Hartenkreten over ex-liefde

Ik dacht dat de herinnering voorgoed voorbij zou zijn maar toch doen die gedachten nog altijd zo vreselijk veel pijn. Hoe kon je steeds weer zeggen: ik hou alleen van jou terwijl je in gedachten al weer was bij die andere vrouw. Zelfs haar heb je weer verlaten en als ik naar de waarheid vroeg dan was je antwoord altijd: ik heb aan twee…

ik denk nog vaak aan jou, en ik wil dat je weet. dat hoe lang mijn leven nog mag duren, ik je werkelijk nooit meer vergeet. de eerste avond die we hadden, was te kort maar toch nog fijn. al droom ik soms over ons, dat alle avonden zo zouden zijn. zo in stilte en zonder mensen, samen zonder wereld om ons heen. maar nu zit ik hier zonder…

Ach, zorgeloze armen waarin ik mij te slapen leg. Draag me terug naar de tijd waarin een seconde de knippering van je oog was, waarin een minuut een zoen was en een uur je lichaam.…

Ik ken het gevoel, Van laat me met rust. Het gevoel van even tot mezelf zijn, Niemand nodig, die me liefdevol kust Even geen arm om me heen, Hoe goed ook bedoeld, Even geen praten, Alles is nu bekoeld. Ik bedoel het niet verkeerd, Waardeer de mensen om me heen, Maar nu even niet, Ik bedoel het echt niet gemeen. Ik hoop nu alleen,…

Blijvend blauw letsel, als een lekkende plastic fles bronwater (een merk) Het internetlicht van de draadloze lozing is een blauwletsel in de nacht dat ik dit schrijf (een baken, een merk) Blijvend blauw letsel: de aluminium blik die jij zond. (jouw waarmerk) En niemand die zegt: Blijvend blauw letsel is jouw toegetakelde liefde…

Ze staart dromerig en kleurloos uit het raam kille tocht druppelt door een kleine kier met haar ogen gesloten leest ze zijn naam hij houdt haar vast maar hij is niet hier Ze kijkt verliefder dan ooit in zijn ogen luistert nog aandachtig naar zijn verhalen maar ook nu zijn ze weer keihard gelogen en mag ze weer in haar tranen verdwalen…

(een herinnering) Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid en ijs op sloten, wolkjes uit je neus, een rietkraag, krakend landschap wijd verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -, spaarzame vogels, takken rijp en tijd bestaat niet. Je staat daar als een reus, trotseert de wind die door de duinen rijdt. Je danst en hebt een hoedje…

En je kan zeggen Wat je wilt Maar je ogen spreken Kleurboekdelen Tranen Van doorzichtigheid Simpele vorm van verlatenheid Je warme handen Vol van oprechte spijt En mijn armen Rond het middel Van een ander Als teken van gerechtigheid…

Een traan voor onze vriendschap, Die zo liefdevol begon. Een traan voor onbegrip, Toen jij zei dat het niet kon. Een traan voor de pijn, Voor de steek in mijn hart. Omdat je niet bij mij wilde zijn, Maar liever een ander had. Een traan voor jouw kille gedoe, omdat je mij niet begreep. Ik wil wel verder,maar ik weet niet hoe? omdat niets…

Ze duwt getergd haar koffer dicht hij zit verslagen op de rand van hun bed zijn nerveuze blik op de grond gericht vernederd en aan de kant gezet De stilte is ondraaglijk hard ze kijkt op de klok en dan, vertrekt ze, gekleed in het zwart daar hield hij namelijk niet van Vlak voordat ze de deur dicht doet rent hij de trap af en roept haar…

Ik zie ons samen zitten Jij kijkt naar mij en ik naar jou Jij vraagt mij: "weet jij wel hoeveel ik van je hou?" “Ik nog meer van jou”, zeg ik. En kijk je lachend aan Zouden er op de wereld twee gelukkiger mensen bestaan? Jij strijkt jouw handen door mijn haren En geeft een kusje op mijn hoofd Mijn angsten laat ik varen Want jij bent het…

Alles samen gedaan Nooit elkaar gehaat De tijd was te beschrijven als een feest der liefde Jaren zijn voorbij gegaan Onze relatie is niet meer Respect was niet goed genoeg opgemerkt De liefde is nooit verdwenen Komt er ooit een ommekeer?…

Ik kwam terug thuis. Alles was nog zoals ik het wist. De stoelen op hun plaats, de boeken met hun lieflijk laagje stof. Ze gaan niet weg. Herinneringen blijven steeds, als woorden. De geuren, kleuren van regenbogen. Ze bestaan in de muren en het bed dat naar ons ruikt. Naar wilde nachten. Dromerijen. Lezen in bed. Gesprekken. Wat ons van…

Het heeft heel lang geduurd voordat ik eindelijk had begrepen dat je niet zomaar op reis was maar er tussenuit was geknepen. Waarom was je niet eerlijk en zei je niet waar het op stond. Je hield me drie jaar aan het lijntje en verder hield jij je mond. Je had beter eerlijk kunnen zijn, en zeggen wat eraan had gescheeld. Dan had je mij…

