2333 resultaten.
Plataan in Catalonië
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Vanaf de aanplant was er blad
van 't grootste tot de allerkleinste
onopgemerkt bleef het, in ieder jaar.
Naar stam en takken ging de aandacht uit
dragers van schaduw in de zomer
een koele plek voor rust,
of bij avond, feest te vieren.
Mensen, van jong tot oud
somtijds groot en sterk,
de boom hij zag ze, gaan en komen.
Seizoenen daarentegen…
aangeraakt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
414 het verschil
tussen land en
lucht verdwijnt
op de kaart
alleen een
witte vlek
en nu op deze
loodwitte dag
wacht ik
op een teken
van je marmeren
gesloten ogen
het was een witte witte
dag toen sneeuw en
wolken elkaar raakten
en jij het verschil
niet zag je reisde
voor eeuwig af…
Jager & Jager
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 Zijn ferme vleugels brachten hem
op juiste hoogte, zoekend naar een prooi
het oog gericht op alles hem tot leven.
De cirkelgang steeds lager ingezet
een noodzaak brak de wet,
behoedt je zelf, een doel te zijn.
Zijn waakzaamheid nog amper ingedaald
de scherpte van een dof geluid
een golf die raakte, snijdend binnen.
En vallend zag hij…
Kruin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Nog is
mijn kruin van herfst
is het laatste blad
niet naast m'n stam gevallen
Mijn figuur
krijgt dan
dat zotte, malle
de scherts van winter
Een kaalheid...
die me niet staat
mij ouder maakt
zo zonder enig jong blaadje
Ik krijg
een oud, bedaagd maatje
glans maakt plaats
voor dofheid
Het is nog
niet 'mijn tijd'
ik ben nog…
Open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 Je opent
dat wat dicht heet
het landschap, de weg
waarlangs ooit bomen geplant
De kant als zoom
ermee gesierd
bomen in gelid
als een erewacht
En dan....…
Poort naar winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Er verschijnen
poorten
poorten
in het landschap
De bomen
op rij
aan zoom en kant
van landelijke wegen
De wachters
mogen het goud
van hun straatje vegen
wind snelle trawant
De kruinen
verliezen -spilziek- hun kleur
blijven ontsierd
achter op hun post
Sneeuw zal
hun kreunen smoren
ijzig roepen ze
wat herfst
hen heeft…
Herfstspiegel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Herfst
weerspiegelt zich
in de koele waterloop
Het zijn
de verstarde bomen
bomen zonder enig blad
De bomen op rij
-als tinnen soldaatjes-
bekijken zich
in het blauw van de stroom
Het is
echt een droom
hierlangs te lopen
m'n ogen als op steeltjes.…
Lichtval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Soms
valt het licht er
zonder splinters
gruzelementen
Soms
staat het licht
weer op
poetst zich schoon
de aarde
van de duivel
of het stof
van een demon
Soms
valt het licht
samen
met een gedicht
dat zegt iets
van de dichter.…
Breekbaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 De zon
staat laag
schaduw lang
als een pierlala
Het ijs
is broos en
breekbaar
't kind ziet
geen enkel gevaar
loopt roekeloos
de dunne ijsvloer
...........op
Wie geeft 'n teken
roept ho of stop
kijk uit
niet verder?
Breekbaar...'t kind.…
Voorbijgaand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.082 Stroomaf varend op de Waal, vergleed de dag in wonderschone kleuren
de laatste dagen van het jaar getooid met gloed van hoop
en delen nu de moed voor nieuwe dag en maanden
het nieuwe jaar zal ook uw dagen kleuren
en wens aan ieder die dit leest, of horen wil
veel creatief vermogen en gezondheid toe
alle dagen in het nieuwe jaar te gaan-, en…
Vaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 Vaart zit er
niet in
geen rimpelingen
geen kikker kwaakt
Ik hoor
geen merel, lijster
zelfs geen rietzanger
...............zingen
Het is winters stil
en wij lopen een pad
op ons gemakje
pad, dat geen naam heeft
Het is deze wandeling
door slapende velden
en geeuwende akkers
die me raakt
De zon ook
doet die middag
......'n…
groet me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Groet me
deze morgen
want ik houd
lente nog even verborgen
Groet me
deze middag
want ik lach
om winter...
die uit
zal blijven
vorst....
die niet toekomt
aan regeren.…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Het heelt
het spiegelbeeld
van bomen
populieren die
het Brabants landschap sieren
Nooit verveelt
de zoom van de stroom
oever en wal van rivieren
Ze doorsnijden
er Brabant
met 'z'n hebben en houwen':
de dijkjes en dijken
schutten en sluizen
ettelijke gemalen
vertellen de verhalen
van strijd en verweer
tegen te hoog water.…
Schaapachtig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Een schaap
heet een kuddedier
heeft in de kudde
het meest plezier
Hij en zij grazen
de ganse dag
het gras weg
voor onze voeten
Waarover
wij wollen sokken
en wandelschoenen
...........dragen
Daarmee...
zijn wij
wandelaars-zelf
ook een kuddedier.…
Grave aan de Maas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
604 Grave...
beneden de sluis
het bleek er plots
beslist niet pluis....
