13575 resultaten.
Dansend in mijn huid te zingen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
501 Ik loop in een
warme roze wolk
dansend in mijn
huid te zingen
van het licht
dat op mij viel
niet buiten
mensendingen
of wetmatig gedril
maar krijg datgene
wat ik weten wil…
Wolkte jou dichterbij
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
670 zag de hand
van de wind
in je haren
het zand aan
je voeten de zee
herfstig grijs
maar je ademde
mijn geuren de zon
wolkte jou dichterbij…
leven zonder verwachting
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
800 ooit scheen overdag
altijd heldere zon
's nachts natuurlijke maan
toen al in schijngestalten
bij gefonkel der sterren
tot de wolkendekker
met druppels en condens
er slordig tussen kwam
zodat we nu weer verwachten
vraag me niet waarom
hij ons in de boot nam
deze onbekende verwekker
in een en dezelfde adem
van wind ijs storm orkaan
sneeuw…
GAS
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.253 Je hangt zo ongrijpbaar
zonder kabels aan de lucht
onmogelijk te verstenen
soms hagel je op hoofden
maar meestal zweef je
voetloos voorbij, groter
dan de aarde; had ik honderd
vorken, ik kreeg geen gat gemaakt
had ik duizend handen, ik kreeg
je niet gekneed…
Helder zicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 De zon trekt
wolkensluiers mee
in haar valpartij
morgen weer een dag…
ik zag ze jagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 wolken bevolkten
vandaag een helder blauw
in een middelgrote stad
waarin de zon het moeilijk had
in hun vormen
stormden ze huizenhoog
in een skyline die
een weidse horizon verboog
ik zag ze jagen
hun druppels dragen
in de grijze onderkant maar een
koele wind hield alles in de hand
totdat thermiek
in het geniep een andere…
Daar ginder, al over de heide
poëzie
3.4 met 16 stemmen
3.099 Doorzichtige wolken, ze gleden
en weken àl wijder en wijd,
àl schoonheid omhoog en beneden,
àl zomerheerlijkheid.
Hoog-open de lucht met het gouden
gewemel van het zonnelicht, fijn,
en rustig de wachtenden wouden
en licht het harte mijn.…
Herfstafwikkeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Wolken zijn uit-
eengereten. Het woeste kind
heeft zijn vaal opaalgeel jasje
verslonden. Dit blijft nog uren
plakken in de wind.
Op straat kakelen kasseien en
kabbelen uitgeput tussen de voegen
weg. Het mocht niet baten. De stralen zijn
gebroken en zonlicht in haar
gat gebeten. Die koketteren nu
andere oorden tegemoet.…
hemel
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.769 daarboven staan de sterren
kan ze alleen niet zien
maar als de wind nu draait
dan.... heel misschien
als de wolken zijn verdwenen
en de lichten zijn gedoofd
zie ik de hemel...
zoals jij me hebt beloofd…
Wolkenstraat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
840 In bewondering voor de wolkenstraat
Een weergaloze onmetelijkheid
Waar geslacht en pracht geschreven staat
in sluiers van doorzichtigheid
Een verschuiving in de atmosfeer
Het verzamelen van het ijskristal
Goede geleiders van het warme weer
wisselen en wachten in het heelal
Met gevlokte watten in ‘t avondrood
De keur en ‘t kenmerk kunnen…
Geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 andere handen vangen
je fluit een lied de tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
schreeuwt zonder geluid
ik geef je wolken…
Ik protesteer tegen onpartijdigheid !
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
445 Ik zucht;
protesteer en schreeuw
zoek adem voor het leven
dat langs wolken naar
beneden straalt, die de
mond verstomd en gesloten open waait.…
Zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 Aan zee voel ik
mij klein
als ik kijk naar
wolken en water.
Oneindig is de
beweging.
Eb en vloed.
Boodschappen van ver
omspoelen mjn voeten.
Wier en hout
en touw.
Gewone dingen, maar
ze ruiken zilt en
zijn nu anders.…
Spiraalde zwart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 we wolkten
op de wind in
vederlichte lagen
nog voerde wit
wollig gekruld
de boventoon
maar de thermiek
spiraalde zwart
de onschuld binnen
het buien
kon beginnen met
een eerste bliksemflits
maar in ontlading
verregende het zwart
de wind nam langzaam af
wij wolkten
weer geboortewit na
de laatste donderklap…
Avondwolk
poëzie
2.5 met 6 stemmen
2.245 Voor een heemling op van groen-blauwe zwaart’
Kwam ze opgelaaid uit een smeulende aard’;
Uit ijs-kil gestapelde horden,
Van bulten en bonken en borden,
Van vormsels, gekanteld als zerken,
Als schaliedaken van kerken,
Uit stroken, banden en dammen
Van muren, bedwingende vlammen.