Lieverd, wil jij mijn lieverd weer heel even zijn? Geen telefoon geen schone lakens en geen liefdespijn. Ik met mijn handen in jouw haar Vastgegroeid aan je brede schouders en je sterke rug En alle oude liefde weer in ons lichaam terug Nog even in ons bed nog even niet bereikbar Ik proef je zoete lippen en je warme huid…

op een dag was daar een jij zoet als ik en net zo vrij wij samen was als nooit tevoren wij samen, wij die aan elkaar toe behoren nu niet meer nu nooit meer nu allang voorbij maar nog steeds bij mij jij mijn lief ik maar nooit wij ergens in mijn hart lig jij geborgen ergens in mijn leven ben jij nog steeds verborgen…

In het begin kon ik zo om je lachen als je wat tegen me zei. In het begin kon ik me zo goed voelen, een stukje van jou hoorde bij mij. In het begin had ik nog kriebels als je iets liefs tegen me zei In het begin kon ik nog over je dromen Dat we samen waren, jij aan mijn zij. Nu lach ik niet meer zo als eerst en heb ik geen kriebels meer…

Mijn spiegelbeeld Is reeds geheeld Van zware klappen Mijn schaduw Is nog steeds grijs Van die ene, verre reis, Naar land van ooit En dan weer terug, Maar ik, Ik genees Nooit zo vlug.…

je foto met jouw kinderen gaat terug de dekbedhoezen in de zak voor Polen ik loop nu heel alleen over de brug zoals jouw laatste woorden mij bevolen zo kort geleden nog deden we alles samen zo heel intens, alsof we twintig waren we gaven alles wat we deden nieuwe namen ons praten, lachen, strelen, kussen, paren jij bent als eerste uit ons…

Hallo, lieve vriend hoe gaat het met jou wou je even laten weten dat ik nog steeds van je hou. We hielden van elkaar 'n huwelijk was ons streven wat is er toch gebeurd dat je bent weggebleven. Wat kwam er tussen een ander of de kerk of was het allemaal je ouders hun werk. Wil graag met je praten weten waarom je me toen hebt verlaten…

Jij kondigt jezelf niet aan met een klop op de deur een onverwachtse donderslag Jij slaat toe als een paardenvlieg wanneer ik verzonken in het bad genietend van een glas wijn me langzaam volledig ontspan Op een droge plek bij mijn knie zie ik je komen van binnenin dwars door de huid het hoofd, de rug, de benen en zelfs vleugels? In…

ik mis je ik mis je zo zo dat ik niet kan denken alleen aan jouw handen je omhelzing je overspoelt me wat waren we passioneel maak me kapot ik kan je niet meer weerstaan nu heb je me pas echt je doet het steeds weer hou me vast wat heb ik jou gehad zoveel net zoveel als ik je nu niet heb…

De vroege vogels bakenen zingend hun rijkjes af, roepen me naar buiten Van slapen zwaar verlang ik lucht die koud mijn longen vult en warm het gewicht lichter maakt Vandaag zal ik eindelijk weten of ik uit buigzaam riet besta zich heffend van de platte grond terwijl de storm verdergaat of van afgebroken eikenhout…

Ik vind de weg niet meer En toch Elke keer weer Ga ik door Door met leven De weg naar jou loopt dood De afstand is te groot Toch ga ik door Ik geef niet op En ga op zoek Naar de top Doorgaan met leven En mijn liefde geven Aan anderen Zullen mijn gevoelens voor jou Niet veranderen Steeds zal ik eraan denken Hoe het was met jou…

Soms, heel soms, dan kom ik je tegen, boven op de gang als we elkaar passeren. "zal ik hoi zeggen" hoor ik mezelf overwegen, of zal ik me dan weer bezeren? Soms hoor ik het water van de douche stromen, als ik erlangs loop onderweg naar de toilet. Ik hoor mezelf dan denken "zal ik erbij komen", dan is de eerste stap gezet. Soms, soms…

ik vond de tijd terug mijn verloren gewaande tijd. in mijn dromen vond ik jou weer terug De liefde die mijn leven veranderde bijna volwassen ben ik nu ik zoek mijn gevoelens wonend in een klein dorpje alle herinneringen zijn er nog niets ben ik vergeten en ik wandel en ik droom en vind mijzelf terug in het heden genietend van deze voorjaarsdag…

Bolhoedjes en paraplu's het is allemaal rood om me heen oude gebouwen en een oude liefde het blijft maar regenen…

jouw ogen als sterren in die helder koude dagen toen de storm was geweken restten slechts mijn vragen jouw stem fluisterend hoog in kale bomen woorden zochten houvast een antwoord wou niet komen jouw handen bedekten de sneeuw zacht en zoet onder lage luchten was ons afscheid toen voorgoed…

Niet alles is goed te praten niet alles wordt zo als het was soms kun je verdrinken in de meest ondiepe plas je kunt dan blijven proberen blijven praten en praten maar als de liefde over is zal ook dat niet baten soms moet je laten gaan al dat dierbaar wezen kan verdriet en tranen zullen er zijn maar daar wordt je sterker van droog…

Je laten gaan Ik sluit mijn ogen Als je uit mijn armen glijdt Stap achteruit, draai me om Voel de tranen vallen op mijn gezicht Ik voel de pijn diep in mijn hart Zoals een winterstrom Het bevriest mijn wereld in ijs De woorden ik hou van jou Bevroren in mijn hart voor altijd Nooit meer op mijn lippen Nooit meer in je oor Ik tril als…