1543 resultaten.
gewiggelwaggel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Lustig snateren
zeven eenden op een rij
wiggelwaggelend.…
Lieve Lieverd
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
1.408 De lente heeft zijn start gemaakt
gewoon als synoniem voor het leven
vol moed de winter afgemaakt
blij ontvangen en vrij geven
de woorden simpel omschreven
verknocht aan de spiraal
geniet van het alledaagse leven
de kracht van onze moraal
Moraal is het gegeven woord
je eigen leven beleven
dansend op het evenwichtskoord
het is je vol…
Haast u, lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 Haast u, lente! Barst weer open,
maak dat ik door uw aprilweiden kan lopen,
dat ik mij aan uw meibloesem vergaap.
Dat uw viooltjesgeuren mij verdwazen,
dat 'k uw paardenbloempluizen weg kan blazen,
dartel, als een verliefde knaap.
Hijs uw kleurige bloemenvlaggen,
laat uw vogelbazuinen schallen.
Haal mij uit mijn winterslaap.
Haast u,…
Een warm hart
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
1.527 'k Heb geen geld, 'k heb geen goed, maar een warm hart,
'n goed humeur waar ik de dag mee start.
'k Zie je graag, wil jij mij, vroeg de arme man,
'k wil een vrouw waar ik van houden kan.
Ik heb geld, ik heb macht, bezit zilver en goud.
Al dat softe gedoe laat me koud.
Trouw met mij en je zal zien, zei de rijke man,
dat ik jou heel veel…
Schat
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
730 Als bloesem in het voorjaar
als dauw op een blad
de maan in je ogen
het leven als schat
de glimlach
op je lippen
de glans van je haar
een blik uit jouw ogen
die ik zo bewaar
de zee die wij horen
een meeuw in het zicht
ik schilder de plaatjes
met mijn ogen dicht
jouw hand in de mijne
hier aan het strand
een liefde voor leven
doen wij…
Niets blijft iets
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.132 Niets blijft iets
Als niets blijvend is
Zoals de boom zijn blad verliest
Geeft het leven dan nog iets
Dat zorgeloos bestaat
Het gevoel te leven
Tussen iets en ook weer niets
Geeft veel verlies aan toen
Toen er zorg was om iets
Vertrouwen op het heden
Streven naar iets moois
Kan toch voor iets gaan zorgen
Zorgen voor iets groots…
Bede
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Mocht het einde nabij zijn en wacht mij een plotse dood
laat je mij dan herboren worden in het morgenrood,
laat je mij dan wederkeren langs de regenboog
om te baden in het lentegroen,
te juichen in het zonnelicht?
Please God,
het is wellicht een dwaze vraag,
maar God..., ik leef zo graag!…
Grijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Grijze wolken drijven
traag voorbij
de kroeg aan de kade
is mijn haven
tussen mistbanken
varen schepen
zonder mij
en zie ik meeuwen aan
voor raven.…
Zwaluwen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Nerveuze ambiance, getetter,
als sierlijke schimmen glijden ze door de dageraad.
Gezellige drukte, gekwetter,
als biddende nonnetjes naast elkaar op de prikkeldraad.
Ze zijn er weer, ze zijn terug.
Ik zag hen, zo lijkt het, in geen tijden.
Ik miste hun luchtballet,
hun vliegkunst over akkers, over weiden.
Elk jaar opnieuw kijk ik er naar…
Poepekak
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.378 Ik weet nog
dat ik naar
het poepekak
schooltje ging
wat was ik nog maar
twee of drie jaar
bij nonnen
in zwarte jurken
in een akelig
grauw gebouw
zaten we angstig
bijeen gepropt
in mijn blauwe
korte broekje
waar ik in piste
op dat stoeltje
waar het vanaf liep
op de splinterige
waaiboomhouten
vieze vloer
het licht kwam…
Negertetten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
915 Het water kwam hem in de mond.
Hij keek de koekjes uit het doosje,
gluurde naar elk suikerroosje
dat in de bakkerswinkel stond.
