijl Van een cijfermerk…

Ik kocht een kilo boerenfatsoen voor een Euro tien Ik dacht hiermee kan ik mij voorlopig wel laten zien Ik hoefde het spul gelukkig niet te verwarmen Ik smeerde het dik op mijn hoofd en onder de beide armen En zie hiermee viel ik dus hoegenaamd niet op Ondanks het glibberig gevoel boven op mijn kop Ik heb mij aldus uitgedost naar…

Toen ik jong was werd mij geleerd beleefd te zijn tegen ouderen Maar dat is zeker afgeleerd Deze manieren zijn aan het verouderen In de bus, daar hing een bordje achter de chauffeur Je werd verzocht om je plaats af te staan voor ouderen, niet voor de conducteur... waar zijn die normen toch gebleven Vervaagd zo door de tijd Of zitten we…

Ze kruipen weg in de beeldbuis Opdat we monddood blijven Van daar uit bestoken ze ons met moraal Als spelletjes en blote lijven Zelf leven ze in het donker Lichte spot als voeding Terend op elkaar om de illusie niet te verstoren Een gouden klapzoen als vergoeding Het aantal slachtoffers neemt gestaag toe Gelijk aan de verloedering Onkruid…

wat gebeurt er allemaal in mijn hoofd er is zoveel om aan te denken 't is niet verkeerd maar af en toe wil ik er even geen aandacht aan schenken ik loop te denken en te piekeren soms is het fijn maar soms ook niet het zijn ook echt geen nare gedachten maar 't is of je ineens weer vroegere dingen ziet herinneringen zijn er om te bewaren…

Haast je mensen, ga op pad Zoek de rode draad Laat achter wat je vroeger had En vind een surrogaat Haast je mensen ga op weg Het is nog niet te laat Wees maar nooit verwonderd Als je in de file staat Haast je mensen recht vooruit Er zijn nog gaatjes vrij Leef sneller korter efficiënt Zo is de maatschappij Haast je mensen doe gerust…

Een huis zonder drempels Zo zou ik de wereld graag zien. en mensen zonder stempels, hoewel ondoordacht opgedrukt misschien. Als mensen naar me kijken, is het mijn rolstoel die ze zien! Waarom moet toch steeds weer blijken. dat men niet gewoon mens wil zien?…

donkere wolken pakken zich samen de lucht kleurt bijna zwart je weet dat je een keus moet maken het wordt duister rond jouw hart luister niet naar jouw omgeving niet naar haar en niet naar hem ben eens wat liever voor jezelf luister nu eens naar jouw eigen stem ben niet bang voor die beslissing hak die knoop door verzamel al…

je moet voor wat je wilt betalen ik kan daarvan zo enorm balen ik heb zo veel te geven, ik kan iets voor je doen maar wat jij wil hebben is gewoon poen door geld zijn we wel ver gekomen maar kijk eens wat er komt van het inkomen gevechten om gebied gevechten om eer en we weten er komt daarvan veel verdriet maar van geld willen we wel…

Overal drukte, overal tumult Overal gehaast, en nooit geen geduld Overal moeten, en overal kunnen Altijd gestresst, nooit geen rust gunnen Waarom toch zo veel problemen ,en waarom al die zorgen? Want weet je? Misschien is er wel helemaal geen morgen!…

er is iets in je ogen dat zegt wat je wil ik kan dat niet verstaan en jij blijft verder stil durf je niet te zeggen wat je zonder woorden zei zelf onzeker of ligt dat aan mij we weten niet wat een ander denkt of zelf zeggen zal praten we langs elkander heen wijkend voor een aanval dek jezelf vast in bereidt je maar voor…

Zwevend als een vogel Hoog, ver boven iedereen Met de snelheid van een kogel Vlieg ik over alles heen Dwars door het vuur Maar nog steeds levend Omringd door engelen, liefdegevend Hier geen problemen, geen pijn Hier voelt alles fijn Hier kent men geen verdriet Maar deze plek, bestaat voor mij nog niet!…

Clichés te over Alles goed? Altijd goed Waar hebben wij het over? Goedemorgen, goedemiddag Negen van de tien keer Niets ervan gemeend Schijnheilig gedrag Kan ik U helpen Altijd graag gedaan Ongeloofwaardigheid ten top Niet altijd spontaan Kuddegedrag Nieuwe mode in Negen van de tien Trapt er toch weer in Altijd een mening Meestal…

vergeten of liever niet gekend? wie wil er nog wat van weten van die gehandicapte vent geen vrienden geen sociale buur z’n vader en moeder kwamen nooit meer liever doen alsof je hem niet hoort en dan hopen dat hij jouw perfecte leventje niet verstoort alleen was hij niemand bevestigde dat hij nog leefde het enige wat ze zeiden was…

