12647 resultaten.
Wel leuk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Het is wel leuk, al dat gedoe
om die natuur
zoals bijvoorbeeld wel of niet
een landbouwpolder onder water laten lopen
een bos met alles wat er leeft
te kappen voor een weg of toch weer juist
te laten staan
wel leuk, maar weet je
het maakt eigenlijk maar weinig uit
komaan
er zal toch altijd wel
een barstje in het asfalt zijn
een spleetje…
De boom leunt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 De boom leunt
tegen zijn schaduw
gooit z'n bladeren
in de wind
't spiegelbeeld danst
op de tonen
van de vogels
die onzichtbaar lijken
evenals zij
die haar stem inhoudt
en zich te goed
doet aan de weelde
rondom…
stil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 de zon wekt warm de kille duisternis
die gehoorzaam doet wat hem bevolen wordt
en trekt zijn donkere gloed al schuivend terug
alsof gordijnen opengaan toont zich het landschap
in vroege vrolijkheid waarmee de dag begint
in zachte stilte en met ongestoord geluid
van blije vogels die elkaar begroeten
voorbijgaan in hun doelloos vliegen
als echte…
Doorkijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 Ik voel jouw ogen
uittreden
mijn woorden verkennen
de intensiteit
van een onzichtbaar bestaan
in een lied van zachte druppels.
Ik denk dat ik nooit meer
zomaar een traan
kan laten ontsnappen
zonder het koele blauw
van jou, de glinstering
van licht en levendigheid.
Over dit papier
ligt meer dan ik dragen kan
een belofte tussen…
Nowa Wies - Komancza
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 stijl omhoog
langs glimmende beuken
gaat mijn hart
hevig tekeer
onverstaanbare woorden
te druk met mezelf
haar teken gemist
vier bolle ogen
zien mij
vanuit een plasje
in de modder
vele kilometers
gekleurde veldboeketten
slechts het geluid
van een zakdoek
dwarrelend
uit een raam
een blauwe libelle
kust een bord
dat waarschuwt…
Tot twee maal toe in augustus twee duizend twaalf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 Een kristallen bol in beige,
aan de horizon,
waarover een waarzegster zich zou buigen,
stuurt 'geheijme zinne' door de blaadjes heen.
Een hoge bewolking en nevels verbreden haar schemer
tot een labyrint in Edelweiss,
een kruidig cryptogram;
als weerlicht door een camera vereeuwigd.
Zij schenkt nog ongedachte perspectieven
aan degene die…
Bevlieging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Verdwaalde gast
boven de plas.
Verdwaasd gegak.
Hij moest rechtsaf,
vloog uit zijn baan
en zag ze gaan.
Hij grijpt zijn kans
en sluit zich aan.…
Ver mist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 jouw vaagheid betekent niet
dat je ondoordringbaar bent
zolang je met gepaste tred
de paden bewandelt geeft zij
zich langzaam bloot…
Ver mist
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
496 jouw vaagheid betekent niet
dat je ondoordringbaar bent
zolang je met gepaste tred
de paden bewandelt geeft zij
zich langzaam bloot…
Wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
489 wit spreidde langzaam
haar maagdelijkheid
uit over de wereld
ongevraagd dichtte
zij haar een ongekende
schoonheid toe
waarover men nog nooit
met zwarte inkt
over had durven schrijven
niet omdat ze niet eerder
zo smetteloos was geweest
maar gewoonweg daar
ze de woorden niet hadden
kunnen vinden
gelijk hun ogen blind…
Kriebels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
559 zon prijkt door
de bomen en prikkelt
zintuigen tot en met
gretig kijken we stelen
uit de zwarte grond
tot zij ontluiken zullen
geduldig wachtend
totdat paardenbloemen
weer beblaasbaar zijn…
Woud van zoete dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
934 in het woud van zoete dromen
groeien buigzame bomen
groene kruinen wuiven schaduwen
waar de zon de bodem te vurig raakt
jaarringen genieten er de taaiheid
van een gewortelde kracht
vogels knappen er een uiltje
rond de schemer, in de nacht
er klinkt een heilzaam lied
in de sporen van de wind
daar, waar de weelderigheid
het leven zijn…
Goeden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
483 Goedemorgen ochtendgloren
mag ik u even zeggen
dat u mij wel kunt bekoren
met uw prachtige kleuren
verschijnt u nu hier
dus open gauw uw deuren
en vraag de ochtend ten dans
zodat u samen kunt schitteren
grijp dan nu uw kans…
Symfonisch
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 de viool strijkt de narcis glad
in zes richtingen, terwijl de
trompet trompettert, toch lokt
het de Lente niet uit haar schulp
zij houdt zich verborgen achter
een kwintet van wolken, al laat zij
sneeuwvlokken dansend
op de aarde neervlijen
of heeft zij wellicht 'n pact gesloten
met koning winter die haar in 'n
wurggreep houdt tot zij…
t Winterkoninkje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
618 in de vroege ochtend
kwam hij mij vertellen
dat de zon was opgekomen
of ik nu eindelijk
mijn gordijnen ging openen
en wilde ontwaken uit mijn dromen
zodra het voorjaar daar was
zou hij 't mij laten weten
(middels 't hoogste lied)
hoe de lente is gekomen…
Bomen, Oostvaardersplassen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Wild vrat aan basten, aan hun huid,
niet langer vol te houden was het voor de bomen.
In wind hoord’ ‘k hun krakende geluid.
