Netgedichten over idool

New York staat blauw voor Obama lijzig en gezalfd klinkt de predikant we komen thuis bij Peter Stuyvesant met afkeer van Arizona Dat grijs kleurt want daar woont McCain was diens hele familie al admiraal met kaken geschapen voor krijgstaal oogt hij hoekig en niet sereen Kniesoor immers die nog van crisis maalt luister naar wat van Barack…

Ik las, eenzaam verwilderd verliefd de mooiste woorden van de huwbare dichtdanseres verbleef een kille nacht in droeve eigen stilte tikte de tijd terug in mei mijn hand reikte naar de dunne horizon maar werd in drastisch tasten afgehakt en meegenomen in eb en vloed door zielsverwanten ik kon kiezen tussen de dood en gezelschap…

jij was het voor mij helemaal wanneer ik bij je was werd ik zo blij je liet me lachen telkens weer en later thuis voelde ik een gloeiend kooltje ergens tussen hoofd en borst lachte opnieuw en ik wist niet eens waarom…

Ik kwam je weer tegen zei je naam en je keek alsof je me herkende aan het geluid niet aan hoe ik eruit was gaan zien je omhelsde me fluisterde "Jesus Christ" En ik "Hi Sis" tot we gescheiden werden door een body-guard vervuld van zijn plicht…

achteraf zeg ik het was een natuurwet mijn verlovingen vol beloften van geluk liepen ongeconsumeerd steeds meteen stuk op die Jordanese blom uit het cabaret Ging het er mij om met de zang en cultuur verkeringen naar een hoger plan te tillen door geraakt en vervoerd als combi te trillen stuk voor stuk sloeg dom een modderfiguur Ze kloegen…

Hij was en is de koning De koning van de rock Met z'n spuuglok sensuele lippen,zwoele stem Was hij -voor de meiden- als honing die gilden en in katzwijm raakten Bij optreden en concerten Zuchten slaakten bij 'love me tender' Zijn 'wooden heart' klopt niet meer Keer op keer hoor je zijn lied, hoor je hem: 'De koning…

Voor Alice Daar is geen weten van het hart Geen kalme hand voor ruig gemoed. Dichtsels van lief en stille smart Doen elke aard, oneindig goed. Uw pen vol zoete melancholie, schreef woorden voor verdwaald gemoed. Die verzen zijn voor ons de olie Welk ons gevoel weer branden doet. 't Is goed uw woorden wat te lezen Nog even voor het…

twee zwammetjes van porselein heel frêle salon damesachtig glanzen van slijm op hun bolletjes van onder opwindend transparant lammelletjes om doorheen te kijken ze kleuren wit tot ivoor zo koel welzeker kwetsbaar in hun gevoel heel diep daar binnen dan moeilijk ze daar precies te raken om gewoon ‘ns te kijken of ze kreetjes slaken in…

hij die voor ons sjoemels knibbels ritsels euvel duidt in beeld integer tegelijkertijd kan rimpelen en twinkelen ijlings bijpraat terwijl haagse belletjes toch rinkelen met d'ogen knipperend ruim twintig jaar politiek ontsluit buiten beeld Binnenskamers is hij doorgaans aan het kringelen wij spreken nu uiteraard over de enige echte Ferry Mingelen…

Behoedzaam maar behendig draag ik zijn leven in mijn handen. Een lichte last van woorden. Een dikke dichter. Nolens . 877 pagina's groot. De ochtend wacht nu op berijmde bomen. En bevroren bloemen op het behang. En met voorzichtige vingers blader ik dan door zijn dagen. Geletterd en geschreven. In sourdine. Laat het raam maar op een…

Vlinderkens tintelen langs open bloemen zachtkens strijken ze de boom des vlinders de lenteregen had haar takjes gebogen onrustig cirkelden ze tussen de bloesem In verbeelding en gepeins sloeg mijn mensenharte gade ze vlogen waarlijk schoon in harmonie met haar omgeving Ze vlogen in grote getale om de lamp heerlijk…

Mijn bloed stroomt nederwaarts en kippenvel verblijd mijn huid Ik duik in zijn mond verdrink in zijn keel hij slikt me door Kom ik voel me helemaal bevangen vol overgave hang me op bij hem Aan vibraties de stem het gevoel ben jij mijn frivool idioot idool…

Niet lachen, maar Ik heb een heus idool, Dat klinkt op mijn Leeftijd als een viool, Maar ik kan haar charme niet weerstaan, mijn gevoel voor haar is als een orkaan, ‘k zou het liefst bij mijn idool willen leven, haar vooral mijn oprechte liefde geven, dan zou ik niet van haar zijde wijken, mijn idool is met niemand te vergelijken…

Hij poedert neuzen aan de kom en mengt zich met een klutselkwast wie moeite neemt die klopt hem vast voelt zich al roerend minder dom Want Doktor Oetker is niet zwaar `t is zuivel, water en een zakje smijt het tezamen in een bakje een ei erbij, schudden en klaar Wel jammer is als fout gespeld recepten onverklaarbaar lijken afvalligen tegen…

Madonna de popsterkameleon Wisselt van huid en haar Verdubbelt het groot idool Peron, Monroe, Garbo Van aardse moeder tot verwaaide vamp Elke nieuwe snit, elk ander masker Jut de koper op Imago geeft wat animo In het spiegelpaleis van de smaak Tot ze haar bijna gewone ik vond Een huisvrouw met twee kinderen…