Bedremmeld keek hij naar de grond
toen de bakkersvrouw, zo'n heel gezonde,
hem direct vroeg, onomwonden,
wat hij van haar 'tetten' vond.
Ze reikte hem zo'n bruine mop
met flink veel chocolade op.
Had zij dit…
Aardbei
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.506 Heerlijk lekkere lentezoetjes,
snoepjes van het vroegseizoen,
ronde buikjes vol met sproetjes
onder een kroontje van frisgroen.
Maar die mooie groene hoedjes
hebben jullie niet meer vandoen
want op je glimmend rode snoetjes
ga ik nu wat suiker doen.…
Kinderverdriet
gedicht
2.5 met 101 stemmen
16.345 het kind was binnen de ramen
een volle dag
bevroren verlokken
vielen wezenloos
van een grauw palet
toen de dag gerimpeld werd
kwam het kind buiten
en huilde
omdat er geen sneeuw meer lag
----------------------------------------
uit: 'Het Albanese Wonderkind', 1991.…
Ode aan Haspengouw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
575 Boomgaarden, bloesems, de dromerige beek,
hoe lieflijk, vertederend is mijn mooie streek,
de streek waar ik zo van hou.
Groene weiden, gouden velden
en blauwe luchten ziet men zelden
zo groen en goud en blauw
als in het kleurrijke Haspengouw.
Kapelletjes, hoeven en kastelen,
het landschap gaat nooit vervelen.
Ik ben zo fier als een pauw…
Lieve madeliefje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 Vergeten schoonheid van het weiland,
miskende pracht van het gazon,
liefste, lieve madeliefje,
witgekroonde hartediefje,
gouden hartje in de zon.
Je lijkt nietig, onbeduidend
naast de grote kerselaar
maar ik geef je op een briefje,
liefste, lieve madeliefje,
jij bent net zo wonderbaar.…
Herder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 Kleine jongen misbruikt, vernederd, onteerd
door een man die over zonden preekt,
die over God en de duivel spreekt,
die door de goegemeente wordt vereerd.
Kleine jongen, schaamteloos alleen gelaten
met op z'n ziel een brandend merk,
gebrand door een herder van de Kerk,
waardoor hij 't leven en zichzelf zal haten.
Kleine jongen, al jouw…
Déjà Vu
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Een fractie van seconde
door herinneringen in verkeerde dimensie, verblind
ben ik gevangen in een spiraal van onwezenlijkheid
in een vreemde wervelwind van ontwortelde gedachten,
en grijp naar logica die mijn denken met realiteit verbindt.
Maar zo denk ik dan: Was dit er al,
is wat er gebeurde, al gebeurd
of is het hier en nu dat het begint…
Bij de dokter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
517 Dokter, ik kom voor een onderzoek,
'k voel me slecht de laatste dagen.
Ik moet veel zweten, heb 't benauwd,
ik kan het echt niet meer verdragen.
Ik krijg 't spontaan heel warm en koud,
mag ik om een ziekenbriefje vragen?
Ik voel me slap en lusteloos,
er zit geen kracht meer in mijn armen.
M'n buik klinkt als een lege doos
dus is er ook iets…
Vers J
gedicht
1.8 met 5 stemmen
5.403 Ben ik een stadsmens omdat ik een stad woon?
Een tramkaart heb &
abonnementen & bewijzen
van lidmaatschap.
Dagelijks
een glazen chaos aangaap,
knetter als een gek met mijn knalpot
door de bocht van het enige leven.
Behangen met krantenpapier,
de beelden van een journaal
dat haar elektroniese trekken thuis krijgt &
wegdrijft over het netvlies…
Zomertuin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
767 In mijn zomermorgen-tuintje
als het glinstert van de dauw,
komt de zoete geur mij tegen,
zoet van thijm en blauwe regen
en het krieken van de dag
schildert zacht lavendelblauw.
