2193 resultaten.
kinderrijm
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
4.009 het werd zo’n mooie zomerdag
je was al heel vroeg opgestaan
er moest vandaag zoveel gedaan
je deed het met een schaterlach
je praatte en je praatte maar
je bleef en bleef maar vragen
papa ben jij tovenaar
heb jij een brandweerwagen
het was zo’n mooie zomerdag
er liep een lieve poes op straat
waardoor je niet of veel te laat
die boze zwarte…
bouwvakker
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.239 met dank aan J. Slauerhoff
de mooie regels willen maar niet vlotten
wat letters dansen doelloos op m'n scherm
de eerst timide vloeken worden ferm
vergeet het toch, wat kan het je verrotten
maar ik behoor nu eenmaal tot de zotten
die ondanks zuchten, zwoegen en gekerm
vertwijfeld wachten op die ene term
de fraaie villa tussen al de krotten…
Liefde in lijn 6
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.018 De banken bleken allemaal bezet.
Een meisje keek me aan met zachte ogen.
Het leek of er gewikt werd en gewogen.
Ze riep mij. Voor een hoopvol tête-à-tête?
Een lach verried mijn dwaze binnenpret.
Dat zulke mooie meiden mij nog mogen
en mij met steelse blikken zelfs ook pogen
te vangen in hun amoureuze net.
Edoch, m'n overmoed verdween…
de Haagse beek
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.385 tussen loze duinen welt het water
door moeder aarde voor het laatst gekust
nog helder, van geen zorg en kwaad bewust
een kalme stroom -timide, geen geklater-
vervolgt zijn weg langs dromerige straten
een pelgrim op zijn doelgerichte reis
na Zorgvliet en een vredig oud paleis
besluit hij om het daglicht te verlaten
z'n diepe dal is nu volkomen…
0-1
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
3.437 Soms kan hij zweven als een adelaar
en grijpt zijn prooi met dodelijke klauwen.
Z’n kreten geven blijk van zelfvertrouwen.
Hij rekent af met dreigend doodsgevaar.
Hij dirigeert met simpel handgebaar,
of stampt en vloekt en stroopt de ferme mouwen.
Op hem en niemand anders kan men bouwen.
Hij is een rots, een held, een tovenaar.
Behalve dan…
een edel dier
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
2.290 ze droomde ooit een paard te mogen zijn
met weelderige wapperende haren
bereden door de dapperste huzaren
zelfs zweep en sporen kregen haar niet klein
zij was een fiere furie vol venijn
die slechts met echte hengsten wilde paren
de zonen van de kudden der Tartaren
haar hoofdstel was bedekt met hermelijn
gedwee is zij de koets weer ingestegen…
Kijkduin
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.121 er ligt een oude bunker onder ’t zand
men zegt: hij is vervallen en verlaten
toch hoorde ik er iemand zachtjes praten
die herfstdag, er was niemand op het strand
er ging een steen opzij, er kwam een hand
en even later zag ik twee soldaten
ze oogden traag, hun ogen leken gaten
ze klommen over de betonnen rand
er huizen schuwe spoken in dit…
gesloten dossier
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.778 de maanden daagden en de jaren weken
het huisje aan de haven is niet meer
geheim adres van menig Haagse heer
de muren kunnen nu niet langer spreken
de schimmen zijn gevlucht naar verre streken
al wezen kwade vingers keer op keer
en lispelden de tongen van weleer
het spitten is een loze daad gebleken
het is weer rustig in de oude buurt
en…
dichtregels
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.160 en mijn regels waren kleuters
die de hele dag maar sprongen, soms
ook huilden dan weer zongen, speelden,
schuilden, klommen, pruilden, maar
zich geen moment verveelden
maar mijn regels werden ouder,
werden prikkelbare pubers die het leven
gingen voelen, wilden vliegen,
wilden proeven en met uitgestreken smoelen
leerden veinzen, leerden…
Schoppenheer
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.117 Een engel wenkte, God had mij geroepen,
er stond een lege zetel naast Zijn troon.
'Ik vroeg u', sprak de Heer op kalme toon,
'omdat ook goden somtijds willen snoepen.'
'Men zegt, u schrijft godzalige gedichten.
Welnu, leest u eens voor uit eigen werk.
U krijgt als dank een goddeloze kerk
en zeven maagden die uw leed verlichten.'