Er is een dichter die niet kwaakt maar keer op keer opmonter treft als hij een speedsonnet aanheft en opgewekt met droevig draakt Hij blaast het stof van poëzie en lucht het ledig met begrijpen zonder door regels af te knijpen zijn werk leest als een melodie Wis steekt de brand in triestigheden verruilt `t nobele polemiek niet met ongegeneerd…

zit weer alleen voor het beeld van mijn idool is het de goot van het dak of van het trottoir nog door de regenpijp of kan ik zo in het riool bij wormen onder het maaiveld wacht het abattoir zal ik me dronken dood rijden in de coentunnel voor de eer van een laatste nieuwsflits in de krant op zoek naar een wereld zonder drugs en geweld ben ik…

Kom eens kijken kleine sabbelaar klapper je sandaaltjes van de trap fluister verbazing met sapperdeflap en werp je saffiertjes hier eens naar Savourerend verstopt als een stouterdje zonsacrerend op een dot sajetsatijn ligt een saliesalep zuipende sacramijn schandalig zeldzaam, zo`n zalig saboutertje Een saffie van saffloers satanskruid…

(Flavie & Antoine) Ne me répondez donc certainement jamais que je suis tôt avec cette lettre après à peine un jour comme si j'aurais voulu vous attendre, je me pro- pose où, mon cher? J'ai quelque chose douloureuse à raconter: le jardin n'est plus à moi à cause d'un déménagement imprévu. Après avoir lu votre poème de hier, j'ai fait…

Zit ingebakken in het vocht dat chemisch aanzet tot... maar hij is rustelozer geeft zichzelf privileges één als jager stelt zich aan als zot en spreekt in kreten zij wacht op zijn bezinning of gaat aan hem voorbij terwijl hij blind voor haar signalen alsmaar kwijlt dat windt haar op vindt hij…

Hij krijgt m'n compliment voor zijn gedicht, waarin-ie zijn idee zo raak verwoordt. Wanneer een ander vers me méér bekoort, dan blijkt het eveneens van Daan de Ligt. Ik ga er dus volmondig mee akkoord, als iemand zegt, dat hij goed werk verricht. Voor mij is hij een dichter van gewicht, die zeer terecht z'n hoge cijfers scoort. De dichtkunst…

Eva, uw naam is paradijs, gelijk aan u is het Hof van Eden, waar gehoorzaamheid tot elke prijs als erfgoed al eeuwen wordt beleden. Freya, jij bent niet belast door dit verleden en bent niet getrapt in deze opgezette val; trouw zijn aan jezelf is ’n betere reden dan zonden vermijden, want die zijn er al. Laura is echter een geval apart:…

Regen trekt niet weg als zij verschijnt, evenmin schijnt de zon, omdat zij er is. Geen depressie komt eerder of verdwijnt, als het scherm oplicht door haar aanwezigheid. Maar ook al mist het aan de grond, ijzelt het fors en vriezen alle wegen op, als zij van het weer bericht met haar warme mond, begint de dooi en komen de bloemen uit de knop…

Helga, jij heerst onweerstaanbaar als weergodin over ijzige polen en hete tropen en alle luchtlagen daar tussen in. In deze wereld kunnen mensen slechts hopen... op jouw invloed op de isothermen, dat je ze manipuleert en zo probeert hen tegen de ergste kou te beschermen en ook de grootste hitte weert. Maar was mijn wereld jouw speeltoneel…

Exact wilde jij weten hoeveel liter water er in de Noordzee ging Jij toonde je niet erg verrast, toen ik daarop het goede antwoord gaf in kubieke meters blokkendozen van melk in draagkarton met een fouten marge van jawel slechts tien procent Gelukkig vroeg je niet hoeveel en hoelang ik van je hield…

Zacht, een lied dat hard klinkt, tussen de gordijnen die, als zij gesloten zijn alles verborgen houden Zodra zij zich openen, een magisch gevoel De witte diva, steeds een ander persoon Het lied klinkt zacht toch sterk Op de bank, decors die voorbij schuiven Veelzijdig, voortbewegend Haar lied, steeds anders dansend met of zonder pijn…

Pa van Amstel was een woordgrapgenie hield van brandnetelkaas en pretpoëzie dus toen zijn vrouwtje beviel van een dochter, niet iel noemde hij haar vrij dichterlijk Aubrey…

Als ik een klein sonnet zou kunnen schrijven gevuld met humorvolle kinken, linken die zich als een goede wijn laten drinken dan hoef ik niet langer te overdrijven geen termen meer zoeken die zullen grijpen naar de letters, missen en in naam vallen dan koos ik een ander woord voor de ballen na zinloze uren schaven en slijpen Als ik ooit een…

in koeterwaals spreekt ze roerend zonder poespas of dure woorden lieert ze klanken uit het noorden mij naar it marrenlân vervoerend vlak aan het water droom ik haar bij ’t paviljoen, naast pottenstrand waar de zon het startersland verbrandt en ik zwijgend naar haar schaduw staar dichten dansen mij lokkend naderbij talen mij in tomeloos…

handen zijn open vingers smal toelopend in hun lengte artistiek het haar is uitgeplozen gespeelde nonchalance flirt met stukjes dramatiek tragisch is haar oogopslag als zij de wereld vat in een ultieme kus met armgebaar het glaasje port waardoor zij na een uur of twee haar hart uitstort staat na de lunch al klaar het leven is…