4932 resultaten.
Bang
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.296 De angst lijkt ver weg
alsof het boven de wolken zit.
En soms als een regenbui
komt als ik het zeg
Maar dan zeg ik het niet
het is geen bestelling.
Hij komt vanzelf
en niemand die dat ziet.
Hoe verdwijnt het weer
dat enge gevoel.
Gewoon door sterk te zijn
want ik wil het niet meer…
mama
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.160 heb ik ze open dan zie ik je als nog voor me staan,
alsof je nooit bent heen gegaan.…
Persoonsbewijs
hartenkreet
2.8 met 23 stemmen
4.878 Ik leg mijn vinger op zijn dik
Behaarde bovenlip en schrik
Hoezeer we lijken op elkaar
Alsof ik in een spiegel staar
Ik monster ogen, voorhoofd, haar
Vertrouwd en toch een beetje raar
Zijn in zichzelf gekeerde blik
Die man, mijn opa, dat ben ik…
Krakend
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
680 Het is een oud huis
De trap geeft geluid
Alsof er nog leven is
Na de dood
In dier voege
Schuurt papier de leuning
Vraagt zelfs om een likje verf
Want de vorige eigenaar
Is in gebreke gebleven
Onderhoud was niet
Zijn sterkste punt…
lotgenote
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
860 hij maakt haar tot nacht
achter de stilte
van het raam
en zij hoort niet
te spreken of
tegen
zoals de hoer die zwijgt
over haar erfdeel en hoger;
het geheel van
borsten
omdat het zo hoort
achter zijn woorden; de dragers
van macht
alsof ze slechts te keuren is
met zijn jas, dagelijks
aan…
Beschermengel
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.396 Ik kwam je weer tegen
zei je naam en je keek
alsof je me herkende
aan het geluid
niet aan hoe ik eruit
was gaan zien
je omhelsde me
fluisterde "Jesus Christ"
En ik "Hi Sis"
tot we gescheiden werden
door een body-guard
vervuld van zijn plicht…
stiefvader
hartenkreet
2.4 met 26 stemmen
4.147 hij doet alsof hij mijn vader is
ik moet een manier vinden om hem weg te krijgen!…
licht in het hoofd
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.031 de zon schijnt tussen de wolken door
alsof hij nooit is weggeweest
sta op, haal diep adem
je voeten ruiken een spoor
dat over de horizon leidt
door dat bos op die heuvel
nog even dan zweeft een luchtballon
warmte happend voorbij…
Blijf ff hangen!
snelsonnet
4.1 met 52 stemmen
1.687 De knoop werd erg zorgvuldig aangetrokken
Saddam leek mij wat van zijn stuk gebracht
Alsof hij toch iets anders had verwacht…
Maar ja, de wereld wil zijn zondebokken.
Zo’n strop, nou nee, lijkt mij geen goed idee
Vooruit, voor Bush, daar ik zit dan niet mee!…
Niets mee te maken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
652 kratertjes gezien
van uitgedrukte pijn
met rafelige randjes
ze trokken zich terug
in mouwen
van een rook gekleurde jas
alsof de manteldraagster
schildpad was
zand in ogen strooien [dacht ik nog]
maar ach er lag genoeg
om ook mijn kop bij in te steken…
Tezkar
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
644 Ik weet niet eens meer
een naam
plaats
of land
en toch
dat gevoel
raak ik nooit meer kwijt
het verlangen
instictief, zo intens
alsof ik door duizend zonnen
word omarmd
waarheen zal ik gaan
kan ik zoeken
wat ik eens verloren heb
de vele duizenden jaren gelee…
FUNDAMENTALISME
snelsonnet
3.7 met 28 stemmen
2.522 De wereld wordt, alsof we ’t nog niet wisten,
geregeerd door fundamentalisten.…
Lethargie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
939 Gevangen in de sluimering van de dag
Alsof je in de wolken loopt
Verdwaald in de somberheid van de hemel
Overgegeven aan de mist der verblinding
Fysieke transformatie van Moeder Natuur in extrema
Donkerte omarmt de ziel
Lethargie vervult het "Zijn"
En men schrijnt
Niets is het bestaan…
Midden op de dag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.624 Leunend tegen niets, even
toch, het lijkt alsof de ruimte
om je heen zich heeft samengepakt
om je te dragen
en aan mij te tonen,
tijdloos - eigenlijk geen tijd
maar ik kan niet heen
om je slow motion blikken
en blozen doe ik ook
van je jurk die net ontsnapte
aan dit stilleven en even
naar me wuift…
melkmug vliegt op Vermeer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
725 hij zag het Melkmeisje
van Vermeer
het begon in hem
te schuiven te klossen
van de consternatie
begon alles te zweven
hij vloog
als mugje
op het schilderij
later sprak hij
het was alsof
ik buiten
mezelf trad
helegaar niet waar
hij wisselde enkel
van gedaante
tot melkmug…
Ere wie ere toekomt
snelsonnet
2.7 met 17 stemmen
2.531 In Duitsland heeft men Hitler lang vereerd
En zelfs nog jaren na de oorlogsramp
