Alle inzendingen over maatschappij

Zwerver ben ik in Gods handen - Al heb ik geen huis, Geen woning of wat Daar op lijkt, Overal ter wereld Ben ik in Zijn handen En ben ik per slot van Rekening altijd thuis…

niemand wil het zien of horen wat ons nog te wachten staat. iedereen lacht gauw een beetje omdat nu het leven nog wel goed is. -------------------------------------- uit: 'Mijn duizendbladig boek', 2005.…

Het gaat niet goed Met de interne rentevoet. Wie op te grote voet leeft Die er het meeste last van heeft, En nu weet dat het veranderen moet. Maar je kunt toch verlangen, Niet meer uit te geven dan er wordt ontvangen.…

Slaap zacht, wacht en wacht de dagen wiegen in voorlopig getreuzel verdoven de pijn van het eenzaam oorverdovend langzaam ontwaken uit een zekerheid dat wellicht verlaten van ooit tedere warmte niet anders kan, verandering en het haast vaste weten dat duidelijk in mij weerklinkt ga beginnen met beminnen wat ik als landschap heb geschilderd…

Ik ben het zat ik ben het beu nee voor mezelf is het niet sneu het is gelukt om het te snappen ik begrijp het nu heel erg goed het is niet slikken ook niet happen het is goed doet goed ontmoet…

Werd je door inzicht al maar wijzer, Word je misschien wel onderwijzer. Je kunt dan proberen De ander te leren Als een soort leerwijzer. Het is helaas ook waar Als je moet vaststellen: ik leer raar.…

Aan de staart-sliert Van de babyboomers Ter wereld gekomen Opgegroeid in toenemende Welvarendheid, uitzicht Op welvaart en welzijn Zoals de babyboomers die je Tien jaar voorgingen Blik op veel, steeds meer, Op goed-beter-best En jij dacht de je het zelf Ook beter zou doen dan de rest - Maar van' t allereerste begin Bleek het…

Nadat ik mijn leven Langzamerhand overgenomen Zag worden door onzichtbare Digitale bestanden waarvan Het nooit meer zeker was Of ze ooit nog mijn eigen Ik zouden kunnen vasthouden Of dat ze zeer waarschijnlijk Mijn identiteit zouden verkopen aan de Hoogstbiedende digitale fraudeur - Kom ik aan het eind van mijn Levenstijd toe aan…

ik slaap niet in paleizen ook niet in de goot maar tussen het volkoren wit en roggebrood…

Antroplogisch onderzoek toont aan Gelijkslachtig gedrag heeft altijd bestaan. Hedendaags bestaat echter een trend Nieuw geborenen door een spermavent. Als een supermarkt voor het donorkind Een nieuw tijdperk en bewind. Opvoeding ver van de vrouw gepasseerd Doch geen man die ooit ovuleert. De beschaving verandert in subculturen Zijn…

ambitie kent de trap omhoog weg uit de slangenkuil van maten naaierij en pennenstrijd jaloezie en penisnijd zelfs in de kleine scènes rammelt het decor door ziekelijke twisten wat goed en beter is wordt steevast gefileerd later weggegooid als rotte vis het leven speelt toneel in de schouwburg van bestaan nog altijd zijn er toeschouwers…

Iedere keer als ik mijn ogen sluit en begin te dromen, kom ik vast te zitten in dezelfde herinnering. Keer op keer diezelfde herinnering, die mijn leven zo deed veranderen. Wanneer ik even denk aan toen lijken alle kansen van nu simpelweg te vervagen en lijkt er geen uitweg meer. Maar dan open ik mijn ogen en verdwijnt de…

Een recidivist Is iemand die een rem mist. Waar andere mensen van leren Gaat hij het nog eens proberen Want hij mist het beslist. Mis je bepaalde kwaliteiten Dan kun je iemand dat toch niet verwijten!…

om het uur vertrekt de dagloner voor zijn dagelijkse pendelreis hij maakt zo alle dagen steeds gewoner verruilt ledigheid voor een vaste prijs de pendelaar tussen mensen als de zijne volgt de tegels op het rookvrije perron terwijl het zog van passerende treinen lijzig licht verdrijft uit de ademloze zon langs afgewende blikken van zwijgzamen…

Te veel zaken, geen rust meer. Verdwaald lijkt alle gelijkmoedigheid. En de dingen zijn de mensen de baas. Eenvoud is iets wat blijkbaar niet Meer bestaat. Dag in dag uit heeft men het druk. En voor een gemoedelijk samen zijn Is het vaak te laat... De tijd die spoort ons aan en Het is de weelde die velen het hoofd Op hol doet slaan.…

Cement in dromen bouwen, de wolven hebben de nachten gebrandmerkt, wat eerst op de hemelen leek, sloot zich op in de wind als gedreven schapenwolken op de eigenzucht, bezweek in het vlakke polderland van duisternis. Het kader werd door list met de tong gemerkt, verwerpt de zuiverheid van ziel, waaruit aardse begerigheid tot ons preekt…

