7154 resultaten.
Verbannen eruditie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 ( voor Marcel Proust )
Het boegbeeld van de geheel vermoeiden, de weerlozen
in een zinlloos tumult, geteisterd door fysiek verval.
Een hoge ziel paradeerde over de puinhopen van een
vluchtig verglijdende tijd en het al te oppervlakkige.
Zijn droevig gelaat werkte als een magneet voor de
vele beelden die hij tijdloos maakte, bezielde. Hij
zag…
Staalwijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 (voor Bert Schierbeek )
Natuurlijk was hij een dichter van groot formaat,
al liep hij er niet mee te koop, wat hem zeker
extra sierde. Hij deed alsof hij een boer was,
die schreef met koeienstront en paardenmest, maar
achter dat ruwe masker verschool zich een ware
engel met een scherpe zwanenveer.
Er zijn maar weinigen die het mystieke geheim…
Kuttrut
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
815 Zij is dichteres en ik heb een foto
van haar vrolijke gezicht, uit haar
gedichten maak ik op dat zij nogal
drinkt en wat erger is, ze lijken
verdacht veel op de mijne, zodat het
beter is om een te worden, lijkt mij,
tenminste in bed, om daarna klassiek
te brouilleren, want een eendagsvlieg
lijkt ze mij in alle opzichten, ik
steel haar mollige…
Meisje
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.367 Ze was gekleed als courtisane
en zij gleed op een stuk karton
over het ijzel naar beneden, zulke
ontdekkingstochten waarin alles mag.
Haar vriendinnen slaakten hoge kreten
en ik stond op de brug spiedend
van een zwaan naar haar en van haar
schuldig naar de zwaan. Ik benijdde
zijn gedaante, waarmee hij onbezwaard
mijn Leda kon begluren. Ik zag…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 Georg Trakl
had ook geen duurzaam verweer
tegen de onbarmhartige luchtslangen,
de wraakzuchtige gieren door menselijke
ratten uitgezonden, om van zijn verlaten
vlees te vreten. Hij was het bange prooidier,
troosteloos vereenzaamd, in zijn fragiele nek
gebeten en doodbloedend achtergelaten op een
verweerd harnas in de sneeuw. Zijn witte bloed…
Torero
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
850 De zwarte stier wendt zich
als een stuurloze bulldozer
in de arena, zijn nieuwe weiland,
waar de boer een killer is,
die achter zijn rode lap de dood verbergt.
Het wrede publiek waant zichzelf kunstkenner bij uitstek,
terwijl het in feite toeziet hoe een dier misleid wordt
door een gelikte macho in een cryptisch ballet,
waar het bloed hen…
Join
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.346 Soms denk ik niet meer
ook niet aan dichten
en zelfs niet aan vrijen
dan is alles vlak
bewegingloos dor
mooi vind ik dan
de lanen bij zonsondergang
het piepen van mijn fiets
een liedje van maffie Shaffy
het kwaken van de kikkers
de zenuwzieke krekels.
Dan ga ik op
in rook met hennep
verboden paddestoelensoep
een kleurige nar
een lachend…
Gelijkenis
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.724 Ik vernam dat mijn vader achting verkreeg
in hoeverre zijn preken aansloegen, een
burn-outsyndroom ter beloning. Ik doe niet
anders. Ook ik dien het woord. Misschien dat
poëzie verhevener is, maar beweren durf ik
niets, want mijn schrijven is eenzamer en
het is nog maar de vraag of mijn gemeente
luistert. Zo stond ik eens te preken voor
de dieren…
Draagbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
523 ( voor Lucebert )
Nu
de oogblinden
voorgoed
gesloten zijn
de dans voorbij
donkere tonen
donkere tonen
dragen hem mee.
De kwasten
staan nog
in de terpentijn
maar vallen langzaam
langzaam uiteen
of worden opgeruimd.
De pennen gaan
eenzelfde lot
dragen hem mee
dragen hem mee
de donkere tonen
tot het stil wordt
te ver voor oren…
Aids
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
805 De dodelijke angel in het spergebied
laat sporen na, ijskoud bloed,
en er zijn geen takken om het uit te wissen.
