Alle inzendingen over liefde

Je stralende lach klinkt als muziek in mijn ogen. De zonsopgang van je billen aan de horizon van mijn lust. Mijn hart in bloei. Ik zing felgekleurde emoties die vervloeien in pasteltinten bij het beluisteren van jouw fluisterende wimpers. Je schoonheid raakt mijn ziel met een snik. Duinen van melk en honing het fluwelen strand van je…

Eerst de Jazz dan een biertje nog een biertje dan Dolly of Barbra en weldra nog een bier en nog een aan de manier waarop hij Barbra's naam uitsprak wist je hoe laat het was...…

geboren zo klein, zo kwetsbaar, zo fijn, ik zie wat van mezelf, maar ook dat jou, een mensje van ons samen, dat is precies wat ik wou. Slaap zacht, Lief mensje, Slaap zacht. Ssssh…

je staat te dralen op je voet het hoedje tegen zon en regen koketteert je goed in het gras een madelief nog niet vertrapt je cirkelt stilte en verleden om je heen praat tegen me eline je bent toch niet van steen…

's Ochtends vroeg bekruipt me met je armen het gevoel dat dit moment een eeuwigheid verdient Open ik onbewust mijn ogen loopt mijn blik tegen de lamp die gedoofd is als de nacht met het eerste ochtendgloren Zelfs nachten dreigen in de duisternis van nieuw licht te verdwijnen als geen ander heb ik het begrepen zonder er ooit de reden voor…

Na een warm lavendelbad stond je nat na te druppen op de blauwe badmat, je begon te huppen je borsten deden mee, je was blij bij mij te zijn, toen ik met je vree rilde je van de napijn over alle wrede eenzaamheid en je lichaam dat verkilde, sinds je de dagen met mij slijt krijg je meer dan je ooit wilde en we slapen tijdens zonsondergang…

Een gedicht maken Een gedicht maken met als doel om mensen te raken Emoties, pijn Omschrijven hoe mooi liefde kan zijn Kijken naar is een leuk ding Nadenken over: dat is mijn vriendin Maar dan spreekt de werkelijkheid Want als ze met kleine witte pilletjes gaan gooien Wordt er toch nooit een kind geboren Maar ik blijf positief en houd me vast…

De rugzak met het verleden erin wordt steeds zwaarder Ik wil het vergeten, zodat ik door kan gaan Elke dag draag ik hem bij me Alles zit erin, elk verdriet, elke traan In mijn hart draag ik de gelukkige momenten Mijn hart zit vol met complimenten In mijn hart zit jij Jij bent mijn alles, mijn maan, mijn tij Helaas zit jij ook in mijn rugzak…

mag ik als wildwaterbeekje sprankelen tussen jouw oevers als wolk voor de zon jouw schaduw delen onder je voeten mijn grint horen knersen als je zacht over mij loopt de lach op je mond zijn tussen verrukkelijke lippen de blik in je ogen met liefde betoveren mag ik je hart voor altijd…

Flarden van mist verhullen jouw grillen des te meer reden om mijn liefdeshonger te stillen. Ik voel me met jouw geest een jouw lichaam voel ik meteen. Geef me ons bestaan en sleur me van deze eenzame ellende vandaan. Vertel ons verhaal aan iedereen en laat ons nooit meer alleen.…

verwarrend, twijfel en hitte, heftige koorts, een scherpe, steile afgrond laat mij diep in mijn eigen angsten staren, duikelen, vallen, en onbekend, ongekend verdwijnen in bodemloze aarde je heldere ogen zijn verworden tot gevoelloze kooltjes, en je zachte vlees is verrimpeld tot stug, gebarsten eelt, je tedere handen zijn veranderd in vliezige…

Vlinders, allemaal rond haar alom, op elke boom en struik Al die vlinders kusten elkaar en kropen terug in haar buik Vlinders zongen van het lief dat zij heimelijk, zo beminde Hij was jong en ook inventief met een passie die verblindde Vlinders minden elke nacht; lieten haar naar hem dromen Ze had haar plannetje bedacht om snel in zijn…

Met dat wonderzachte velletje zwart en glanzend de eeuwige jeugd Er is niets dat niet aan jou deugt Of het moet je naam zijn wie bedenkt er nou zoiets... Met je lieve kreetjes die klinken vaak als iets tussen wanhoop en verontwaardiging in maar dat is slechts wat ik verzin Onbeschaamd en knuffelziek Lig je op je rug Je kronkelt…

mag ik je mijn veldboeketje geven met sprankjes vitaal leven een toefje ritselkruid met paardenbloemensap voor ongerechtigheden van de huid een slinger madeliefjes geknoopt met jeugd twee rode hartendiefjes wat bella donna tegen helder licht verzacht het ochtendzicht mijn veldboeket bloeit zomerzon is puur een gift voor ons van…

in mijn dromen zie ik jou in mijn dromen zijn we samen in mijn dromen blijf ik hopen in mijn dromen blijf ik geloven soms komen dromen uit…