Vanmorgen was het mijn huis- arts weer, die moeite had met protocollen en formatten, standaardmodellen, formulieren, controlelijsten, procedures, kwaliteitsbewaking, garanderen, isonorm en monitoren. De hand vermoeid onder zijn hooggeschoold hoofd, verzuchtte hij murw en gelaten: 'Ach ja, we worden legaal beroofd van waar we dingen voor…

Door volle straten zwijgend loop ik verder zoekend waar mijn charisma is onopgemerkt door passanten die zonder groeten gaan. En in het park onder schaduw van bomen aan het einde van die straat zit ik te dromen van ’t dorp waar ik ben opgegroeid. Herinneringen en weemoed naar een onbezorgde tijd die helaas niet weer zal komen toen iedereen…

in de vrieskou van alle dag gloeit het gevoel van warmte soms nog als het echt tastbaar is begrip is een enkeling gegeven liever kruipt men veilig in zijn schulp koesteren we bezittingen achter het schrikdraad van kwetsbaarheid tegen beter weten in brallen we wartaal en verlengen de zinnen tot pseudo-verhalen... leer mij de feiten…

Laat me denken aan tijden van weleer niet beter ook niet slechter gewoon andere tijden toen wij nog beter voelden de gulden een gulden was even duur als nu de euro. Ik denk aan die vroegere tijden toen we nog minder gebruikten ‘t was niet betere ook niet slechter. Ik kijk nu rond in deze tijd, ’t is niet slechter ook niet beter de euro…

Vóór de kerke, met 'n lange paternoster in z'n hand, is 'n blinde bedelaar ge- zeten, op 'n hoopje zand. Z'n gekrulde grijze lokken vlotten lijk gezwingeld vlas, uit z'n mutse neder, op de krage van z'n winterjas. Langs hem, ligt 'n waterhond te Slapen, die van tijd tot tijd wakker schiet en met z'n witte tanden, naar de vlooien…

En nu je er toch bent vertel me je verhaal als jij dat wilt van wat je is overkomen en de keuzes die je maakte ik heb geen trek in poppenkast of uiterlijk vertoon - mijn tijd is gratis…

De lijken liggen op Deltahoogte. Het nageslacht trok het land in, was de golven voor. De namen op de stenen zijn bijna verdwenen in zoutbeslag en regen die familie Toxopeus wist wat sterven was. Deze botten houden de dijk op orde kraakbeen en knekelwering. Ze liggen daar maar open en bloot, missen de schaduw van de kerk als schapen in…

Laagland zoekt erkenning (m/v) in laagte, op een sonore vlakte met ongelijkvloerse kruisingen, in een ongelaagde dimensie onder neergebogen dekens van broze mist. Om langs de rooilijn van het maaiveld te wentelen in dunheid, waar alle sporen van diepte en verheffing zijn gewist. Het lage traagland vindt in bergloos waaieren zijn Waterloo…

Laat me je gastheer zijn in het huis dat het mijne niet is. Ik weet dat er geen woorden bestaan die troost kunnen bieden aan deze staat van ontheemding.…

Het was nieuw en onbetaalbaar, het lag te wachten, klip en klaar, het was nog van niemand de claim lag er niet toch was het van iedereen, best wel raar. Het had geen streepjescode, geen label of anderszins, het lag op de plank, net onbereikbaar, jawel daarginds! En niemand kon erbij, maar wilde het wel hebben! Het was hagelnieuw…

hij leeft zijn dagen stuk voor stuk, losbladig, hij doet niet iets gerichts in een beroep, hij ziet geen toekomst, hoort niet bij een groep, heeft voor de dag van morgen niets voorradig. hij loopt maar wat te lopen langs de stoep. de meesten kijken langs hem, ongenadig. wel zijn eerwaarde zusters hem weldadig, en heilsoldaten, met het Woord…

ik sla vandaag de krant niet open nee ik kijk er echt niet in want alle beurzen zijn gaan dalen en dat is nog maar het begin zelfs mijn geld zou niets meer waard zijn alles is zo negatief nee vandaag gaan de gordijnen dicht ik blijf bij jou en heb je lief ik wil geen radio meer horen de TV blijft rustig staan vele mensen zijn hun baan kwijt…

Het kind in de dichter, maar met bangheid in zijn ogen ziet hij zwanen in de vijver en is ongerust over de bedreiging van de schoonheid in het leven dat zo kil is, onverbiddelijk en waarin men wordt gekastijd. Hij voelt de pijn, het verdriet, terwijl hij in de ogen van een kind vreugde ziet en luistert naar een merel en zijn lied. Ogen…

Voor wie het zag: neem mijn ramen maar mee, er is hier toch niemand die er door kan zien Zoniet geef ik ze wel aan een Vriend, jajaja, met een hoofdletter wel te verstaan. En voor wie het niet zag: je mond loopt dan misschien wel over, desnoods wel van jouw heer, maar ben je niet vergeten te leven en wie of wat miste je het…