Netgedichten over religie

Lentelicht omstraalt ons hart Vandaag is jouw verjaardag Krokussen kleuren het vorstig zwart Lentelicht omstraalt ons hart We zingen voor jou in Aduard De Levensvorst kleurt rijk de dag Lentelicht omstraalt ons hart Vandaag is jouw verjaardag!…

Jeronimo droomde dat hij achter de processie op Bruegels Toren van Babel naar boven ging. Als kind al, zei hij, ging hij graag met de muziek mee. Maar dit was een zwijgende ommegang, omwenteling na omwenteling tot ze in de wolken halt hielden. Een katheder werd uitgeklapt en de dienaar der dienaren Gods nam pontificaal plaats. Hij zwaaide plechtig…

De stilte is nog stiller dan voorheen de beukenhaag draagt nu een vorstelijke kraag berijpte bomen fluisteren nog zachter temidden van de wintervacht zit ik als een vorstin op de beklede bank het wit steekt schitterend af tegen mijn zwarte jas vogels zingen zuiver van opstanding en leven hun teksten staan in veelvoud op zerken…

ik had een droom steeds, als een leeuw in een kooi, liep ik langs een poort peinzend in gedachten zou ik aankloppen of zal hij zich vanzelf openen? heel mijn leven ging aan mij voorbij zelfs ik zou toch wel een plaats verdienen? het plein ervoor bezaaid met lijken, onder en over stoeten die de zeven poorten beliepen ramshoorns bliezen als…

De dagen van mijn leven heeft U te boek gesteld, U bent met mij verweven mijn dagen zijn geteld, U zag van lang tevoren mijn vormeloos bestaan, nog voor ik werd geboren gaf U de richting aan, ik ben in U geborgen, uw trouw, uw Vaderhand; ze zijn er elke morgen als dauw op dorstig land, uw zon zal mij omgeven in zorg, verdriet en pijn,…

Gelukkig wie hier vast op God vertrouwt en als een bloem zich naar de hemel openvouwt, gelukkig wie voor God met heilig vuur zijn lied zingt als een vogel in het vroege morgenuur, gelukkig wie Gods liefde ondervindt in 't suizen van de koele avondwind, gelukkig wie de zegen uit Gods hand ervaart als milde regen op het dorre land,…

Ik ben zwanger van een vreugde die mijn hartstocht leven doet, vurig maakt en opgetogen, levenslust vult mijn gemoed in mij groeit het en beweegt, banend zich een weg naar boven waar het juichen wil in strofen om de Schepper te verhogen die mij weefde in de moederschoot, leven aan en in mij bood mij door een soort van navelstreng…

Waar woorden ontbreken begint de Geest te spreken doorbrekend de onmacht met bovenmenselijke kracht, dwars door donkere nachten heen hoor je: Je bent niet alleen.…

Uzelf werd zonder erfzonde geboren Maar dat is een geheel ander verhaal Dat was een dogma en op grote schaal Werd het verteld aan wie het wilde horen Anders kon u niet worden uitverkoren Een kind te baren anders dan normaal Althans zo dachten paus en kardinaal Later heeft men dit uit het oog verloren Maar of u nu gemeenschap had of niet…

Het dak van Krimpense kerk, hield tijdens de storm geen stand, het waaide eraf sodeju, zitten nu al die mensen zondag in de kerkbanken met een paraplu? Nieuws: Tijdens de storm waaide 't dak van de kerk! Van wie was dit nou dit brute werk?…

hoe klein ben je op een avond als deze een nietig atoompje dat best wel geïmponeerd is als één miljard mensen geloven wie ben ik dan om tegen te spreken al mijn goede argumenten treffen geen doel laat dat ook maar zo vanavond deze avond geen voet tussen de deur geen snerende opmerkingen maar bewondering voor die goede ziel…

Toen Maria vol van vreugde Elisabet bezocht haar stralende begroette dragend de vrucht van God kon zij vermoeden dat de Heilige Geest Elisabet vervulde het kind in haar opspringen deed? haar uit liet roepen Gezegende der vrouwen gezegend is de vrucht in je schoot gevouwen gevolgd door haar roep die voor al wie het leest een…

Twee metgezellen willen strijden tegen harde heerschappij van Romes macht. Wegen vol geweld hebben ze overdacht om hun onderworpen land te bevrijden. Bloeddorst en vurige leeuwenmoed leiden beide oproerkraaiers tot wrede daakracht, die zich toont als felle Romeinenjacht door rijke steden en woeste bergweiden. Ondanks woedend vervolgen en…

Een laatste knal verscheurt de stilte, het oude jaar heeft afgedaan, de nieuwe tijden breken aan, de bergen in hun woest bestaan, de dalen waar ik door moet gaan, raken de diepten van mijn klein bestaan ---------------- als ik mijn oog maar op U sla en met uw schaduw aan mijn zijde de grens der tijden over ga, dan mag ik rustig…

Vanuit de opgang van de zon gaan zij hun gang en zoeken naar de bron van licht en leven waarvan het firmament het teken heeft gegeven en reizend door de tijd van dagen en van nachten, van hopen en verwachten, breekt God hun harten open, in eerbied en verwondering -dit wonder niet te vatten- ontsluiten zij devoot hun toegewijde schatten…