Door een plotseling vochtig wordende mist wordt de lucht voelbaar zwaar geen hand voor oog te zien ze zucht haar wangen nat de wind steekt op haren wapperen voeten zoeken houvast waar je ook bent ik zal je vinden klinkt haar fluister door de nacht…

hij hapte zand in de woestijn liet toen zijn kamelen de toeristen dragen beantwoordde hun vragen over piramides en de koningsgraven maar even verderop staat op de rots zijn nieuwe huis in het groen van de oase zijn kamelen zien geen onderscheid alle mensen zijn gelijk hij hapt zand met dollars in zijn hand…

armen vol geuren bezorg ik jou met bossen vol schone kleuren…

Ik droomde van een gouden vogel bezet met edelstenen en vleugels van satijn Zij nam mij mee naar de hoogste sferen om te plukten diamanten smaragden en robijn doch mijn mandje had geen bodem toch bleef ik plukken aards als ik was tot ik vermoeid van onder haar vleugels glipte en naakt terug plofte op mijn harde matras Waarom…

Je bent niet verliefd op mij, Althans dat is wat je zei, Je stond jezelf niet toe dichtbij te komen, omdat je wist dat je ver weg ging wonen, Natuurlijk zat ik er ook mee, Verliefd worden was een slecht idee, maar het hield me niet tegen, Ik wilde me er helemaal voor geven, Ook al hield ik vol, tussen ons is het iets, Volgens jouw liep…

Geheim Ik heb een stil geheim dat ik stiekem heb en niemand mag het weten weggestopt in een verborgen kamer van mijn brein zodat ik het niet zal vergeten het zit daar warm en fijn Dat geheim is alleen van mij en niemand mag er aankomen elke nacht laat ik het even vrij in mijn dromen want dat geheim ben jij nov [c] 2010…

memoires tegen haar benen aan ligt het eiland zij mist de roeiboot waarin ze nog het meisje was en een man haaien weg mocht schreeuwen het geschenk van de blauwe zee de schelpenketting die zijn eerste kus verborg en onder het rijsttafelen met de buren moeder die streng toekeek en vroeg hoe jouw dag was net toen pappie aan kwam lopen…

je rolde weg na jarenlang het zicht gedomineerd te hebben bergafwaarts in een wolk van steen en gruis het stof vooruit om later naamloos weer het dal te vullen tussen andere tekenen des tijds jouw tand ontbreekt zodat de bergkam slissend stormen preekt nog piekt de pijn als lage wolken poetsen erosie kent alleen het samenzijn…

zij gelooft echt in mij dat ik er altijd ben haar lachjes haar buien zo door en door ken zij gelooft in mij ook al denk ik vaak alleen aan mij toch weet ik haar altijd naast me aan mijn zij vergeet ik soms wat ik haar voorlees zijn mijn gedachten ver verder weg niet dichtbij haar ik aai haar wang zing voor haar voor ze slapen…

lik en verfje hier er verandert niet veel laat me jou altijd weer vinden daar in het huis tussen de bomen…

TEDERE LIEFDE Jouw lichaam, ‘t doet mij wat zoals je hier nu voor mij staat Zo naakt en zonder vijgenblad en erboven je blozende gelaat Jouw benen, ze voelen zo teer zo zacht is heel je schone huid Het lichaam dat ik echt begeer en daarom in mijn armen sluit Jouw borsten zo heerlijk rank alsof ik droom zie ik jou gaan Heel je…

als een luipaard zo wellustig krabde je de oude wond weer open striemde rug met lange halen liet in je wulpse spel mijn bloed weglopen het ging je niet te snel je dorst was buitenzinnig je beminde mij zo innig en wat tikkeltjes te fel hebben toch het eindpunt nog gevonden dropen toen gebroken af alleen je staart zwiept nog heel…

mmm Hij wrijft zijn handen vergenoegend op elkaar het ons welbekende gebaar op zijn hurken welke te kiezen? kippesoep maar met korte krachtige halen en zijn tanden op elkaar en dan die gevleugelde woorden…

Stralend zat zij in de taxi een buurman op weg naar zijn werk keek door het raampje en knikte jij, vroegen zijn ogen ja, knikte ze terug,ik ik ga trouwen vandaag en daar ging ze haar toekomst tegemoet ze voelde zich gelukkig 19 Juni 1957 Nu zit ze in haar stoel en denkt; er is zoveel gebeurd de haren zijn van blond naar grijs verkleurd…

Ik hou van je Zou deze lieve woordjes Heel zachtjes hebben gezegd Mij naast jou naakt hier neergelegd Stel me voor je open Bang hoe het zal lopen Hou je wel van mij Is er chemie te ontwaren Ik kus je lippen, streel je haren Geef me helemaal bloot Ben als de dood Dat ik zal lijden Afgewezen af zal glijden Zonder jou alleen Ik hou van jou…