4156 resultaten.
BLOEDEND HART
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 roerloos ligt het op de loer
maandenlang zonder voeding
geduldig wachtend op zijn kans
en dan valt het aan
zet zijn klauwen in mijn hart
en laat het weer bloeden…
Verborgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
619 begroet door het roze ochtendgloren
rekken wolken zich uit als de krant
zich opengevouwen aandient
om het gedrukte nieuws te openbaren
het regent letters vol ongeloof
en afschuw over hoe onveilig de wereld
is heel ver weg maar ook dichtbij
zijn onzichtbare grenzen overschreden
blijft de pijn voor nu verborgen
daar het brein dit nog…
Leven-Leven
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.101 Ik moet mijn leven leven
niemand doet dat voor mij
Elke keuze goed overwegen
mijn mind weer open en vrij
Ik moet beslissingen nemen
en de juiste wegen kiezen
Moet genieten van elke dag
mezelf nooit meer verliezen
Soms voelt het wel eenzaam
als je er dan alleen voor staat
Maar het begint wel te wennen
merk dat het steeds beter gaat…
Verstilling
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
491 ik huil jouw tranen
aangezien de jouwe zijn drooggevallen
verstrikt in de verbintenis van het web
voer je stuurloos door de grachten
van harteloosheid en onmacht
glijdt begrip aan je voorbij
moet je duiken voor lage bruggen
die je haast overboord kieperen
niet wetend waar deze reis
eindigen zal, veeg ik de scherven
alvast bijeen die een…
Enkel nog puurheid
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
977 Mijn emoties zijn verdwenen.
Mijn gedachtes zijn verdwenen.
Niets wordt er nagelaten,
Maar het is er nog wel.
Er is enkel
nog puurheid:
een heldere hemel
gevuld met kalmte en rust.…
Oud & Nieuw
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.053 vandaag lees ik de laatste bladzij
onopgemerkt gaat dit jaar over
in herinneringen van allerlei
van ontluikende lentekleuren
overgaand in schaars geklede
zomer bracht de herfst regen
die overging in een witte deken
nog voor de winter zijn intrede
deed, zal de avond opgaan
in 'n kleurrijk palet dat het
nieuwe jaar welkom heet…
Billijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
454 je sloeg haar om de oren
met wat je zelf zo verafschuwde
bleek controverse ongegrond
stevende het af op een dwaling
die kant noch wal raakte
vertroebelde blikken vernauwde
jouw waarheid gestaafd op drogbeelden
is gepaste stilte een billijke prijs…
Denkwerk (1 )
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
584 eens kon ik zo vrijelijk dansen
met de waterjuffers rond de poel
had ik nog het naïeve, het gevoel
dat een voorjaarsvlinder niet zou sterven
maar veilig wist te slapen in een sterrenbos
genesteld onder een zacht bedje mos
hoe vaak toch opende zich het rozenhart
sloten de blaadjes zich vol tederheid
in een pose vol vertrouwen
wist zich…
Denkwerk ( 2 )
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
649 in het aardse speuren
de wandel in een gesluimerde middagzon
waarin het ijs zich tot bloemen vormt
een verlept boeket op een schuurraam
de merel op het tuinhek een poging doet
iets lieflijks de stille hof in te zingen
daar, waar de kale winterbomen
mij links en rechts treurende omringen
in die kou zoek ik naar iets
waaraan ik mij…
Denkwerk ( slot )
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
525 ik zag een zonnestraal de kiezels raken
die ik plette op mijn pad
het stof leek iets te hebben van goud
stil geluk wikkelde zich rond mijn hart
ik vond in de regenwolkenhemel
de boog die de hoop voorspelt
er ontstond weer de verknochtheid
het ongekende levenslustige verlangen
naar de leeuwerik, haar verenkuifje
het vertrouwde riedeltje…
Schaak
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 jouw reactie was ijskoud ongepast
nadat het resultaat zich omzette in 'n bult
er hing al langer een koele sfeer
nog nooit had de koningin zich zo verlaagd
om gericht te gooien terwijl twee kleine
pionnen toekeken…
Braamt - Millingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Mijn zonnevlecht schreeuwt het uit
Onbestemd verdriet wil naar buiten
Tussen de eerste bomen kom ik thuis
Het koude water blust de pijn
Ik betreed oude jeugdherinneringen
Plak vandaag eroverheen
Over de dijken, langs het hoge water
Metafoor voor mijn emoties…
Weggaan
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
526 de kringen die je achterliet
om zogenaamd indruk te maken
vervaagden sneller dan aanvankelijk gedacht
de tint van het weggaan kleurde
goed bij jouw grijze jas en humeur
nimmer had ze zo uitgekeken
naar de lente die nu nog ver weg leek
en gooide haar haren in de wind…
Anno 2011
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
647 als dochter van de zee
heb ik aanschouwend gezeild
met stappen de aarde rond gereisd
als Lemster geboren
dat gevoel raak ik nooit meer kwijt
op mijn vaste stappen die ik zet met fatsoen
anno 2011
(maar dat gevoel, dat begrijp jij maar niet,
begrijp me niet verkeerd)
vaandels waaien hoog
de haven rookt blijde akkoorden
boven alle klepperende…
Bui
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 regen die je
van je afschudde
bleek niet dezelfde
die je vorige week
had meegebracht
het waren zoute tranen
van geluk…
Een nuance
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
491 in de stilte van de morgen
dragen gedachten verder
een kunstwerk toont zich
in beeld en geluid
door een dekentje van dauw
warmt een zonnestraal het pad
spiegelt een wonderlicht
over tranen, zorgen heen
een nuance dringt
zich tussen verborgen klanken
het schrijft zich tot een lied
laat de geest weer dromen
een hart vol vertrouwen…
Zeg me..
