21881 resultaten.
alfa voor omega
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.182 laat maar betijen
door wat oprecht geweld
tussen gewillige dijen
is nog nooit een vrouw geveld
hij neemt haar zonder vragen
antwoordloos te laten sterven
in zijn eeuwige roes tot behagen
tot alles in staat haar te verwerven
ze maalt er nooit lang om
geeft steeds weer schokkend terug
zonder ooit de vraag naar waarom
immer langzaam noch…
Du a Khalil Aswad
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
671 Du'a Khalil Aswad
zij, de verliefde Yezidische
hij, de Islamitische verleider
van een bijzonder vreemd hart
hem zo graag geschonken met
wat heet een liefdesbekering
in het geheugen de moord
op een aan flarden geschoten brug
van een jongen en een meisje
ergens in een oorlogs Kosovo
waar onbegrip loden kogels braakte
de jeugd kapotgekust…
gestem
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
675 de gouden krijgers op pad
schrijven eigentijdse verhalen
over nimmer sagen, ze dwalen
even ver als ooit hun vaders
een duale natie op het spel
voor even alles gewoon niets
dat jaren heeft bewezen
bij tijd en wijlen te bestaan
de keuze wordt gekleurd
een boom of eerder weg
de buurman aan de macht
om gewoon te kunnen huilen
onbegrip in…
Doolhof
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
749 Jouw diamanten ogen flonkeren
door jouw kristallen geest
maar is er ergens een hart
waarin je soms bij toeval leest.
Wordt het jou dan nooit te moede
niet te weten wat je voelt
op de tast toch, door jouw duister
waarin het vuur van mijn ziel koelt.
Doch als jouw ijs begint te breken
en plots de spiegel een lach toont
dan weet ik dat ondanks…
de nieuwe herder
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
794 de nieuwe herder
(Schaam je daarom, jij weldenkend mens)
jij heet het te zijn
jij, die woorden gebaart
met onzin overlaadt
en dan het recht opeist
ze ook nog eens te voeren
ja, jij bent het allicht
met niemand over ook maar iets
eens, jij, die zich verschuilt
achter de psalmen van een boek
dat niets dan lijden heeft gebracht
in de eeuwen…
Tuig
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
677 Ze laten zich maar wat graag sturen
in opdracht van een overheid
wie of wat dat ook mag wezen
dat schorem is van alle tijd
met een petje of baretje
op hun zieke hersenpan
martelen zwakken voor hun pretje
voelen zich dan ook nog man.…
geen lefgozer
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
1.402 als je nou eens durfde
spreken in de taal van je hart
zou je dan niet moeten toegeven
dat je een vertaalboekje nodig hebt
zo ergens tussen 8 uur 's ochtends
en pakweg gewoon 6 uur 's avonds
met je rationele uitleg
over de liefde, je rake woorden
om een ander helemaal te verdoven
en te doen verdwalen in jouw woud
van gepassioneerde logica…
Gdrasilius
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
761 neem nu dit lijf
ontdaan van al
dat menselijk zou zijn
gevoelloos in elke vezel
het ego bijna te barsten
of je hier de liefde
ook maar één seconde
mee kan bedrijven
een loze vraag
hier zijn zaken te doen
en contant wil iedereen
tegen eender welke rente
er staat ergens geschreven
dat en dit en zus en zo
bestaat ook dit lijf
met slang…
glimp
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
649 Ik ving een glimp
op van mezelf
toen ik eventjes
niet meer keek
en begon toen
zachtjes te beseffen
dat ik de persoon
gemist had
waar ik vroeger
toch op leek.…
het poweetgewoel
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
951 een steen zijn teen
met aanstoot zonder vertoon
van enig menselijk besef
de normen hier geuren
naar bederf, zo oud
er zijn in feite
geen woorden voor
dit verdient een klacht
met een uitspraak van kracht
vanaf de laatste letter
amper uitgestorven
een nieuwe dinosaurus rechtens
eender welke rechtse mening
de poweet, indachtig zijn eed…
parelmeisje
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
818 achter haar rug om
de details van haar hals
parelmoeren schaduwteint
met een ronde bel aan de lel
van haar fraaigevormde oor
zo even om dan eeuwig
in haar ogen te blikken
zonder naam, meisje in het raam
een kind tot vrouw, zij smacht
oliedik de verzuchting van
elke man die haar ontmoet
zijn hart beroerd door haar
in zo weinig klare taal…
over vreemden spreek ik niet
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
709 ze draagt haar sluier
een mens onder de mensen
en klaagt niet over het kruis
dat anderen zo opzichtig torsen
aan een gouden ketting
om de onbedekte hals
haar hennahanden bewegen
in dezelfde nijver het gezin
waar zou moeder genoemd
de zorgen en liefde verdeelt
in gelijke porties over allen
zoals dat in gezinnen hoort
haar tong valt soms…
Aan mijn doodgeboren kind
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.952 Nu nog steeds na al die jaren
vraag ik aan god,was dit een straf?