Doch…
Vader en zoon
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
2.082 Je speelt een ridder zonder
paard, maar zwiepend met een
plastic zwaard verover je die
straat van toen.
God, mocht ik het maar overdoen.
Plots word je woeste indiaan
bewapend met een pijl en boog
en zie ik trotse veren staan.
Dan denk ik weer aan Arendsoog.
Je schiet je beste vrienden
neer, maar even later staan
ze weer. Je rent…
kamperen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.861 kamperen bleek ‘terug naar de natuur’
de zoektocht naar een langvervlogen leven
en wij, gejaagde mensen, werden even
de jagers van het allereerste uur
we waren door een trotse stam omgeven
die aangestoken door een heilig vuur
begon aan een vergeten avontuur
de borst vooruit, het lege hoofd geheven
wel jammer dat de regen niet bedaarde…
Pil van Drion
gedicht
3.9 met 126 stemmen
40.877 de trein naar het hiernamaals is vertrokken
en neemt de laatste van zijn vrienden mee
voor hem was er geen plaats in de coupé
de wind speelt met zijn grijs geworden lokken
in tranen blijft hij achter op ‘t perron
er rest niet meer dan een vertwijfeld staren
naar hen die aan ’t loket gelukkig waren
hij wuift nog zinloos naar de horizon
de…
Shinji Ono
gedicht
4.0 met 503 stemmen
45.154 geen uitbarsting van woede
berusting bij oude Fuji
timide rookpluimen
een stille traan van magma
de zoon van de keizer moest gaan
bij het licht van de rijzende zon
naar kolkende krater
aan vreemde stroom
een strelende voet
veroorzaakt eruptie
bescheiden glimlach en
buiging van rijzende ster…
oliebollentest
gedicht
4.0 met 60 stemmen
12.929 wie zelf niet bakt heeft veel gemakken
geen vieze afwas en geen smerigheid
is van die vette walmen ook bevrijd
op naar de kraam, koop de volle zakken!
om ze daarna thuis weer weg te kwakken
want nog nooit zijn ze zo bruin gebakken
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - -
Het Algemeen Dagblad testte dit jaar…
paarse vijver
gedicht
3.8 met 116 stemmen
13.914 hij spiegelt zich in het stille water
vanuit z’n torenraam blikt hij omlaag
en zoekt de diepste gronden van Den Haag
de bodem van de politieke krater
de kalme vijver dampt of is het rook
die opstijgt van een smeulend vagevuur
plots borrelt hij sinister en obscuur
vanaf het eiland lacht het rode spook
achter buigend groen zo goed verborgen…
Scheveningen
gedicht
3.8 met 55 stemmen
7.330 dan wijkt het lange lint van zilver zand
voor uitgestoken broodmagere armen
sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen
geen scherpe rotsen maar een veilig land
na de havenhoofden zwarte kaden
verworden zeebenen tot vaste voeten
geen lager wal meer of het eeuwig boeten
van hun vrouwen door de zee verraden
het onheil komt niet van de woeste vloed…
gewone jongen
gedicht
3.9 met 45 stemmen
13.562 de dichter droomt van oeverloze stromen
die traag door een oneindig laagland gaan
hij peinst over de zin van het bestaan
en wat er na de dood zo-al zal komen
hij is een god in ’t diepst van zijn gedachten
z’n ganzenveer bedwingt het perkament
beschrijft de wolkenvelden die frequent
extase of een zwaar gemijmer brachten
hij weent om bloemen…
gespleten stad
gedicht
3.8 met 96 stemmen
14.611 je denkt aan krijtstreep met een aktetas
aan paraplu en 't elegant flaneren
van bonte dames naast correcte heren
bevroren glimlach boven grijze jas
je denkt aan sportschool en het klatergoud
aan tatoeages, bier en zonnebanken
die passen bij de goddeloze klanken
van dialect dat primitief wordt uitgekauwd
onzichtbaar blijft de oude muur in…
Heinz (1929-1945)
gedicht
3.9 met 122 stemmen
19.074 de zerken staan er keurig in ’t gelid
als soldaten op gemillimeterd gras
exercitie komt nog altijd goed van pas
ook als het lijf de ziel niet meer bezit
hier rusten wat men noemt de Nazi-zwijnen
zij werden bij hun moeder weggerukt
of haastig uit het klaslokaal geplukt
de kronkels van de dood in rechte lijnen
hun noodlot was het om gehaat…
dan liever oud
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.054 m'n spiegelbeeld is gul met rake klappen:
haren groeien niet meer overdadig
