2142 resultaten.
Vader
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.721 Ik voel mij als een steen geworpen, in een diepe plas
De kringen ontstaan in het water,
bij elke kring een beeld van hoe jij was.
De kring, eerst klein en dan steeds groter
Vertelt je leven tot waar het einde is
Jou niet meer bij ons te hebben,
is voor ons een heel groot gemis.
Zoals het water kan bewegen,
eerst heel roerig en dan weer niet…
Zonsondergang in Leiden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 De zon zakt achter de hoge bomen
duiven vangen het laatste, blinkende licht
vleugels zoemen door de lucht
Jij zweeft hier ergens rond
woorden, die je sprak, zinnen, die jij
zorgvuldig formuleerde, waarbij jij mij
diep in de ogen keek, alsof daar ergens
iets ontweek vanwege dagen zonder lichaam
De geuren die je droeg zo vol van jou
het…
sok solitair
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
430 aan de grote droogmolen
hangt één hemelsblauwe sok
wanneer ik door de knieën ga
en naar boven kijk valt hij weg
tegen het strakke blauw
zo symboliseerd de sok verlatenheid
en ik weet dat wanneer de andere
sok niet meer wordt gevonden
zijn bestaan niet langer
kan worden gegarandeerd...
nog een wonder dat iemand
de moeite heeft genomen…
Haard en herfst
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
718 In de herfst verzamelen wij de zon
jij diep in de kleren ingepakt en ik
wat luchtiger achter de rolstoel aan
Met de venkel is het haast gedaan
proeven voorzichtig de zoetheid van het blad
In de hof plukken wij het groen van de pisseblom
voor de hoenderen in hun ren, zij kakelen
als altijd bij het zien van ons er lustig op los
Ik…
Ontdekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 Zoals iemand terugvinden, die verdwenen is
zij bleef op dezelfde plek en de wereld veranderde
Haar terugvinden, verdroogd en gemummificeerd
vervolgens jezelf tegenkomen en jezelf gedeeld
De tijd die je met haar was en gebleven omwille
van aan jezelf denken en jezelf in volheid te zijn
De zwarte engel op de linkerschouder tekent op
de witte…
Partnerlief
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
809 Zij pakt de dingen in zacht papier
vanwege breekbaarheid en houdbaarheid
zij wil schoonheid bewaren
Vermoeden dat niets blijft en vloeibaarheid
naar vastigheid verlangt als magma
om ook eens het licht te zien
Zij laat zich merken in haar strelen
met vinger, mond en voet en eigenlijk
met elk gevoelig plekje van haar zijn…
Victoria
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.166 Terwijl de duisternis de dag omhelst,
huilen de makaken.
Waar wolken drijven en winden waaien,
de druppels vloeien en takken graaien,
dansen de tranen van wanhoop verbitterd.
Haar beenderen schrijden zielloos langs het ongegraven graf,
terwijl de stenen schallen en de bakker zijn brood niet lust.
De lach van de raaf verstomt de klucht van…
SCHAAK
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.291 kaarslicht speelde op het bord
op kristal dat blonk
de vlam verzonk in rode port
zijn ogen verdiepten die vonk
trouwe pionnen
bewaakten haar dame
de zijne kwamen
zagen en wonnen
zoet was haar wraak:
schaak
hij sprong naar voren
schaakte haar dame, voor op zijn paard
voerde haar mee in een duizelende vaart
aan haar toren ontkwam…
Kille nacht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.105 leven
en de Here heeft Zijn handen uitgestrekt
waarin wij hem terug hebben gegeven
-----------------------------------------------
Haar armen voelden zo nutteloos en leeg
dat ze zelfs dát al niet meer wilden dragen
slechts in wanhoop geheven konden klagen
over en over omdat de hemel zweeg
herinneringen bleven pijnlijk knagen
aan verlies…
VERLOREN GELOOF
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
565 GELOVEN GAAT
BIJ ZIEN
VERLOREN!!!…
Rifraf
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 Jung laten we voorbijgaan
al die uren van gepraat
van verbonden voelen met
nutteloos geblaat
Zouden we niet beter dansen
hopseflopsen tot de wereld vergaat?