Schippers, schepelingen
weten er
van varen
van afmeren
In dichte mist
kan 't verkeren
de sluis gemist
op stuwen....
gestoten en gestuit
staalhard op hard staal
vaartuig, dat wil vallen
vallen, ruwweg vallen
drie meters diep
-aan de lat-
van niets...weten…
Ochtendstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Nog even verborgen
in de sluiers
van de morgen
De brug bij Grave
over de Maas
waarover nu grote zorgen
Het water gaat
er zijn eigen weg
geen hinder van schutten
De rivier
heeft zo
zijn eigen grollen,grillen
Heeft
een winterse honger
te stillen
Het zomerbed
een winterbedding
.........geworden.
aan oever en wal
veel…
Pad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 We zijn het pad
gegaan
het gladde pad
de aarzeling
in onze stappen
We verwachten
van mist het nat
zon scheen schielijk
vanachter
strepen wolken
Waren we niet
goed ter been?
ijzel deed zich
plots gelden
...onverwacht
uit onverdachte hoek
het boek
van winter
-blijkbaar-
nog niet uitgelezen.…
Lente in de lucht?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Met zonneschijnsel
lijkt lente
-merkbaar-
in de lucht
Is
het slechts
van lente
'n fluisterend gerucht?
De dag
-zichtbaar- langer
priemend groen
.......in gras
'k verzucht hardop:
Als het toch
maar eens
zover.... was.…
De rechte weg
gedicht
4.5 met 4 stemmen
3.773 Je stelt je op een weg in als een liniaal,
maar rijdend door het landschap van Noord-Frankrijk
geven de kaarten alle van bedrog blijk:
wij ronden bocht na bocht - maar verticaal,
waardoor wat ons omringt te kantelen lijkt
als wij de hoeken omslaan naar beneden.
De heuvels openbaren zich allengs als treden.…
Ooievaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 Kijk daar....
een nest
met een ooievaar
Ik kan
m'n ogen
nauwelijks geloven
Je denkt
aan kinderen
je dochters, pasgeboren
Die
op hun beurt
de ooievaar ook zagen
Ik wil mijn gade
vragen
of zij hem
-vanuit haar standpunt-
misschien beter kan zien.…
Uitzicht.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
635 Aan het uitzicht
wijd ik nu
een kort gedicht:
de stroom van IJssel
die niet ophoudt
niet stelpt
geen halt
kan worden
toegeroepen
al sta ik op brug
kade of oever
ik ben geen snoever.…
Een vogel in de hand
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
562 Op vakantie
waren wij
op reis in 'n deel
van onze buur: Duitsland
Uit folder en boek
hebben we ons
ingelezen
gezocht en gevonden
Waar bergwanden oprijzen
van hoogten
niets te vrezen
bezochten we
Hun kastelen
en paleizen met puntige daken
uit vervlogen tijden
zagen we er
Koene ridders te paard
en jonkvrouwen
die -in modern…
Aan de buitenkant
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.230 Aan de buitenkant
is de hand van mijn vader
een polderland
met riet en pluimgras
blauw gezwollen beken
en hier en daar, verstrooid,
wat zonnebloemen.
Aan de binnenkant
is de hand van mijn vader
een stafkaart
met snelwegen
en wandelpaden.
Ik vind er altijd
de weg op
naar huis.
-------------------------------------
uit: 'De zee…
ochtenblauw met wit gevlekt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
635 als zonnemist verglijdend
dalen kleuren groen en teer
het donkere licht versnijdend
onder zware takken neer
een huis tegen de hemel
van ochtendblauw met wit gevlekt
verbreekt de ronding van de heuvelrand
net iets te dwingend neergezet
de lange holle weg
met zwoele warme wind
beschutting van de volle heg
de speelse kreten van een kind…
Nog steeds die luchten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.448 Nog steeds die luchten, schaduwen van wolken
wegvluchtend op windrimpels in de rivier
Het landschap onherkenbaar veranderd
zeggen wij die nu leven, nu zien
Er is een wereld, diep beneden, hoog boven ons
die wij hier alleen vermoeden kunnen
Het moment na de laatste toon
voor de eerste herinnering: een ruimte
die bij iedere ontdekking verder…
Weide....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 Hier
mag je grazen
het sappig gras
voor m´n voeten
Het hek
de weidepalen
waarlangs
prikkelend draad
Het is
als een brede straat
voor
het grazend vee
Schapen, koeien
paarden, geiten
om het even
Hier buigen
ze
naar moeder aarde
Overtuigd
van de waarde
de kop te buigen
Als ware het
omwille van
louter lijfsbehoud.…
'Eeuwenoud goud'
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 Wij graven
kanalen....
graven diep
om water te vinden
Wij zijn
als wortels
van bomen
naar water op zoek
Wij staan
te boek
als een volk
van binnenschippers
van sleepboot en ark
van roeiboot en spanen
van zeelieden, 'Jan-pak-an'
Wij hadden
de wereld scheepsbouw
en handelswaar
te bieden
Ooit turf....
als brandstof
'eeuwenoud…
Zand....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
697 zal ik niet
aan dit landschap
zand schuurt
tussen m'n tanden.…
Over bruggen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
607 Spreken...
kan je
over bruggen
Je kunt ze
zelfs bouwen
met blokken, blokjes...
uit je jeugd
toen alle beroepen
nog mogelijk waren
Nu kun je, man
-in bewondering-
in de verte staren
waar de ene wal
de oever
vinden kan.…
Hoofd?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
657 Ze grazen
grazen in hun wei
ze kijken
kijken op naar mij
Allebei
wil ik ze
'op de plaat'
meer dan hun hoofd
Morrend....
hebben ze
me beloofd
mee te werken
aan deze fotosessie
maar van harte....
gaat het niet
zijn ze er met hun hoofd niet bij?…