Alle inzendingen over actualiteit

Struikelend over onverharde wegen draagt haar hoofd weer een volle kruik een glimlach, spontaan opgevangen door het kleine kind dat aan haar rokken hangt, verdwijnt langzaam achter opstuivend stof kleurrijk is haar kleed dansend om lange donkere benen en wanneer wanhoop die avond even haar ogen raakt maakt elke pas nog steeds muziek…

als wij op een dag als vandaag zo dicht-bij komen dan kunnen we morgen alles aan zelfs geen gedicht…

Hoe kunnen woorden je bekoren, of zijn het toch de woorden niet maar wat ze roepen, wat ze wijzen en hoe je door de woorden ziet hoe 't leven steeds opnieuw geschenk is, hoe liefde je bestaan plots kleurt en dat het allerkleinste zaadje toch ergens nog naar morgen geurt. Hoe kunnen woorden je bekoren: ze zijn het echte leven niet maar…

Telkens weer als ik haar ogen zie dringen onbevangen nare klanken even redeloos en altoos machteloos zich op aan alle geschreven namen hoop, huiver en luister durf toch eenmaal rede te erkennen zij, ja alleen zij ontmoet nachtbrakers…

Gewaden. Maskers. Mooi. Magnifiek Prachtig. Luisterrijk. Heerlijk 't Chinees Nieuwjaar; het Jaar van de Os Onder de Hemelrivier. De Melkweg Bij waterval of hangende rivier Gedachten spelen door mijn hoofd Aantrekkelijk. Begeerlijk Is zij die Liefde op Waarde weet Te schatten. Tijd laat komen Voorbij laat gaan. Jaren die slijten Onder onze…

De eerste keer, In de verte, Wat ik zag ….. Wwauw….waaauw... Tranen Zo ontzettend mooi. Maar nog steeds niet af. Dichterbij ik stond perplex, dat is maf. De tranen schoten weer in mijn ogen Verdriet, De vreugde teniet. Gekropen door het prikkeldraad Mocht eigenlijk niet, maar door de verhalen Wilde ik niet dralen En wilde actie. Dit duurt…

Geen woorden meer voor troost, ‘k ben met stomheid geslagen, dit leed is voor hen bijna niet te dragen, zo wreed en zinloos. Als er een God is laat hij plagen, zoals hij Kaïn deed verjagen, als er ook maar iets is boven de mens, dan heb ik maar één wens. Dit leed is niet te vergelden, te straffen ‘k zou niet weten hoe, te doden, dat ben…

In een waas Prikt de dwaas Ieders zeepbel door Het staal trekt een spoor In de ontzetting van de ziel Met de stemmen in zijn hoofd Beroofd van enig moraal Dief van werd beloofd Aan de onschuld van het leven Waant hij zich weer even baas Over wat hem niet werd gegeven Met ogen zwart, vaal gezicht Gedachten verward, doelgericht Uithaal naar…

deze dag splijt mijn gevoelens en kruisigt een te vroege Pasen kleine en grote mensen keken in de ogen van een jong monster gelijk een ‘dark knight’ scenario waarin een peuterdagverblijf in een bloedbad in plaats van kleurig vrolijk spelende kinderen veranderde treurnis alom en zoveel geschreeuw in hartjes, kloppende keeltjes en kleertjes…

Mijn dromen zijn voorbij vanmorgen vond ik ze gestold tot een verwrongen klomp vermengd met as van een gedoofde macht het duister trekt mijn ziel, ik zie geen licht het hemelruim beschijnen en voel de kilte strijden met een smeulend restje van Uw naam ik zoek wanhopig naar een reden als antwoord op verstomde kreten daar onbegrip geen…

'Guantánamo Bay is een grote blamage,' zei Barack verdroten. Die sluit ik dit jaar.' Echter Bush zei toen: 'Maar deze instelling ís toch gesloten?'…

Gekromde ruggen en zweepslagen gaven dagelijks brood waar hij, als verlosser een kroon krijgt aangereikt toont een zwart gelaat kracht om gisteren te verscheuren en dollars te verpakken in vergeten de raketten vallen niet in de achtertuin…

kaalgeschoren, een boom van een vent, in oranje hemd blootsvoets, geketend aan handen en enkels schuifelt de delinquent ongeloof op de lippen dit is fictie, tranen zijn echt majesteitsschennis een hamerslag heeft de boom geveld berecht uit onrecht om te schrijven, want men doet hier niet uit de doeken dat koning en prins talloze dames…

Gaza lijkt niet onbetwist Bezet gebied op volkenrecht Voor iedereen nu opperplicht De vijand aan de borst gelegd De hoogste rechter spreke zo Dat Allah vrede zij en Christus hoop…

O Gij uitzinnige profeten Israel, oogappel in geschil Hang uw oren naar Zijn nieuwe wil Te zout kan God niet overleven Jezus’ ezel zult Gij binnenrijden: Gaza gaat niet naar de Filistijnen!…

