Alle inzendingen over witte wolken

13575 resultaten.

Sorteren op:

Dansend in mijn huid te zingen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
Ik loop in een warme roze wolk dansend in mijn huid te zingen van het licht dat op mij viel niet buiten mensendingen of wetmatig gedril maar krijg datgene wat ik weten wil…

Wolkte jou dichterbij

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 670
zag de hand van de wind in je haren het zand aan je voeten de zee herfstig grijs maar je ademde mijn geuren de zon wolkte jou dichterbij…
wil melker12 november 2008Lees meer >

leven zonder verwachting

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 800
ooit scheen overdag altijd heldere zon 's nachts natuurlijke maan toen al in schijngestalten bij gefonkel der sterren tot de wolkendekker met druppels en condens er slordig tussen kwam zodat we nu weer verwachten vraag me niet waarom hij ons in de boot nam deze onbekende verwekker in een en dezelfde adem van wind ijs storm orkaan sneeuw…

GAS

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.253
Je hangt zo ongrijpbaar zonder kabels aan de lucht onmogelijk te verstenen soms hagel je op hoofden maar meestal zweef je voetloos voorbij, groter dan de aarde; had ik honderd vorken, ik kreeg geen gat gemaakt had ik duizend handen, ik kreeg je niet gekneed…

Helder zicht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
De zon trekt wolkensluiers mee in haar valpartij morgen weer een dag…

ik zag ze jagen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 604
wolken bevolkten vandaag een helder blauw in een middelgrote stad waarin de zon het moeilijk had in hun vormen stormden ze huizenhoog in een skyline die een weidse horizon verboog ik zag ze jagen hun druppels dragen in de grijze onderkant maar een koele wind hield alles in de hand totdat thermiek in het geniep een andere…
wil melker5 augustus 2006Lees meer >

Daar ginder, al over de heide

poëzie
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.099
Doorzichtige wolken, ze gleden en weken àl wijder en wijd, àl schoonheid omhoog en beneden, àl zomerheerlijkheid. Hoog-open de lucht met het gouden gewemel van het zonnelicht, fijn, en rustig de wachtenden wouden en licht het harte mijn.…

Herfstafwikkeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 712
Wolken zijn uit- eengereten. Het woeste kind heeft zijn vaal opaalgeel jasje verslonden. Dit blijft nog uren plakken in de wind. Op straat kakelen kasseien en kabbelen uitgeput tussen de voegen weg. Het mocht niet baten. De stralen zijn gebroken en zonlicht in haar gat gebeten. Die koketteren nu andere oorden tegemoet.…

hemel

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.769
daarboven staan de sterren kan ze alleen niet zien maar als de wind nu draait dan.... heel misschien als de wolken zijn verdwenen en de lichten zijn gedoofd zie ik de hemel... zoals jij me hebt beloofd…
leoni schanen20 september 2006Lees meer >

Wolkenstraat

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 840
In bewondering voor de wolkenstraat Een weergaloze onmetelijkheid Waar geslacht en pracht geschreven staat in sluiers van doorzichtigheid Een verschuiving in de atmosfeer Het verzamelen van het ijskristal Goede geleiders van het warme weer wisselen en wachten in het heelal Met gevlokte watten in ‘t avondrood De keur en ‘t kenmerk kunnen…

Geef je wolken om te spelen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
andere handen vangen je fluit een lied de tonen blijven ergens hangen je voeten dragen je alleen ze gaan nog nergens heen de weg is onbetreden je ogen zien geen horizon de lucht kun je niet pakken je hoort de mensen wel maar voelt de grond onder je voeten zakken je strekt je handen naar ze uit schreeuwt zonder geluid ik geef je wolken…

Ik protesteer tegen onpartijdigheid !

