Welcome to all the pleasures,
fluistert het koor in warme golfslag,
de strijkers tekenen zachte bogen
langs de randen van de tijd.
Twintig jaar aan stemmen
staan onzichtbaar achter jullie rug,
oude toonladders in de spieren,
adem die de weg naar boven al kent.…
.
------------------------------------------------------
*u in het bos vertrekken: in het bos een plekje zoeken
*di = je
* bin ‘t = ben het
*zoetjes = zachtjes, kalm
*ziet op = luister naar, sla acht op
*gewenk = tekens geven met de ogen (cf. oogwenk)
*met wierden kwijt = mee kwijtraakten
*wan = won
*eglentiertjes = wilderozen-struiken…
Ze ging gedichten maken enkel met behulp van de bijzondere tekens van het toetsenbord. Urenlang moest ik naar haar diep gravende duidingen luisteren. Ja, het ging echt niet meer. Ze wilde geen professionele hulp. En had ze maar berust in de scheiding, maar ze ging er dwars tegen in.…
we worden nat,
vooral ‘t boekje, gids,
niet passend in mijn zak
Langs weilanden en
zwanen lopen we
en kuddes schapen,
die grijs en dik de vacht
als mensen zijn zij of wij als hen,
Waarom, vraag jij
‘t Staat in de bijbel ergens
en tijdens Covid merkte je ’t
Nu veel veen en pollen riet,
en plassen
we letten niet goed op
geen tekens…
============
==================
ik tekende paarden, steeds weer paarden,
die dezelfde kant op rijden.
in het patroon van het tafelzeil
zie ik alles wat bestaat
door een manier van kijken
en er was warmte en geluk
mijn moeder strijkt de overalls, blauwgelapt,
met boerenbonte boetepleisters
de kachel likt de kolenkit,
houd hem in de gaten…