Hartenkreten over verdriet

Ik zie tranen zwellen in de rode ogen van mama tranen die mijn hart kwellen en die mijn keel dichtknellen Woorden schieten me tekort waardoor alles me teveel wordt Langzaam voel ik een druppel over mijn wang glijden en dat is nu net wat ik probeerde te vermijden Ik leg mijn hand op mama’s hand een hand van troost Woorden zijn niet meer…

Jij hebt het zout van mijn tranen geproefd. Je handen hebben mij vol liefde gestreeld. Je lippen hebben mij zachtjes gekust verdriet gesust.…

Een raar gevoel komt mij tegemoet Ik kan niet beschrijven wat het met mij doet Het maakt me verdrietig maar ook blij Het voelt zo gesloten maar ook zo vrij Ik snap niet wat ik hiermee moet Ik snap niet wat het met mij doet Ik ben nieuwsgierig maar ook bang Het is iets raars waar ik naar verlang Ik wil dat het ophoudt, ik wil dat het stopt Voordat…

Ik zweer dat ik je nooit zal verlaten Vanaf nu is het gedaan Dit nog even afronden En dan terug jij en ik Voorgoed bij elkaar Ook al lijkt het nu veraf Lijkt het eeuwen geleden En maakt het wachten me bang Koude regen komt over me heen Het kan me eigenlijk niet schelen Ik blijf volharden Mijn gedachten zijn bij jou Omdat ik van je hou…

Ik weet niet meer wat de te doen Ik weet niet meer wat niet te doen Ik weet niet meer waar naartoe Ik weet niet meer waarheen ik moet Zo verloren, zo alleen Zo verlaten, zo veel geween Mijn tranen stromen inwendig door Een stortvloed van pijn en verdriet die gutst door mijn lichaam heen Ach, ik weet niet wat ermee te doen Ik weet niet…

Mijn zoon, hoe is het zover gekomen wat is er gebeurd heb je de verkeerde afslag genomen of ben je meegesleurd door die donkere duistere kracht die ik zo ontzettend haat die heeft jou in zijn macht en jij die dat toelaat Ik sta aan de andere kant en als je ooit zover bent dan reik ik je mijn hand, zodat je weet, dat je weer op de goede weg…

De eenzaamheid staat op zijn gezicht te lezen ik lees letter voor letter ervan af. De triestheid is hem geheel omgeven, leven in soberheid bijkans een straf. Een gevangenschap die hij zichzelf oplegde als boetedoening leek het wel Een zware straf, misschien te zwaar, alsof alle kommer en kwel: Zo uitgezweet kan worden. De eenzaamheid ligt op…

Bomen getooid in witte aanschijn Gekleurd door de zon haar tranen Rood haar ogen bij het ontwaken Een keuze is haar rauw ontnomen Roder haar ogen bij de bedgang Hoop is gedrenkt in zwarte inkt Inkt waar haar testament van leeft Rouwen zullen de gekroonde berken En al wenend nemen zij afscheid…

Ik open mijn ogen Jouw hart is al even op slot, Ik open dat van mij, maar alleen jij kent het plot. Ik ontdek mijn fouten, Jij somt er nog meer op, Ik verontschuldig me, Jouw hart zegt duidelijk stop. Ik vraag nog een kans, Jij geeft me geen illusie, Ik ben ten einde raad, Jij wil geen geruzie. Ik heb je steun nodig, En wil met…

En zij duwen, duwen en duwen maar schreeuwende woorden en rust gevulde pillen- en hoe moet gevoelloosheid mij leven geven? Ik ken die rust, ik ben die rust, die ontkenning die door aderen sluipt de levenloosheid die in ogen kruipt, waar ieder woord naar afstand ruikt. En zij maken, ontwaken in mij dromen waarin ik mezelf ophang aan bomen…

Kijk daar gaat ze weer, op haar fietsje langs het meer. Mensen staren me aan, heeft ze eindelijk een baan. Hoor ik achter de ramen, ik hou me groot en verstop mijn tranen. Ze heeft zeker weer wat nieuws gekocht, ze ziet er niet uit, wat een gedrocht! En hij maar werken, nou ze zal het merken! Gelukkig ik ben weer thuis, in…

Even heb ik gedacht.. een kleine fractie van een seconde was 't maar.. maar even dacht ik.. wonderen bestaan...'t is echt waar ! Maar de volgende dag meteen lelijk op mijn bek gegaan.. de illusie onderuitgehaald dromen weg...wonderen van de baan !…

Ik probeer een kleine troost te vinden in de vele woorden die ik zing ik hoop dat dit lied ons zal samenbinden en kracht zal krijgen in mijn familiekring maar ik weet het heeft geen zin het maakt niet uit wat ik doe ik ben nog steeds geen heldin waar leidt deze weg naartoe? nooit zullen ze me zien staan ook al doe ik zo m'n best ik kan…

Ik wil je helpen! Wat is er toch met jou? Het lijkt wel of je zweeft alleen dan in de kou Ik wil je zo graag helpen maar dat kan zo echt niet Ik wil dat je me alles vertelt ook over je verdriet…

