7154 resultaten.
Papa Bunker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 Wie bewust geen vrede zag, liet oorlog blijven
dat de droom vol brandnetels zat ben ik vergeten,
niet hoe ik mocht rusten in een bad, al leek het
meer op bloed, maar er dreven nergens lijken.
Ik likte de laarzen van de eenvoud, waar het hart
verdronken bleef binnen de afgesloten martelkamer.
Schaamte voor de nabijheid van het lagere deel,…
Absalon
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
514 ( voor Adriaan van Dis )
Adriaan, mijn zoon, wat kan een mens
diep wegzinken in zijn ellende
in zijn schrijfkamer, de zeewind
giert door de holten in je hart,
naar de bossen van Indië, waar ik
mijzelf heb verhangen of ben jij het?
Ja, mijn lijdzame disgenoot, trouwe
viervoeter, nu ik je edele kop weer
zie op die ordinaire kijkkast, vermoed…
Bij 'Rood huis in het park' van August Macke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Het rode droomhuis lacht mij toe
als de rode haren van een beminde
vrouw in het buitenland.
Het pad in de bloeiende tuin
is een rode loper, die aan het einde
opklimt en vervloeit met het huis,
het huis van rode aarde. Geschilderd
in zijn laatste jaar lijkt het huis
mij een voorschouw op de bloedige
terugkeer naar de rose moederschoot
de…
Zelfdestructie
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.497 (voor Adriaan Venema)
Contactarmoede is het leed dat men
vandaag de dag ondergaat alsof het
altijd zo is geweest, men knijpt de
ogen toe, loerend door de spleten in
het plafond, naar een wereld die
zinspeelt op kil bedrog. Opgesloten
en onzichtbaar lijden wij aan eenzaamheid,
de trap naar boven en beneden opgetrokken
uit angst en zalfbescherming…
Klaus Mann ( 1948 )
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Hij sliep in zijn zwarte kooi, waarvan
de toppen, gouden bollen om te strelen,
niet te breken en in zijn trillende hand
tussen de wijs- en middelvinger de pen,
waarmee hij zijn natte haren kamde,
alvorens het licht te doven. Hij zocht
voorbij het venster van zijn kamer naar
een droom waar de pijn was opgebrand.
Dat donker, iedere nacht opnieuw…
Rejoice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 (voor James Joyce)
De witte eindeloosheid achter het zwarte
ooglapje van een Ierse druide,
een dag vol groeiende doolhoven twaalf
kilometer onder de zeespiegel,
zeeslangen liggen roerloos achter
purperen pilaren,dat ene oog,zoals
de vervaarlijke cyclopen,speurt
sneller dan het hoogste licht,
dwars door de stalen muren van een
ziekelijk…
De tijd opgeheven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
753 (voor Gerrit Kouwenaar)
De koekoeksklok blijft dicht, er is werkelijk niemand
die de besneeuwde harten wil verwarmen,hoe alert
de koffie-ogen ook spieden, zich naar binnen draaien
als opgeblazen carnavalsballonnen, prikkeldraad,
onder de ijzeren wals gillen de eenzame, ineengedoken
lieveheersbeestjes om de genade die uitblijft
en er zijn…
Seksmaniak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 (voor Ronald Giphart)
Uit de teugels van valse
geruchten en ontaarde mijlpalen
(typisch weer dat rare sujet)
weergalmt het gebrul van de
jongeling, de gestaalde kanonnier,
een Waterloo van zinnebeelden
klettert op hem neer als
melkproducten van Maria's,
inclusief de pittige smeerkaas
van tedere jongedames en het
gevecht van krolse poezen…
Zuignap
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
615 (voor Adriaan Morrien)
In een moderne burcht te Utrecht:
'Pardon,mevrouw,dat ik zo onbeschaamd
in uw tepels knijp,maar de manier
waarop Adriaan het woord 'tepels'
uitspreekt,maakt mij razend van
verlangen. Maar wat zegt u?
het geeft niet,want die dichter
doet het meestal ook,wel verdraaid,
dan is zijn wereld toch kleiner
dan ik dacht.…
Femina
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
747 O borsten -
ik zou in ze willen verdwijnen
als in grote ruimteschepen
met zachte, Perzische tapijten
en warme melk met Bambix,
terug naar kinderparadijzen.
O tepels -
ik zoek de volmaakte
(tepels gevuld met wodka?)
als een ontevreden kind,
ik ben blind, stekeblind!
