Alle inzendingen over maatschappij

De beschaving van een samenleving wordt afgemeten aan hoe het met zijn zwakste participanten placht om te gaan; of een onmondige afhankelijkheid niet te veel naar een mondige verwaarlozing neigt over te gaan. Economie en produceren is synoniem aan een negeren van de armoede die leeft op de straat. Voor welke brood en bed niet langer…

Een poosje terug alweer, stuurde de Gemeente een brief of ik binnenkort, alsjeblieft langs wilde komen voor een nieuwe ID kaart De onze was na vijf jaar verlopen, niet houdbaar meer zeg maar 'k heb eventjes gewacht tot Mei, vakantiegeld van de AOW dit jaar niet voor mij, maar van HEM, was de prima insteek. En zo togen we naar het Gemeentehuis…

Zomaar een straat. Een dag uit het leven van het om elkaar geven; in een leven dat leven laat. Zomaar een straat. Mensen achter deuren. Kinderen die treuren om een ouder die weer uit werken gaat. Zomaar een straat. Afscheid nemen voor de korte termijn. Het zoenen om het met elkaar gelukkig zijn. Het dagritme van de regelmaat.…

langzaam lopend door lange straten heeft niemand het in de gaten hoe tranen over zijn wangen stromen waar geen eind aan lijkt te komen nog immer doolt hij door de straten nooit heeft niemand dit in de gaten…

Mensen willen zich overal voor verzekeren; er zeker van zijn dat er in hun leven geen onzekerheden meer bestaan. Zo willen zij van te voren zeker weten wat in geval van schade de onkosten zijn; en wanneer de verzekering tot uitkering dient over te gaan. Schadeverzekeringen, ziektekosten- verzekeringen en zekerheden voor rechtsbijstand…

Iedere vierde mei, om acht uur in de avond Staat een politicus of bestuurder klaar Om ons te wijzen op het belang van de vrede Over de verzetsheld die altijd klaar stond Tegen de bezetters vocht, dapper maar Wellicht voor niets en dat komt mede Door de ontwikkelingen in deze jaren Extremisten die in woord en gebaren Duidelijk maken dat…

herdenken wij hoe mensen werden ontmenselijkt toen van huid en haard verdreven toen in kampen opgesloten toen de wereld met lede ogen toekeek toen nu worden mensen nog altijd ontmenselijkt vandaag zijn miljoenen mensen ontheemd vandaag worden ze opgevangen in vluchtelingenkampen vandaag spelen zij die heersen monopoly met…

Paradijsvogels zijn zeldzaam en als je ze ziet blijf dan vooral van ze af Paradijsvogels zijn uniek want als je ze ziet blijf je je vooral verwonderen Paradijsvogels zijn tijdloos want als je ze ziet staat de tijd gewoon even stil Paradijsvogels zijn ook mensen met een zeldzame helicopterview van het wereldse en het paradijselijke…

Vanuit mensenrechten bezien, heeft ieder mens recht van spreken. Vanuit ieders standpunt beschouwd, heeft ieder mens gelijk. Lang leve onze rechten en regels. Hoera voor toegegeven fouten! Eindelijk en nog steeds! Samenwerking wint het van de strijd.…

Ik kan niet acteren, gedichtje. Ik hou niet van dikdoenerij. Speel jij maar met wat voeten, als het moet, kruip nog eens terug in mijn bol, het maakt niets uit. Kijk, daar heb je de uitgeverij. Er waait een koude wind en ons kaftje wordt dun. Moet je zien hoe de grote namen tevoorschijn durven komen met een luxe uitgave in deze tijd. Voor hen…

Burgers willen goede burgers wezen. Betalen hun belasting tegen heug en meug tot de laatste cent. Geen omweg behoeft men van de gewone burger te vrezen, die niet de vluchtroute van de beerput kent. De grote massa draagt met burgerlijk fatsoen iets met pijn af van zijn zuur verdiende poen. Klagend draagt zij een steentje bij; financiert…

kleur mij niet rechts schilder mij links aan de zijlijn nu ongevraagde antwoorden aan mij op worden gedwongen kauw ik steevast met links een versgeperste mok kleurt de dag oranje nog net niet rood hoewel de zon mij wekte heeft de wind haar verstopt en laat de bloemen buigen al gaan ze nog net niet door de knieën…

zij is de werkelijkheid ontstegen vergeet zich zelve keer op keer vraagt heb ik ooit een kind gekregen en zo ja van wie ook weer…

Woorden lijken te breken, op de barricades van terreur, lijken te verdwijnen, in de vuurmonden van semi-automatische geweren. Woorden dreigen te vervallen, tot een allesvernietigende kracht, klaar om de aarde verschroeid te maken, onbruikbaar voor verder leven. Waarom? Had Hij aan Zijn Vader gevraagd? maar Die had enkel gezwegen, slechts…

Als een meeuw in de mist te verdwijnen Zo melancholiek was het Indische kind Het werd in het boerengehucht niet bemind En de tropenzon wou er niet schijnen Als een meeuw in de mist te ontkomen Aan de Hollandse pot waarvan werd geijsd Verlangend naar klamboe en baboe en rijst Op een cruiseschip naar Java te stomen Het was toentertijd een…

