2620 resultaten.
Foto
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
630 tot last
een roestige rommelstoel in de ruimte
niemand die daarin nog past
zijn levensradar staat op nul
en helt over naar negatief
hij vindt alles maar gelul
heeft het leven nog maar weinig lief
dan ziet hij een vergeelde foto staan
hij herkent niet veel maar ziet vaag zijn lief
het was lang geleden
maar brengt het hiermee tot het heden…
gisteren spookt door mijn hoofd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
687 uit de cirkel
van minuut
tel ik langzaam
de seconden af
ze vallen ongebruikt
in het graf van
de verleden tijd
maar in
het wenden-keren
rijgen zij herinnering
in kleur en geur
ontstaan de beelden
alsof dat heden
niet verloren lijkt
ik zie me staan
laat jaren
langs me gaan
want gisteren spookt
door mijn hoofd
er is mij…
Locked
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
652 De dagen worden lichter
maar ik word zwart
het is hier donker
koud en bar
Ik werd
gekatapulteerd
naar het verleden
het is terug dof
hier in het heden
Ik wil er uit
maar zit zo vast
het zit op slot
het is een last
Ik wil wel huilen
maar het komt er niet uit
alles is locked
het zit onder mijn huid
Het zijn emoties
die het daglicht…
zwijgend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
719 liep ik
tussen witte stenen
ze droegen namen en
hier en daar een ster
maar ook kwamen er
naamloze witte
indrukken voorbij
voor hen neem ik vandaag
een extra stil
moment
ik vraag me af
wie hen heeft gekend
of zelfs nog mist
van deze aarde weggewist
en klankloos opgetekend
in de zwijgende curven
van een wreed verleden
in dit heden…
Ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
390 als een kat sluipt
hij onze tuin binnen
om haar zingen en
vrijheid te ontnemen
de rover achter de vogel
hij ruikt de buit met
de geur die alleen
dieren behagen
laat hij de lijnen los
om de bloemen
te ontfutselen
o heden, kijk naar
beneden heel
de tuinverlichting
in de brand door
de blikseminslag
in het…
Dit is een dricht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
463 Oude remmen zijn heden,
van hun ruwe schijven af.
Dit gedicht verzin ik niet zelf,
omdat ik niets verzinnen kan.
Ik schrijf er maar wat op los.
Ongewild. Spontaan.
Ik schrijf wat ik zelf niet weet.
Iets of iemand schrijft in mij.
Ik noteer wat ik niet besef.
Niemand denkt iets of niets.
Geen dichter. Geen gedicht.…
Jij zoekt mijn ogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 Ik doe mijn best en vind en vertaal
mijn gevoel van vroeger naar het heden
Mijn vroeger bevat momenten
van geluk als voldongen feit.
Van fragmenten waarop jij het zelfde dacht.
