Hartenkreten over liefde

ogen stralen in belangstelling zachtheid van geweten liefde kan koost weer lief een glimlach als ik naar je kijk wederzijds interesse voor wat de ander bezig houd en in mijn droomvlucht van vannacht neem ik jou in gedachten mee…

Ik hou van je Mijn liefdesnectar Zoet als honing Ik hou van je Mijn liefdesbloem Geurend als parfum Ik hou van je Mijn liefdesnestje Kleurend als witgoud Ik hou van je Mijn liefdesfontein Kabbelend als water Ik hou van je Mijn liefdesgeschenk Zacht als dons Ik hou van je Mijn liefdesschat Zoet als honing... Mijn god..wat hou…

Kus de vlam van mijn rusteloze hart... Omhels het vuur van mijn innig verlangen... Voel de hitte van mijn brandende liefde...…

Reik mij jouw hand vecht niet langer geef je over ik neem je mee Kom maar sla me raak me voel me zie me Doelloos zweven van jouw vuisten geven mij hernieuwde kracht Ooit begrijp jij de gedachte wanneer je de liefde niet meer verwacht Kom maar sla jouw hand maar in de mijne raken kun jij mij toch niet meer gevlochten…

Je opende de deur En liet me binnen komen Ik voelde me jong en vrij Toen je me kuste in de gang Je zei me: “het is de laatste keer” Er zal geen keer meer komen Ik luisterde naar je stem Maar ik wilde het niet horen Uren waren we bij elkaar Kusten, streelden, praatten Toen opeens was het voorbij Toch voelde we ons beiden blij Met…

mijn gedachten trippelen langs vertrouwde paadjes, op duizend korrels grind mijn ogen zingen voorbij verre horizonten, over liefde die bemint mijn dromen vliegen zonder vleugels, langs een hemelsblauwe wens mijn handen dragen jouw omhelzing, in teder voelen van een mens mijn vingers ontwaken in een zachte dans, op het ritme…

Ik hou van schrijven, papier spreekt niet tegen en is geduldig, Je begint blanco, slechts de drager van mijn woorden, Geen onderscheid tussen goed of slecht, de waarheid of een leugen, Waarom hebben gesproken worden deze eigenschappen niet? Vaak onbegrepen of verkeerd verstaat, uitgesproken en direct, Verleden tijd, net als vandaag, morgen is alles…

Ik ben gegijzeld in mijn eigen gevoel omheind door muren van het verleden niemand begrijpt meer wat ik bedoel en alle hoop is aan stukken gesneden Elke seconde van leven is er één teveel elke dag duurt daarom veel te lang van de toekomst is ook niets meer heel en dat maakt mij zo vreselijk bang Ik ben bang voor wat er komen gaat bang…

Mijn wens is om met jou te leven Jij maakt mijn wereld kompleet Als je me aanraakt met je handen Is het net of ik zweef Maar niet alle wensen komen uit Er voor gaan is zo complex Ik ben bang voor het echte Bang dat het weer over gaat Ik heb geen angst om me te binden Wel voor het verlaten van Er zijn zoveel die ons hinderen En liefste…

Jij kunt me kussen met je handen en strelen met je ogen jij kunt van alles met me doen het ligt allemaal in jouw vermogen. Jij bent mijn tovenaar en leest al mijn gedachten want als jij bij me bent kan ik van alles verwachten. Jij neemt zo heel spontaan een bloemetje voor me mee stiekem een verliefde knipoog jij bent voor mij gewoon oké…

tien vingers rijk dansen toppen sierlijk over alles dat verlangt naar innerlijke rust warmte stroomt over van je handen die ik zo maar voel kussend in mijn hals gewoon prikkelend als vlinders in je buik steelt het verlangen liefde uit je handen je geeft me veel zonder na te denken ik voel het maar zwijg en geniet zoals jij vingertipt…

Zaterdag: mijn vingertoppen leidden me naar de spiegel Ben ik verliefd? Zaterdag: ik heb alle pagina’s van het heelal doorzocht, Zoekend naar jou Zaterdag: ik droomde van je Je ligt op je vrouwelijkheid Zaterdag: ik werd wakker aan je voeten, tastend naar de staart van de wereld Zaterdag: ik verlos je van de inktpot Zaterdag: ik tekende je vanaf…

Twee zielen één gedachte samengesmolten in het lot samen ongekende krachten elke seconde is een genot Liefde is de sleutel tot het heelal en ook nog alles daar omheen op gevoel zweef je meestal de wonderen zijn voor jou alleen De stevig gebouwde liefdesbrug veilig tegen weer en wind kent ook een eigen weg terug naar de plek waar hij vlinders…

Als onze handen teder strelen, de gevormde lijnen van ons bestaan, als onze lippen drinken, onverzadigbaar van de bron van het wezenlijke zijn - als onze woorden stilaan zwijgen doch we spreken door het aanraken; en twee harten zich begeven, naar daar waar hun zielen leven. Dan lezen wij ademloos in de zucht van het beleven, het gedicht…

