Alle inzendingen over overig

We zaten in troostende stilte bij elkaar, dronken en zwegen, met elkaar vertrouwd, de tuin werd langzaam leeg en donker, tot de nacht zich over ons had ontvouwd. Het leven werd klein en zonder ruis, sluimerende struiken hielden warmte gevangen, maanlicht ontstak lichtvonken in het gras en in mij groeide langzaam een groot verlangen. Ik wenste…

Geluk is iets stils, het is het vreugdevolle -- besef te bestaan.…

Jij bent weggegaan, er is nu afstand, vergroot -- door een paar brieven.…

Een onbekende valt, en in zijn val valt hij -- mijn leven binnen.…

Een gedicht: de punt van de staart van een kat die -- al de hoek om is.…

ze vertelde over haar gevangenis ze vertelde het drie keer in de hoop dat men begreep dat ze door haar dwang alles drie keer zeggen moest ze vertelde het drie keer in de hoop dat men zou horen wat ze zei en zou begrijpen waarom ze zo vaak treurig was en zo zelden blij ze vroeg het drie keer in de hoop dat ze zou krijgen wat ze vroeg…

Is het een teken? Nee, tekens verschijnen als -- ze niet nodig zijn.…

Weer een stille dag, aan het raam denk ik lang na -- over de regen.…

Ik pook in de as van de olijfpitten en -- ik ruik mijn heimwee.…

Alles blijft rustig staan zoals het stond. Het speelgoed slingert voorbeeldig rond. Er is geen vaat, geen strijk, nergens een natte dweil. Geen kruimels, geen beschimmeld brood onderaan in de doos. En ook de suppoost ademt voorzichtig door z'n neus. ----------------------------- uit: 'Landlopen', 1995.…

Geen geluid betekent dood, afwezigheid van leven, de ervaring van vervreemding, rusteloos gedrag, angst voor de leegte, waaruit alles ontstaat. daarom prefereer ik kroegrumoer, hard gelach, ook al staat dat voor twijfel en verlegenheid, de confettiklanken van een zwetende kermis, een pianosonate die uit een open raam dreint, het gewijde gezang…

Jij ligt te slapen, en ik besef, er is niets -- niets belangrijkers.…

Het is net als toen, alsof ik gevallen ben -- tussen twee tijden.…

Muren beschermen je en ze sluiten je op -- tot ze instorten.…

Alles is Gewicht en Tegenwicht: het Lot en -- het Rad van Fortuin.…

Het regent vannacht, zomerherinneringen -- worden weggespoeld.…

Ze kleedde zich uit, onbezorgd of ze iets zou -- willen verbergen.…

We volgen geen weg naar een doel, we aarzelen -- en drentelen wat.…

Je hoeft nergens heen, er is een Weg, je wandelt -- Dat is het leven.…

Bang scharrel ik rond, er zijn hier grote gaten -- die ik niet kan zien.…

weten wat het verschil is tussen goed en kwaad weten dat wat je werkelijk weten moet of beter aan een ander overlaat weten wat je echt wil weten weten wat beter is niet te vergeten weten wat noodzakelijk is om te kunnen overleven weten doordat je iets onbewust diep van binnen voelde en wist weten dat het weten soms gebruikt wordt…

toen ik terugkeerde naar het noorden liet ik mezelf horen: harder lager heser ik werd wakker zonder stem ik reisde naar het licht sprak zacht iedereen leek te luisteren ik was zachter voor mezelf zong een toontje lager ik leerde zwijgen 100 dagen stil hoe het was het stemde tot nadenken…

Een vraag, Hypatia, Hoe voelt het Om uit de duisternis te treden? Niet weggestopt in een donkere kamer? Hoe is het, Hypatia, Om zó helder te denken? Je vader voorbij te streven? Dat hij plaats maakt voor jou? Luister, Hypatia, Voel je het kloppen van je hart? Als men in het atrium rekenkundig probeert te vatten wat je zegt? Als je uitweidt…

Ze vindt mij aardig, ze heeft dus mensenkennis -- of is ze juist dom?…

Vanaf de rivier overal bos met ridderzwam, elfenbankjes en witbebaarde bomen Soms valt er een stilte en hoor ik de boomkruiper hier en daar is er een steen die beschreven staat op de kaart van dit gebied die geen kaart is maar een opsomming van kruispunten, bruggen en solitaire bomen Vanavond zal ik rusten in een gemakkelijke stoel…

Diep ademhalen: ruimte, kalmte, soms vreugde -- De echte nectar.…

we lezen Remco’s Lamento hier nu langs het lange diepe water zien wolken die niet meer komen in Vestdijks Litanie huilen om Martinus’ verre wolken waarom moeder schreide het zijn oude verlangens we volgen valk en vlinder we horen ver verdriet herschrijven een bezonken Testament van Boudewijn en Bob alleen over de dingen die we…

Rolkoffers op de gracht, toeristen horen erbij wanneer je hier woont En Magere Hans, recht op zijn fiets elke ochtend drie keer rond het blok 's middags te voet en andersom Ook Mario de Stoepredenaar hoort erbij met zijn hond Kinderen die bommetjes springen naast feestgangers in hun sloep Iedereen die op vakantie gaat Elke twee minuten een…

nog zie ik pa de koe handmatig melken en mezelf met een bladertakje de muggen weg jagen het lijken nu misschien wel romantische dagen die zoals alle oude tijden ooit verwelken ook toen al wist het milieu ons net als nu te plagen en is het melken nog steeds een heel gedoe…

Net als jij zoek ik de verschillen om te begrijpen wat er anders is geweest in de baarmoeder in de wijk waar we opgroeiden en bij de mensen die daar leefden En ik weet het niet We lijken op elkaar, zus of zo rolden we een zandheuvel af floten op een rietje of eikeldop ontdekten na veel tellen de nul leerden schrijven met brood en…