Witte muren dragen sporen van raak etterend in verdampte jaren onderhuids als dat al kan klinken klanken als roepende wanhoop in die éne woestijn waar zand allang geen vijand meer is geschoten in gevangen lucht vlucht het alfabet langs kindergeesten overleven is de eerste letter van de schrift kom maar kom van links of rechts…

Je ligt daar maar gestaald te wezen gespreide armen in het stadse nat vleugellam met de zijdeuren open blik je mij nu zo troosteloos aan terwijl je mijn natte koffer behoud en ook mijn geliefde voorleesboek Niels Holgerson's ganzenvlucht…

Als de nacht de vorst bemint en reuzel langs hete hangijzers glijdt wordt geloven of niet geloven een ijzig koude strijd…

Geen Stijl gaat een beroep doen op de wet De mannen kregen informatie onder ogen Waaruit zou blijken dat de Vara heeft gelogen Ze werden onterecht als derde weggezet Is hun beschuldiging van fraude werkelijk waar Dan zijn ze vast TV moment van vólgend jaar.…

bommen vallen fluitend naar hun einde; de ontploffing, en smoren duizendmaal de kreten temidden van een brandende wereld een wereld zo heet dat zelfs het leed zou smelten…

van onschuldige schepelingen werden levens gekocht de prijs was hoog onder een rechtvaardige zee eeuwig bakzeil…

verdoofd jaag ik wat woorden na zij weigeren ditmaal te komen de gruwelijkheid van Gaza vervaagt elk van mijn beelden mijn mond vol zand verstomt ziet schuldelozen sterven de mens stapelt haat torenhoog weigert een naaste als broeder…

'd Hoop, dat ‘t nieuwe jaar vrediger zou verlopen, is door ‘d oude vijandschap de bodem ingeboord, en velen zullen ‘t met de dood bekopen, zo is de vrede na veertig jaar nog verstoord. En zie, moeders met een droeve blik in ‘d ogen, verdrietig, de wanhoop nabij, en wereldleiders in hun pogen, brengen die de vrede dichterbij? Alom is droefenis…

Ongelooflijk maar waar Het openbaar vervoer kreeg het voor elkaar Om tijdens de spitsuren ongemak te veroorzaken En de passagiers geïrriteerd te laten raken De stroom op het tramtraject was weer ‘ns uitgevallen Dat dit frequent voorkomt, begint echt wel op te vallen Inzet van de pendelbus werd als alternatief beloofd Ondertussen werd je…

Een dienstbevel van Buitenlandse Zaken; U bent om 12.30 morgen allen vrij Met wollen ijsmuts en gepaste schaatskledij Gaat u verplicht een hele lange toertocht maken En als gewoonlijk kunt u vrijdag dan benutten Om op uw afdeling weer zachtjes in te dutten. De ambtenaren van het ministerie van Buitenlandse Zaken kegen vanochtend te horen…

Niets komt er nog van mooie verzen uit mijn pen; zijn door de koude de muzen bevroren of weten ze niet meer waar ik ben? Wat is het een bibberen en glijden op straat, alleen de kinderen zijn nog blij want die weten nog niet hoe vallen wel gaat of ze staan weer op zonder breuken of builen; Lang leve de winter voor 't uitzicht maar laat voor…

aard van het beestje Moeder Aarde, herinner mij woordeloos te spreken met dieren, onze broeders, levend en stervend als wij alle beesten zie ik: de wezens met bont, wezens met vinnen, gevederden, vierpotigen, de kruipende wezens ik voel hun grootsheid samen met hen zing ik het lied van de schepping Titelgedicht…

Ik zie het nieuws, een jongen gooit met stenen, soldaten schieten, ‘k voel een neiging om te wenen, doden en gewonden worden weggedragen, ’t zijn vaak nog kinderen die om vrede vragen. Wanneer zal het gaan dagen, wanneer zullen zij elkaar verdragen, wie is een held in deze zinloze strijd, en maakt een einde aan de haat en nijd. Zij dwalen…

De winsten waren niet hoog genoeg, er moest nog meer bij, dus werd er met de melk geknoeid, helaas voor kinderen… niet gifvrij. Men beloofden, ‘t komt goed, aan kinderen ziek door knoeierij, de bestuurders zeiden; houdt moed, de verpleging is kostenvrij. Maar zoals het meestal gaat, is er een wereld van verschil, tussen woord en daad…

Nu de Nieuwjaarsdrukte weer verstomt en de glaasjes zijn geledigd dringt het stilaan weer door tot ons hart en ons denken dat er elders oorlog is, dat kinderen sterven zonder ooit te hebben gezien hoe de zomer weer komen zal nadat de lente alles weer in bloei zet. O, dit bestaan vol tegenstellingen, verweven in de grond waaruit alles…