Zou zij ze hebben? of zij?
of jij? O beeltenissen
van het driftige verlangen…
Een ufo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
571 (voor Herman Brusselmans)
Te beseffen
dat zijn waaier
om verkoeling een ijsparapluutje is
wat nog altijd meer is dan Nix
en toch vermoed ik dat hij
de minst geile bromfiets van heel
Gent is, vreemd hoe hij zijn handicappen
te kijk zet aan een schandpaal,
terwijl hij van nature zo schuw is
als een misplaatste kangoeroe,
feit is dat men loslopende…
De banvloek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 (voor J.J.Slauerhoff)
Door vele kwalen ingehaald,
zwierf hij van zee naar zee,
door burgers grof vermaald
nam hij zijn noodlot mee
en waar hij ook kwam,
tussen de dijen van een vrouw
of toen hij opium nam,
zijn obsessies werden grauw,
zodra het land veroverd was.
Liever jaagde hij maar voort
met een duistere grimas
rond de lippen…
Kristalwijze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 (voor Hans Plomp)
Hij zwom ver de droomzee in,
zonder om te kijken (of even),hij dook
diep,tot de bodem,zonder omhoog te kijken
(pijlsnel),hij nestelde zich voor lange tijd
bij zoenende zeemeerminnen met jonge,stevige
borsten en felgroene staarten,bij speelse roggen,
krachtige haaien en kalme walvissen in trance,
bij verliefde dolfijnen met…
Kruidendokter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 (voor Marcellus Emants)
Drie mooie vrouwen deelden het zware
zienersleven,hij schreef alsof hij tuinen
spitte en kruiden verbouwde,met een geestdrift
die hen allen verbaasde. Hij prees de werking
van ieder kruid en aan de puntjes van zijn
sierlijke snor herken je de punctuele estheticus.
Haat koesterde hij voor het onechte,voor de slappe
aftreksels…
Vermoord
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.160 ( voor Johan Ram, vriend van Louis Couperus )
In de schaduw van de meester wachtte je
tot de les was afgelopen, zodat je wandelen
kon met hem, op geheime plekken in de bossen,
nabij Den Haag en in de warmte van Italië.
Elkaar omarmend als man en vrouw, voorzichtig
kuste je zijn natte mond en met de hand streelde
je zijn zachte buik, waarna…
Stedum - Harar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 (voor Hans van Pinxteren)
Het kleine dorp in de kleiwoestijn met de
kronkelige sloten rond de sompige weilanden
met hier en daar een rauwe boer. Als kind
ging ik er naar de kleuterschool, in de pauze
stootte iemand per ongeluk een hark in mijn
kop, het litteken is nog zichtbaar boven mijn
linkeroog. De wond in mijn hart ook, dat mijn
vriendje…
Witte magie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Subtiele bewegingen
over de zin van het verborgene
ontstegen
aan het aardse gewoel
een Daphne in ballingschap
verlicht
de sombere valleien.
Zij schildert met penselen
van de eeuwige kleuren
op het palet van God.
Uit haar handen stroomt de balsem
voor de kinderharten
zij weert de angst uit schaduwen
met dunne lijnen
zoals orakels doen…
Ontwaakt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.116 Een witte nacht in Tiberias
en langzaam glijdt de boot over het water,
dat de kussen van de maan opvangt,
als een droom die nooit herkenbaar wordt.
Dank voor het stillen
van de stormen in mijn hart,
ik was verbrokkeld en vergaan,
naar Tara afgereisd.
Dank voor het wandelen op borsten,
die zacht en warm zijn.
