Alle inzendingen over ex-liefde

Je bent vertrokken uit mijn hart Mijn ziel heb je meegenomen... Mijn hart gebonden, gekneveld in de pijn, blijft achter met een leegte... Een eindeloos verlangen naar jou, jij, die mijn ziel hebt aangeraakt, heel eventjes maar... Mijn ziel nu verkracht, vermoord door jouw woorden.…

Jouw huid en haar zijde zacht omwikkelen mij in glinsterpracht Ingesponnen zachtjes aangetrokken vermoordt je mijn liefde onverschrokken Bungellend diepvries fastfood snack om lust een touw mijn vlindersnek Het hongerig hart met jou verbonden de poten van een kruisspins erfzonde Liever in een keer doorgeslikt dan nog langer in jouw web…

waarom zeg je dat je van me houdt? waarom zeg je dat je om me geeft? waarom doe je me dat aan? waarom hou je van me als je met een ander gaat?…

Ik houd er niet van om bedrogen te worden Het is niet gezond om je vriendin in de maling te nemen Je krijgt het terug, op een dag En dan verschijn IK Weer met een lach. De vogels die fluiten De lucht is niet meer grauw En dan hoef ik nooit meer te zeggen dat ik van je hou.…

Ondanks die blik in jouw ogen, waarmee je schijn me bedriegt, Blijf ik in je geloven, wanneer je glashard tegen me liegt. Ondanks die blik in jouw ogen waarmee je mij ontwijkt Blijf ik in je geloven, wanneer je ‘n vreemde voor me lijkt. Ondanks die blik in jouw ogen waarmee de realiteit ontwaakt, Blijf ik in je geloven, wanneer…

Schokkende bewegingen toen je slaap kwam Mijn lichaam, nog steeds verbonden, reageert Het vredig geknor dat mijn slaap ontnam Je bent zo mooi, zo mooi. Je mooie lieve vormen onder het laken Heerlijke volle lippen, zo vaak beroerd De kracht van je slanke benen weet me te raken Je bent zo mooi, zo mooi. Donkere krullen over het kussen naast…

Mijn liefde zul je niet meer krijgen Je bent niet langer meer van mij Je hulde je in stilzwijgen En maakte je zo los van mij Ik heb gesmeekt en haast gebeden Het mocht niet baten meer helaas Nu ben ik moegestreden Je starheid werd me toch de baas…

TOEN Toen jij voor mij een zwarte jurk aandeed en belletjes in je oren Toen leek jij op Parijs bij nacht Maar ik domkop zat weer eens op wacht in een ivoren Eiffeltoren Toen ben ik jou verloren…

O, trap maar op mijn hart, schop gerust mijn schenen Je zult het zien, het doet me niets, ik richt me steeds weer op en mijn adem stokt maar even Ik blijf waar en wie ik ben Maar jij? Je moet je er maar voor lenen.…

Een traan om het verleden Omdat ik echt om je gaf Meerdere omstandigheden Blijkt altijd achteraf Het was een les voor mijn leven Een straf voor mijn ontzag De prille liefde was voor even Wilde gewoon niet zien waar het aan lag De tijd vloog snel voorbij Intense leegte hield maar aan Je had zo weinig over voor mij Zag me verreweg gewoon…

Ik kan jou onder ogen komen, Maar jij niet onder die van mij. jij hebt iemand anders gekozen, Jouw lot uit de loterij...…

Vanzelfsprekender dan het almaar stilzwijgen, bloeit de rode meidoorn. met geurenpracht kleurt ze profaan de schraalheid uitbundig aan, gedachten dwalen monddood ronkelend rond het verbloemend rood. maar de toedracht zal niet van rusten willen weten verder graven om haar gelijk naar boven te halen. echter de laatste druppels bloed onttrekken…

ik draag jou mee ik draag jou mee in veel te grote zakken van een lentejas die ik nog steeds niet uit kan trekken ik voel jou in mijn handen wanneer mijn vingers dwalen door de leegte van verzamelde herinneringen van ogen, lippen en een lach gevangen in hen beiden van puurheid en gevoel, liefde naakt ontvangen in een ziel en 'k…

Jij kwam 's nachts laat thuis hard huilend en dronken omarmde mij huilde tranen met tuiten mijn schouders nat ik heb iets verkeerds gedaan het spijt me zo ik zal het nooit meer doen echt waar want ik hou alleen van jou kotsend van weerzin hing ik in de wc vanaf dat moment brak mijn laatste stukje af en kreeg er eindelijk die vuursteen…

Iedereen heeft een dubbelganger wordt er gezegd waar heeft God de jouwe in Jezus'naam neer gelegd Gezocht in het Verre- en Midden Oosten niets van jouw evenbeeld om mij te troosten Europa van Noord tot Zuid, zelfs Afrika lachte Hij mij uit en gaf zelfs een trap na Nu zag ik duizenden Claudia's in Israël this must be heaven or this must be…

