Netgedichten over humor

in het oosten kwam ie op doorliep de dag met een glimlach en kust nu de kust gedag gestrand op het strand nog even en de zon is buiten westen, nog even oplichtend kust de zon de kust en is de dag voorbij dag licht…

Mamme, mien Flappie is vot, joa kind, dien pabbe is joareg de familie komt vandoage eten; Flippie is ook vot, mamme joa, Flappie was nait genog, ome Doeke prikt ‘n vörkie mit-- dan mout ome Doeke dizze nacht mor in ‘t knienhok bie Flappie’s moeke sloapen, zai is aarg verdraiteg en ainsoam, en er zit nog veul Flappie in ome Doeke.…

geliefde snoetjes tippelen trouw heen en weer op de hondenschool…

Ik ben dat meisje van Vermeer dat steeds flaneert langs etalages volle lippen nog eens optrekt die ik dagelijks masseer mijn huidje is zo zacht als boter rimpels zijn mijn onverlaten botox vult er al mijn gaten zodat ik niet craqueleer Ik ben dat meisje van Vermeer waarvan de mensen weleens lazen lippen groot als Zeppelins die ik zo gaarne…

En zo bood ik in een bootje jou een serenade aan met madeliefjes - rozenblaadjes die de wind er zou verwaaien en ik pakte mijn gitaar op ging als Pavarotti staan om je te vragen in een liedje of jij met mij wilde gaan Of jij hier liever nog dan ik mijn lief door maanlicht wilde varen wilde varen - wilde varen over rozenbottelzee of jij…

Over de zee Moet je toch eens horen Ik las over zeeoren. Over het woord zeebenen, Ben ik nauwelijks henen. Het begint nu weer van voren. Ik wil u alleen maar vragen U voortaan zee-dig te gedragen.…

lang keek ik naar haar uit de vrouw omhuld in blinkend goud uren heb ik staan wachten op het Haagse Lange Voorhout ineens zag ik de gekroonde koets en hoopte op een blik van herkenning de majesteit kwam echter tussenbeiden met handenwuivende inmenging thuisgekomen voelde ik enige smart haalde haar verkreukte foto uit de la en drukte deze…

Vaak wil ik met dichten proberen U bij voorbaat te illusioneren. Ik laat u daarbij bovendien Het achterste van mijn tong dan zien Om u te imponeren. Misschien lijkt het vermakelijk Maar het is toch niet zo smakelijk.…

In de herfst van je leven zullen de blaadjes altijd vallen al zullen het bij de kerels wel eens groene kunnen zijn!…

Die teevees kosten maar 'n drol tegenwoordig zegt de verkoper Inpakken, zeg ik en druk de betaling in zijn hand…

een man zonder vrouw baart nogal verrassende kleurcombinaties…

een oude bladluis zei fier en zonder blozen: ik zit op rozen *** een jonge glimworm staart afgunstig naar de maan: jou kan ik niet aan *** een naaktslak smeekte: genade zus huisjesslak, bied me onderdak *** Het web sloot zich niet “geen vlieg”, zei de oude spin de mot zit erin *** Bram, het vliegend hert liet zich finaal verblinden…

Boris zal wat wijsheden debiteren voor jullie berenheren, hoe kan je een mens of beer rijker maken keer op keer ? Niet door hem iets meer te geven maar door een van zijn begeerten weg te nemen... Deze heeft Boris niet uit het Oosten maar van Epicurus om jullie te troosten Het zou zomaar iets van de Boeddha kunnen zijn geweest Dus beren…

want de zon stond op en neeg ter kimme dag, donkere nacht met jouw duistere gedachten jij mag er zijn maar dan straalt de ochtend lichtbrekend takken en dan ben je er geweest…

nimmer zag ik zo de maskers vallen in een klucht, ongeschreven, waar de ware mens niet voor zijn eigen bevalling vlucht jhb Dit is wel een heel vrije en oppervlakkige vertaling van Prof. Dr. Janus Hortus Botanicus te Praag. Deze tekst komt uit het Zuid-Goenureusisch. Ik geef u hier de letterlijke tekst zodat we er later geen misverstanden…