rimpels in 't gelaat zijn ruim voorradig
de broekriem heeft het punt bereikt van knappen
waar is nou die godenzoon gebleven
de tand des tijds blijft onvermurwbaar slopen
en zal mij weldra tot een knieval nopen
toch heb ik de moed niet opgegeven
er dagen mooie feeën…
eindelijk
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.162 de deur is open, maar je kunt niet staan
een ongenode gast kan binnensluipen
je weigert pertinent om weg te kruipen
want kruipen heb je al te vaak gedaan
je hebt beslist de strijd eens aan te gaan
al voel je angstzweet van je voorhoofd druipen
je weet: nu is het pompen of verzuipen
een engel heeft ook vleugels om te slaan
de verre diepte…
heerlijke herfst
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.186 wat was het bijna angstaanjagend heet
hoelang duurden de wolkenloze dagen
en geen depressie om mij te behagen
de glimlach van de ploert was hemelsbreed
de zonnegoden bleken hard en wreed
zij heersten zonder zich maar af te vragen
of een dichtersziel dit kon verdragen
want licht en warmte vellen de poëet
maar nu is dan de hersft weer in het…
oplage: 150
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
953 een dichter mag niet lachen, niet bekoren
hij zal z’n pen in gal en alsem dopen
dan gaat een bovenwereld voor hem open
daar wordt de warme ziel door hem bevroren
hij waant zich heer in een ivoren toren
ver boven het gepeupel op de grond
hij kijkt met haviksogen in het rond
en smijt met nevelige metaforen
naar hen die hem niet lezen en niet…
een kalme stroom
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.207 je leven werd een kabbelende stroom
die kalm meandert tussen zomerkaden
de schepen ogen traag en zwaar beladen
doch voeren slechts een achterhaalde droom
wat futen drijven slaperig en loom
een rietkraag lispelt treurig een ballade
de avondzon belicht met veel genade
de knekels van een jonggestorven boom
je houdt de bedding keurig in bedwang…
Nootdorp
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.456 een vreemde stad van ver is nu nabij
de dorpsstraat is gevuld met nieuwe klanken
de bakker en de slager werden banken
verdwenen is de oude draverij
er rijdt een stalen monster door de wei
met schreeuwerige teksten op de flanken
we moeten nu een nieuwe geest bedanken
hij zorgde voor het keren van het tij
een laatste weidevogel krijst vaarwel…
het eiland
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.153 Ik draag het eiland altijd op m’n rug.
In nood is het een plek om naar te vluchten,
waar luide leugens dempen tot geruchten.
Ik open achter mij de ophaalbrug.
Er staat een oude hut om in te schuilen.
Verborgen tussen luchtig wuivend riet
ontdooien m’n gevoelens. Onbespied
betast ik daar m’n schrammen en m’n builen.
Omgeven door een metersbrede…
het standpunt van de VVD
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.264 wat moet ik met de waddenzee
daar zijn geen discotheken
er is geen enkel bruin café
(de stapper kan het shaken)
dus weg ermee, snel weg ermee
wat moet ik met de waddenzee
daar is alleen maar wad
het lijkt er niet op Saint Tropez
(je hebt er Moddergat?)
dus weg ermee, snel weg ermee
wees eens wijs en recht door zee
en verjaag de vogels…
Den Haag 1863 - De Steeg 1923
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
838 we vonden het verleden rond zijn zerk
een grijze gids sprak wonderschone woorden
die bij de ons ontvallen schrijver hoorden
ontstegen aan zijn nagelaten werk
in trance zag ik de zware steen bewegen
en trage klanken rolden uit het graf:
‘het was te kort, m’n taak was nog niet af
dus luister nu, ik heb te lang gezwegen’
‘vertel ze wat ik nooit…
poëtische stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.259 de scheve huisjes aan het Hoge Zand
die voor geen slopershamer wilden wijken
de parken met de eeuwenoude eiken
een schone slaapster op het stille strand
de lommerrijke lanen voor de rijken
de krijtstreep van een dienaar van het land
het meisje met een ijsje in haar hand
dat in Madurodam loopt rond te kijken
Couperus die in brons te wachten…