Het oor waarmee wij horen, getuigt van grote wijsheid, genialiteit. Toch heeft het onze hersens nodig, voor begrip en onderscheid. Een ingebouwde filter, laat woorden binnen, of juist niet, soms bewust, soms automatisch. Stel jezelf open, of juist niet. Het kan beslissen over dood of over leven. Een waarschuwing opnemen of negeren, hangt…

de dag herpakt zich niet nu de duister invalt om deze opgang te krijgen lukt al even niet meer door vergetelheid omarmd zinkt hij iedere dag een stukje dieper in zijn vergeelde canapé…

ik wist de weg naar het land maar een vale zon scheen pal tegen wind waaide vol in ons gezicht de verte bracht regen met jou aan de hand als gidste je mij stapten we urenlang door over een pad dat zich na iedere bocht rechtte en geen eind leek te krijgen we rustten in het avondlijke zuchten van wind onder koud sterrenlicht…

zij wel bij haar maar niet bij mij ze laat me hangen negeert me en reageert wel bij hem hij weer bij haar bij mij geen duim noch één woord twee weken al ik was het allang vergeten als jij er niet over begonnen was een reactie van wie ook al weer…

Overal zijn straten met huizen en mensen die daar wonen net als ik. Die misschien nu precies hetzelfde denken, uit het raam peinzen naar de lucht, die vele dromen draagt en waaiert. En die elkaar ontmoeten in hun vlucht, zich samenpakken in de wolken om mee te liften op regendruppels terug naar beneden. Op zoek naar…

Strogele vogelschrik wreed gestroomlijnd ’s nachts op zijn mooist in de benzineboomgaard, verjaagt noch verschrikt: lokt de koplamp. Tondelzwam, vuurgevaarlijk niet gedetermineerd door Linnaeus. Eksters leidt hij langs ’t nikkel in de kassa, de plukkers drenkt hij in de boomgaard. Romp zonder armen, mokkend crucifix;…

Iedereen als ik, met lijf en met leden; Vol dromen en wensen, met een vloek en gebeden. Met adem in leven, in nemen en geven. In zorg en in angst voor verlies en om vangst. In dat besef, niet meer op mijn bangst door al dat te zien wat wij delen: Een klontje ik, een wolkje jij, het kopje erbij. Gezelliger dan toch, om hier te…

Zie doch eens: in deze poel Was te voren geen gewoel, Geen geruchte, geen geschil; Alle dingen waren stil, Al de vogels zonder nijd, Al de vogels zonder strijd; Maar een schreeuwer, metter vlucht, Hier gevallen uit de lucht, Maakte, door zijn hees geschal, Twist en oproer overal; Maakte dat het ganse rot Kwam gesprongen uit het kot, Kwam…

Nog een keer kijkt ze om en ziet haar vertrouwde huis. Ze verbleef er helemaal alleen en gaat nu naar een verpleeghuis heen. Nog een keer kijkt ze om. Alles om haar heen is onbekend. Ze ziet haar dochter gaan en blijft zelf achter de gesloten deuren staan. Nog een keer kijkt ze om. Ziet haar leven in een vogelvlucht. Wat heeft het…

In de maatschappij verkeert verkeersveiligheid ondanks voorlichting ongelukkig in zwaar weer door digitale teksten.…

de taal die zij bezigt is sneller dan de snelste trein ooit al valt er geen touw aan vast te knopen rode lippen kakelen onverstoorbaar verder terwijl polsgemofte handen een te grote tas met franjes vasthoudt op haar neus een duidelijke zwarte bril die haar blozende wangen complimenteren…

Een plekje zou ze krijgen, in een mooi en nieuw tehuis. Een grote ruime kamer, met pantoffels voor de buis. En ze zag de voorjaarsbloemen, bloeien in de achtertuin. En tijdens warme zomerdagen, zat ze heerlijk op het duin. Maar de herfst bracht lange dagen, eenzaam lag ze in haar bed. Zo nu en dan kwamen de kinderen, en werd er even opgelet…

jij hebt de marges verlegd grenzen geslecht maar vond in niemandsland geen uitgestrekte hand wel ogen vol achterdochtige vragen geen mens om mee te praten jij moest zo nodig de wereld verkennen op eigen benen staan die klap kwam onverwacht hard aan toch veroverde jij een plaats in door de hel te gaan bereikte jij de hemel…

Betonnen kijkdozen, soms verlicht op, boven en onder elkaar. Waterpas gestapeld, beweegt daarbinnen het leven alledaags. Poppetjes aan tafel of voor de tv, een kat staart uit het raam. Op de vierde de tweede van links, draait muziek, de flat deint mee zo ook de mensen in dit stads bestaan.…

geen roze schoenen dit keer maar zilveren al brachten zij geen stom woord uit, nee dat deden de roze sneakers wel waar zelfs wieltjes onder zaten en ze iedere keer net niet mee op haar smoel ging haar moeder maande haar nog tot stilstand en lachte haar gouden hartjes-tand bloot de invloed die ze ooit dacht te hebben bleek haar…