In mijn zomermiddag-tuintje
als het schittert in de zon,
haalt een legertje van bijen
stuifmeel uit de akeleien
en een koninginnenpage
fladdert bij de regenton.…
Grootvader
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.315 In mijn prille wonderjaren
zat ik naast hem op de bok.
De teugels in zijn ruwe knuisten
spanden zich een beetje op
als we plots het oogstland kruisten
en hij 't paard tot stilstaan trok.
Hij sloeg een grote handdoek open
en we aten op gemaaide gras.
Bij een boterham met siroop
vertelde hij dan steeds verhalen,
als het heimwee hem besloop…
Fotoboek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 Kom m'n liefje, kijk eens even, kijk hoe wind speelt met je haren,
kijk, hoe fier ik naast je zit, kijk hoe fier, nog in zwart-wit.
Kijk hoe jong we toen nog waren.
Weet je nog toen bij het water waar we bootje wilden varen,
dat er van die eerste zoen iemand een foto maakte toen.
Kijk toch hoe verliefd we waren.
En hier, net voordat we trouwden…
Switch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Het boerenleven was te saai
voor een boerinnetje uit Sinaai.
Ze had genoeg van drek een aal
en wou iets anders gaan proberen,
iets zonder gène en zonder kleren.
Al vond ze het vroeger een schandaal,
nu stript ze tease en danst ze paal.…
De schreeuwende stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Gedachten glijden naar sombere diepten,
gedrochten van oorlog verminken mijn geest.
Ik hoor weegeklaag in deze schreeuwende stilte,
het wanhopige bidden van een vader, een zoon,
van hen die wenend van heimwee en pijn
hun kapotgeschoten dromen en levens hier gaven.
Maar wat is een soldatenkerkhof toch schoon.
Witter dan wit zijn de duizenden…
Zoals je bent
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.504 Ik hou van jou zoals je bent,
zoals ik je altijd al heb gekend.
Ik hou van je minnen en je plussen
en ik hou van alles daar nog tussen.
'k Hou van je lachen en je wenen
ik hou van jou in goed en kwaad
'k hou van je hoofd tot aan je tenen
ik hou van jou in het kwadraat.
Voor mij moet jij geen seksbom zijn
en ook niet superslank of chic,…
gebed
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.525 Mijn God, ik leer nu pas hoe te leven
geef me asjeblieft nog even.…
Queen of hearts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 In bridgetown zat een schoppenboer
te azen op de queen of hearts
maar trok steeds the wrong cards.
Door te pochen en te snoeven
verspeelde hij snel al zijn troeven
she did not like him, that's for sure.
De hartenkoning van pokerville
kwam toen ook bij black jack aan
en zag er hartendame staan.
Hij zei met z'n gladste poker-face
well, i sure…
Ghostriders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Als in duistere winternachten
padden zich verschuilen
en honden angstig huilen,
als damp opstijgt uit diepe grachten,
hoed u dan als takken kraken
en schimmen glijden over daken,
denk niet, ach 't is maar een kraai
want terwijl je staat te wachten
sluipen ze met vereende krachten
in je gemoed en je gedachten,
de ghostriders in the sky.…
Najaarsochtend
poëzie
4.1 met 15 stemmen
7.779 Najaarsochtend. Wijd en wijder
Wijkt de hemel zilverblauw;
Om de morgen blijde glijdt er
Door 't nog scheem'rig bos-gebouw,
Waar de zon met lichte stijlen
Straks de stammen schoren zal,
Vogelkwinklen over 't ijle
Lover schijnend als kristal.
Op de heide drijft een herder
Langs het vochtig morgenspoor
Vroeg-vergaarde kudde verder
In…
Indian summer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
764 Nazomertje zoet,
je zinderende zaligheid speld ik op mijn hoed
langs wegeltjes van rust,
langs paadjes van weldadigheid,
langs holle wegen als groene tunnels
en bolle boomgaarden in oranjegloed.
Ik wil geen minuut missen, geen uur verzuimen,
jouw dromerige fruit heeft iets goddelijk zoet.
Ik lik vingers en duimen.…