Na brood en wijn op tafellinnen strijken we neer bij jou tussen gesteven wit je bleke handen rusten op het laken je warmte overstijgt de winterkou gebroken is je lichaam, neemt nog geen eten op we spreken over tijd en lijden, over de kerk en wie ons dierbaar zijn de tijden liggen in Zijn handen die ons zal helen hoe dan ook…

Reizend door uw Woord waakzaam als de wijzen volgen we uw Licht dat elke nieuwe dag opkomend uit het Oosten uw Weg ons wil wijzen met Goddelijke overwinningskracht. Verheugd verwachten wij de komst van ’t Koninkrijk de dag waarop uw Licht zal blijven stralen als teken dat U ons voor eeuwig hebt bevrijd. Knielend voor uw Troon het kostbaarste…

Verheug u want de komst des Heren is nu nabij; Hij talmt niet meer. Leg al uw zorgen bij Hem neer en laat uw vreugde steeds vermeren. Hij komt, de wereld wacht op licht en zal herschapen zijn tot vrede; Hij doet de deur naar 't onrecht dicht en brengt gerechtigheid dan mede. Hij komt, wees dus van zorgen vrij en durf vertrouwen op de morgen…

Mensen te Jeruzalem begroetten de verwachte Profeet met wuivend loof. Overal daverde het vrome geloof, brandde in ieder, van kruin tot voeten. Heersende Romeinen zouden boeten voor onderdrukking en belasting vol roof, werden vernederd tot een stoel met stoof; de toekomst moest het Joodse leven zoeten. Was Jezus' intocht groots gebeuren geweest…

Gij vrouwe die het Licht mocht dragen, gegeven hebt Hem huis en tijd; blijf ons nabij die U nu vragen om steun en troost, om zekerheid. Blijf ons nabij die nu nog zoeken, op weg zijn, zonder uitzicht vaak; Hem die Gij wikkelde in doeken die nu behartigt onze zaak, Hij is uw Zoon, wil voor ons vragen dat wij niet gaan, gebukt door schuld…

Moeder leerde het ons al: nooit boos gaan slapen en goed afscheid nemen een dag kan zo opeens je laatste zijn Mattheüs sprak er in de Bijbel over als je iets met je broeder hebt maak het dan spoedig goed met hem zo nu en dan denk ik daar aan als in of om mij heen onenigheid ontstaat mag ik hetgeen wij van mijn moeder leerden…

de visser zit in zijn boot, terwijl hij over water kan lopen doet hij dat ditmaal niet aan gene zijde gekomen treedt hij over gegane paden valt in herhalingen doet geen pogingen mij op te vissen terwijl ik mezelf toch meermaals aangeboden heb als aas kom maar… laat zien wat je kunt als je durft… tot op heden heeft hij mij niet binnen gehaald…

de ziel dat is zo’n oud belegen woord ik weet haar niet te vinden tenzij men aan haar komt dan doet zij zeer, betrapt ....................................... Inspiratie voor deze tanka vond ik in de Introïtus van de eerste Zondag van Advent, morgen dus: Ad te levavi animam meam Tot U hef ik mijn ziel op Psalm 25:1 Een prachtige…

De bomen hebben hun bladeren laten vallen De dagen worden steeds korter De aarde verliest zijn kleur Het wordt koud De mensen verzamelen goud en goed Deuren worden gesloten Banden verscheurd Liefde sterft Er is angst Maar ik ben niet bang Want ik weet zeker dat uit de stad van David een verlosser komen zal Hij ontsteekt in ons het…

Omdat de Heer jou heeft gewild ben je door Hem geschapen Hij had zijn plan al voor je klaar zag in de moederschoot jou slapen opende stil je levensadem daar. Wanneer het donker in je leven komt weet je dan in Zijn schoot gedragen Hij kent je en herkent het kruis weet ook je levensvragen waar jij het niet alleen meer kunt draagt Hij het met…

Zing mijn liefste over liefde en minnen begeleid door harp en met vrolijke fluit beeld in bekoorlijke dans je vreugde uit genieten we van schone klank in zinnen die samengevoegd in vorm en akkoord geheel ons hart en gemoed zullen strelen onze pijnen en verdriet zullen helen feest voor ieder die van je warmte hoort maar laat niet te vroeg…

Gods onvoorstelbare grootheid vol liefderijke behoedzaamheid spreekt steeds in de dwergenwereld van vlinders en kevers onzichtbare plantjes en diertjes die ons voortdurend omringen alle eer aan Hem Wiens almacht het onmetelijke Ruim bestiert.…

En zal nu tijd van sterven komen van lijden en zo veel verlies van troosteloos mijmeren en staren in doelloze gedachten zwijgend stil de toekomst reeds passeren hoop voor komend leven bannen hullen in koude en opstandigheid alleen sombere herinnering aan schone warmte die ijlings ging waarop wij nu niet kunnen teren. Niet zal de tijd…

De lange levensweg loopt reeds spoedig ten einde is een breed bezadigd zandpad door een tevreden heideveld zacht avondrood geeft de vroege schemer en de paarse struikjes warme gloed van berusting terwijl de eeuwige einder in vaag vragend grijs ligt plots kringelt een kleine dwaalster fel brandend over de grond schenkt dit leven een verrassing…

Uw wijsheid is oneindig, heer! want wat ik zoek is in geen vorm of woord te vangen zo bodemloos is m'n verlangen dat op m'n gebed in antwoord inderdáád alleen uw grootste stilte past.…