als geesten ’s nachts hun wasgoed binnenhalen begint het spoken…

Ik kijk naar u. U hoort dit en probeert te ontdekken: wordt dit iets of niets, luister ik door of raak ik al verveeld. Het gaat over "U". Dus u bent er ineens helemaal bij. Wat zal Dreyfsandt zeggen, hoe kan hij weten waar ik (u) dus mee bezig ben. Ik zal het u zeggen, u hoort het aan en ik ga vertellen wat ik van u vind. Er gaat…

Hoe groter de gok Hoe kleiner de kans op 'n prijs Hoe hoger die prijs Maak kans op de hoogste prijs Door met mij te gaan trouwen…

Ik heb ‘n vliegangst De laatste piloot heette Valerius Baksteen; Val voor z’n beste vrienden Ik ben doodziek uitgestapt…

Geraldine van der Veer ging als bezetene tekeer om met haar naaiwerk een leuk centje te verdienen ze maakte kleding aan het Hof met naald en garen en wat stof achter die oude en vertrouwde naaimachine Ze ging bedreven heen en weer die Geraldine van der Veer ze naaide alles aan elkaar wat zij kon vinden of het nu kant was of fluweel een…

als u denkt te weten waar het om draait dan weet u hoe de wind waait…

Nederland wilde beter weer het werd een groot verlangen ik keek naar het weer op tv, maar keer op keer zag ik de bui al hangen…

Over de goocheldoos Al een hele poos Bezit ik een goocheldoos Het leukste als u me dat vraagt Is het doorzagen van een maagd Maar die zat niet in die doos. Ik voel me als een roepende in de woestijn En kijk of er nog assistentes zijn.…

het is ongehoord buurman heeft zijn vrouw dodelijk vermoord zijn hond sloeg aan ik weet niet hoe het werd gedaan misschien wel met een degenhouw ik hoorde nog woef, woef, woef daarna heel scherp pief, paf, poef hond en buurman dood, echt heel droef…

Ik wens mezelf vandaag een fijne dag met heel veel blij het is niet zo dat ik het moet maar omdat het mag van mij veel sterker nog, ik wens ook best veel vreugde aan ons beiden vroeger was ik bescheiden…

nog ver voordat er ophef over kwam draaide ik samen met m’n vriendjes al prachtige cirkels in het graan totdat de klomp van de boer ons pijnlijk hard vertelde dat wij wat hem betreft voorgoed naar de maan konden lopen…

wat eens begon als kaviaar en grand cru eindigt toch als poep en pies denk ervan wat je wil schoonheid zit in vies…

de Rooise Academie voor Schone Kunsten heeft haar poorten wijd opengezet voor straatbeelden van Alexander de Grote in een ongeëvenaarde systematiek heeft hij de eeuwenoude legkunst van de verwoestende ondergang gered al bij binnenkomst zoekt het oog naar werken van deze gigant die zonder maar een steen aan te raken zijn gedachten legt…

mijn bijdrage van heden houdt werkelijk niets in kent geen verleden of morgen het is als wakker worden zonder zorgen iets gaan ondernemen heeft dan geen enkele zin vandaar deze holle woorden want die zijn in ons koude kikkerlandje meer dan genoeg het enige wat ik heb te vieren is de zege op de laatste mier die ik langs de achterkant van…

Ruitenheer sprak tot de klaverboer mag ik van jou de hartenvrouw? Het hart brak van de klaverboer nooit geef ik jou mijn hartenvrouw ik blijf haar eeuwig trouw. De ruitenheer was zeer bedroefd dat zag de schoppenvrouw zij ging een kaartje overslaan en sprak voor ieder te verstaan ik geef mijn hart aan jou. De ruitenheer kwam in het nauw…