Starend in de zonnespiegels van de Maas bengelen tranen aan de kaken van een dwaas Mijn lief mijn schat, jij rotte appel van mijn oog borende meelworm die mij bedroog Knagend aan schillen vlees en een toereikend klokhuis maalde jij onvermoeibaar zielendeeg fijn tot hatelijk steengruis Palingen in kadaverkamers verdringen voor herinneringen…

glazen hart geblazen in de ronding van jouw liefde als zandkorrels zo talrijk zijn de scherven waarin het breekt jouw vuur doofde niet maar angst verteerde jou en je ging heen liet mij achter met schilfers vol glazen pijn elke keer weer lijmt mijn hart zich met kleuren van de zon huilt in de regendruppels de dauw van een nieuwe dageraad…

Mijn hoofd op jouw schoot, gemis van iets wat nooit was, of zal zijn De lamp schijnt te fel in mijn gezicht, geen confrontatie, nog even niet Ik sluit mijn ogen en laat me vallen in een pijnloze leegte, schreeuwende stilte Mijn hoop op jou is al lang vervlogen, dus mag het licht nu alsjeblieft uit?…

(voor Karin) Het water blikkerde in lentelicht. De grutto's schreeuwden weer luid. De volle knoppen braken open. Duizenden paardenbloemen en fluitenkruid. Ik zag het weidse veld. En miste jouw blote rug vol sproeten, waarop ik nog lang niet was uitgeteld.…

Wat moet ik anders dan je driewerf kussen op de wang onderdeel van het gelaat vervolgens jou het beste wensen waarheen je ook maar gaat want ja na dit leven wacht niets Zo vallen we uiteen als pluisjes van een schitterende pisseblom…

Over overspel! Man krijgt slag onder gordel Kruis over zijn kruis Aanhouder wint niet altijd Het overspel is over!…

We hebben geschreven, De herinneringen op papier gezet . Maar ik kijk ernaar En ik zag het, misschien heb je er nooit opgelet Op die koffievlekken en weggewassen woorden, Maar ik zag het wel, Het deed me niet goed, Irritatie en alleen maar uitstel. Ruzies kwamen en gingen, Maar nooit kwam het echt goed Nu gebruik je mij en m’n vriendinnen…

Hoe zwart is wit En hoe groen Is een rood stoplicht Vragen die ik niet Meer wil beantwoorden Was ik maar kleurenblind In plaats van terug kunnen kijken Op een verleden Zonder heden Waarom geen hart Waarom toch sneller kloppen Vragen zonder Het juiste leesteken Dierbare vriend Het klinkt zo mooi Maar zwart is wit En wit is zwart Iets…

Heel kort en heftig Maar oh wat was het fijn Een bijzonder mens, dat ben je ’t Was goed even bij je te zijn. Ik zal nooit vergeten Hoe het ook kan zijn Je leerde me liefhebben Jezus, wat was dat fijn Ik kan nu weer verder Geloof weer in geluk Want geloof me mijn liefste Mijn vertrouwen dat was stuk Helaas kon ik je niet geven Waar…

de twinkel in je ogen de lach op je gezicht de pracht van je karakter waarvoor ik ben gezwicht de leugens in je ogen het verraad op je gezicht je bedorven karakter een ander voor gezwicht jammer van die ogen je had zo'n lief gezicht ga werken aan je karakter maar mijn deur is nu dicht…

Wij liepen door verlaten stilte om elkaar niet te hoeven horen Wij onder bomen overhuifd de nacht om elkaar niet te hoeven zien Wij begrepen enkel door te voelen Wij wanneer werd het ik en jij?…

Hart of verstand Verstandelijk weet ik het wel Geen weg terug meer Maar mijn hart vraagt nog steeds Waarom ik niet terug keer Opnieuw begonnen ben ik al Probeer liefde te forceren Bang dat ik opnieuw val Het opnieuw weer wil proberen Verstand zegt mij, het was niet goed Ja, ’t verstand dat weet het wel En als mijn hart zegt het was…

In mijn gedachten zie ik je. Lachend, lief kijkend. Als een felle zomerzon aan een helderblauwe hemel. Je straalt. Zoals je altijd deed. Met je mooie vingers glijd je langs je prachtige lange, blonde haar. Ik kijk naar elke beweging. Ik volg elke handeling. En jij blijft glimlachen. ……………………………………………………. Jezelf wakker maken uit een…

Jouw liefde voor mij verdween bij het gevoel van eenmaal vrij slipte weg als zand tussen mijn vingers om neer te komen in een poel van tranen die van mijn kokend hart een blubberzooitje maakte mij langzaam weg deed zinken in jouw moordend drijfzand…

Mijn god wat is het zwaar Om jou te vergeten Vertelde iemand mij maar Wat ik zo graag zou weten Wanneer deze pijn En het ondraaglijke verdriet Verleden tijd zal zijn Helaas ik weet het niet Steeds vaker denk ik terug Terwijl het toch moest slijten Wilde ik misschien te vlug De doek de ring in smijten?…