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 445
Ik zucht; protesteer en schreeuw zoek adem voor het leven dat langs wolken naar beneden straalt, die de mond verstomd en gesloten open waait.…

Zee

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Aan zee voel ik mij klein als ik kijk naar wolken en water. Oneindig is de beweging. Eb en vloed. Boodschappen van ver omspoelen mjn voeten. Wier en hout en touw. Gewone dingen, maar ze ruiken zilt en zijn nu anders.…
Mac Olliver11 februari 2009Lees meer >

Spiraalde zwart

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
we wolkten op de wind in vederlichte lagen nog voerde wit wollig gekruld de boventoon maar de thermiek spiraalde zwart de onschuld binnen het buien kon beginnen met een eerste bliksemflits maar in ontlading verregende het zwart de wind nam langzaam af wij wolkten weer geboortewit na de laatste donderklap…

Avondwolk

poëzie
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.245
Voor een heemling op van groen-blauwe zwaart’ Kwam ze opgelaaid uit een smeulende aard’; Uit ijs-kil gestapelde horden, Van bulten en bonken en borden, Van vormsels, gekanteld als zerken, Als schaliedaken van kerken, Uit stroken, banden en dammen Van muren, bedwingende vlammen. Aan het loden gevang ontsneld zij is; gevleugeld, Oer-oud gedierte…

Van boven

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Mensen zijn net wolken Ze waaien achter elkaar aan Zonder te weten waarheen, waarom Om het te zien, kan je er boven staan Wolken zijn net mensen…

Wolkenlief

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 978
grasliggend kijkend naar het wolkenspel witte dromen glijdend langs egaal blauw rare neuzen, bokspringend clowntje, daar een schaap, lichtbel, dan… ineens bekend en vertrouwd, jouw gezicht, met blote schouder aan je volranke lijf wildbollend je borsten, kortharig vreemd.. maar wel mooi wazig je oog knipt, wiebelt met je neus, dan een hand…

Zomer op komst

hartenkreet
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 773
Donk're wolken drijven over. Laag en langzaam langs de lucht. Want ze zijn, ik weet het zeker, voor de zomer op de vlucht! Laat de zomer nu maar komen. Maandenlang er op gewacht... En de regen mag wel stromen, maar dan alleen maar in de nacht!…

Tranen-breuk

hartenkreet
3.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.058
De wolken-breuk was bulderend, zijn grootsheid die het leed verried. Kletterend elke druppel tegen de ruit: roepend, huilend kwamen de pijnbrokken eruit. Eenzaam en klein ineengedoken, keel dichtgesnoerd van niet mogen, rochelend van heel diep kwam het geluid: zo lang gekooid, geketende buit.…
Katty11 april 2010Lees meer >

zijn vader.

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 937
ik wandel in zijn wolken naast je zo intens dat ik durf van je te houden.…

In deze kamer woon ik

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 656
Hier had ik mijn kinderen op schoot knuffelgeurige verhaaltjes voor het slapen gaan en dan de allerlaatste zoen het is hier erg stil geworden wat overbleef zijn de wolken witwollig voorbijdrijvend langs mijn raam…

wandeling in de eenzaamheid

hartenkreet
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 850
Dwalend door het land met prachtige uitzichten van wolkenpartijen. Genietend loop ik hier langs Hopend dat dit moment nooit zal eindigen. Maar die sfeer gaat weer voorbij. En het leven vraagt om weer gewoon verder te gaan.…

Vulkaan

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Ik wil dromen enkel als de wolken, koel en grijs, rustig blijven hangen in mijn wenkbrauwen. Even kijk ik maar naar boven en zie daar: de liefde die ik had en liet gaan. De koffers al gepakt en een gestempeld treinkaartje in de hand. Ik wou dat ik roepen kon.…

Het leven

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Donk're wolken drijven langs de lucht. Afgewisseld met zonnestralen! Zo is het leven ook met diepe dalen zonder licht... Maar plots breekt de zon weer door! Met stralende luchten. Dan weer een beetje geluk plots breekt het weer stuk. Zo is het leven.....…

Zomer bijna voorbij

hartenkreet
4.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Wolken breken, regen stroomt neer. De natuur huilt bloemen verwelken ze stralen niet meer... De zomer is bijna weer voorbij. Het maakt me verdrietig dat ik even schrei....…

Verdronken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
Verdronken is nu definitief het oude land in jou, niks is wat het leek, van streek jouw bijzondere wereld van de schitterendste kleuren en een ring die bloedt is wat je nog draagt, de wolken en de Regen komt niet tot bedaren meer, alles is laag en komt te dichtbij, weken van ontkennen ten spijt het is over en uit, weet je?…
c. paris29 augustus 2010Lees meer >

vale maan

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
ik zie je, schielijk weggeschoven door de wind je schijnt met een lichtgeraakte rand heel even ben je helder zie ik in het donker jouw licht en dan verlaat je de aarde door de wolken gedicht…
Fred13 september 2010Lees meer >