Hartenkreten over filosofie

verweven de onder liggende patronen complex het boven gronds bestaan…

opstijgende mistflarden duwen mijn zicht buiten beeld…

Een versobering is een verovering op minder hebben meer laten wegebben om te realiseren jezelf te leren niet te verliezen 'n keuze te kiezen…

het onzegbare slechts te duiden als schim van wat voelbaar is…

Een dichter van indrukwekkend formaat denkt niet in een cocon... Zelfs zijn meest sublieme gedachten worden tot op zekere hoogte bepaald wat wel... en niet... bekend is in de tijd waarin Hij leeft...…

Het leven is zoals het is en werd je ooit gegeven een gegeven paard kijk je ook niet in de bek. Je kunt wel klagen en eindeloos blijven zagen maar dan kom je in die eindeloze negatieve spiraal. Geniet van kleine dingen zoals de kleur en het licht van prachtige kou en warme zon want, je bent nooit echt alleen.…

Ik had een huis, een vriendin en een goede baan. Voordat ik het wist, Was ik alles kwijt, dakloos en eenzaam. Ik had honger en niets te eten. Geen water, kon nog geen eens uit mijn lichaam zweten. Het was wennen zonder geld en vrienden. Ik liep de hele dag over straat om warmte en eten te vinden. Op dat moment werd mij bekend waar…

AAN/UIT TeleVisie UIT Het Leven AAN!!…

De nagel in de muur, slaat men dikwijls ongewild ernaast, en de kracht die je uitoefent wordt niet doorgegeven. De betonmuur is harder dan men dacht, mysterieus, de nagel buigt als een ongewoon ijzer roestig, hard, met een spitse punt. Ruwe nagels vormend in een muur duwen slaan in met bruut geweld. Druk die je op de kop van…

Zonder gedachten, de constant opkomende gedachten besparen met evident te zijn maak ik mij geestelijk "leeg", zonder verwachting hecht niet aan exclusiviteit, de constante gedachtestroom met een basisgedachte, teruggespiegeld door anderen wenst men veranderd te zijn als een mens zonder franje, kaalgeschoren het wijze nederig gebogen…

Als een knop in bloei, geplukt en weggegooid, ontroert de roos de koude harde winter, de tuinman plukt. De aarde rouwt met zwarte randen, een ontheemd gevoel vergezeld het vruchtbaar samen dat wentelt in haar schoot. Als een knop ontgroeit ontmaagd, voel je meer dan naakt schoonheid van sterren, de maan gaf zijn tijd verworpen aan. De…

we nemen de tijd voegen nog wat ingrediënten toe en noemen dit leven...…

bevruchtende wisselwerking noord zuid oost west tegenpolen op hun best…

Wie ik echt ben als product van eigen gebruik zal uit het verschijnsel blijken dat jarenlang zo hoogst vertrouwd de dure prijs betaalde voor het korte verhaal. Wie ik echt ben met andere ogen behandelt een aantal aspecten die van belang zijn bij vrijwel iedere beslissing als een belangrijk gegeven beschouwd. Als ik echt ben wie ik…

Soms denk ik Wat als Ik dat anders had gedaan Dan zou ik hier niet stil bij hoeven staan Wat als ik naar je luisterde dan had ik geweten waarover men fluisterde…

Als je uitkijkt naar wat er morgen gaat gebeuren en niet stil kan staan bij deze nacht dan is de maan zonder sterren zonder lach maar met verdriet omdat hij ziet dat dit niet klopt. Daarom denk ik laat een ster vallen dan doe ik een wens voor en om jou.…

Als rode rozen aan het verwelken zijn, oude tramlijnen geen halte hebben, als wonderen en volledig overzicht, de nacht doorbrengen, de waardeloze wereld uit zijn. Als bezoekers geen kraakpand vinden en als alle opvangplaatsen volzet zijn, met oneindelijk veel luchtkastelen aan dingelen. Als liefde voor het hele land ontbreekt en "houden van…

Als de wereld zich bekend maakt Onbekommerd, onverschillig Perfecte bol, soms o zo grillig Als een ruimte waar van klein naar groot De tijd verstrijkt van dood naar dood En waar slechts Wil haar stempel drukt... Een beeld voor mijn verleden Aanschouw ik door een waterval Wetend dat niets blijven zal Behalve in mijn hoofd Totdat ik vrij kom…

Ik ben gewoon gelukkig omdat ik niet hoef te vragen of zoeken naar geluk want ik heb al geluk genoeg.…

Geworpen in de strijd een doel wat heiligt, lang de tijd gepijnigd, ook ik gestenigd, oneindig rollen stenen aan om in het volle uur tegen elkaar te slaan, vuur reinigt de loop hun fossiele natuur.…

Ik vaar met mijn schuit op wilde en kalme stromen al vaart een ieder mij voorbij te loever of te lij Ik hoop er ook te komen…

Wie was er eerder, de kip of het ei? wie was er sneller, ik of jij? wie is er beter, zij of hij? wie is er mooier, hij of haar? Competitie zal er altijd zijn maar net als met eieren, zal de één rot en de ander met dubbele dooier zijn.…

Rusten in de bron van jezelf, waar stilte de basis is, eenvoud het middel, vrede het leven met Licht omgeven.…

het ongewisse zetelt op een hoge drempel het ongewisse behelst tevens het perspectief…

De toevertrouwde tijd staat stil, en als wij op zoek naar haar gaan, dan leren wij meteen.. het is niet wat men zoekt wat zo belangrijk is, wat zoveel geven kan. Omdat herinneringen tranen weer opwellend wegdromen laten. De minuten ze passeren dan. Ze gaan voorbij jouw wereld, in enigheid die enkele jaren in die je gelukkig leefde…

hoe de tijd tikt weet jij weet ik hoe ver we zijn weet ik niet en jij evenmin er bestaat een boek waar een geheim in staat geen mens begrijpt wat daar in staat het geheel ons deel waarom? wij bestaan ach raad maar raak ik kijk en loop wel naar de maan en als wij ooit terug komen zeg dan ach zij die maar…

Waarom sterven jonge mensen, moeten ouders zo vroeg gaan, waarom kleine babies leed doorstaan? Waarom mogen er in Ghana veel zwarte kinderen niet naar school, waarom is er in sommige landen droogte en bij ons is het dan koel? Waarom kruipen arme mensen door het stof der aarde, in hun laatste wensen smekend, biddend, vragen achterlatend…

Vanuit de idee dat uiteindelijk alles illusie is kan er geen waarheid bestaan behalve dan de waarheid dat niets zeker is…

Het leven is zoals het is, je kunt doen wat je wilt, je kunt laten wat je wilt, de lijn ligt er al. Je denk dat je hem zelf neergelegd hebt, maar uiteindelijk kun je de lijn alleen maar volgen.…

in een enkele beweging stond alles vast voor later…