Alle inzendingen over leopold

116 resultaten.

Sorteren op:

De dauw hangt parelen

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.023
De dauw hangt parelen aan takken en aan blaren in kettingen en snoeren; de kusmond van de wind, als hij ze aan wil roeren, doet ze ontstellen, sidderen zonder bedaren en stort ze allen neer, de wankelbaren.…

De lucht was als een perzik

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.614
De lucht was als een perzik, de maan een diamant, zwellende lentenevels bloeiden aan alle kant. Over de donzen heuvels lokte een ver verschiet; wij wilden zwervend worden, zwervend en anders niet. De voeten gingen samen, de hand lag in de hand, de harten opgedragen; aarde, waar is uw band? In dreven en valleien geklommen…
J.H. Leopold18 februari 2023Lees meer >

O dromend hart, kies u een nieuw vertier

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.977
O dromend hart, kies u een nieuw vertier in vrouwenwang en purpren eglantier; licht als kwikzilver vlieten onze dagen, de pracht der jeugd zinkt als een bergrivier.…
J.H. Leopold14 februari 2013Lees meer >

Regen

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.174
Schaduwen van wie er gaat ingedoken over straat, kleren, hoofd en voetenhak weggeëffend, grauw en vlak als lei.   Tuin en schutting allebei, heesters, perken en jasmijnen opgetild in een verdwijnen en het uitgerafeld pad heeft ook zijn stil verlies gehad. Tussen bleke huizenmuren hangt de dag van trage uren, evenwicht naar alle zijd;…

Van uit de donkerte in de lommertuin

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.926
Van uit de donkerte in de lommertuin zie in het binnenlicht ik haar bewegen, de stroken in het neergezegen borduurwerk openvouwen en plotsling voel ik mij zo diep alleen, zo star verlaten, dat met wild verdringen duizend verlangens in mij wakker springen en mij bevolken stormende dooreen, terwijl dat in de zijde tergend nijpt een…

Nu dat wij naar buiten treden

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.656
Nu dat wij naar buiten treden vredigen in het nieuwe heden nu hangt de lucht vol van waaiende lichte dingen, onbeladene ademen kostelijk gedragen op vlakgestrekene windvlagen, wazen, half beschaduwde lanen aan weerskanten van zijden vanen, rozerode kreukbehangen in rimpelingen en met gangen van blije bewegingen, een mist bezijen…
J.H. Leopold23 februari 2024Lees meer >

Regen

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.904
Schaduwen van wie er gaat ingedoken over straat, kleren, hoofd en voetenhak weggeëffend, grauw en vlak als lei. Tuin en schutting allebei, heesters, perken en jasmijnen opgetild in een verdwijnen en het uitgerafeld pad heeft ook zijn stil verlies gehad. Tussen bleke huizenmuren hangt de dag van trage uren, evenwicht naar…

Op reis

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.477
In de donkere wagen reed ik alleen, Alleen met mijn lief door de nacht; Wij spraken geen woord, wij hebben stil Aan onze liefde gedacht. De lantarens wierpen een haastige schijn Door 't raam en begluurden 't gezicht, Dat luisterde naar het gehuil van de wind, De ogen op mij gericht. En telkens als weer hun matte gloed De schone vrouw…

De lippen van het water...

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.788
De lippen van het water leggen zich verliefd, verlustigd op de rondom open gewelfde kring; zij komen toegeslopen en dringen op en rekken zich... Gesneden in de alabasten rand is er een vers van een zo uitverkoren zoetheid van woorden, dat de zin verloren wegdeinde in dit bedwelmende verband. Een strofe, die in jubel zich verhief…
J.H. Leopold14 september 2014Lees meer >

In winteravondkou

poëzie
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.575
IN winteravondkou, in het groot open van het blauwvloeiende beloopen roestrandig staal, spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan als een fijn edel veertje, als een losse haal en dun getogen. Rondom vochtig staan de zwarte sparren, lorken gril verwezen, verzameld onderhout, somber en nors, maar onder de donkerte der schors is helder…
J.H. Leopold20 december 2014Lees meer >

Uit lege verte toegeroep

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.266
Uit lege verte toegeroep men weet niet waar vandaan maar al aan blaren groen jongvochtig wat is des harten koekoekroep naar ene die begrijpt die eender is hoe is het leeg…

Zingende lucht

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.683
ZINGENDE lucht zingende wind - en binnen in, binnen de struiken ligt uitgegoten een donkere vijver en luistert en hoort, hoort stil verloren en denkt en peinst... Want van lente, van lente, Het zingt al van lente en zonneschijn.…

In deze tuin zijn saamgelegd

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.446
In deze tuin zijn saamgelegd geelbruine en witte en zwarte stenen, gevoegd, gezocht, dat elk wat zegt met een allengs opkomend menen, bedoeld door een die niet meer is de velerlei gevormde vlakken, en met in de vakken voorzichtige betekenis, gebleekten in het aangezicht der zon, gewassen door de regen, rillende open plekken tegen het…

