12366 resultaten.
Niet meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Als ik niet meer
op aarde zou zijn
zou ik nog altijd
blijven
schrijven
om te blijven
en het geschrevene
in te lijven
het zal me altijd
verder drijven.…
Verandering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
650 Elke verandering in jouw leven is positief,
omdat je met veranderen
mee gaat op de golven van de zee
of dat je stroomt met de loop van de rivier
het opent je ogen en hart
en de ziel vraagt om flexibiliteit
en tenslotte ga je terug
naar je grote vrijheid.…
Herzien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
746 Als ik geen dichteres was,
dan zou ik niet naar jou verlangen
als ik geen gedichten schrijven zou,
zou ik niet verlangen om jou
te kennen van een afstand
als ik niet van jou houden zou,
zouden er helemaal geen gedichten zijn
ontsprongen uit de Bron,
die ons herwon.…
Vliegen ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.237 In de laatste seconde
van mijn Aardse leven
zal ik naar jou toe komen
naar je vliegen,
omdat ik toch altijd
bij jou hoorde
en jij misschien wel bij mij
zo zal de laatste seconde
licht en vreugdevol zijn
zonder dat iemand het
verstoorde.…
Zien, komen en gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Een ziel die kan zien
die zal komen en
weer zal gaan
zo'n ziel zal misschien
nooit ophouden met dromen
en zal verder willen bestaan.…
Voor eeuwig ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 De aarde draait rond
maar toch sta ik stil
bij wat wij hadden,
bij wat we hebben,
bij wat we zijn;
jij in mijn leven,
dat is een rode lijn.
De aarde draait rond
en ik sta stil
bij eeuwig,
dat is lang.
Van onze liefde
word ik wel eens bang.…
Regen voor zonneschijn brengt stilte na de storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Vragen in mijn hoofd,
antwoorden in mijn hoofd.
Duidelijk, kloppend maar onherkenbaar,
de wet vervangt de vraag.
Vreemde stemmen ingefluisterd,
niet van hier, onbekend.
Een deel van mij, een andere ik
Tegenovergesteld, compleetmakend.
Mijn intuïtie, mijn weten, mijn gids.
Ying en yang samengesmolten,
zwart en wit ontpopt tot grijs.
Mijn…
Het Begin van het Leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Ik zag jou staan, daar bij de bron...
onder een boog, met een haag
aan bladeren en bloemen;
ik hoefde slechts jouw werkelijke
naam te noemen:
Jíj, kéék naar mij op!
Hoe ongelófelijk!
Wij stonden daar, een tijd
tegenover elkaar ... daarna
was er geen tegenhouden aan:
Onze energieën wervelden,
draaien om elkaar heen, ...
door elkaar heen..…
Dit Moment
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 Jij bent
de wolk
in het moment
Een piano
klinkt en drinkt
mijn zucht
In een teug
adem ik uit
en zweeft lucht
Dit moment
omhoog en terug…
Handvol duisternis van Carolyn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Negen planeten om een zon
manen, satellieten tellen niet mee.
Op de blauwe planeet zijn mensen
bezig met de rookwolkjes van hun bestaan
vrezen de hitte van de zonnestralen
en erger nog wat schuilt achter de zon
en dat daarbij elke vaste vorm van 99,9
procent ledigheid is vervuld.
Een kindervuist opent zich heel even
ware duisternis…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 die avond dat mijn moeder me mee naar buiten nam me zacht
van achteren bij de haren pakte me de sterren wees
daartussen een onzichtbare vinger die met de nagel
een vuurstreep door de hemel trok.
dat ze in een kuil in de grond heel hard ging bidden en huilen en
gillen en dat alles tegelijk de zomerbloemen van haar zachte rok
trilden zand viel…
OVER EN DOOR WOLKEN VAREN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
546 Van dichtbij
wil je ze zien
de wolken
zijn het de watten
als op een kindertekening?
Ook het blauw
van lucht
wil je zien
aanraken
met vingertoppen
Je wilt je
bestuurder,regisseur
een God maken
schepping
aan je voeten
Je wilt het
schreeuwen
van de daken:
ruimte,'n ruimtereis
wil ik beleven
Want soms...
is aarde
zo…
Exo-aardes ontdekt
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
870 Het laatste astronomisch nieuws geeft aan
dat men een onderzoek naar stelsels deed.
Men vond toen exo-aardes bij de vleet:
er bleken er wel zestien te bestaan.
En vinden we daar tekenen van leven,
welk goede voorbeeld zullen wij dan geven?…
Hemellicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
696 drager van het licht
ziener in duisternis
dageraad en schemering
die tijd en ruimte bereist
in oneindige voorspoed
doorkruist het universum
van hart en ziel
tot leven en dood
begin en einde
zoektocht naar meer
gedragen in eindigheid
lichtjaren ver geboren
schitterend firmament
sterrenpracht in nacht
als wonder aanschouwt
gedragen…
Fotonen klonen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 De boom ontdaan van blad
strekt de magere takken uit
hemelwaarts omhoog, veelarmig
tot rust gekomen in de nacht
een kleed van sterren aan
Jij wil niet horen van een maan
gevangen in de kale, schurende vlakken
alleen maar omdat jijzelf beweegt
verdwijnt, verschijnt, verdunt
verdicht op elk niveau van bestaan…
En ik hou zo van jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 En ik hou zo van jou,
van jou alleen Peter,
Jij, jij bent, niet meer alleen,
alleen, bij mij,
En ik hou zo van jou,
de stappen die ik zet,
zijn voor jou, voor jou alleen,
en ik hou zo van jou.
En ja, ik, weet, hoe eenzaam
jij bent geweest.