Dank voor het stopzetten
van…
Congeniaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 (voor Jotie)
Een lange nacht in Gent
om een dode vriend te eren
wat god wat een dwaasheid is
maar de armen doet groeien
in een slagveld met de duivels
die verloren wordt
opnieuw
zoals hij openbaarde
en ik een in memoriam
er achterna uitvecht
niet ver van Oudenaarde
gedeeld in bloedende letters.…
Fossiel uit 1952
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 ( voor Hans Faverey )
Ook al lijkt mijn lichaam expressie te zijn,
je kunt niet bij mijn hart naar binnen,
de dromen hebben zich aaneengeregen tot
een weergaloos harnas, in mijn verslapte
spieren woont de koning van de stilte,
de drum wordt aangeslagen door een
vermoorde sjamaan, de zandkorrels op de
paardevel aan de rand van de Seine
schieten…
Zeester
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 (voor Bob van Tiel)
Blind en te broos zijn wij voor
de ware vruchten van de geest,
nieuwe heelallen doemen op in jouw
onbevangen oogbollen van profetessen
uit een ver, onzichtbaar gebied, blind
ben ik, om te zien waar jij uit voortkomt,
grens ik wellicht, maar kan niet spiegelen
wat op zich te breekbaar is, te zacht, of
het kan in stilte…
Zielsvreugde
netgedicht
2.1 met 30 stemmen
5.429 ( voor Gabrielle Roth )
Diep is de dans, magisch de muziek die zij
ons aanreikt, vrij en gracieus als de adelaar,
krachtig en vrolijk als een dolfijn,
snel en lenig als een panter. In haar ogen
zie ik de vlammen van Moeder Aarde,
de passies uit de eeuwigheid.
Haar slanke, wilde benen bewegen vurig
op de dansvloer van zand en gras. Haar…
Vaarwel kerkhof
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
633 (voor Lucebert)
Ik zie het lege pad,
de keurige graven
met hier en daar
een oude bloem.
De doodgraver rolt een sjekkie
bij een pas gedolven graf. Hij
fluit een wijsje zonder ritme
of gevoel. Hij groet me alsof
ik een feestpark betreed. Ik
knik hem somber toe, zo doe ik
dat met rouw en daarbij hij
lijkt in trouwe dienst.
Aarzelend…
R.I.P.
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.514 ( voor J.M.A. Biesheuvel )
Zijn biezen gepakt ligt hij vast met zijn hoofd
in de warme schoot van Eva, Adam spelend, is hij
dood of slaapt hij? Vermoedelijk houdt hij vakantie
in zijn achtertuin en houden de pillen hem eronder,
hoe hij ook zweert bij die noodzakelijke rotzooi,
ik mis hem, die slimme rakker, hij is deel van mijn
leefwereld,…
Ware elf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
769 Naast het protserige stadhuis, de imposante
Sint Jan, het verzonken kasteel van Jacoba, mierzoete
wafels en houten kazen, verschijnt dan hier dan daar
een zuster van Camille Claudel, in praërafaëlitische
stijl, wat geen blanco-toerist vermoedt, overstijgt zij,
de Groene Fee van Gouda, alle vergane glorie.…
Liefdesengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
657 Voor Theresia van Lisieux ( 1873 - 1897 )
In jou zie ik de genade van de hemel,
die zich uitstort als een waterval van bruisende Liefde,
via jouw open hand van heiligheid en voorspraak.
Dankbaar herinner ik mij jouw geschriften,
als een troost in mijn eenzaamste nachten,
in een groot klooster nabij de Noordzee,
toen ik wenste te sterven om…
Bij 'Vrouw met kraai' van Pablo Picasso
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.094 De handen in aanbidding rond de vleugels, rond
de borst van de zwarte vogel, die zich verlegen
afwendt. De vrouw met de lange, slanke vingers
droomt weg in haar lijkwitte gezicht. De kraai
als symbool van dood en onderbewustzijn is hier
beschermengel in vermomming, kenner van de onbewuste
driften en een visionair medium. De edele vrouw kust
hem…
Pessoa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
654 Er liep een dronken sjamaan
door de straten van Lissabon,
kijk eens aan, hoe profaan
deze man zijn hel overwon.
Pijn was niet te tellen
als de steken in zijn rug,
nu kan niets hem kwellen
en komt hij in mij terug.…
Eilanden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 Soms vervloek ik God
soms de mensen
maar het helpt niet
zoveel eenzame nachten
dwalen we
langs het zwarte water
met onze gedachten
aan een verdwenen liefde
nog zie ik je gaan
in een droevige boot
aarzelend
met je roeispaan
net zo verdrietig als ik
kijkend naar de rode vlag
die langzaamaan
gerafeld wegwaait
in een duistere wind
hoe moet…
Complex
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.840 Achter haar westerse kleren
straalt een oosterse prinses
en in haar vurige ogen durf ik
niet te kijken ( bang dat de
tijger springt ) te lang zonder
streling maakt haar lichaam boos,
boeken vallen en zij raakt mij aan
maar nog zal ik niet kijken, zal ik
niet dulden dat ik haar verscheur of
zij mij, dat weet je nooit, dat ik woest
verslind…