Bevindt zich heel wat aanhang in zijn kamp
Alsof er al die tijd niks is geleerd
Soms is men in gewoontes vastgeroest
En anders haben wir es nicht gewußt…
een koor zingt
gedicht
3.2 met 58 stemmen
20.691 een koor zingt
en het erbarmen maakt de lucht om ons heen
zo dik als stroop
dan stopt de plaat
alle ingewanden
vallen uit het lied
waar wij naar kijken
alsof onze eerste kribbe
een gitaarkoffer was
--------------------
uit: 'Bang', 2007.…
Oranjeklanten
snelsonnet
2.8 met 4 stemmen
1.332 Een ader van formaat is aangeboord
We worden rijk van uit te venten troep
Voor habbekrats verkrijgbaar op de stoep
Alsof geen mens van Marktplaats heeft gehoord
Maar wie echt vroeg was drinkt een glas grand cru
Op een flinke voorraad doosjes Tamiflu…
verkocht
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.504 Jij lachte naar mij
en ik was verkocht
het was zoals ze noemen
liefde op het eerste gezicht
maar dit was veel sterker
het was alsof de aarde verschoof
en toch niets nog bewoog
behalve jij,
jij met je perfecte glimlach
en groenblauwe ogen
groenblauwe ogen
die ik nooit meer vergeten zou…
Ogen die spreken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
652 ik heb je
in het gezicht gezien
waar zachte trekken
warm vertrouwen wekken
met ogen die spreken
alsof ze alles van je weten
je volgen in bewegen
en sturen met een lach
ik heb je toen
geen hand gegeven
jij deed me leven en in
jouw armen ben ik gebleven…
Oktoberlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Oktoberlicht
Tuin gedompeld in oktoberlicht
Als koraal in het rif
Fris, schoon en kwetsbaar in het zicht
Werden de dingen neergelegd
Door de donzig strijkende stralen
Van de middagzon
De bomen, de struiken en het gras
Oh, ik kon
Ik kon hun wezen zien
Alsof ik hen ook zelf was…
en dan wordt het stil
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
619 op een dag
zullen de lijnen op mijn lijf
tastbaar zijn
regen zal mij vinden
en mijn karkas dragen
alsof alles met het waarnemen
verdwijnt
en enkel nog
de waanzin wordt opgenomen
in verbeten visioenen
het wordt donker
in de schaduw van de maan
ook de tijd
uit vergeet-mij-nietjes genomen…
In nonchalante pas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
543 je ging
voor even
nee niet weg
zag je open tas
de knuffelbeer
keek wat verbaasd
alsof niet alles
al geregeld was
in nonchalante pas
het hek
piepte subtiel
sloot de armzwaai
pas later wist ik
dat even
levenslang kan zijn…
In rode avondzon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
504 zag een zwerm
witte vlinders
stil fladderen in bestaan
alsof zij
in al die kleuren
niet wisten hoe te gaan
een lichte wind
in rode avondzon
waaide wel geuren aan
zij dansten
als een witte wolk
langs de wassende maan…
Laat ons stilstaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Hoe kunnen we voort,
terwijl we doen alsof,
we nooit zullen vergaan.
Laat ons stilstaan.
Laat ons omzien.
Laat ons beseffen hier.
Het is nog niet gedaan.…
Je voelt me nog even!?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
570 Niets begrijpend
van de wereld
om je heen,
zit ik naast je,
niets beseffend
van de stilte
om ons heen,
hou ik je vast,
alsof ik je hier wil houden.
Niets meer voelend
van je omgeving
niets horend
niets denkend,
niets,
tot ook niets overgaat
in de doodse stilte
die volgt na je zachte
ademtocht.
Ik laat je los.…
Zo tussen kerstmis en oudjaar
gedicht
3.8 met 4 stemmen
14.579 Over de velden ligt een sluier
alsof die mij zeggen wil:
bedek, vergeet wat is geweest en til
gedachten op naar nieuw,
toe kijk nog eens, probeer het, vol
verwachting, als een kind naar al
het nieuwe wat nog komen gaat.
-----------------------------------…
Jong gaat over leeftijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Alsof jong
Alleen met
Leeftijd
Te maken heeft -
In jaren ben ik
Inderdaad jonger
Dan jij - maar
Mijngod je moest
Eens weten
Dat ik in
Die paar jaar
Tien keer meer
Heb meegemaakt
Dan jij in je
Bezadigde leventje
Ooit mee zal maken…
Een fluistering van kracht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
636 Een lieveheersbeestje
bekruipt het pluis,
zijn pootjes haken
in het zachte wit
alsof het zeggen wil,
je wordt gedragen
door een krans gebeden
die door de Wind verwaaien
naar het Land van Licht.…
contact loos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 alsof het er niet toe doet
glijdt het voorbij, rent weg
verbergt zich
in de brij van niet meer weten
meten stappen steeds dezelfde pas
het gras is groen, maar
wat nu
als verborgen achter glas
de wijdste blikken er nu ook
niet meer toe doen?…