7387 resultaten.
De Zee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.071 Golven
komen
af en aan
Het strand
raakt
bedekt
Plastic
Blik
Hout
Touw
Zeewier
Olie
Vogels
worden
vleugel
lam
Toeristen
blijven
liggen
op hun
rug
Zij
vliegen
straks
wel
terug…
De zee
gedicht
3.1 met 31 stemmen
11.029 De zee kent vele grijze dromen.
-----------------------------------
uit: 'Op het nachtslot', 1985.…
Zee
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
965 Lopend in de storm
te luid voor woorden
zodat alleen gedachten meegaan
in de golven van de zee
oprijzend en uiteenspattend
telkens weer nieuw
maar nooit aflatend
in ritme der getijden
de zee van mijn gedachten
zo diep…
Zee
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.477 Mijn lippen tintelen
ik proef
de zilte lucht
zand schuurt
zout slaat mijn huid
wit uit
golven ruisen
op de cadans
van mijn hart
overal
altijd
on uit wis baar…
De zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.220 Drager van vele lasten
Verbinder tussen verre kusten
Geborgenheid biedend aan vele vormen
Verslindend en bedreigend door haar stormen
Herinneringen vastgelegd,
op bodem en in mensenharten
Boeien geven richting
elke dag opnieuw te starten
De zee laat los en stroomt zichzelf
is de spiegel van het hemelgewelf
gelijk de mensen, kijkend in…
DE ZEE
poëzie
3.3 met 12 stemmen
5.116 De zee, het enige leven dat strekt
Van begin tot einde
-Terwijl alle andre, voor kort gewekt,
Gedwee en weerloos verdwijnen-
Geeft in eeuwige breking
De grote, zachte verzekering
Dat, wanneer allen versterven, verstijven,
Zij bevallig zal blijven.…
Zee
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
1.158 Op het strand,
mijn gezicht naar de oceaan gekeerd,
zong ik met vissers
terwijl we zware netten binnenhaalden.
In de haven,
stond ik schouder aan schouder met werkers,
containers met vreemde schrifttekens
van roestige boten takelend.
Op de rotsen,
zocht ik met mijn zoons naar schaaldieren,
we vulden plastic emmertjes
met exotische…
De zee
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
2.031 De zee
wind,golven
banen van schuim
vluchtig en toch
taai als stroop
wanhopig vasthoudend
tot verdord, verdroogd
ophouden te bestaan.…
Zee zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
626 alleen maar zee zijn.…
De zee
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
678 De zee kust het strand
op getijden gedragen
maar vindt nergens rust…
Als de zee
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.519 jij bent als de zee
je bent vloed, je geeft
je bent eb, je neemt
deining is jouw hart
branding jouw ziel
stormen met wilde stromen
zijn gelijk jouw buien
een warme en koude golfstroom
trekt door jouw aderen
ik trek me terug
je voelt koud, vandaag
morgen zal je anders zijn
hunkerend
druppels als klitten…
Zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
669 Mijn denken stroomt
als vloeistof
minder wild dan
eb en vloed;
druppels, vast als waterstof,
de einder tegemoet.
Golven vormen
het oppervlak
van klotsen en geschitter.
Onderdak voor het paradijs,
zachtgroen en diep,
zout-bitter.
Hier breng ik graag
momenten door,
slechts door mijzelf begrepen,
terwijl ver boven ik het klotsen hoor…
de zee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
563 driest denderen
huize- hoge golven
&
beuken, zoals eeuwen reeds
in strak cadans
tegen de kade.
ik zag het
ik ben er geweest.
ik hoorde haar lokroep
daar ver benee.
golven komen en gaan
ik volg ze gedwee.…
De zee
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.259 Dromend over de dingen die ik voel
en ja de zee weet wat ik bedoel.
Het spel van golven, zee en wind
dat is wat ik het mooiste vind.…
de zee
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
741 dit hart verstild
en stil verstard
onder een loodzwaar
zwijgend nee
dat scherper snijdt
dan vlijmend staal
onzichtbaar ziedt
in de peilloze zee
die golvend gevuld
met zoutste tranen
zoet verlangen koelt
en voor altijd dooft…
zee
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.203 golven
draperend
jouw liefde aan mijn voeten
ach...
mocht ik jouw zeemeermin ooit zijn
louter verlangen
uit zout en zand gekneed
gekleed door vloed
en
naakt bij eb
wentelend getij
trotserend…
De zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.282 De zee is lachen en stoeien, zonnen en wandelen.