Ik zag met pronk en kostbaarheden

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.308
IK zag met pronk en kostbaarheden en een hooghartig oogopslaan een pauwenveer in de koraan; de groen en rosse strengen gleden over de tekst, het wuft verguld had al de bladzij opgevuld en midden in de soeren lag de blauwe spiegel en zijn lonken de strakke verzen overblonken lichtzinnig spelend met de dag en bont juweel en wulps azuur…

Tintelende ontroering

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Tintelende ontroering zich zelf genoeg, en met de volontloken wangen en met de forse wrong der haren met het hoofd aangeleund stond zij zwaar, zwart; rijke rozenbottels oranje en rood, schat bij schat, o de (weet je nog) barstten, bloemenknoppen des harten, het ongekreukte bloemenblad lag in onze hand…

IN DOEKEN EN EEN TOEFJE BONT

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.313
in doeken en een toefje bont duffeltjes aan met lappen en scheuren, schamel en schunnig, verschoten kleuren, op weg de handen in de broek, de hoofden neer, de schouders zoek en om de neuzen onuitsprekelijk, gedoken musjes bij mekaar, de kleumenskou aanstekelijk en lippenmonden droef en wekelijk klos klos huiverend langs de open dijken schokkende…
J.H. Leopold7 september 2016Lees meer >

Ik scheidde; onverstand was allerwegen

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Ik scheidde; onverstand was allerwegen, van al mijn parels werd niet één geregen. De dwazen! honderd dingen, nooit beseft en nooit bereikt, zijn in mij doodgezwegen.…
J.H. Leopold18 februari 2017Lees meer >

Idylle

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.468
En is het daarbuiten ook donker en koud En droevige wintertijd, Mijn lief, 't is lente om mij heen, Nu ge in mijne armen zijt. En schijnt ook geen ster door de grauwe mist En huilt ook de storm door de nacht - Ik schuif de armstoel bij het vuur, De zetel van 't voorgeslacht. Blond meisje met uw rozenmond, Kom, zet u op mijn knie, Vertel…

O dood vlies van de torengracht

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.121
O DOOD vlies van de torengracht en wreed gewekte kreet der zwanen, de angst vloeit klam toe door de lanen en stolt rondom de pijlerschacht. O krimpend hart, dat uit de sprong der wurgende belagers hoog naar boven omhoog zich worstelde sloven aamechtig sinds het zich ontwrong, walmende lamp, die opgetild met floersen roet het smeulend…

Regen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.481
De bui is afgedreven; aan de gezonken horizont trekt weg het opgestapelde, de rond- gewelfde wolken; over is gebleven het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen. En hier nog aan het vensterglas aan de bedroefde ruiten beeft in wat nu weer buiten van winderigs in opstand was een druppel van de…

Hoe duizendvoudig lief

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.472
HOE duizendvoudig lief en zacht in zorg en eerbied zou ik wezen en zeer omzichtig. Wist gij deze vriendelijkheid u toegedacht! Gedenk, wat wij misdeden, niet; niet toen, maar nu was onze tijd, wel was voor ons nog weggeleid een hopen na een lang verdriet. Een hopen als wij lief en zacht zijn zullen en gerust voortaan en mijne…

Christenen, Joden, Parsen, Moslemin

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.186
Christenen, Joden, Parsen, Moslemin zij dolen allen; voor wie toe wil zien, vervalt de ganse mensheid slechts in tweeën, twee soorten enkel worden er ontdekt: intelligente mensen zonder vroomheid en vrome mensen zonder intellect.…

Koningshuis Belgie, 'te triestig' te Teuven

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Er is iets traditioneel te triestigs aan het Belgisch Koningshuis en wel: Koning Leopold II te fout (in WO II) Koningin Astrid sr. te erg (dodelijk verongelukt) Koning Boudewijn te jong Koning (19 jaar) Koningin Fabiola te gelovig (en 5 miskramen) Koning Albert II te promiscue (buitenechtelijke dochter) Koningin Paola te mooi (en ook te zwoel…

Homme Poort

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
Daar keek je uit over de winkelpanden, wellicht vanaf een brede vensterbank en hield je mevrouw Leopold gezelschap, hoorde op afstand de Martiniklokkenklank. Je hoofd begint zowaar te glimmen, het lijkt of je instemmend naar me knikt, ach Homme Poort, je brengt me weer tot zinnen, je laat me schrijven over jou onder jouw blik.…

Pil van Drion

hartenkreet
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 535
Grootmoeder en (klein)dochter en hun laatste gesprek! "(O)ma, wat wil je eten, ik sterf van de honger" "Ik heb geen trek" "Geen trek?" "Ik heb geen trek meer, ik heb de tafel gedekt voor jou en voor mezelf m'n bed opgemaakt, m'n sterfbed! Dus als je nog naar 'appie' ga, haal dan bij de drogist 'de Pil van Drion!'" "De…

Hartjesdag

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 725
verkenningsexpeditie En springen bij zonsopkomst uit de veren Een kamenier helpt hen fluks in de kleren Zij zijn wel wat gewend als douairières Twee jonge maagden amper twintig lentes Melkwitte borsten, ronde derrières Van top tot teen verzorgd en gesoigneerd Een postiljon, Niccolo Ammaniti, Haalt de twee op, neemt hen van hot naar hier Hij is Leopold…
Maxim19 augustus 2022Lees meer >