Van mijn lauwe onverschilligheid.…
Onverwachte werkelijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de onverwachte
werkelijkheid
krijgt vorm
verwachtingen voorbij
een orkaan en slechts nog stukjes
overgebleven oude patronen
het voelt grenzeloos
om opnieuw te bouwen
gevestigde dromen
elke steen
heeft houvast
en fundament
er gaan deuren open
er gaan deuren dicht
niets ontkent
niets vermeden
het is heden
het verleden
blijft…
Nachtvlindervriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Er zat zoveel tedere liefde
tussen de momenten van lust
dat ik me afvroeg
waarom je niet was gebleven
in het bed van de nacht
nachtvlindervriend
stille dromer van genot
en nu er niets anders
dan droeve stilte is
tussen onze ontmoeting
en het naderende heden
voel ik de tranen van mijn intieme hartstocht
dwalen naar de door de mens verlaten…
misdoen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
442 het is
of een
voetballer/zanger
hooggeleerd docent
oh ja
het lijkt
echt een
enorm fatsoenlijke
vent
let op
kinderen zijn
engeltjes dat
niemand de
vleugeltjes beschadigd
WAAK
het gebeurt
heden nog
erbarmelijk vaak
zij kunnen
vreselijk liegen
menig kind
ziet tegen
hen op
het bittere
eind van
dit drama
dat velen…
scenario
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 verblindend weerkaatst de werkelijkheid
het grillig schijnsel van zijn verbeelding
tot ongekende krachten
die mij roerloos ontvoerden
in de leegte van de ruimte
waar verdwaald uit het vertrouwde
mijn fel begeerde leven haar gezicht verloor
in de wisselende kleuren van herinneringen
vervloeit het verleden met het heden
tot een verlichting…
in blauw dat kou laat groeien
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.140 ik zocht je op
een weg van wilde bloemen
je kleurde aan de lucht
in blauw dat kou laat groeien
ik vond je in het groen
dat geen seizoenen kende
je leefde zonder tijd met
liefde die je niet verwende
we ruimden onkruid
uit ontkend verleden
je schoot op en groeide
naar de zon van heden
ik heb je niet geplukt
je bent nog lang niet open…
verzoenbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
228 verzoenbaar is de nabijheid
dus omarm het heden
zonder angst
en houd de verbinding met jezelf
hoog boven
de vaste grond van instemming
derhalve
als hij droge ogen houdt
alle haattaal inslikken kan
vergeet hij graag haar kille stem
die bovenal
zijn welzijn vergalde
zonder iets wat zij niet kwijt is
of al hij gaf
omdat het…
Kom op met uw boodschap
gedicht
2.3 met 32 stemmen
15.581 Het gaat over vroeger maar dat is toch altijd
de waarheid van heden en ook voor de toekomst
die staat al geschreven met bloed in ons lijf.…
Voor de Aarde
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
684 zijn
Haar regen en tranen
Zijn de oceanen
Dat zijn wij
Want wij doden en vermoorden haar
Denken zij is toch wel altijd daar
Maar dat is niet waar
We moeten stoppen met die domme waan
Wij zijn de druppels in de oceaan
Het zwarte gif voor haar bestaan
Zij is kind
Zij is vrouw
Zij is man
Zij is jou
Haar hart heeft geleden
Verleden en heden…
Spiraal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 spiraal van streven
Ooit greep hij zich vast
aan de filosofie
van de tijd
Zijn wens bleek een contrast
De eerste keer was fataal
een poging
tot permissie
een toekomstideaal
De tweede keer was een onthaal
een dilemma
zonder grenzen
verdwenen moraal
Nooit gaf zijn illusie vrede
het bleef slechts
een utopie
in een grenzeloos heden…
De jongen, een schaduw
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.784 De violette lucht omsluit een jongen
die roerloos in het heden hurkt.
Af en toe gaat zijn arm omhoog
alsof hij zwaait. Naar niemand.
Nooit weggeweest, geen schoenen nodig.
Hij hurkt bij zonsondergang
in een portiek, neergelaten
op aarde als een spin aan een draad.
Ik zou een requiem willen inzetten.…
Het magisch spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 wij hebben
de wereld
weer geboren
zien worden
in maagdelijk
ontvangen
bleven sneeuwbuien
urenlang hangen
gebiologeerd
speelden kristallen
het magisch spel
op wie zal jij vallen
gaan wij
inhaken of elkaar
met een lach in
smelten vermaken
bijna sacraal
hebben wij het
buiten betreden
in sporen van heden
een schietgebed…
Pasen 2006
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.360 Een toekomst in geloof en diep vertrouwen
waarop de mensheid echt kon bouwen,
bouwen aan gerechtigheid en vrede
geldt dit dan ook nog voor het heden?