Je gaf de paarden voer en met de varkens
heb je gedineerd, een zomerpark vol bessen
en papavers, vermoord, door de gifwolk uit
het zwarte woud, je oneindige stem, klank
van een sprookjesfee, is weggeëbd naar het
gebied van Thanatos…
Sjamanistisch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 Aangekomen bij het laatste dal knielt Mekka
voor hem neer, een tempel met modeboeken
verwijst naar reizen of kreperen. De Turkse
vrouw bindt vijgen aan zijn heupen, terwijl
ze lacht wordt Gulliver een Marco Polo op
zoek naar de voedzame tepel, de aarde is
een grote borst. Diep in de oceaan verlaat
de haai zijn gevangenis en het moegestreden…
Vitalistisch
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.026 Vanuit het naargeestige Noorden hoor ik tromgeroffel
als een gestaald leger geboren op het slachtveld,
de terugtocht naar aardbeienvla en suikerkoek. Land
van rust, waar de duivel zijn slaapplaats heeft, waar
God aan mijn geweten knaakt als een verslaafde rioolrat,
er sluipen panters in regenjassen door het Veluws groen,
niemand ziet de bloedende…
Bedelares
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
567 Maar, bedacht ik, ik ben net zo dakloos als jij,
net zo vervuild en hongerig met de meest afstotelijke
zweren op mijn vermoeide gelaat, ik heb ook niet echt
het middel om mijn hier-zijn te kalmeren, een plek om
mijn vervreemding in te helen, laat ook mij maar
ronddolen op de straten van kwetsbaarheid en dreiging,
immers, ook de dromen van een…
Paria in onmacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
681 Al kan ik nergens heen en staat mijn lot
getekend in de sterren, gevangen van kindsbeen af,
een onzichtbare kracht blijft mijn gang versperren,
iedere beweging is verdacht en elke uitval wordt
gestopt. Binnen een seconde ligt het zwaard mij op
de keel. Voordat mijn ik zich vrij ontpopt is heel
de wereld in een harde schaal ontaard. Ik dool,
onthand…
Lustoord
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
959 ( voor Ovidius Naso )
De dorstige bloedzuiger verstopt gevaarlijke
glasscherven tussen de plooien van haar glooiende
schaamlippen. Het gladde slipje van gele zijde kriebelt
als duizend harige rupsen tussen haar strakke, gladgestreken
benen. Glibberige holbewoners bevolken haar fantasie,
hitsige centauri met kolossale fallussen tussen
gespannen…
Vorst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
918 Er zat
een vrolijke pad
op een paddestoel
te Padua, via
het achtvoudige pad
vond hij een pad
naar verlichting
en van geluk kwaakte hij
aan een stuk door.
Men zei dat hij
paddestoelen at
maar dat was lasterpraat
en behoorlijk dom
want niemand vroeg hem wat
hij at
want hij at
namelijk Niets.…
Spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
710 Net zo dik als Du Perron,
overspannen als Marsman,
ingeteerd als Slauerhoff
en uitgeteld als Rimbaud,
wijs als Van Eeden,
dom als weet ik veel,
teveel om op te noemen,
getergd als Strindberg,
droevig als Woolf, Plath
en ga zo maar door,
eenzaam als Rilke,
vol wanhoop als Ter Braak,
diepzinnig als Hesse,
verga ik in mijn dagen
als een…
Incognito
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
970 Ik weet niet wat het is dat mijn bloed zo
naar beneden wordt getrokken, alsof het een
wil worden met rode rivieren uit vulkanen
of met Israëlisch zand in woestijnen,
sterren rondom de maan. Mijn kreupele hart
zoekt een stok om van verveling naar de zee
te gaan ( mijn voorvaderen hadden meer te
doen, Spanjaarden of Engelsen de pan inhakken )…
Deze oudheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Terug naar het verleden, naar de bouwmeesters
van tijden die de verbeelding te boven gaan,
maar die roepen om aandacht, die geestelijk
ons meer nabij zijn dan ooit tevoren.
Het verleden is niet vast te houden, alleen
in de ziel liggen mooie, dierbare beelden.
Losliggende eilanden die een geheel vormen,
waaruit een ongekende roos opbloeit;…
Dakloze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
776 Hij eet zijn Russische brood
op een koude bank
onder de gesloten kerk.
Bitter is het voor hem om
ontzien te worden of bekeken
als een engerd. De kruimels
waarvan hij smult, zullen op
een dag het ware goud zijn,
dat beloofde de priester hem.