De zee is ook kijken naar de zonsondergang, genieten van elkaar.
Jij bent mijn zee.
Mijn mooie, blauwe, grote zee waarin ik kan verdrinken.…
de zee
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
703 de zee, zo blauw als de lucht
golvend onder de zon
die witte schuimkoppen
die rollen naar het strand
kinderen spelen aan het strand
lachen zoveel ze willen
de zee…
Aan Zee
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
603 landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw
zij huilt zacht, toont haar emoties
aan de zee…
Aan Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw
zij huilt zacht, toont haar emoties
aan de zee…
De zee
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 Aangetrokken door haar grillen
Reisde hij terug naar die plek
En zie, daar zijn de blauwe stormen
Die ingewikkelde mozaïeken vormen
In rust genietend van het kabbelen
Waar geen einde aan lijkt te komen
Een storm zwelt zachtjes aan
Tijd om in haar op te gaan
In hypnose door de zee
Ging hij immer met haar mee…
De zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Je was vanmorgen nog ergens diep in de zee,
en elke golf nam je een stukje mee,
na een dag of twee lig je ineens
op een randje zand aan de zee.
Lachend om mijn eigen gedachten,
loop ik langs de golven,
in het zand langs de zee.…
Op zee
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.390 Grote onvoldane, o albezielde Zee!
Laat steigrend nu die storm-hoogdag opjoelen,
Zee!…
Aan zee
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
677 Moe van 't stadslawaai
komt hulp uit onverwachte hoek
m'n oren raken verstopt
het wordt stil om me heen
men zegt dat ik iets aan
m'n gehoor moet laten doen
maar ik houd me doof en m'n
oren fossiliseren tot schelpen
geluk is slechts 'n gevoel dat
we door denken opwekken
zo verwezenlijk ik 'n ideaal
waan mij in 'n houten huis
in de…
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Op de grens tussen hemel en zee,
deinen op de zeespiegel
ontelbare mijmeringen.
Zachte zonnestralen verlichten
mijn dierbaarste herinneringen.
Het zilte zand zuigt mij los,
uit de greep van het alledaagse,
de wind speelt, streelt mijn gezicht.
Ze maakt iets los en voert het mee
voorbij het einde van mijn zicht.…
Zee
hartenkreet
4.5 met 49 stemmen
2.374 Op een verlaten strand,
zittend in het witte zand,
sla ik jou mijmerend gade
en aanschouw je eindeloze parade
van golvende patronen
waarin je geheimen wonen.
Bij jou kan ik in vertrouwen
mijn diepste gedachten ontvouwen.
Geboeid zit ik te staren
naar je opeenvolgende baren,
die in hun tocht komend uit de horizon,
gedreven door de…
De zee
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.257 En ik kijk vooruit
over mijn zoute deken, de zee
en als het koude water zich terug trekt
neemt het mijn zorgen mee.…
De zee
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.476 mijn haren
Mijn gedachten dwalen toch naar de tijd van toen
het brengt ontroering diep in mijn gemoed
Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen
het verdwijnt immers voorgoed
De golven kabbelen zachtjes af en aan
terwijl de wolken de zon doet verdrijven
Onverwachts komt daar een traan
die mijn verdriet in het zand doet schrijven
De zee…
De Zee
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
914 Zijn kinderjaren zijn voorbij.
Toen hij bij het zoeken
naar grenzen
altijd weer schuchter
in zijn schulp terugkroop.
Die onschuldige kindertijd
is voorbij.
Heftige puberteit verstoort nu
zijn innerlijke rust.
Knellende banden worden verbroken,
een wrede tsunami,
een vernietigende orkaan,
schuimbekkend van opstandigheid
geselt hij de…
De zee
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.275 mijn haren
Mijn gedachten dwalen toch naar de tijd van toen
het brengt ontroering diep in mijn gemoed
Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen
het verdwijnt immers voorgoed
De golven kabbelen zachtjes af en aan
terwijl de wolken de zon doet verdrijven
Onverwachts komt daar een traan
die mijn verdriet in het zand doet schrijven
De zee…