Ik zag er eentje knielen,
ja zelfs bomen, als nederige zielen.
Ze braken in de storm tot stompen met relief, waar,
uitvergroot,
de splinters, flinters hout ruig berglandschap verwerden
met steile diepten en geheimen.…
Kriebels in het hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
546 trompettengele bloemen
omringen de wortels
van uitlopende kruinen
voorjaarsklokjes tonen
een bodem van klanken
het eerste lentelied
kriebels in het hart
voeten maken huppelpasjes
gelijk de lammetjes
zo klein nabij de ooien
de tedere beschermelingen
voor de nog zo frisse wind
een fris groen takje
heeft zich verknocht
aan een oude…
Web
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Het wonder van webben,
wirwar van draden
van druppels
van werk en van weven
in bos op de paden,
in de tuin,
in je leven,
behoedzaam gesponnen
de parels gewonnen,
in de morgen, een uurtje,
onvermoeibaar,
de spin en haar rag,
zo fijn en zo teer,
trilt in de wind
wiegt heen en weer,
de dag die begint
met een lach
dank dat dit mag
en ‘…
Wandelmeditatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Schaduwen van kleine blaad’ren
spelen op straat.
Ze sieren, kleuren de stenen,
vullen het vlakke met diepte.
Vrij fladdert
een vlinder erdoor.
Het riet, dat groeit en dat groeit,
wuift wild en het ruist
tussen vogelgetjilp en gefluit.
De wind waait door
m’n haar.
‘k Hoor mijn adem,
zie mijn stappen in dit spel,
dat nooit stilstaat,
dat…
De kou
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 omarmt mij
hoe lieflijk ook
rillend tot op 't bot
beroert zij mij
jaagt ze me aan
tot dingen
waar ik mezelf
voorheen niet toe
in staat achtte…
Feilloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 ik vang de wind in jouw zeilen
en klim naar boven om
van daar af de wolken te bespelen
van mijlen ver en dan weer dichter
zie ik jou vieren, en overstag
de natuur naar jouw hand zetten
trots kleurt de avond geel…
Strandwandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Wanneer ik de boulevard bereik,
de woelige zee zie,
word ik eindelijk rustig.
Als strandtenten met kreten van eten
achter me,
‘k alleen met de vogels ben,
voel ik me thuis.
Kanten randjes van schuim,
sieren de kust,
zeewier, schelpen, flesjes en blikjes
een armzalige ketting.
Grijs-groen wapperen duinen,
welvend als borsten,…
Spel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Het zand en de wind wilden wat,
wilden spelen met ‘t water,
de zee spelen met ‘t strand
haar herinnering golvend verinneren,
alles wilde het doen met elkaar:
de wind ‘t verschuiven en stuiven van stuifsel,
de zon achter elk schelpje een schaduw verschijnen,
de keitjes kuilden al kuilend een kuiltje,
de steentjes kiezelden keutels,
’t geweken…
Kastanjeverlangen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 ik lik een hangende
druppel weg onderaan
een jong kastanjeblad
trots op zijn vijf vingers
toont hij mij de bloeiende
kaarsen zwaar geurend
overhangend van
sijpelend hemelwater
een natte hommel
doet zoemend zijn werk
ik lik mijn lippen
probeer de geur te vangen
die verlangen
in mij wakker roept
ruik ik dat achter jouw oren
dan raak…
nultijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 voor vergeten dromen
moet je verder
verder varen terug
in de tijd
luister in de vroege ochtend
naar de mist
vaar van meer tot meer
langs het grijzig mos
van de rotsen
vaar verder terug
vier de schoonheid
als de zon laag staat
haar betoverend licht
een goudbruine gloed legt
over de boomstammen
als waaiers van paarsblauwe
boshyacinten…
Het eerste begin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
577 uitgeschreven dromen
in een envelop geschoven
worden meegegeven aan de wind
opdat wolken de innerlijke leegte
zullen verdrijven
om de zon te omarmen
ochtendgloren kleurt goud…
lentepiepen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
596 keeltjes piepen leven
kleurige verenbolletjes
een lentedroom
in een veilig nestje
in het kastje
in de oude berkenboom
straks, ja straks
is er het ontmoeten
met de wereld van heimelijk
verdoken gevaar
in trillende timbres
kregele snavels
staat het ouderpaar klaar:
‘scheer je weg onraad’
de aarde smacht
naar dit kloeke,…
Gezichten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 Toen ik op de wereld kwam,
wist ik niet hoe het gezicht zou zijn
van de stad waarin ik jaren leven zou.
En nu 'k er woon, verandert haar gezicht per uur,
door de bouw gewoon, maar ook door mijn humeur.
Toen ik op de wereld kwam,
had ik geen flauw benul van mijn gezicht
en door een waas van licht gewaarde ik vaag
mijn moeders lach.
Later…
Spinrag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
458 spinrag verraadt
de roerloosheid
van zaken
ongewis of er iets
gebeuren gaat
ruikt 't ochtendgloren groen…
de zee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
598 DE MOOISTE PLEK AAN ZEE VAN FOPPE
mijn plekje hier aan zee
zus nam de foto
en de zee nam me mee
ik spoelde hier aan
en wijs naar de muzebiter
ik duik daarna op mijn prooi
en als ik thuis kom
ben ik druk en wil een pi meisje opeten
maar dat mag niet en daarom doe ik het niet
zee o zee wat ben je mooi
en hier ben ik lekker alleen
niemand…