Sommige honden raakt men ook
niet meer aan, denkt hij,
zichzelf herkennend in hun ogen.
Dus lacht…
Een kruis slaan
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
534 ( voor Paul van Ostaijen )
Gol-
go-
tha
ver-
school
zich
diep
in
hem
liefde aan zie…
Protest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
836 Vroeger dacht ik moet het leven zin
hebben, maar tegenwoordig geloof ik
in de heilzame zinloosheid en bolle
borsten, die zich ongehinderd laten
strelen en wijn die door het keelgat
glijdt als minzame parels die absolute
verlichting brengen. Er zit iedere dag
een dikke man lievevrouwemelk naar
binnen te werken, weer of geen weer,
de buurt spreekt…
Afdaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Soms
wanneer ik tussen de mensen ben
een vreemde in iedere zin
bang en alleen
dan
mis ik de engelen
die bij mij
toch ver zijn.
Vaak
terwijl ik lijd aan zelfbedrog
waar ik ook ga
loop ik verblinding achterna
zorg goed voor mij
tranen die mij volgen
overval mij met voorspoed
verstop mij aan de binnenkant
van jullie frivole bustehouders…
Wijsheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Vroeger schreef ik als een erudiete vorst
met een gouden pen
op de duurste perkamenten. Nu kras ik,
armer dan de armsten, in de basten van
bomen mijn roemloze klachten in de natte
modder van verpauperde dromen.
Ik ben toch niet mislukt omdat ik Vondel
niet overtref of niet eens evenaar, nee,
het is welletjes geweest, ik gooi mijn
woorden…
Nehalennia vertrapt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
679 Langs de zee van Domburg
zat zij op een bank, zij was
een en al goedheid en juist
dat krijgt voor een godin op
aarde de meeste tegenstand.
Men wilde haar niet kennen
zoals zij was, want dat zou
hen verpletterd hebben, maar
hun schaamte is nu dubbel
zo groot en het lot zal hen
inhalen en wreed vermalen,
tot hun geest zich buigt
en de brokstukken…
Femina Femke
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 Nog nooit was een vrouw minister-president,
calvinistische en roomse mensen voeren de boventoon,
altijd mannenego's op de troon, geen vrouwelijk schoon,
laat Femke zegevieren, duldt geen valse vent!
Niemand van de heren is zo integer als zij,
is het volk blind en met enkel een geleidehond al blij!…
Open orakel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
694 Sapfo verscheen in mijn dromen
als een mooie, wulpse vrouw met lange,
zwarte haren en een renpaardtaille,
prinses in het wit op lichtbruine
sandalen, als een orkaan zo heftig
met machtige borsten van ivoor, warm
als vuurkolen. 'Dat', zei ze, 'is de
brand waar menigeen zich graag aan brandt
en daar ligt het land waar ik geboren ben!'.
Ze wees…
Toverdrank
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
927 ( Sonnema-sonnet )
Die pure een-en-zeventig kruiden
zou men niet zomaar in het wild kunnen plukken.
Ik deel dit Friesche wonder met al mijn bruiden,
tesamen ervaren wij de mooiste indrukken.
Dit vocht geneest ons van alle kwalen,
kostbaarder dan nardusmirre, geestelijk goud,
het zal de oude wonden niet openhalen
en de grootste toverdokters…
Breekpunt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
466 ( voor Mark Rutte )
Je hebt dan wel een nipte overwinning,
weet wel, de tegenstand is niet gebroken,
begin maar met je zogenaamde ontginning,
wij zullen jouw ivoren toren met de waarheid bestoken.
Dag en nacht ligt je fakeglimlach onder vuur,
blijf jij maar een verbeten slaaf van het kapitalisme,
vier maar blindelings feest, rechtsaf met…
De Israëlische dichter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
741 Na alweer veel teveel bier en wijn;
die ene kus in het verlaten ochtendhotel,
terwijl je vroeg of je met me meemocht,
waar hij uit angst voor verkrachting
jouw ranke gestalte moest afwijzen,
hoezeer jouw teleurstelling ook pijn deed
in zijn uitgerukte hart. Maar sinds hij je
hart mist werd hij herboren in pijn. Eureka,
de jaren van observatie…