Laat het sneeuwen in het hoofd
nieuwe maagdelijkheid ontdekken
voorbij blijft, het is geweest
zout van tranen, het doet slakken
wijken van het eeuwige pad
Vliegend tapijtje met mot…
Vergezicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
665 Tijd is jouw stem, die een deken legt
van woorden, zinnen en betekenis
Wij ontmoeten, gaan uit elkaar
twee trams in de nacht passeren
Waar ben jij dat ik slechts kan reiken
mijn hand tast naar een herinnering
Jij met een dunne sluier om je heen
geeft licht als een vale, verre maan…
In rood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 Het lentegevoel doet denken aan jou
vol van ingehouden kracht verstild
niet vanwege het groen maar het wit
van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten
Jouw gezicht omkranst met rood goud
krullend omlaag vallend en omhoog eruit
sproeten, gekuste schoonheidsvlekken
op een geurende, gekarnde zachte huid
Hoog boven het plein sikkeneuren
de statige…
Schaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 Zo zou het moeten gaan
strelen van de wind op de huid
haren die lichtjes omhoog bewegen
Fluisteringen van een hart
tellen van het aantal slagen
zonder seconden te vergaren
Zich voorstellen hoe de pluisjes
zilverachtig verder zweven
vol verwachting van nieuw leven
Soms stopt men er een wens bij
een heildronk op beter weven…
De helft
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
764 Jou horen zeggen dat er niemand is totdat
je wordt ontdekt, betekenis krijgt in
woorden van begroeten en over het weer
een bron van eindeloos gepraat
Het gewas dat zich richt naar licht en
klimaat wortels diep in de aarde gekropen
Dat je iemand bent door een ander
te ontdekken in gemeenschappelijk
te onderscheiden in wat je weet
rozemarijn…
Naar het land van vliegers en vlinders
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
879 Lieve mama, laat je tranen
niet langer vallen in je schoot
misschien word ik niet zoals
je ooit verwachtte groot
maar ik ben mijn vlieger achterna
naar waar bloemen mij omringen
en vlinders met hun vleugels
de mooiste liedjes voor mij zingen...
Lieve mama, ook al lijk ik ver
ik hou je in de gaten
want jij, mijn lieve mama,
kan ik nooit…
Bodemwoorden
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
579 Geef mij de warmte weer
de ogen van een kind
verwondering voor leven
breng me woorden
die gebroken wachten
tot de klank ze vindt
dep mijn wimpers
als de ochtend dauw
niet drogen kan
en laat me niet
gehurkt in huiver
van mijn schaduw…
Chaotische gebreken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
505 datgene wat in mijn keel brandt
het verlangen
de liefde de hoop
verslonden versplinterd vergaand
verkast verhuist naar de planken
naar hemelse kasten
het rad draait voort en voort en voort
en voorvluchtig ben ik voor het heden
het verleden verhalend vertaald
de taal geliefd de taal gehaat
de tweestrijd
mijn gespleten persoonlijkheid…
leemte
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.093 niets lijkt veranderd
doch alles is anders
gemis is een vreemd begrip
dat zich heeft genesteld
in een huis van leemte
daarvoor een plaats vinden
vergt een zee van tijd…
Op zijn plaats
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
2.228 Sterker dan ooit,
positiever dan eerst
ben ik je niet vergeten
Ik heb het verdriet
een plek kunnen geven
En nu is het goed.…
Draad
gedicht
3.4 met 8 stemmen
5.283 ik loop op de weg die zich doorknipt, mijn been leest het zwart.
Al het zien zien zien, waar is het goed voor,
wat is er dat ik zie dat ik niet weet,
wat ik niet zie vul ik in, ik merk geen verschil.