Pasen, een feest van menselijk genot
geworden tot een lege dop.…
missen
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.377 Ze zeggen dat het slijt
en gun het jezelf de tijd
het is al lang geleden
mam ik mis je tot op heden
in de jaren dat je er niet meer was
kwamen je adviezen goed van pas
je zou trots op ons zijn geweest
en ik denk op je kleinkinderen het meest
wij zijn nu ook al wat jaartjes ouder
ik weet je kijkt mee over mijn schouder
maar toch zou ik nog…
sterven bij leven
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.259 ademen zonder morgen
is omgaan met het nu,
het heden,
waar geborgenheid
in vandaag
moet zijn verborgen
het is niet meer verlaten
op een verwachtende hoop
een droom met in wezen
onbekende baten
of zo men wil,
fantasieloze gaten
je bent op…
Zichzelf ontmoet zichzelf
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
651 Terugblik op een tijd geleden
In een kwetsbaar wankel heden
Verledens zijn verdreven
Functies uit functies ontheven
Vanaf gisteren is het mooi geweest
Viering van een levensfeest
Een scherpe blik, een gulle lach
Vanaf morgen is er weer een dag!…
licht
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.224 Licht
Het licht versnippert
mijn gevoelens
tussen heden en verleden.
Tussen vandaag en morgen
In een toekomst die de mijne is
En zal worden
Het licht doet pijn
Omdat de weg ervoor
de mijne niet meer is en de grens
tussen weten en voelen
afwezig is.
Voelen is nu weten geworden.…
Eindeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
598 Er is geen toekomst meer
Geen heden of verleden
De mensheid heeft zijn taak volbracht
Zijn laatste strijd gestreden
Wat overblijft is alles wat hen rest
Gedachteloze stilten, in oneindig grote cirkels
De macht, door de mensheid nooit aanschouwd
Heeft door wraak, hun toekomst omgebouwd
Het leven zoals wij dat kennen, zal noot meer bestaan…
Uit de as die ik achterlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
479 wilde ooit
het magistrale in mezelf
naar boven halen
iets met sculpturen
fantasierijk en speels
maar ook cultureels
gedragen door zuilen
van grieks origine die
tijdloze schoonheid hebben gezien
schouwde integer het
fundament van mijn leven
ontvouwde mijn ziel
wist dat ik alles zou geven voor
het monument van mijn dromen
tot heden…
De Wind
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.879 Onze gedachten dwalen af
Meegevoerd door de wind
Een zomerse bries
Speelt met onze fantasie
Het heden telt niet meer
We vergeten de tijd
We houden onze ogen
Tegen beter weten in gesloten
We dansen op het ritme
Naar waar de wind ons brengt
En stiekem willen we geloven
Dat dit ooit kan met onze ogen open…
Emotieloos vragen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 Je duldde geen horizon
geen weg uit ’t verdriet
een glimlach of de zon
je zag ze beiden niet
je kwam bij me terug
in emotieloos vragen
het eten was bedorven
de rugzak niet te dragen
je kon niet tegen tegenslag
jouw moeder was gestorven
in een akelig zwart verleden
je hield niet van ’t heden
vond al mijn woorden laf
de strijd werd…
Mariniersbrug
gedicht
3.9 met 15 stemmen
20.804 Reeds rees
uit Rotown's harte-
bloed een nieuw
symbool ons tege-
moet - scharlaken
in de neongloed -
De Mariniersbrug
Poort die naar
heden voert!
----------------------------------------
uit: Vrijwel alle gedichten, 2001…
Nachtelijke smet
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 De nachtelijke smet op de droomwereld
heeft de illusie van schoonheid doen verbleken
en er is geen vorm van troost of dieper voelen
die de angst en leegte laat verdwijnen
misschien slechts de moed
om ondanks alles en verleden
toch door te gaan in heden
alleen en zonder vrienden
in ’t zoete duister van de droomschijn
achter luister van…
geen titel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 de visser zit in zijn boot,
terwijl hij over water kan lopen
doet hij dat ditmaal niet
aan gene zijde gekomen
treedt hij over gegane paden
valt in herhalingen
doet geen pogingen mij op te vissen
terwijl ik mezelf
toch meermaals aangeboden heb
als aas
kom maar…
laat zien wat je kunt
als je durft…
tot op heden heeft hij mij
niet binnen gehaald…