97 resultaten.
Sinds de Hemel werd gesloten
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
2.693 God had zelf notabene
nu zijn koninkrijk verzegeld
en verlaten voor een bankje
van het winterpaviljoen
waar hij kon omzien naar de mensen
die zijn wintertuin bekleedden
vol met glinsterende paarden
die hun glans hadden verkregen
van de draaimolens die draaiden
als een spinnewiel bij nacht
voorbij een toverlint van lichtjes
in de sneeuwgeworden…
de bus naar nice
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.429 ieder gevoel of beweging uitbande,
de deksel onaantastbaar bleek
en dat al na enkele jaren van vruchteloos zweven
in dromen van verwachtingsvol streven naar
naar ja, naar wat, blijkt nu de genadeloze vraag
de bus naar Nice vertrekt gelukkig op tijd
niet dat ik daar zo mee bezig ben immers
hoe kan men als verstard de tijd bewaken
of omzien…
Goed Begrepen!
gedicht
3.8 met 34 stemmen
13.057 Droog, Snel en
Niet omzien, het Diep van Aduard Oversteken; recht van
uit je graf in Tandartsebosje draafje Losjes, Onverschillig
liefst, naar het land van Pon. Waar ik je opwacht bij
de brug indien, een blinkende kluif in elke hand, je me
terug keert.…
licht zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
764 regenachtige dagen
in het huis van melancholie
in het schijnsel van kaarsjes
schitteren dan de kerstballen
wit zilver of goudgeel gekleurd
als fakkels van het ervaren geluk
waarvan de spiegels ook zwaaien
naar allen die ons betekenden
of ons hen betekenen lieten
prikkelend jeuken de kerstnaalden
vallend van haar groene takken
het omzien…
Omtzigt, functie elders, ik dacht het niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Een coup te plegen, de meest redelijke, de meest voor de hand liggende en als zelfstandig kamerlid door te gaan als
Partij Menselijk Omzien (PMO).
Eindelijk, eindelijk een echte volksvertegenwoordiger.
Geen Krol natuurlijk, maar Omtzigt, Pieter, de mens!
Die waarachtig als Christen omziet naar de medemens.…
In het licht van de kerstnacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Laten we koesteren wat we vaak als gewoon zien,
de vriendschap, de liefde, het naar elkaar omzien.
Een luisterend oor of een woord van troost,
is meer waard dan waarop officieel wordt geproost.
Op deze avond, zo hoopvol en zacht,
vinden we kracht in de stilte van de nacht.…
koperdraad en vossenbloed
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
555 overgaan in een mildere blik
hij, vos, majestueus likt zijn wonden
de eerste maan kaatst in zijn ogen
als ik een verwijdering lees in het dier
wild zijn is zo zuiver, zonder emotie
pijn zal hem niet gevangen houden
ik stop de koperdraad in mijnen zak
‘waarom denken jullie mensen altijd
in goed en kwaad’ roept hij mij na
‘ge moet niet omzien…