Ik loop op de weg die zich doorknipt, ik dek één oog af.
Wat ik weet hoef ik niet te vergeten,
je hals, je hand met het vismes, je zilveren oksel…
VERLOREN...
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
2.570 Ik ben verloren wat ik nooit bezat.
Vingertoppen zoeken in mails gelijk een boekenschat
op zoek naar een zin een woord een, ik weet niet wat
elke dag leeg een donkergat in het bestaan
nee, kan dat gewoon nog steeds niet aan.
Daar waar ik even zomaar aan mocht proeven
een echte vriendschap zuiver niets te hoeven
ik voel nu dagelijks een…
Alfavrouw
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.365 Haar vasthouden tot zij
naar adem snakt en bovenkomt
de toestand in handen neemt
Bevrijd het beest berijdt
stuurt en richting geeft
met teugels en bit
vloekt met Griekse stamtijden
hersenloos in het hoofd gestampt
schakelt over naar Latijn
eindigt afgespeeld in Sanskriet
tot ademtocht en zucht…
De Standaard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.257 Je kan iemand omschrijven
door te weten welke gazet zij leest
een stem, die hoger klinkt met de jaren
de nood, die zij aan spullen heeft
Het mandje met de rollator
gevuld met allerhande zaken
twee kussens, programma's van de week
in de winter handschoenen, muts en sjaal
een warme deken, zij is voorbereid
Vaak de weg naar een activiteit…
Blootvoets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
698 De rivier laat zich zien. Het licht
weerkaatst van het spiegelend oppervlak
een ijsvogel maakt kringen in het water
forellen knabbelen aan onze tenen tot jij
iets zegt over de vraatzucht van piranha's.
Zou dit beeld ons kunnen vervangen
zich afvragen wie wij zijn en kloppen
op de deur van ons bestaan, van hemel en hel?…
Geklungel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 Ik heb vandaag weer heel wat tijd verprutst
Dat kwam, ik zou bestanden comprimeren
En eventjes mijn schijf gaan formatteren
Maar ja, alle extensies weggeklutst
Mijn back-up dus naar de verdommenis
U snapt waarom dit vers wat later is.
Nederlandse werknemers verliezen per jaar 19 miljard euro aan werktijd door problemen met hun computer.…
Aangeslagen stilte
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 de zon schijnt
uit een ander perspectief
kleurt nog vaag oranje
schaduwen rafelen
zacht klappende handen
maken een grijs gebaar
nog dwaalt een
verloren schreeuw als spook
door de aangeslagen stilte
verwondering in toon
omdat de vriend verloren ging
op wie men dacht te bouwen
verdriet omdat
de helden gewone mensen zijn
die spelen…
Oh Lori
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
566 Zo zal één van ons zich deze dag
herinneren, we zaten onder een boom
een linde en het waaide om ons heen
regende bloem- en kroonblaadjes
die zich vangen lieten in de haren
zich verzamelden in een hand.
Hoe iemand de gele bloesem
in de mond stak en kauwde
ze sterk smakend vond.
Natuurlijk was jij bereid te delen
jij en wij, tong tegen tong…
Rust zacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.458 Ogen die sluiten
Adem die staakt
jouw hand laat mij los
gevoel dat me raakt
De kamer gevuld
met serene rust
blij dat ik jou
net nog heb gekust
als afscheid kus ik je
nog één keer op je mond
en denk aan de dag
dat je plots voor me stond
Leek nog maar net
toch al lang terug
genoten van elkaar
ging veel te vlug
in gedachten ben…
Achterblijven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.494 Je probeert weer zin te krijgen in het leven
Iedereen denkt dat het goed met je gaat
Het is allemaal maar toneel
Je probeert het wel en het lijkt ook echt
Maar ik kan je pijn voelen
Ik wou dat ik het voor je kon dragen
Als dat kon dan zou ik het van je pakken
Om je wat rust te geven
Zodat jij je weer op kunt laden
Maar ik kan je alleen maar…