Dat jij mijn kind ,dood werd geboren
en was de strafmaat naar behoren?
Voor mijn zonden ooit beleden
ergens in een ver verleden.
Heb jij kleintje nu geen graf
waarbij ik je kan gedenken.
Enkel nog in mijn gebeden
jij geeft vaak wrede geschenken.
En kniel ik nog steeds niet neer…
Drentheling
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.403 Boven een grafheuvel nog onberoerd
hangen oude tijden even stil
als mijn gedachten wijlen
naar degeen die daarin rust
mens uit lang vervlogen tijden
waarom wordt mijn ziel geroerd
verlost een simpel gebed
een versteende geest zijn lijden?…
De balkende man
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
646 Verbolgen verbuigt
hij alle zinnen
die zijn kromme
geest ontwaart
niet meer in staat
zich te bezinnen
verloochent hij
zijn huis en haard
en buigt zich voor
de man met baard.
Gebogen wroet hij
in zijn wetboek
de pedante chagerijn
zijn ziel verzuurd
het hart verhard
verlustigt zich
aan het vilein?
Maar steeds
dieper buigend
ervaart…
stilte, een canon
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
710 verborgen
de stilte van het denken
als onderdeel van alles
in muren gemetst om nooit meer
neergehaald - bakstenen eeuwigheid
in plantgroene gemeenteperkjes
worteldiep verankerd in die klei
waaruit dan later die muren
overal rondom
open en bloot
de stilte na het denken
als hoogste doel van alles
in systemisch ruis op de beeldbuis
- lang…
Mijn kind
netgedicht
3.3 met 48 stemmen
3.472 In verbaasde ogenblikken
schonk het leven
jou aan mij
verwonderd door
het wonder toch
uit het niets
kwam jij.
Jij gaf me iets
wat niet bestond
voordat ik
jou aanschouwde
wie was ik
dat jij
je aan mij
toevertrouwde.…
Op je man
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.106 Alle lust is mij vergaan,
Een goed stuk vlees blijft ongeroerd
En zelfs de wijn laat ik nu staan,
Nooit eerder was ik zó beroerd.
De liefde heeft mij in haar greep,
Zij voert me mee, ik volg gedwee,
Ik ken het klappen van de zweep
En wederom zeg ik geen nee.
Alleen jij kan me verlossen van de pijn,
Die mij verscheurt zo diep van binnen,…
Bijna volmaakt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
968 Volmaakt ben je, nou ja bijna dan, want
Soms dan twijfel ik aan ons, nee mijn lief
Schrik maar niet, kom zitten, geef me je hand,
Ik blijf heus wel, al maakt me dat een dief.
Het ligt niet aan je ogen, die stralen
Als de sterren in de duistere nacht,
Want je blik, daar kan ik in verdwalen,
Steeds opnieuw als je stiekem naar me lacht.
Ook…
Van echte liefde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.007 De cynicus in mij lacht zijn wrange
lach, de moralist drinkt zich liever blind,
dan te moeten kijken, hoe verlangen
de trouw van echte liefde overwint.
Ik hou mezelf niet voor de gek, ik hou
van één, die niet de mijne is, en zij
van mij, al heb ik dan een mooie vrouw,
die beter heeft verdiend dan hoererij.
De tranen van de moralist zijn…
Vers 61
gedicht
3.0 met 12 stemmen
7.208 De goede verstaander heeft mij niet nodig
maar jongleert met zijn eigen toverballen
in het kunstlicht van zijn kale stad.