Je gaf me nog een laatste keer Om afscheid van je te nemen Daar had ik je ook om gevraagd Maar ik kon toen niet weten Hoe verliefd ik was op jou Je huis had je met kaarsjes verlicht Matras op de grond Je kuste me zo overtuigd En ik verlangde zo naar meer Een avond lang was ik bij jou Mijn handen streelden Elke centimeter van je lijf…

Mijn zoektocht is in volle gang naar jouw bron van liefde en licht ik hou mijn gevoelens amper in bedwang maar jouw poortje zit nog stevig dicht Ik troost mezelf door te blijven hopen op een teken vanuit jouw stille onzekerheid alleen door jouw wil gaat jouw hart weer open maar zelfs jouw hart is dat teken even kwijt Ik ben echt niet bang…

Als we straks weer bij elkaar zijn kijkend in elkaars ogen zal je dan gelukkig worden als ik je een zoen geef al is het maar op je neus en heel erg klein En ik jou vraag met mij mee te gaan samen gaan lopen door het warme zand om te kijken naar de sterren hand in hand Ik zal je strelen, niet zoals zo velen voor mij hebben gedaan…

Als we straks weer bij elkaar zijn kijkend in elkaars ogen zal je dan gelukkig worden als ik je een zoen geef al is het maar op je neus en heel erg klein En ik jou vraag met mij mee te gaan samen gaan lopen door het warme zand om te kijken naar de sterren hand in hand Ik zal je strelen, niet zoals zo velen voor mij hebben gedaan…

Jij maakt in mijn hoofd één grote zooi Steeds ben jij daar Jij bent zó verschrikkelijk onbeschrijvelijk mooi…

door elke verademing in iedere zucht dwars doorheen tranen verdeelt geluk ontwaar ik hoop een ontembaar verlangen dat de dag na morgen jou laat dromen van vandaag…

maagdelijk was de jurk als het wit van onschuldig dromen duister is haar verlangen had zij juist gekozen één hart moest zij breken een onmogelijke keus stil verhulde tranen zacht liet zij ze gaan…

onbekend zet je een stap mijn wereld in een wereld van stil verdriet gebroken een hart ondooit voor jou... niet langer afgesloten niet langer meer alleen onbekend laat ik je binnen en vraag je leer me kennen als geen één...…

Verliefd.. Een hemels gevoel, Prettige kriebels, Fonkelende ogen, Een grote lach.. Verliefd... Prettige gedachten, iemand speciaal die op me wacht. Iemand die van mij het zelfde verwacht.. Verliefd.. Jouw lach doet me smelten, jij doet me zweven, je maakt me gelukkig, jij doet me vergeten Verliefd.. Wij, met z'n twee ik fluister je…

Door het gordijn Kriebelt de zwoele ochtendzon in m`n nek Ogen gaan even open, dan snel weer dicht Mijn arm strekt zich uit naar jou Jij die mijn leven kleur geeft Waar ik zo van hou Lig in het holletje van je arm Zo vertrouwd en heerlijk warm Z`n begin van de dag is perfect Een kus op je lieve mond Mijn hand die strijkt door je haar…

druipend langs mijn huid slechten verlangens tranen door liefde pijn, angst verliefdheid onder ogen gevoel gaat diep zuchtend en kreunend versnelt je hartslag kriebels in je buik je benen losgeslagen verlangens lees mijn hart en neem me mee in de vlucht die verlangen heet…

In de haartjes op mijn huid; Het lachje dat onzichtbaar, Mijn mondhoeken krult; En de warmte die mij omhult; Daar sla jij je vleugels uit. Ik, door jouw lach vervuld Schenk je glazige blikken In gouden glazen, waaruit jij Mijn liefde kunt drinken. En dan komt je gezicht opeens Heel dichtbij. Bij mij. En doe ik mijn ogen dicht……

Vechtend tegen een gevoel dat je nooit kan weerstaan Wachtend op het moment dat ik wegzak uit mijn bestaan Vechtend tegen de slaap Dromend over de wereld op zijn kop Gelovend dat het ooit waarheid wordt Dromend over jou en mij Ik wil niet slapen niet nu ik droom Ik wil niet dromen als ik weet dat ik slaap Ik wil dromen over wat…

in verhoopte dromen hervond ik mijn hart jouw lach mij gegeven ik koester hem zacht als een parel geborgen de laatste roos diepheldere sterren geboren vannacht als drijvende wolken eindeloos regenboogkleuren door tranen heen is verlangen gegroeid oneindig groot hoor ik jouw lach in de echo geboren ontwaakt de dag…

als de vlucht van een zilvermeeuw zweef ik door dromen in een dans vol verlangen het zoeken naar mijzelf door het raken van jouw hart een streling, heel zacht tuimelen wij samen in die eindeloze val waar ik de wind zal wezen wentelen om jou heen sierlijk en gracieus in een dans zonder eind…

Bang... Ik ben bang, heel bang Bang dat ik toch zwanger ben Ik hou mezelf in bedwang Het is een gevoel dat ik niet ken Ik ben bang, bang om je kwijt te raken Dat is iets waar ik me erg druk om kan maken Je vertelde dat je bij me blijft In voor en tegenspoed Dat geeft me een beetje moed... Je zei ook dat je met me wilde trouwen Nu is…