Zo stil, rustig en donker is de nacht, wat een pracht. De sterren helder aan de hemel hoog, de maan in een smalle boog. De lichtjes branden langs de straten, de bomen die de wind zachtjes door hun takken laten. Blaadjes die vallen naar beneden, vogels die hun vleugels dicht deden. De wereld maakt zich op voor een nieuwe dag, waarop alles weer…

laten we proberen er samen voor te gaan van onze fouten iets te leren maar nooit stil te blijven staan en rotsvast te blijven geloven onze dromen worden waar vertrouwend op de toekomst op onszelf en op elkaar laten we proberen om altijd dag na dag ons niet te laten storen door elke tegenslag maar laten we genieten van wat het leven…

Als de maatschappij zijn route niet tegen de triniteit stoot kan men hem eens zijn in het zicht van de behouden haven; dan aangekomen in leer ons maat met de langjarige jood, brengt de boodschaptoast aan een half verheven enclave.…

Je dagelijks op beduidende wissewasjes vast te pinnen in bijkomend bedekte termen van alles in de haak horen; diep niet te willen draaien alsof machines ergens binnen, in je hart je eens om riten uit de grote hoop naar voren.…

Soms lijkt het leven op het boek van illusie waar vrienden echte vrienden blijven en geliefden elkaar een mooie wereld schrijven en waar nooit gesproken wordt over roddel en ruzie Terwijl een van je vrienden half dood wordt geslagen door zijn beste vriend ga je je toch af vragen waar je dit leven aan hebt verdiend Als onbenulligheid…

We dragen een zon op de palmen van onze gedachten. En een maan die onze gedachten verlicht in donkere nachten. We verslepen een oerwoud om ons te ontwortelen aan de dagelijkse orde. En we zaaien zaden van nieuwe hoop om onze kinderen te laten opgroeien We hebben wetboeken nodig om ons gelijk te bewijzen, maar beseffen niet hoe gelijk…

Je tegen de ontwikkeling en nog wat te doen weren zal het culturele klimaat vernieuwende inspiratie toelaten; je besluit het veranderlijke weertype de rug toe te keren, landelijk voorgoed te keren bekenden gewoon laat uitpraten.…

De drukte van allerdag ik probeer het nu even te ontwijken met mijn ogen dicht probeer ik in een rustige wereld te kijken even helemaal van niks weten gewoon even niet leven geen geweld of liefde en al helemaal geen streven de tijd, nu niet meer van belang ik zet het gewoon even stil nergens te vroeg of te laat en niks was…

Als leven gezien mag worden Als een sterke boom Tegen hevige stormen bestand Zul je ooit kunnen denken Dat deze eens niet meer Tegen deze hevigheid opgewassen is Dat deze op een tijd al zijn krachten Flexibiliteit moet overgeven Aan de heerszucht van het weer Mensen kijken in een opwelling Wel eens naar een boom Zien de schoonheid ervan…

Je kan niet houden van iedereen Want elk persoon kijkt om zich heen Voelen, luisteren en kijken doen wonderen In een wereld waar gelijken elkaar bedonderen Ziek, maar toch gezond We zijn er aan gewend want onze wereld gaat maar rond Voorzichtig kijken we verder, maar niemand die het ziet We sluiten onze ogen voor andermans verdriet Mismaakte…

Een hemel op aarde, voor velen een hel. Door pijnen getergd, geluiden te fel. De weg terug is als lood, zij misten de boot. de enige kans op rust, is enkel de dood.…

wat maakt het uit, wat kan ik doen, mag ik zelf niet weten, wat ik aan wil doen ? wat maakt het uit, als iemand naar je staart, ik weet wat ik doe, uiteraard. wat maakt het uit, als vrienden je zo niet accepteren, want dan besef je pas, dat ze je niet waarderen. is het dan niet belangrijk, wat ik zelf ervan vind, en wat maakt het…

Een oude man zat voor zijn stee terwijl zon gestaag haar stralen liet vallen over de bomenzee. De appels al enkele dagen rijp, tijd om geplukt te worden vandaag, dacht de oude lurkend aan zijn pijp, Maar ware het niet dat hij in de toekomst leefde, en zijn hand niet meer hoefde te plukken zijn rug niet meer hoefde te bukken en hij…