Aan het loden gevang ontsneld zij is; gevleugeld,
Oer-oud gedierte…
Van boven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 Mensen zijn net wolken
Ze waaien achter elkaar aan
Zonder te weten waarheen, waarom
Om het te zien, kan je er boven staan
Wolken zijn net mensen…
Wolkenlief
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
978 grasliggend kijkend naar het wolkenspel
witte dromen glijdend langs egaal blauw
rare neuzen, bokspringend clowntje, daar
een schaap, lichtbel, dan… ineens bekend en
vertrouwd, jouw gezicht, met blote schouder
aan je volranke lijf wildbollend je borsten,
kortharig vreemd.. maar wel mooi wazig
je oog knipt, wiebelt met je neus, dan een hand…
Adem
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 je adem wordt wolk
als wasem van je warmte
in de winterkou…
dubbelmooi
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
459 wolkengezichten
drijven starend bovenlangs
spiegelend water…
Zomer op komst
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
773 Donk're wolken drijven over.
Laag en langzaam langs de lucht.
Want ze zijn, ik weet het zeker,
voor de zomer op de vlucht!
Laat de zomer nu maar komen.
Maandenlang er op gewacht...
En de regen mag wel stromen,
maar dan alleen maar in de nacht!…
Tranen-breuk
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
1.058 De wolken-breuk was bulderend,
zijn grootsheid die het leed verried.
Kletterend elke druppel tegen de ruit:
roepend, huilend kwamen de pijnbrokken eruit.
Eenzaam en klein ineengedoken,
keel dichtgesnoerd van niet mogen,
rochelend van heel diep kwam het geluid:
zo lang gekooid, geketende buit.…
zijn vader.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
937 ik wandel in zijn wolken
naast je zo intens
dat ik durf
van je te houden.…
afkoeling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
479 goudgerand trekken
zware wolken al zwetend
door dertig graden…
In deze kamer woon ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 Hier had ik mijn kinderen op schoot
knuffelgeurige verhaaltjes voor het slapen gaan
en dan de allerlaatste zoen
het is hier erg stil geworden
wat overbleef
zijn de wolken
witwollig
voorbijdrijvend
langs mijn raam…
wandeling in de eenzaamheid
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
850 Dwalend door het land
met prachtige uitzichten
van wolkenpartijen.
Genietend loop ik hier langs
Hopend dat dit moment
nooit zal eindigen.
Maar die sfeer gaat weer voorbij.
En het leven vraagt
om weer gewoon verder te gaan.…
Vulkaan
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.682 Ik wil dromen enkel
als de wolken, koel en grijs,
rustig blijven hangen
in mijn wenkbrauwen.
Even kijk ik maar naar boven
en zie daar: de liefde
die ik had en liet gaan.
De koffers al gepakt
en een gestempeld treinkaartje
in de hand.
Ik wou dat ik
roepen kon.…
Het leven
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.021 Donk're wolken drijven
langs de lucht.
Afgewisseld met
zonnestralen!
Zo is het leven ook
met diepe dalen
zonder licht...
Maar plots breekt
de zon weer door!
Met stralende luchten.
Dan weer een beetje geluk
plots breekt het weer stuk.
Zo is het leven.....…
Zomer bijna voorbij
hartenkreet
4.9 met 21 stemmen
1.297 Wolken breken,
regen stroomt neer.
De natuur huilt
bloemen verwelken
ze stralen niet meer...
De zomer is
bijna weer voorbij.
Het maakt me verdrietig
dat ik even schrei....…
Verdronken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Verdronken is nu definitief het oude land in jou,
niks is wat het leek, van streek jouw bijzondere
wereld van de schitterendste kleuren en een ring
die bloedt is wat je nog draagt, de wolken en de
Regen komt niet tot bedaren meer, alles is laag
en komt te dichtbij, weken van ontkennen ten spijt
het is over en uit, weet je?…
vale maan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
465 ik zie je, schielijk
weggeschoven door de wind
je schijnt
met een lichtgeraakte rand
heel even ben je helder
zie ik in het donker jouw licht
en dan verlaat je de aarde
door de wolken gedicht…