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
741 waren het zomaar woorden
die ik uit sympathie schreef
was het een dwaling
van mijn eenvoud
niets meer dan de gedachte
van een gelijkgestemdheid
was het de schreeuw
van een eenzelvige pauw
die in zijn pracht van veren
enkel regen naar me riep
~
ik maak me geen illusie
de juiste toon te treffen
zeg me,
raak ik de sterrenglans…
Wij zijn gelijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
586 wij zijn gelijken
jij en ik
tastbaar, voelbaar
door alles heen
soms op weg
dwalend in niemandsland
smachtend, lonkend
naar de onbereikbare overkant
ik ken jouw angst
voel jouw pijn
het verliezende, waarin je graag
een winnaar zou willen zijn
de deur kan soms klemmen
het is zeker, dat het hekje piept
maar, de drempel is niet hoog…
Onverhoopt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
536 eertijds schreef ik je nog brieven
aan jouw lippen hangend
van verlangen
glipte onvrede onverhoopt
ons leven binnen
sporen nalatend
kleurde al snel alle dagen grijs
werden blikken al gauw
bliksemschichten
sijpelde wat eens liefde was
dralend in een zee van kilte
en vergetelheid…
Rampstadrail
netgedicht
2.2 met 15 stemmen
1.836 werken aan
hoogte laagte
verschillen
doet lange files
ontstaan daar
de overweg
geblokkeerd is
groeit ergernis gestaag
de zon brandt…
Droomsporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.303 Jij dwaalde weer eens voorbij
in mijn droom van vannacht
jij smeekte mij om meelij
maar mij ontbrak de kracht
Jij hebt nu niemand meer
ook niet in mijn dromen
natuurlijk doet dat zeer
maar jij liet het zover komen
Of ik nou droom of wakker ben
volg niet de weg die ik nu ga
want zoals ik je nu inmiddels ken
laat jij overal je sporen na…
Waar zijn mijn dromen gebleven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.031 Ik ben al een hele tijd aan het zoeken
maar helaas zoekt niemand met me mee
zoekt en gij zult vinden, staat in alle boeken
maar volgens mij liggen ze nu op de bodem van de zee
Helaas kan ik daar niet zo makkelijk komen
en eigenlijk wil ik daar ook nog niet heen
waar zijn ze nou gebleven, mijn dromen?
Zijn ze bij iemand anders en laten…
Zee der lusten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.226 Ik luister naar de golven
terwijl wolken uitrusten
mijn zorgen zijn bedolven
in deze zee der lusten
Ik voel de koele wind
ze verfrist mijn ziel
de zon die verblindt
een ster die nooit viel
Ik aanschouw het ritueel
van water en macht
het is bijna spiritueel
en de zee...die lacht…
Tussen verstand en gevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.508 Tussen verstand en gevoel
hangt een wankele loopbrug
van lief warm naar kil en koel
vol lef heen en moeizaam terug
Als het verstand de strijd wint
blijkt alles bij het gewone te blijven
zo onschuldig als een lief kind
terwijl de stiekeme hoop blijft drijven
Maar wanneer het gevoel zegeviert
is de gevarenzone niet te vermijden
het is…
Vuur van onbehagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
988 Verlos mij
van alle
innerlijke ruis...
Leid mij
door het vuur
van onbehagen...
Ontcijfer de code
van mijn
emotionele kluis...
Geef antwoord
op al mijn
brandende vragen...…
Verstrengeld in onbehagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.097 Verstrengeld in onbehagen
mijn hart herkent zijn ritme niet meer
verdwaald met zoveel vragen
antwoorden onvindbaar in een kille atmosfeer
Verstrengeld in onbehagen
verlamming op een voetstuk
constante onrust is aan het knagen
een speld in een hooiberg van geluk
Verstrengeld in onbehagen
leven in een eeuwige ijstijd
helder denken is aan…
Als de mist optrekt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.206 Als de mist optrekt
kun je alles weer helder zien
de zon en hemel worden gewekt
het lijkt ineens zuiver en clean
Als de mist optrekt
krijg je wellicht weer hoop
het uitzicht niet langer bevlekt
een meer doorzichtige levensloop
Als de mist optrekt
verschijnt optimisme op het toneel
vleugjes plezier die je ontdekt
een onontbeerlijk…
Geen ruzie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.018 Het liefst ga ik nu schelden
ik ben zo vreselijk kwaad
maar het tegenovergestelde
is waar het nu om gaat
De rust in mijzelf te vinden
om ver boven jou te staan
mij niet aan jou willen binden
en alleen verder te gaan
Dat is nu mijn doel en streven
jij bent een geschreven blad
in een boek dat ik ga weggeven
maar dat ik nooit echt had…
De droom der dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.288 Ik droom wel eens dat ik kan vliegen
dat is de droom der dromen.
alleen in de lucht kan niemand je bedriegen
niemand kan bij je in de buurt komen
Als je vliegt zijn er geen zorgen
je lichaam voelt totaal geen pijn
negatieve energie bewaar je tot morgen
je omgeving is ineens heel klein
Zweven in pure gewichtloosheid
ontspannen jezelf laten…
Verdrinken in muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.389 Mijn gedachten dalen naar het nulpunt
ik laat mezelf verdrinken in muziek
terwijl de melodie mijn bewustzijn verdunt,
verdwijn ik in een avonddroom vol ethiek
Gevoelens verdwalen in een melodieuze mist
zonder geluid zing ik zachtjes mee
een refrein wat mijn ziel verfrist
langzaam reist het lied naar een eindige zee
Vol emotie teruggekeerd…