Ik heb een masker opgezet, niemand die er op let. Niemand die weet hoe ik me voel, dat was mijn doel. Ik hoop dat niemand het ziet, al mijn ellende en verdriet. ik doe vrolijk de hele dag, laat me alleen zien met een lach. Ik moet weer huilen, achter mijn masker kan ik me verschuilen. ik sta voor iedereen klaar als er iets is, maar dan…

Schrijf, schrijf mijn pen Schrijf mijn beste vriend Schrijf alles wat je niet kan zien Schrijf alles wat je niet kan voelen Schrijf over gister en eergisteren Schrijf over morgen en overmorgen Over mijn pijn en verdriet en alles wat je om je heen ziet Schrijf over alles wat ik heb gedaan en alles wat ik heb misdaan Schrijf, schrijf mijn…

de regen tikt tegen de ruit en maakt lange strepen op mijn gezicht ogen roodbevlekt door de stromende regen ik zeg geen woord en bijt op mijn lip een ijzersmaak en weer die regen ik geef geen kik als een gesloten kist die niet open kan soms heb ik geschreeuwd niet dat het helpt vergeten doet het niet gegrift in mijn geheugen met een…

Ik zou wel eens willen vliegen, over alle wolken wiegen. Even weg van daar benee, alleen of met ze twee. Even weg van alle zorgen, vliegen naar een nieuwe morgen. Als alles sterren aan de hemel staan, zal ik terug mijn bed in gaan.…

ik vlieg door de lucht en zie het land van gister. zo mooi en zo groen, zo vruchtbaar en goed. Ik vlieg weer verder, mee met de tijd. en ik zie de scheiding tussen licht en donker. Ik vlieg door de lucht, zie het land van morgen, zie een rots zo zwart en leeg, zo kil en kaal. in een moment verandert er zo veel, wordt alles anders…

Ik mis dat gevoel dat ik kreeg van jou Nou mis ik het in mij van jou De maskers worden opgezet Maar gaan weer af, als ik op bed Lig want, ik mis je... Tollend als een draaimolen op de kermis Verga ik in mijn gedachten Ik mis je, jou, jij, zo tegen die lange nachten Noem het obsessief, neurotisch, dwangmatig compulsief Noem hoe je het…

Loop nu heel alleen, aan het strand. Waar ik eens liep samen met jou, hand in hand. Zie nog de sporen, van onze voetstappen, in het zand. Een hart vol verlangen, in eenzaamheid gevangen Maar net als water, stroomt door je vingers ging ook dit geluk, van me heen. Voel me nu zo alleen!!…

een hoge parasol, een witte weerkaatst de zon maar laat het natte door de regen regent, druppelt langs de voet de zon is nu geen zegen maar versteekt zijn warme gloed maar hopend blijf ik zitten de parasol, ik heb hem eens gekregen hij valt me tegen, smaakt me bitterzoet…

Als de zon voor jou, niet meer zal schijnen Je mist de warmte en het licht en je hoort zelfs de lach, niet meer van een kind. Als je het mooie niet meer ziet, van wat het leven je biedt. Dan ben je bevangen door een intens verdriet. Het liefst ben je dan alleen, geen mensen om je heen. Maar een vriend blijft naast je en reikt je zijn…

Het kind in haar wil rennen ver weg van haar zorgen Het kind in haar wil zijn en niet wegkwijnen in pijn Het kind in haar wil rennen ver weg van haar zorgen het kind in haar wil leven in vandaag maar ook naar morgen Nu wil het kind in haar graag spelen maar zij kan enkel spelen met de wind het kind in haar wil rennen maar Gestorven is haar…

Als mieren rennen ze door m'n kop Miljoenen gedachten, uit het niets Niet te stoppen Nooit rust in die kolonie, altijd rennen Door elkaar, over elkaar, buitelend Springend van de hak op de tak Stomme mieren, gedachteloos rennen ze rond Ik wou dat ik ze kon vangen Ik zou ze zo graag voor altijd vernietigen Ze blijven komen 7 dagen per week…

En ik zou wel willen schreeuwen: Hou van me! Maar dat doe je al.…

Je staat daar ontroostbaar na zo'n moment en je voelt je of je verlaten bent er was iets moois dat is beëindigd dat constant je gedachten pijnigt. Maar dan opeens glijdt zacht en warm om je schouders heen een arm die je troost biedt en voelen doet dat je toch ook weer verder moet. Heel langzaam kruip je dan uit dat dal en weet dat de tijd…

Waarom heb je dit gedaan? Hoe kon je dit nou doen? Ik kan het bijna niet meer aan. Waarom ben je vreemdgegaan?…

Met verdriet sluit ik mijn ogen Wetend wat me te wachten staat Wat zo boven water gaat komen Is iets wat me niet koud laat Omdat ik eigenlijk hoop dat het niet wordt gezegd Ik ben bang als de dood Maak het niet bekend... Want als je dat doet verlies ik je voorgoed En dat wil ik niet Het einde is verdriet....…

dingen die gebeuren moet je maar mee leven ook al is het erg of je een persoon moet missen of iemand je aangerand heeft of verkracht je moet er allemaal mee kunnen leven soms lukt het niet maar je moet door kunnen zetten sommige dingen zijn gewoon te erg wat er gebeurd is je moet er over kunnen praten mensen kunnen waarschuwen…