In dezelfde krant
waar men deze gedichten zal bespreken,
zullen moordenaars toeslaan, koersen
schommelen, ettert een wereldzweer.
O moeder der wateren,
natuurlijk, ik blijf het proberen, maar
het Grote Gedicht, dat handel…
Laatste lente
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.757 Toen de kersenbloesem bloeide
zachtjes wiegend in de wind
riep de God van alle mensen
kom maar boven mijn lief kind.
Je hebt je strijd moedig gestreden
geef je nu maar over aan mijn wil
ik heb een tuin waar je kan wonen
net zolang als jij dat wil.…
Er wordt een schat begraven.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.845 Er wordt een schat begraven
in het koude stille zand
ik herinner me mijn moeder
de warmte van haar hand.
Als wij samen wandelden
het strand van de noordzee
onze voeten in het water
de blikken ver gericht
meeuwen langzaam zwevend
de zon op ons gezicht.
Dat beeld zal bij mij blijven
we stonden hand in hand
er wordt een schat begraven…
Het tuinhuis uit mijn jeugd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.296 Ik ruik nog
de muffe rotlucht
van een winter
seizoen leegstand
de vochtigheid
die alles aanvrat
het jonge groen
amper ontsproten
modderige kanten
uitgebaggerde sloten
Maar het had
iets van belofte
een zomerlang
tussen de bomen
vlinders gingen
van bloem tot bloem
weg van harde
stadsgeluiden
luisteren naar
hun gezoem
Planten zaaien…
Exit
gedicht
3.2 met 34 stemmen
18.806 Toen ze ons niet zagen
die nacht bedroefd en
aan onszelf kwijt
de deur met bloed beslagen
de dood een gang vol
geur en hinderlagen toen
vuur en wind zich schaarden
om onze
afgedwaalde roep
weken wij af van het bestaande
af van onze roep. Vielen
samen, raakten aan
wat hangen bleef. Schaduw -
zo nauw dreef ons het licht.
-------------…
werken maar
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.069 de straten kleuren rood
schouder aan schouder
scanderen ze de leuzen
van de laatste geuzen
over arbeidsvreugde en
de ethiek van allen samen
tegen het patronaat
toch, dag na dag
jaar na jaar
jaagt het verleden hen op
onverbiddelijk terug naar
het kille land van Daens
lange uren, korte nachten
leven om te zwoegen voor een zwoerd
van het…
Het ouderlijk huis
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.047 Je ouderlijk huis
je eigen kamer
al het vertrouwde
om je heen
je hoeft niet weg
je kan ook blijven
een keuze maken
valt niet mee.
Daartegenover
lonkt
de liefde
bij hem wil je
ook graag zijn
zo worstel je dan
met al die dingen
kiezen doet soms
wel eens pijn.
Ons kind zal je
altijd wezen
waar je bent
of waar je gaat
steeds zal…
Berlijn - Oberbaumbrücke
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
845 Iemand bedacht zeven manieren om een rivier
over te steken en maakte daar werk van
in mijn dromen kruip ik alle keren
uit een nat pak over een vloer van beton
om het angstzweet van het lijf te spoelen
een kou walst in brokken door me heen
alsof het resten van de muur zijn
waar ik onafgebroken tegenaan loop
zonder brug is geen andere…
GOLGOTHA III
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Ga er maar aan staan
drievoudig gevangen in brons
op een heuvel waar men de aarde eet
als het allerlaatste brood
er is er een die vraagt waarom
hij heeft de armen tot de hemel geheven
de roep om vergeving op de lippen
weet dat aan alles een einde komt
stijgt hij hier boven zichzelf uit
loodrecht in de lijn van een hogere sfeer
gehangen…
Medembli(c)k hoe wil je heten?
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
660 Ick zou de burgers
eens iets vragen
of zijn die u soms te min
willen die niet eens fuseren
is u dat niet naar de zin?
Is dit stadje straks een stede
als het misschien groter wordt?
wonen schout en schepenen
straks wellicht in een resort?
Wordt mijn tuintje straks een gaerde
woon ik morgen in een straet?
gebruik van opgebacken lucht
is…