Zo lang Peter,
Maar ik hou zo van jou.
En jij houdt ook van mij,
Mijn gedachten zijn voor…
Een groter geheel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 Elk jaar maak ik een rondje
om de zon, ga ik
in stilstand zelfs
nog 1000 km
per uur,
en hangt onze wereld
daar maar
miraculeus
in het
grote zwart,
waar boven net zo goed
onder kan zijn,
maar wat
houdt het zwart bij elkaar?…
Achter de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Er woont een wezen,
ik zeg wezen want het
is iets dat niemand ooit
eerder heeft gezien,
aan de achterkant
van de maan.
Het heeft wel 30 armen
waarmee zij haar
wereld draagt,
dit om te voorkomen
dat niemand ooit de maan
nog zag.
Zij verschuilt zich in de schaduw
omdat het de zon
niet verdragen kan,
met ongekende krachten
weerstaat…
beschaving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 en daar kwamen zij
de mensheid
met de borst vooruit
de grote trom slaand
het universum in
op zoek naar hun aard
om ooit
weer ongehoord
te verdwijnen
in het oneindige
als een zuchtje
in de eeuwigheid
een hoop rommel achterlatend…
Zoon van Icarus
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
799 Wat is de wereld toch licht
als het donker is verdreven
langzaam de trap bestijgend
die de aarde beneden laat
de zongele hemel naderbij
fel knipperend in de ogen
Alleen is daar helaas
nu echt de laatste tree
de keuze is afdalen
of toch verder
Aarzelend wacht hij de komst
van de avond van de nacht
tot de eerste langs zal komen
Springend…
Vingergevoelig.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
924 was en plas, huisje netjes erg clean
melkboer acht me een heuse queen.
bloedend hart om verdriet van zoon
schattekats bak rein en ook schoon.
verdriet of niet, strak in het pak
supervrouwen onbestaand?
....... even vet onderschat .........
alles mag!…
Licht op zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.249 ten opzichte van dat
ene licht op zee
een schip
staan alle sterren stil
tenzij ze vallen
bedrogen door het licht
van de ene ster reeds
eeuwen gevangen en nog
te zien
blootsoogs
zien wat er niet meer is
omdat het er nog is
zo valt ook de mens
in het ogenblik de
eeuwigheid in
---------------------------
uit: 'Formentera', 1984.…
Ik kom je tegen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.356 Mijn vingers hoef ik niet te zoeken. Als mijn hand
in mijn tas graait - beige leder versleten,
ik moet nodig een nieuwe denk ik om het meteen
weer te vergeten - raakt mijn pen mijn vingertop.
Tussen muntstukken, visitekaartje, plakkerig snoep,
plastic olifant, lipstick, tampon, opschrijfboek,
vind ik de pen. Omdat de pen mijn vingers vindt.…
immanentie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 een gedicht
in een gedicht
in een gedicht
geboortegewicht
een boom
in een boom
in een boom
dennenappel
hitte
in de hitte
in de hitte
eeuwige zon
een mens
in een mens
in een mens
kleinkind
verleden
in het heden
in de toekomst
herinnering
leven
na een leven
na een leven
eeuwigdurend afscheid…
Het firnament aanraken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
451 Waarheden stromen als rivieren
en in elk mens wonen druppels
hoop en tijd die je niet verlaten
jij al jaren van binnen voelt.
En als leven dan even strompelt
vele kostbaarheden van leven
ook loyaliteit opnieuw gewogen
regels als dag mogen sluiten
na een enkele heldere nacht
herken je soms intens de stank
dakloosheid, te lang gedragen kleding…
Lotsbestemmingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Is wijsheid onlosmakelijk verbonden
aan wat leven aanwijst
oude koeien ook uit sloten
durven halen.
De veranderlijkheid van leven
het waard aandacht
ook aan het verleden
puur een juiste reden te geven.
Niets weten en alles vergeten
kan gelukszaligheid
naast depressies in hartkamers
enorme armoe geven.
Houd je niet van een rustiger gemoed…
Wat valt je soms toe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Nu ook nu februari het weer om gaat slaan
de natuur even bewust voor bevriezen kiest,
alles , ook de onbegrijpelijkheid zo bewaard
danst ook ergens een vlinder wonderschoon.
Zegt in dierentaal, vertel haar gerust mededichter,
bij het licht van een nog steeds niet gedoofde dag
over dat hemelse, nog steeds niet mijn laatste dag,
aan alles met…
Getekend in eeuwigheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 De stemmen in mijn gedachtes
zijn illusies van al jouw dromen
met fantasieën tot wonderen
door innerlijk passioneel geluid.
De dageraad verlicht het begin
met zonnestralen tot het donker
als in een flikkerende carrousel
door jouw rotatie wat mij zuivert.
Ik omarm jouw stemgeluid
in het gebundelde licht
van je nieuw…
Volmaakte carrousel vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Een glimlach is het mooiste
wat ik ook vandaag naast
je inborst als erfenis draag.
De koffie loopt, straks is het warm,
het ontbijt wenkt vanaf het aanrecht
veel meer zal het vandaag niet worden.
Boven is het echt feest vandaag,
als ik al denkend de lucht even in snel
wolken open trek om de zon door te laten.
Niets kan mij ook vandaag…
Een brug vol zekerheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Nu ben je water, druppel in een rivier
geen moment rust je gaat blind door.
Dan weer ben je die persoon met enkele
gelukkige worpen achtereen die wel sportief
de regen, mist en nevelsluiers tekent.
Leven het geeft speelkwartieren
lunchpauzes en ook die gaan snel om.
Ook als men nu blind de straten bevolkt
keert men ooit ook gewoon terug…